380/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 380 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 380/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΜΑΡΜΟΡ ΑΕ", που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Βασιλικό.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πήτα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 2. ...., 3. .... και 4. .... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Παπαπαναγιώτου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Αυγούστου 2003 αγωγή της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης και του .... , που δεν μετέχει στην παρούσα δίκη, η οποία κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 361/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 251/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, ανέγνωσε την από 11 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των 2ης, 3ου και 4ης εκ των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς. Παράβαση του κανόνα αυτού υπάρχει, όταν λάβει χώρα ψευδής ερμηνεία, που συνιστά η απόδοση στον εφαρμοστέο κανόνα έννοιας διαφορετικής από την αληθινή, ή μη ορθή εφαρμογή, η οποία εκδηλώνεται με τη μη εφαρμογή κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή με την εφαρμογή κανόνα, που δεν έπρεπε να εφαρμοστεί ή με την εσφαλμένη εφαρμογή του.

Επομένως, για να είναι ορισμένος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, πρέπει, σύμφωνα και με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, να εκτίθεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων στοιχείων, και σε τι συνίσταται η παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου και πού ακριβώς έγκειται το σφάλμα. Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, που εκδόθηκε σε έφεση κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Βόλου, η πλημμέλεια του αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, διότι, με το να κρίνει ότι η αναιρεσείουσα υπεισήλθε στα εκ της συμβάσεως εμπορικής μισθώσεως, που συνήψε τρίτη εταιρεία ως μισθώτρια με τους δικαιοπαρόχους των αναιρεσιβλήτων ως εκμισθωτές, δικαιώματα και υποχρεώσεις της μισθώτριας, παραβίασε α) τη διάταξη του άρθρου 361 ΑΚ, αφού οι αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται συμφωνία για λύση της αρχικής μισθώσεως, ούτε κατάρτιση νέας με την αναιρεσείουσα, ή τη διάταξη του άρθρου 40 του π.δ. 34/1995 για τις εμπορικές μισθώσεις, δεδομένου ότι μετά την πτώχευση της αρχικής μισθώτριας εταιρείας δεν έλαβε χώρα η προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή έγγραφη καταγγελία της μισθώσεως ούτε οι αναιρεσίβλητοι επικαλούνται τέτοια καταγγελία΄ β) άλλως τις διατάξεις των άρθρων 361, 593 ΑΚ και 11 του π.δ. 34/1995, δεδομένου ότι ουδέποτε με συμφωνία των συμβαλλομένων στην αρχική μίσθωση παραχωρήθηκε στην αναιρεσείουσα η χρήση του μισθίου, αλλά, κι αν παραχωρήθηκε, δεν απέκτησε την ιδιότητα της μισθώτριας΄ γ) άλλως τις διατάξεις των άρθρων 361, 455 και 471 ΑΚ, διότι ουδέποτε μεταβιβάστηκε η μισθωτική σχέση στην αναιρεσείουσα, ούτε οι αρχικοί εκμισθωτές συναίνεσαν σε τέτοια μεταβίβαση.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η παραβίαση των αναφερομένων άνω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου και πού ακριβώς έγκειται το σφάλμα, αλλά υπό την επίφαση της επικλήσεως της πιο πάνω αναιρετικής πλημμέλειας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-10-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΜΑΡΜΟΡ ΑΕ" για αναίρεση της 251/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ για την πρώτη αναιρεσίβλητη Τράπεζα και επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ για τους άλλους αναιρεσιβλήτους

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 23 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ