385/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 385 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 385/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία ".... - .... ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με τίτλο "... Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην Μύκονο και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Αθανασιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Τζίμα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Μαϊου 2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 192/2005 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 2 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο πεδίο του δικονομικού δικαίου η ανωτέρω βία που εμπόδισε την εμπρόθεσμη άσκηση μιας διαδικαστικής πράξεως δεν ενεργεί αυτοδίκαια. Δικαιολογεί όμως την επαναφορά στην προηγούμενη δικονομική κατάσταση. Αυτό απαιτείται για να υπάρχει βεβαιότητα στη ροή της διαδικασίας. Η ανάγκη αυτή επιβάλλει ορισμένους περιορισμούς σχετικά με την αίτηση της δικαστικής επαναφοράς. Τέτοιους περιορισμούς θεσπίζουν οι διατάξεις των άρθρων 153 και 155 Κ.Πολ.Δ. και προκειμένου περί μισθωτικών διαφορών η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 652 Κ.Πολ.Δ.. Κατά την τελευταία διάταξη η αίτηση επαναφοράς υποβάλλεται το αργότερο οκτώ (8) ημέρες μετά την άρση του εμποδίου που συνιστούσε την ανώτερη βία, διαφορετικά σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 158 ιδίου Κώδικα η αίτηση είναι απαράδεκτη. Επίσης η αίτηση πρέπει να αναφέρει τους λόγους δια τους οποίους δεν κατέστη δυνατή η τήρηση της προθεσμίας, τα προς εξακρίβωση της αλήθειας αποδεικτικά μέσα, την παραλειφθείσα πράξη ή μνεία ότι αυτή ενεργήθηκε και να αναφέρει τα σχετικά στοιχεία. Περαιτέρω κατά το άρθρο 155 Κ.Πολ.Δ. η αίτηση επαναφοράς μπορεί να υποβληθεί και με τις προτάσεις όχι όμως και με την προσθήκη αυτών που έγινε μετά τη συζήτηση στο ακροατήριο. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε, ότι η πρωτόδικη απόφαση για την ένδικη αγωγή που δικάσθηκε κατά τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 647 επ. Κ.Πολ.Δ.) επιδόθηκε στην ήδη αναιρεσείουσα εκκαλούσα - εναγομένη εταιρία η οποία έχει την έδρα της στη Μύκονο στις 16 Ιανουαρίου 2004 και συνεπώς η δεκαπενθήμερη προθεσμία της εφέσεως έληξε στις 2 Φεβρουαρίου 2004, ενώ η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης αποφάσεως ασκήθηκε στις 11 Μαρτίου 2004, δηλαδή μετά τη λήξη της ως άνω δεκαπενθήμερης προθεσμίας. Περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε, ότι η ως άνω αναιρεσείουσα με την προσθήκη των προτάσεών της ισχυρίσθηκε ότι δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως την έφεσή της από λόγους ανωτέρας βίας, συνισταμένους στο ότι ο πληρεξούσιος αυτής δικηγόρος, πάσχων από καρκίνο υποβαλλόταν σε χημειοθεραπείες στο Ειδικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιώς "Μεταξά" και περαιτέρω ότι προς απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού προσκόμισε μετ΄ επικλήσεως την από 13.1.2004 βεβαίωση αυτού (νοσοκομείου), σύμφωνα με την οποία η εν λόγω θεραπεία θα ελάμβανε χώρα για ένα μήνα. Ακολούθως το Εφετείο δεχόμενο ότι η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα δεν ζήτησε την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση με το δικόγραφο της εφέσεως ή και με τις προτάσεις, αναφέροντας συγχρόνως πέραν των λόγων για τους οποίους δεν ήταν δυνατόν να τηρηθεί η προθεσμία ασκήσεως της εφέσεως, τα προς απόδειξη αυτών μέσα, καθώς και τον χρόνο άρσεως του εμποδίου που συνιστούσε την ανωτέρα βία, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου. ΄Ετσι που αποφάνθηκε το Εφετείο στήριξε αυτοτελώς το διατακτικό του σε περισσότερες (δύο) επάλληλες αιτιολογίες και δη στην υποβολή του αιτήματος επαναφοράς δια της προσθήκης των προτάσεων και στη μη ταυτόχρονη αναφορά του χρόνου άρσεως του εμποδίου που συνιστούσε την ανωτέρω βία.

Συνεπώς αφού με τους δύο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως, οι οποίοι εκτιμώνται από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και όχι 19 αυτού και δη με το πρώτο μέρος εκάστους τούτων, δεν πλήττονται αμφότερες οι αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι και η δεύτερη τοιαύτη που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, πρέπει οι λόγοι αυτοί της αιτήσεως αναιρέσεως να απορριφθούν ως αλυσιτελείς. Περαιτέρω οι ίδιοι λόγοι κατά το δεύτερο και τρίτο μέρος τους από τους αριθμούς 20 και 8 και 7 και 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, γιατί είναι παντελώς αόριστοι, μη αρκούσης της αριθμητικής επικλήσεως προς θεμελίωσή τους.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, η οποία ηττάται, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 2 Οκτωβρίου 2005 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία ".... - ..... Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης - .... ΕΠΕ" για αναίρεση της 192/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου. Και

-

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, το ποσό της οποίας ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ