383/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 383 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 383/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΜΑΒΕ ΕΠΕ", που εδρεύει στη θέση "Ξηρό Πηγάδι" του Δήμου Μάνδρας Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζαραφέτα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Αναγνωστόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Σεπτεμβρίου 2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6552/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2922/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 2 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 επ. Κ.Πολ.Δ. και σύμφωνα με το άρθρο 649 παρ. 1 εδ. α΄ και β΄ οι διάδικοι έως το τέλος της συζητήσεως στο ακροατήριο προσκομίζουν όλα τα αποδεικτικά τους μέσα. Απόφαση για διεξαγωγή αποδείξεως δεν εκδίδεται. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 650 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο, όταν δικάζει κατά την άνω ειδική διαδικασία, λαμβάνει υπόψη του και αποδεικτικά μέσα, που δεν πληρούν τους όρους του νόμου.

Εκ τούτων συνάγεται ότι κατά την ειδική αυτή διαδικασία δεν ισχύει ο συμβατικός αποκλεισμός των αποδεικτικών μέσων, ως η συμφωνία ότι κάθε τροποποίηση της συμβάσεως θα αποδεικνύεται εγγράφως. ΄Ετσι το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα επιτρεπόμενα κατά νόμο αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τη σιωπηρή συμφωνία παραιτήσεως από όρο της συμβάσεως περί αναπροσαρμογής του μισθώματος, για την τροποποίηση του οποίου έχει ορισθεί με τη σύμβαση της μισθώσεως σαν αποδεικτικός τύπος το έγγραφος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. Κ.Πολ.Δ. δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα : Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι υπήρχε άτυπη σιωπηρή συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων για παραίτηση της ενάγουσας ήδη αναιρεσίβλητης από τον όρο της αναπροσαρμογής του ποσού του μισθώματος που θα καταβαλλόταν για τα μίσθια ακίνητα από τον Ιανουάριο του 2003 και εφεξής, σύμφωνα με τον οποίο η αύξηση του μισθώματος από τον Ιανουάριο του 2003 θα συνίστατο σε ποσοστό 40% επί του μισθώματος που ίσχυε κατά τον τελευταίο μισθωτικό μήνα του έτους 2002, καθώς το τελευταίο ποσοστό (40%) της αναπροσαρμογής ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με το ποσοστό της συμφωνηθείσας για τα προγενέστερα έτη αναπροσαρμογής ίσης προς τον τιμάριθμο του κόστους ζωής των προηγουμένων δώδεκα μηνών, όπως αυτός δημοσιεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδας αυξημένο κατά μία μονάδα, στο ίδιο δε αυτό ποσό στο οποίο ανερχόταν η αύξηση και κατά τα προηγούμενα πριν το έτος 2003 έτσι, συμφωνήθηκε να ανέλθει και η αύξηση για το έτος 2003.

Ως εκ τούτου επειδή με βάση την συγκεκριμένη αύξηση που επήλθε μετά την άτυπη σιωπηρή συμφωνία που προαναφέρθηκε, κατέβαλλε τα οφειλόμενα μισθώματα του έτους 2003 και δεν οφείλει υπόλοιπο αυτών. Επίσης επειδή με βάση την εν λόγω προσαύξηση το συνολικό μηνιαίο μίσθωμα κατά τον Ιανουάριο του 2003 ανερχόταν σε 12.579,74 ευρώ, με βάση το ποσό αυτό πρέπει να υπολογισθεί και η αποζημίωση των τεσσάρων μηνών που πρέπει να καταβληθεί.

Επί του ισχυρισμού της αυτού πρέπει να αναφερθούν τα εξής. Σύμφωνα με τον 20ο όρο του πρώτου μισθωτηρίου συμβολαίου, ο οποίος ισχύει και στη δεύτερη μίσθωση, καθόσον γίνεται σαφής αναφορά με το δεύτερο μισθωτήριο συμβόλαιο στο ότι θα ισχύουν και στη νέα αυτή μίσθωση οι όροι του πρώτου μισθωτηρίου συμβολαίου, οποιαδήποτε τροποποίηση των όρων του μισθωτηρίου συμβολαίου θα αποδεικνύεται μόνο εγγράφως, αποκλειομένου οποιουδήποτε άλλου αποδεικτικού μέσου ακόμη και του όρκου.

Επίσης η τυχόν μη έγκαιρη άσκηση από την εκμισθώτρια ή την μισθώτρια εταιρία οποιουδήποτε από τα δικαιώματά που απορρέουν από το παρόν εφάπαξ ή κατ' επανάληψη, δεν θα θεωρείται σαν παραίτησή τους από τα δικαιώματα αυτά. Με βάση τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας περί σιωπηράς συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων για παραίτηση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης από τον όρο αναπροσαρμογής του μισθώματος κατά ποσοστό 40% επί του καταβαλλομένου τοιούτου τον Δεκέμβριο του 2002, καθ' όσον αυτή (συμφωνία σιωπηρά, άτυπη) ενέχει τροποποίηση των όρων των μισθωτηρίων συμβολαίων, δεν είναι ισχυρή και δεν παράγει αποτελέσματα, γιατί δεν αποδεικνύεται εγγράφως.

Συνεπώς είναι βάσιμος ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και κατά τα δύο μέρη του όπως εκτιμήθηκε από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. γιατί όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο για τη μόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, σχετικά με την τροποποίηση όρου της συμβάσεως μισθώσεως, δέχθηκε πράγματα ως αληθή τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης χωρίς να στηριχθεί σε νόμιμα αποδεικτικά στοιχεία (μάρτυρες, έγγραφα), ήτοι χωρίς απόδειξη.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, ως ηττωμένη, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2922/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας το ποσό της οποίας ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ