Legislator Case Law & Legislation
387/2008 AI generated

387/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 387/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ : Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. καταθ. 237/13-7-1993 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 191/1994 οριστική του ίδιου δικαστηρίου, 462/1995 του Εφετείου Λάρισας, 1316/1997 του Αρείου Πάγου, 386/1998 του Εφετείου Λάρισας, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση, 533/1999 του ίδιου Εφετείου, 751/2002 του Αρείου Πάγου και 709/2003 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10 Αυγούστου 2006 αίτησή της και τους από 16 Οκτωβρίου 2007 με ιδιαίτερο δικόγραφο προσθέτους λόγους αυτής.

Legislator headnote

AI generated

387/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ δεύτερο μέρος του, καθώς και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος, με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι είναι καταχρηστική η ένσταση του αναιρεσιβλήτου περί ελλείψεως δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, είναι αβάσιμος.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 387 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 387/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε-Εισηγητή και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ E.F.G EUROBANK ERGASIAS Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ορφανίδη. Του αναιρεσιβλήτου: ......., υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου της ενώσεως των πιστωτών της πτωχεύσεως της εταιρίας με την επωνυμία "Χυτοχάλυβες Ελλάδος-Ανώνυμη Εταιρία Βιομηχανική και Εργοληπτική", ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον Πέτρο Μαρκέτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. καταθ. 237/13-7-1993 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 191/1994 οριστική του ίδιου δικαστηρίου, 462/1995 του Εφετείου Λάρισας, 1316/1997 του Αρείου Πάγου, 386/1998 του Εφετείου Λάρισας, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση, 533/1999 του ίδιου Εφετείου, 751/2002 του Αρείου Πάγου και 709/2003 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10 Αυγούστου 2006 αίτησή της και τους από 16 Οκτωβρίου 2007 με ιδιαίτερο δικόγραφο προσθέτους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 7 Νοεμβρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αυτοπροσώπως παραστάς, λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας, αναιρεσίβλητος την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 269 και 527 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το απαράδεκτο της προβολής νέων ισχυρισμών στο Εφετείο δεν ισχύει προκειμένου για ισχυρισμούς που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως ή που μπορεί να προταθούν σε κάθε στάση της δίκης. Από δε το άρθρο 4 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η έλλειψη δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων ερευνάται αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης. Εξάλλου, με το λόγο της αναιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, ελέγχονται μόνο οι παραβάσεις του ουσιαστικού και όχι του δικονομικού δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση με τους πρώτο, κατά το πρώτο μέρος του, δεύτερο και τρίτο λόγους της αιτήσεως, καθώς και με τον πρώτο πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο και το συναφές τρίτο μέρος του, προβάλλεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες των αριθμών 14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο και με απόφαση στερούμενη αιτιολογίας δεν κήρυξε απαράδεκτο τον ισχυρισμό του αναιρεσίβλητου περί ελλείψεως δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, παρόλο που προβλήθηκε βραδέως, ήτοι το πρώτον στην κατ' έφεση δίκη, μετά την αναπομπή της υποθέσεως στο Εφετείο μετ' αναίρεση προηγηθείσας αποφάσεώς του. Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, κατά το μέρος μεν με το οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, διότι στην προκείμενη περίπτωση, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν ισχύει το επικαλούμενο απαράδεκτο, κατά δε το μέρος με το οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, διότι πρόκειται για παραβίαση κανόνα δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου.

Το δικαίωμα του διαδίκου να επικαλεσθεί την έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου έχει δικονομικό χαρακτήρα και συνεπώς δεν προβάλλεται κατ' αυτού η ένσταση της καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος, η οποία αφορά μόνο την άσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Κατ' ακολουθίαν ο κατά της ενστάσεως περί ελλείψεως δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων προβαλλόμενος κατ αντένσταση ισχυρισμός περί καταχρηστικής ασκήσεως του παραπάνω δικονομικού δικαιώματος, δεν ασκεί επιρροή στη δίκη και δεν αποτελεί πράγμα υπό την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ δεύτερο μέρος του, καθώς και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος, με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι είναι καταχρηστική η ένσταση του αναιρεσιβλήτου περί ελλείψεως δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, είναι αβάσιμος.

Με τον πρώτο πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, κατά το πρώτο εκ του άρθρου 559 αριθ. 18 μέρος του, όπως αυτός εκτιμάται, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη η αναιρετική πλημμέλεια ότι δεν συμμορφώθηκε προς την προεκδοθείσα επί της υποθέσεως 751/2002 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία κρίθηκε ότι η προβολή για πρώτη φορά στο Εφετείο του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος τότε και αναιρεσιβλήτου στην προκείμενη δίκη για έλλειψη δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων κωλύεται από τις διατάξεις των άρθρων 527 και 269 παρ.2 ΚΠολΔ.

Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος ως στηριζόμενος σε ανακριβή προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την ως άνω αρεοπαγική απόφαση, αυτή διαλαμβάνει απλώς τη σκέψη ότι ενώπιον του Εφετείου ως δικαστηρίου της παραπομπής προβάλλονται παραδεκτώς νέοι ισχυρισμοί υπό τους περιορισμούς των άρθρων 527 και 269 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν περιέχει κρίση περί του παραδεκτού του συγκεκριμένου ισχυρισμού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.8.2006 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα EFG EUROBANK ERGASIAS AE" για αναίρεση της 709/2003 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ