Supreme Court dismisses appeal withdrawal for unexamined grounds and orders costs against appellants.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ruled that the appellants' withdrawal of their appeal was valid only regarding the first ground, which had already been rejected by the Full Bench. Consequently, the appeal was deemed not filed concerning the second ground, which remained unexamined. The court ordered the appellants to pay the respondent's legal costs and returned the security deposit.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 97, 98(b), 188(1), 189(2), 190, 191(2), 294, 295(1), 297, 299, 573(1) of the Code of Civil Procedure; Withdrawal of an appeal is effective without the respondent's consent if the substantive hearing has not commenced, but a subsequent withdrawal is inadmissible if the respondent raises an objection and demonstrates a legitimate interest in the final judgment, resulting in the dismissal of the appeal regarding unexamined grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 381 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 381/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Ιωάννη Φιοράκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 11 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων-καθών η κλήση : 1.Κ. Γ. του Α., 2.Α. συζ. Κ. Γ., το γένος Α. Κ. , 3.Α. Γ. του Κ., κατοίκων ...,που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αντωνίου Βγόντζα
Της αναιρεσίβλητης-καλούσας: Χ. Α. του Μ. κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Ανδρονόπουλο.
Κατά την εκφώνηση από το πινάκιο της αίτησης αυτής, παραστάθηκε ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων και δήλωσε ότι οι αναιρεσείοντες παραιτούνται από το δικόγραφο της από 11-11-2013 αίτησης κατά της 476/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών.
Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητου πήρε το λόγο από τον Πρόεδρο και ζήτησε να της καταβληθούν τα δικαστικά έξοδα της δίκης αυτής.
Το Δικαστήριο διασκέφθηκε με τη συμμετοχή και της Γραμματέως και επιφυλάχθηκε να αποφασίσει.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ.1, 97, 98 περ. β, 188 παρ. 1, 189 παρ. 2, 190, 191 παρ. 2, 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων μπορεί, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης (ΑΠ 733/2015).
Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης που να κηρύσσει την κατάργησή της. Δεν αποκλείεται, όμως, και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε με την απόφαση αυτή γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο τούτων.
Τα έξοδα βαρύνουν κατ’ αρχήν τον παραιτούμενο, δεν αποδίδονται, όμως, εκείνα, στα οποία ο αντίδικός του υποβλήθηκε για τη σύνταξη και την κατάθεση προτάσεων, ενώ γνώριζε ότι είχε ήδη γίνει έγκυρη παραίτηση, αφού τότε πρόκειται για έξοδα από απροσεξία ή από υπερβολική πρόνοια του αντιδίκου του. Στην περίπτωση που ορισμένος αναιρετικός λόγος παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου και απορρίφθηκε από αυτήν, η δε υπόθεση αναπέμφθηκε στο οικείο Τμήμα προς έρευνα των υπολοίπων λόγων της αναίρεσης, είναι δυνατή η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφό της ως προς τους λοιπούς, μη εισέτι ερευνηθέντες, λόγους, υπό την προαναφερθείσα προϋπόθεση.
Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται με την από 23-3-2016 αίτηση-κλήση των αναιρεσειόντων η από 11-11-2013 αίτηση αναίρεσης τούτων κατά της υπ’ αριθ. 476/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, μετά την έκδοση της υπ’ αριθ. 3/2016 απόφασης της Τακτικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε ο παραπεμφθείς σ’ εκείνην πρώτος, ερειδόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναιρετικός λόγος και αναπέμφθηκε η υπόθεση στο παρόν Τμήμα προς έρευνα του δευτέρου, ερειδομένου στο άρθρο 559 αριθ. 8 και 11 ΚΠολΔ, αναιρετικού λόγου.
Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και τα διαδικαστικά έγγραφα της παρούσας δίκης κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (11-1-2017) εμφανίστηκε στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων, ο οποίος με προφορική του δήλωση που καταχωρίσθηκε στα πρακτικά συνεδρίασης παραιτήθηκε νομοτύπως από το δικόγραφο της, ως άνω, αίτησής των, χωρίς να προβληθεί αντίρρηση εκ μέρους της αναιρεσίβλητης.
Σύμφωνα με όσα προεκτίθενται, με τη δήλωση αυτή καταργείται η παρούσα δίκη μόνον όμως όσον αφορά τον μη εισέτι κριθέντα δεύτερο αναιρετικό λόγο, δοθέντος ότι ο πρώτος έχει ήδη απορριφθεί από την προαναφερόμενη απόφαση της Τακτικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και η αίτηση αναίρεσης πρέπει να θεωρηθεί ως μη ασκηθείσα ως προς τον δεύτερο λόγο της.
Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες εφόσον δεν κρίθηκε η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το νόμιμο αίτημά της (άρθρα 188 παρ. 1, 191 παρ.2, 192 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκε η από 11-11-2013 αίτηση αναίρεσης των Κ. Γ. του Α., Α. συζ. Κ. Γ. και Α. Γ. του Κ. κατά της υπ’ αριθ. 476/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, ως προς τον δεύτερο και μόνο λόγο αυτής.
Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2017.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ