385/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 385 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 385/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Νοτάρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Γ. Δ. του Α., κατοίκου ... και 3) Χ. Χ. του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Γιαννόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-5-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5098/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2512/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-3-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 17-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο μόνο § 1 του ν. 1178/1981 "Περί αστικής ευθύνης του τύπου και άλλων τινών διατάξεων", ο ιδιοκτήτης κάθε εντύπου υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση για την παράνομη περιουσιακή ζημία, καθώς και σε χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προξενήθηκε υπαίτια με δημοσίευμα, το οποίο θίγει την τιμή ή την υπόληψη κάθε ατόμου, έστω και αν η κατά το άρθρο 914 του ΑΚ υπαιτιότητα, η κατά το άρθρο 919 του ΑΚ πρόθεση και η κατά το άρθρο 920 του ΑΚ γνώση ή υπαίτια άγνοια συντρέχει στο συντάκτη του δημοσιεύματος ή αν ο τελευταίος είναι άγνωστος στον εκδότη ή στο διευθυντή συντάξεως του εντύπου. Στην § 2 του ιδίου άρθρου, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο μόνο § 4 του ν. 2243/1994, η κατά το άρθρο 932 του ΑΚ χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του αδικηθέντος από κάποια από τις προβλεπόμενες στην προηγούμενη παράγραφο πράξεις ορίζεται, εφόσον αυτές τελέστηκαν δια του τύπου, κατά την κρίση του δικαστή, όχι κατώτερη των αναφερόμενων κατά περίπτωση ποσών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει σαφώς ότι αναφέρονται μόνο στην ευθύνη του ιδιοκτήτη του εντύπου, φυσικού ή νομικού προσώπου, και όχι στον συντάκτη του επιλήψιμου δημοσιεύματος ή τον εκδότη του εντύπου (αν αυτός δεν ταυτίζεται με τον ιδιοκτήτη) ή τον διευθυντή συντάξεως. Ο συντάκτης (του επιλήψιμου δημοσιεύματος), ο εκδότης (αν δεν είναι και ιδιοκτήτης του εντύπου) ή ο διευθυντής συντάξεως ευθύνονται προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας ή της ηθικής βλάβης που έχει προκληθεί από επιλήψιμο δημοσίευμα, κατά τις κοινές διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 919, 920, 932 του ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 361 - 363 του ΠΚ. Από τα άρθρα 57 και 59 του ΑΚ συνάγονται τα εξής: Όποιος παράνομα προσβάλλεται στην προσωπικότητά του, νοούμενη ως το προστατευόμενο από το Σύνταγμα (άρθρ. 2 παρ.1) σύνολο των αξιών που απαρτίζουν την ουσία του ανθρώπου, έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Σε περίπτωση δε που η παράνομη προσβολή της προσωπικότητας υπήρξε και υπαίτια, το δικαστήριο μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον προσβολέα να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη, που τυχόν έχει επέλθει, ιδίως με πληρωμή χρηματικού ποσού. Προσβολή της προσωπικότητας δημιουργείται με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη τρίτου με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση που υπάρχει σε μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτομένου κατά τη στιγμή της προσβολής. Η προσβολή είναι παράνομη όταν η επέμβαση στην προσωπικότητα του άλλου δεν είναι επιτρεπτή από το δίκαιο ή γίνεται σε ενάσκηση δικαιώματος, το οποίο όμως είναι από άποψη έννομης τάξης μικρότερης σπουδαιότητας, είτε ασκείται καταχρηστικά. Ενόψει της σύγκρουσης των προστατευόμενων αγαθών προς τα προστατευόμενα αγαθά της προσωπικότητας των άλλων ή προς το συμφέρον της ολότητας, θα πρέπει να αξιολογούνται και να σταθμίζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση τα συγκρινόμενα έννομα αγαθά και συμφέροντα για την διακρίβωση της ύπαρξης προσβολής του δικαιώματος επί της προσωπικότητας και ο παράνομος χαρακτήρας της. Τα έννομα αγαθά που περικλείονται στο δικαίωμα της προσωπικότητας (η τιμή, η ιδιωτική ζωή, η εικόνα, η σφαίρα του απορρήτου, κ.ά.) δεν αποτελούν αυτοτελή δικαιώματα αλλά επιμέρους εκδηλώσεις, εκφάνσεις ή πλευρές του ενιαίου δικαιώματος επί της ιδίας προσωπικότητας, έτσι ώστε η προσβολή οποιασδήποτε εκφάνσεως της προσωπικότητας να σημαίνει και προσβολή της συνολικής έννοιας προσωπικότητα. Η εικόνα του ανθρώπου ανήκει όχι στο κοινό αλλά μόνο σε εκείνον που παριστάνει και γι' αυτό η από άλλον αποτύπωση, με φωτογράφηση ή άλλον τρόπο, ή η προβολή αυτής δημοσίως, χωρίς τη συναίνεση του εικονιζομένου, αποτελεί, καθαυτή, παράνομη προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή του δικαιώματος επί της ιδίας εικόνας, και δεν απαιτείται να προσβάλλεται συγχρόνως και άλλο αγαθό της προσωπικότητάς του, όπως το απόρρητο της ιδιωτικής του ζωής, ή η υπόληψή του. Αν συμβεί και το εικονιζόμενο πρόσωπο εμφανίζεται κάτω από συνθήκες που παραβιάζουν το απόρρητο της ιδιωτικής του ζωής, με την αποκάλυψη στοιχείων της, όπως η κατάσταση της υγείας του, ή που μειώνουν την υπόληψή του, όπως όταν συνοδεύεται με δυσμενείς κρίσεις, εκτιμήσεις ή συμπεράσματα, που είναι αληθή μεν αλλά ελλιπή και έχουν σχέση με την προσωπική κατάσταση του εικονιζομένου, δημιουργούν δε εσφαλμένες εντυπώσεις και αρνητικό κλίμα εις βάρος του, τότε προσβάλλονται περισσότερες εκφάνσεις της προσωπικότητάς του (εικόνα, απόρρητο ιδιωτικού βίου, υπόληψη), και η προσβολή είναι σημαντικότερη. Παράνομη προσβολή της προσωπικότητας, η οποία κατά την έννοια των άνω διατάξεων απαγορεύεται, συνιστά και η χρησιμοποίηση της εικόνας του προσώπου για εμπορική εκμετάλλευση χωρίς τη συναίνεσή του, έστω και αν δεν συνιστά μείωση της τιμής ή υπολήψεώς του ή παραβίαση του απορρήτου της ιδιωτικής του ζωής. Στην περίπτωση αυτή η προσβολή του προσώπου καθίσταται βαρύτερη, όταν, στην χρησιμοποιούμενη εικόνα, το πρόσωπο απεικονίζεται γυμνό ή ημίγυμνο, έστω και αν η φωτογράφησή του σε τέτοια κατάσταση είχε γίνει στο παρελθόν, για άλλους λόγους, με τη συναίνεσή του. Η συναίνεση δεν υπόκειται σε ορισμένο τύπο και δύναται να δοθεί ρητώς ή σιωπηρώς. Το δικαίωμα που έχει κάθε άνθρωπος στην εικόνα αυτού προσβάλλεται αυτοτελώς, χωρίς να είναι ανάγκη να προσβάλλεται συγχρόνως και άλλο αγαθό της προσωπικότητας του, γιατί το δικαίωμα αυτό συνάπτεται περισσότερο με το δικαίωμα της ελευθερίας που έχει κάθε άνθρωπος να εμφανίζεται δημόσια ο ίδιος ή η εικόνα του (που αποτελεί την εξωτερική μορφή του), μόνο όταν αυτός το θέλει. Αν η προβολή της εικόνας ή η αποκάλυψη στοιχείων του ιδιωτικού βίου του απεικονιζομένου γίνεται από πρόσωπο που άμεσα συνδέεται με τη λειτουργία του τύπου, γίνεται δε κατ' αυτήν τη λειτουργία, η οποία, κατά το Σύνταγμα (άρθρ. 14 παρ. 1 και 2) είναι ελεύθερη, εφόσον ο απεικονιζόμενος δεν αποτελεί πρόσωπο που ενδιαφέρει το κοινωνικό σύνολο, το παράνομο της προσβολής της προσωπικότητάς του με την αποτύπωση ή έκθεση της εικόνας και τη δημοσιοποίηση στοιχείων του ιδιωτικού βίου του αίρεται με την ρητή ή σιωπηρή οικεία συναίνεση ή έγκρισή του ή εφόσον συντρέχουν λόγοι που θεμελιώνονται στην ανάγκη προστασίας δικαιολογημένου συμφέροντος. Προϋποθέσεις για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων είναι α) η προσβολή του δικαιώματος της προσωπικότητας, η οποία προκαλείται με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη τρίτου και με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση που υπάρχει σε μία ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτομένου κατά τη στιγμή της προσβολής, β) η προσβολή να είναι παράνομη πράγμα που συμβαίνει όταν η προσβολή γίνεται χωρίς δικαίωμα ή κατ' ενάσκηση μεν δικαιώματος το οποίο όμως είναι από άποψη έννομης τάξης μικρότερης σπουδαιότητας, είτε ασκείται υπό περιστάσεις που καθιστούν την άσκηση αυτού καταχρηστική σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ ή το άρθρο 25 παρ. 3 του Συντάγματος και γ) για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως και πταίσμα του προβολέα. Εξάλλου, το άρθρο 367 του ΠΚ ορίζει στην παράγραφο 1 ότι "δεν αποτελούν άδικη πράξη α) δυσμενείς κρίσεις ... γ) οι εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νομίμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ...". Τέτοιο ενδιαφέρον, που πηγάζει από την ελευθερία και την κοινωνική αποστολή του τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού), έχουν και τα πρόσωπα που αμέσως συνδέονται με τη λειτουργία των άνω μέσων ενημέρωσης για τη δημοσίευση ειδήσεως και καταχώριση γεγονότων, ως και σχολίων, σχετικών με τη συμπεριφορά προσώπων, για τα οποία ενδιαφέρεται το κοινωνικό σύνολο. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Το μηνιαίο αθλητικού περιεχομένου περιοδικό "ACTIVE", που εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα είναι ιδιοκτησία της πρώτης εναγομένης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, νόμιμος εκπρόσωπος και γενικός διευθυντής της οποίας είναι ο τρίτος εναγόμενος, κατά δε τον κρίσιμο χρόνο του θέρους του έτους 2004, αλλά και κατά τον χρόνο συζητήσεως της ένδικης αγωγής, εκδότης αυτού ήταν ο δεύτερος εναγόμενος. Ο ενάγων υπήρξε πρωταθλητής στίβου και μέλος της Εθνικής ομάδας των ανδρών, ασχολούμενος με το αγώνισμα του άλματος επί κοντώ, το έτος δε 2000 ήταν υποψήφιος για να συμμετάσχει στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϋ, οπότε και κατέστη ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος στο ευρύ κοινό. Διέκοψε τον αθλητισμό οριστικά το έτος 2002, μετά από σοβαρό τραυματισμό του και σήμερα διατηρεί επιχείρηση - κατάστημα αναλωσίμων ηλεκτρικών ειδών. Τον Ιούνιο του έτους 2000 το μηνιαίο περιοδικό "ΑCΤIVE", που τότε ανήκε στην ανώνυμη εκδοτική εταιρεία "ΙΜΑΚΟ Α.Ε.", επίσημη χορηγό της Ομοσπονδίας του στίβου (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.), ζήτησε, στα πλαίσια των υποχρεώσεων που απέρρεαν από την λόγω σύμβαση χορηγίας, να τεθούν στη διάθεσή του προς φωτογράφηση οι αθλητές και αθλήτριες στίβου της Ελληνικής Ολυμπιακής Ομάδας στίβου, οι οποίοι επρόκειτο να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϋ. Κατόπιν σχετικής ειδοποιήσεως από την Ομοσπονδία Στίβου (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.), ο ενάγων, όπως και ορισμένοι άλλοι αθλητές και αθλήτριες της Ελληνικής Ολυμπιακής Ομάδας Στίβου, μετέβησαν σε φωτογραφικό στούντιο προκειμένου να συμμετάσχουν στην εν λόγω φωτογράφηση. Κατά τη διάρκεια της φωτογραφήσεως αυτής, οι αθλητές και αθλήτριες, μεταξύ των οποίων και ο ενάγων, φωτογραφήθηκαν, καθ' υπόδειξη των φωτογράφων του περιοδικού, ντυμένοι με τη στολή της Εθνικής Ομάδας στίβου, ζητήθηκε, όμως, από αυτούς να φωτογραφηθούν και γυμνοί, με τη ρητή διαβεβαίωση ότι, από το φωτογραφικό υλικό που θα συγκεντρωνόταν, θα δημοσιεύονταν οι φωτογραφίες στις οποίες αυτοί θα ήταν ντυμένοι, ενώ, από τις γυμνές φωτογραφίες θα δημοσιεύονταν μόνον εκείνες που θα επιλέγονταν από κάθε αθλητή και αθλήτρια κατόπιν σχετικής συνεννοήσεως με τους τελευταίους. Κατόπιν των ανωτέρω διαβεβαιώσεων και υποσχέσεων και μόνον, ο ενάγων δέχθηκε να συμμετάσχει στη γυμνή φωτογράφηση για την οποία, σημειωτέον, δεν εισέπραξε αμοιβή. Τον Σεπτέμβριο του έτους 2000, κυκλοφόρησε το τεύχος του περιοδικού "ΑCTIVE", στο οποίο δημοσιεύθηκε αποκλειστικά μία φωτογραφία του ενάγοντος, στην οποία αυτός εμφανιζόταν γυμνός με την πλάτη του στο φακό, κρατώντας το κοντάρι του άλματος επί κοντώ, χωρίς προηγουμένως αυτός να έχει ενημερωθεί από τους υπευθύνους του περιοδικού, ούτε να έχει κληθεί για να επιλέξει τις φωτογραφίες του που θα δημοσιεύονταν στο περιοδικό. Στο ίδιο τεύχος δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες και άλλων αθλητών και αθλητριών, εκ των οποίων άλλοι ήταν ντυμένοι με αθλητική ενδυμασία και άλλοι ήταν ημίγυμνοι ή τελείως γυμνοί. Αποτέλεσμα της δημοσιεύσεως της εν λόγω φωτογραφίας του ενάγοντος ήταν να κληθεί αυτός, όπως και οι άλλοι αθλητές, των οποίων είχαν δημοσιευθεί γυμνές φωτογραφίες, σε απολογία ενώπιον της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (όπως προκύπτει την υπ' αριθμ. 4587/23-10-2000 επιστολή της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής προς τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων και το υπ' αριθμ. 4586/23-10-2000 έγγραφο -κλήση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής προς τον ενάγοντα και τους λοιπούς αθλητές και αθλήτριες) και, τελικώς, να επιβληθεί σε βάρος του η ποινή της στερήσεως φίλαθλου ιδιότητας επί τριετία με αναστολή. Η μη εναντίωση του ενάγοντος στη φωτογράφηση του γυμνού σε συνδυασμό με το ότι η επίμαχη φωτογραφία ήταν καλαίσθητη και το ότι η έγκριση του ενάγοντος, είχε την έννοια να διαπιστώσει ο ίδιος την καλαισθησία, η οποία υπήρχε, ερμηνεύονται ως απαιτεί η καλή πίστη, ότι σήμαινε συναίνεση όχι μόνο για τη φωτογράφηση, αλλά και έγκριση για την επίμαχη δημοσίευση. Στην ερμηνεία αυτή συνηγορεί και το ότι ο ενάγων ούτε εκ των υστέρων διαμαρτυρήθηκε ή άσκησε αγωγή. Τέσσερα (4) χρόνια αργότερα και, ενώ, όπως προελέχθη, ο ενάγων είχε αποσυρθεί από τον αθλητισμό από το έτος 2002, στο τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2004, το περιοδικό "ΑCΤΙVΕ" που πλέον είχε περιέλθει στην ιδιοκτησία της πρώτης εναγομένης εταιρείας, προέβη σε αναδημοσίευση ορισμένων εκ των φωτογραφιών των αθλητών και αθλητριών που είχαν δημοσιευθεί το έτος 2000, μεταξύ των οποίων και της μοναδικής γυμνής φωτογραφίας του ενάγοντος. Η αναδημοσίευση αυτή έγινε στα πλαίσια ενός άρθρου με τίτλο "Flashback" συνοδευόμενο από το εξής σχόλιο: "Επειδή, ως γνωστόν, η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως και επειδή οι διαχρονικές δουλειές προηγούνται πάντα της εποχής τους, σας παρουσιάζουμε, σε αναδημοσίευση, την ξεχωριστή φωτογράφηση του "ΑCTIVE" (τεύχος Σεπτεμβρίου 2000) με Έλληνες αθλητές που εκπροσώπησαν τη χώρα μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ. Προσοχή! Οι επόμενες σελίδες προορίζονται μονάχα για τους λάτρεις του ωραίου, του μεγάλου, του αληθινού ... Ολυμπιακού πνεύματος". Στην αναδημοσίευση της ανωτέρω φωτογραφίας, προέβησαν σι εναγόμενοι, αφού ο ενάγων δεν είχε ουδέποτε διαμαρτυρηθεί ούτε τους είχε αποστείλει εξωδίκως απαγόρευση να δημοσιεύσουν εκ νέου την επίμαχη φωτογραφία. Η συναίνεσή του δε, θεωρείται περιττή ως εξυπακουόμενη, διότι ο ενάγων είναι γνωστός αθλητής και δημόσιο πρόσωπο του οποίου η δημοσίευση φωτογραφιών γίνεται από υγιές δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Η αναδημοσίευση της γυμνής φωτογραφίας του ενάγοντος έγινε συνεπώς από τους εναγόμενους από γνήσιο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον ενημερώσεως του αναγνωστικού κοινού για το αθλητικό ιδεώδες διαχρονικά, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής μας. Ειδικότερα, η ύπαρξη συγκαταθέσεως του ενάγοντος για την πρώτη δημοσίευση της φωτογραφίας του, η παράλειψή του να διαμαρτυρηθεί μετά την πειθαρχική του τιμωρία γι' αυτή τη δημοσίευση, το γεγονός ότι η δεύτερη (επίμαχη) δημοσίευση έγινε για τον ίδιο (όπως και την πρώτη φορά) σκοπό και το ότι ουδείς από τους λοιπούς αθλητές δεν διαμαρτυρήθηκε (ούτε προσέφυγε δικαστικά) σε αμφότερες τις δημοσιεύσεις φωτογραφιών τους, αποδεικνύει την ύπαρξη συγκαταθέσεως του ενάγοντος και για την επίμαχη δημοσίευση της φωτογραφίας του πέραν του ότι και σε αντίθετη περίπτωση η επανάληψη της δημοσίευσης για τον ίδιο σκοπό απέκλειε το άδικο. Εξάλλου, η φωτογραφία ήταν αποτέλεσμα καλλιτεχνικής εργασίας και αυτή ήταν προς όφελος του ενάγοντος, καθώς θα μπορούσε να του αποφέρει επικερδείς συνεργασίες με εταιρείες για διαφημιστικούς σκοπούς, πράγμα που αναιρεί την προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος. Έτσι, ενισχύεται ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η αναδημοσίευση της φωτογραφίας έγινε από δικαιολογημένο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Η εκκαλουμένη, η οποία έκρινε διαφορετικά, εσφαλμένα τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσία η σχετική ένσταση των εναγομένων - εκκαλούντων - εφεσιβλήτων, που επαναφέρουν με τον τρίτο λόγο της εφέσεώς τους, να γίνει δεκτός ο λόγος αυτός και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και, αφού δέχθηκε την έφεση των εναγομένων και εξαφάνισε την υπ' αριθμ. 5098/2007 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, απέρριψε την ένδικη αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις αναφερόμενες στη μείζονα πρόταση ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και ιδίως εκείνη του άρθρου 57 ΑΚ, αφού, όπως προκύπτει από το παραπάνω περιεχόμενο της απόφασής του το Εφετείο δέχθηκε ότι τόσο η αρχική δημοσίευση της προαναφερόμενης φωτογραφίας του αναιρεσείοντος το έτος 2000 όσο και η αναδημοσίευση της ίδιας φωτογραφίας το έτος 2004, κατά τα πραγματικά περιστατικά που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, έγινε με τη σιωπηρή έγκριση αυτού, η οποία αίρει την προσβολή της προσωπικότητάς του, αλλά και από δικαιολογημένο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στο πλαίσιο ενημέρωσης του αναγνωστικού κοινού για το αθλητικό ιδεώδες διαχρονικά, κατά παραδοχή στην τελευταία περίπτωση ισχυρισμού των αναιρεσιβλήτων από το άρθρο 367 § 1 του ΠΚ, λόγος ο οποίος επίσης αίρει το παράνομο. Το ενδιαφέρον αυτό εναρμονίζεται με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία και κοινωνική αποστολή του τύπου. Περαιτέρω, το Εφετείο ως προς τα ανωτέρω ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των ως άνω διατάξεων. Επομένως, οι περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19 του ίδιου άρθρου είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-3-2010 αίτηση του Σ. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2512/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ