385/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 385 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 385/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα - Εισηγητή, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...." που εδρεύει στην ..... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Δημήτριος Ζωητός.

Του αναιρεσιβλήτου: ........, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Νασιόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-5-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2544/1995 προδικαστική, 1121/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2896/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 19-9-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 23-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εν προκειμένω, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εδέχθη τα ακόλουθα: "Αρχές Μαρτίου του έτους 1989, ο ενάγων συμφώνησε με την εναγομένη εταιρεία να του πωλήσει και μεταβιβάσει το με αριθμό κυκλοφορίας ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μεταχειρισμένο, τύπου ....., αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 2.600.000 δρχ., το οποίο καταβλήθηκε ολοσχερώς στην εναγομένη, ο δε ενάγων παρέλαβε στην κατοχή του το αυτοκίνητο.

Όμως, επί συμβάσεως πωλήσεως επιβατηγού αυτοκινήτου ιδιωτικής χρήσεως, η οποία δεν υπόκειται σε έγγραφο συστατικό τύπο, για την εκτέλεση της εμπράγματης δικαιοπραξίας, ήτοι τη μεταβίβαση της κυριότητας τούτου στον αγοραστή, έπρεπε να τηρηθούν οι επιβαλλόμενες από το άρθρο 2 παρ. 2 και 3 Ν. 722/1977, όπως αντικ.

από την παρ. 7 του άρθρου 22 Ν. 1473/1984, ενέργειες, αναφορικά με την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, η οποία, κατά την παρ. 1 του ίδιου άρθρου, αποτελεί τον τίτλο κυριότητας επί του αυτοκινήτου. Όπως συνομολογείται από τους διαδίκους, η σχετική συμφωνία δεν καταχωρήθηκε στην άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου και ως εκ τούτου δεν επήλθε η μεταβίβαση της κυριότητας αυτού στον αγοραστή.

Ακολούθως, η εναγομένη ήγειρε την από 28.12.1990 αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία, αφού επικαλέστηκε άρνηση του εκεί εναγομένου και ήδη ενάγοντος να συμπράξει στην τυπική μεταβίβαση αυτού, αλλά και να της επιστρέψει το αυτοκίνητο, μολονότι κλήθηκε προς τούτο, ζήτησε να αναγνωρισθεί κυρία αυτού και να διαταχθεί η απόδοσή του.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 7941/1991 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή και σε εκτέλεση της αποφάσεως αυτής το αυτοκίνητο παραδόθηκε στην εναγομένη στις 19.1.1993. Ενόψει αυτών, αφού η εναγομένη υπαναχώρησε της συμβάσεως πωλήσεως και της αποδόθηκε το αυτοκίνητο, η αιτία για την οποία έγινε η περιουσιακή μετακίνηση έληξε και ως εκ τούτου υποχρεούται σε επιστροφή του ληφθέντος τιμήματος, διότι ως προς αυτό κατέστη αδικαιολογήτως πλουσιότερη σε βάρος της περιουσίας του ενάγοντος.

Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι ο ενάγων δε νομιμοποιείται ενεργητικά, διότι, κατά την κατάρτιση της συμβάσεως πωλήσεως, ενήργησε ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "Επιχειρήσεις Γενικού Εμπορίου ΑΕ", δεν αποδείχθηκε από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού. Άλλωστε και η ίδια την ως άνω διεκδικητική αγωγή την απηύθυνε ατομικά κατά του ήδη ενάγοντος, γεγονός που αναιρεί τη βασιμότητα του ισχυρισμού της ότι αντισυμβαλλόμενη στη σύμβαση πωλήσεως ήταν η εκπροσωπούμενη από αυτόν εταιρεία".

Επομένως, η ανωτέρω απόφαση έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτουμένη αιτιολογία, η οποία δεν είναι ανεπαρκής, διαλαμβανομένων και των στοιχείων της νομιμοποιήσεως του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου. Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, τρίτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 14 και 8 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο ή έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προετάθησαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοια μη κήρυξη απαραδέκτου ή λήψη υπόψη μη προταθέντων πραγμάτων υφίσταται και όταν το δικαστήριο θεωρεί ορισμένη την ποσοτικώς ή ποιοτικώς αόριστη αγωγή, ήτοι τη μη εξειδικεύουσα με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα ή τη μνημονεύουσα απλώς τα στοιχεία του νόμου χωρίς αναφορά περιστατικών.

Εν προκειμένω, το Εφετείο απέρριψε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του λόγο εφέσεως της εναγομένης - εκκαλούσης και ήδη αναιρεσειούσης, περί αοριστίας της αγωγής, δεχθέν ότι αυτή είναι ορισμένη. Όντως, η εν λόγω αγωγή διαλαμβάνει πάντα τα ανωτέρω γενόμενα δεκτά και ιδίως τη μη "νόμιμη μεταβίβαση του αυτοκινήτου στο όνομα του ενάγοντος με καταχώριση στην άδεια κυκλοφορίας του" και την υπαναχώρηση της αναιρεσειούσης. Επομένως, το Εφετείο σύμφωνα με το νόμο δεν εκήρυξε την αγωγή απαράδεκτη, λόγω αοριστίας της και έλαβε υπόψη προταθέντα πράγματα. Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 και 8 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν.

Εν προκειμένω, το Εφετείο, όπως βεβαιώνει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, έλαβε υπόψη "όλα τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν". Επομένως έλαβε υπόψη και τα επικληθέντα και προσκομισθέντα από την αναιρεσείουσα έγγραφα και δη το υπ' αρ. ..... τιμολόγιό της, περιλαμβανόμενο στην ως άνω επιτρεπτή, κατά το είδος των εγγράφων αποδείξεων, αναφορά της αναιρεσιβαλλομένης. Δεν γεννάται άλλωστε εκ της αιτιολογίας της αποφάσεως αυτής αμφιβολία περί της εκτιμήσεως και του ανωτέρω εγγράφου. Τέλος, η καταχωρηθείσα στην αγωγή φράση του ενάγοντος "Η εναγομένη αρνείται να συμπράξει στη μεταβίβαση του άνω αυτοκινήτου στο όνομα μου ή στο όνομα της εταιρίας μου" δεν συνιστά ομολογία του ισχυρισμού της εναγομένης ότι αγοράστρια του ενδίκου αυτοκινήτου ήταν η εταιρία του ενάγοντος και όχι αυτός ατομικώς και ορθώς δεν εξετιμήθη από την πληττομένη απόφαση ως τέτοια. Επομένως, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αιτήσεως, είναι αβάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.9.2006 αίτηση της "......" για αναίρεση της υπ' αρ. 2896/2006 απoφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου εκ χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ