Supreme Court dismisses appeal against lower court correction of judgment due to clear drafting error.

Απόφαση 379 / 2023 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 379/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Σωκράτη Πλαστήρα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και από τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδος, που κατοικοεδρεύει στη Λάρισα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Βασιλείου - Τρύφων, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) α. Α. Ν. Γ., β. Μ. συζ. Β. Κ., θυγ. Α. Γ. και γ. Β. Α. Γ. (αρ. Κ. 9), 2) α. Π. συζ. Γ. Γ., θυγ. Α. Π. και β. Σ. συζ. Ε. Σ., θυγ. Α. Π. (αρ. Κ. 10), 3) α. Ε. Κ. Τ. και β. Ν. Κ. Τ. (αρ. ΚΠ 15), 4) α. Θ. Δ. Μ., για τον εαυτό του και ως νομίμου επιτρόπου του υιού του Δ. Θ. Μ., που τελεί υπό δικαστική απαγόρευση και β. Α. Χ. Σ. (αρ. Κ. 31), 5) Β. Σ..

Ν., κατοίκου …(αρ. Κ. 32), 6) Δ. Χ. Τ., θυγ. Ε. και Β. Σ. (αρ. ΚΠ 77 και 91), 7) Β. Α. Λ., κατοίκου ... (αρ. ΚΠ 137), 8) Ι. Γ. Θ. (αρ. Κ. 279), 9) Κ. Π.. Π. (αρ. Κ. 337 και 338), 10) Α. συζ. Ε. Μ. (αρ. ΚΠ 356), 11. Α. Μ. Π., συζ. Χ. Π., κατοίκου ... (αρ. Κ. 367α), 12) α. Α. Χ. Κ. και β. Δ. Χ. Κ., κατοίκου ... (αρ. ΚΠ 107009), 13) Ε. συζ. Γ. Ν., θυγ. Σ. και Α. Π. (αρ. Κ. 418), 14) α. Ι. Δ. Χ. και β. Ε. συζ.

Ι. Χ., θυγ. Χ. Π. (αρ. Κ. 419), 15) Χ. Κ. Τ. (αρ. Κ. 424), 16) α. Σ. συζ. Β. Μ., θυγ. Ε. Ζ. και β. Ε. συζ. Α. Ν., θυγ. Ε. Ζ. (αρ. Κ. 425), 17) Χ. Λ., ήδη συζ. Κ. Ν. (αρ. Κ. 426), 18) Μ. συζ. Χ. Κ., θυγ. Α. και Ο. Ο. (αρ. Κ. 435Α), 19) Β. Ο. του Σ. και της Α. (αρ. ΚΠ 435Β και 435Γ), 20) Κ. Ο. του Α. και της Ο. (αρ. Κ. 435Δ), 21) Χ. Γ. Τ., συζ. Κ. Σ. (αρ. Κ. 107088), 22) Σ. συζ. Ι.. Α., θυγ. Γ. και Σ. Κ., κατοίκου ... (αρ.

ΚΠ 450), 23) α. Β. Ι.. Κ., β. Ε. Ι.. Κ., γ. Ε. Α. Κ., δ. Κ. Ι.. Κ., ε. Μ. συζ. Β. Π., θυγ. Ι.. Κ. και στ. Φ. συζ. Μ. Γ., θυγ. Ι.. Κ. (αρ. Κ. 463), 24) α. Α. χας Γ. Α., θυγ. Κ./νου και Μ. Μ. και β. Χ. Γ. Α. (αρ. Κ. 467) και 25) Ι. Π. Τ. (αρ. ΚΠ 457Α), εκ των οποίων ο Κ. Π. Π. (9ος) παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πέτρου και οι υπό στοιχ. 1γ, 2β, 3α, 3β, 4β, 5ος, 6η, 7η, 8ος, 10η, 11η, 12β, 14α, 14β, 15ος, 16α, 16β, 17η, 18η, 19ος, 21η, 22η, 23β, 23γ, 23ε, 24α, 24β και 25ος εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Πέτρου, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι: 1) Ο υπό στοιχ. 1α των αναιρεσιβλήτων Α.

Ν. Γ. απεβίωσε στις 15-6-2009 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζει ο εξ αδιαθέτου κληρονόμος του Β. Α. Γ. (υπό στοιχ. 1γ), εκπροσωπούμενος από τον ίδιο.

2) Ο υπό στοιχ. 4α των αναιρεσιβλήτων Θ. Δ. Μ., α) λανθασμένα φέρεται στην αίτηση αναίρεσης ότι παρίσταται και για τον εαυτό του και β) για λογαριασμό του Δ. Θ. Μ., ο οποίος τελεί σε πλήρη δικαστική συμπαράσταση παρίσταται πλέον ο αδελφός του Χρήστος Θεοδώρου Μπαμπούρης, που διορίσθηκε δικαστικός συμπαραστάτης δυνάμει της 100/2020 αμετάκλητης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, εκπροσωπούμενος από τον ίδιο.

3) Ο υπό στοιχ. 12α των αναιρεσιβλήτων Α. Χ. Κ. απεβίωσε στις 10-4-2017 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι εκ διαθήκης κληρονόμοι του α. Μ. χα Α. Κ. και β. Χ. Α. Κ., εκπροσωπούμενοι από τον ίδιο.

4) Ο 20ος των αναιρεσιβλήτων Κ. Ο. του Α. και της Ο. απεβίωσε στις 26-12-2007 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζει η εκ διαθήκης κληρονόμος του Α. Ο. του Κ., σύζ. Λ. Β., κάτοικος ..., εκπροσωπούμενη από τον ίδιο και 5) Ο υπό στοιχ. 23α των αναιρεσιβλήτων Β. Ι.. Κ. απεβίωσε στις 9-12-2013 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζει η εκ διαθήκης κληρονόμος του Ε. χα Β. Κ., θυγ. Χ. και Σ. Μ., κάτοικος ..., εκπροσωπούμενη από τον ίδιο.

Οι λοιποί των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-6-2008 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 1/2008 -όπως αυτή διορθώθηκε με τις 53/2008 και 83/2008- απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Λάρισας και συνεκδικάστηκε με την από 25-6-2008 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων και άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη, με τις αιτήσεις άλλων προσώπων, επίσης μη διαδίκων στην παρούσα δίκη, καθώς και με τις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των εκεί διαδίκων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 263/2011 μη οριστική και 194/2014, όπως αυτή διορθώθηκε με την 78/2018, οριστική του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης (194/2014, όπως αυτή διορθώθηκε με την 78/2018) ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-11-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Σωκράτη Πλαστήρα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση, από 27-11-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 34/28-11-2018, αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, με αριθμ. 78/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία διορθώθηκε - συμπληρώθηκε η με αριθμ. 194/2014 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 62 εδ. α` του ΚΠολΔ, όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος. Η ικανότητα αυτή, η οποία ως διαδικαστική προϋπόθεση εξετάζεται κατά το άρθρο 73 του ΚΠολΔ, αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, παύει να υπάρχει για τα φυσικά πρόσωπα με τον θάνατό τους (άρθρο 35 του ΑΚ).

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 558 εδ. α` του ΚΠολΔ, η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι σε περίπτωση θανάτου του αντιδίκου του αναιρεσείοντος, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απευθύνεται, σύμφωνα με την προεκτεθείσα διάταξη (του άρθρου 558 του ΚΠολΔ), κατά των καθολικών διαδόχων (κληρονόμων) του αποβιώσαντος, απευθυνόμενη δε κατ` αυτού είναι άκυρη, υπό την προϋπόθεση ότι ο αναιρεσείων διάδικος είχε λάβει γνώση του θανάτου του αντιδίκου του με οποιονδήποτε τρόπο, ώστε να διαπιστώσει τους κληρονόμους του και να απευθύνει κατ` αυτών την αναίρεση.

Επομένως, η αναίρεση που απευθύνεται κατά αποβιώσαντος, χωρίς όμως να γνωρίζει το θάνατό του ο αναιρεσείων, δεν είναι άκυρη και η συζήτησή της χωρεί νομίμως με τους κληρονόμους του αποβιώσαντος, εάν αυτοί εμφανίζονται κατά τη συζήτηση με την ιδιότητα αυτή, στην θέση του αποβιώσαντος αναιρεσιβλήτου και προβάλλουν υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (Ολ.ΑΠ 27/1987, ΑΠ 552/2021, ΑΠ 1437/2021, ΑΠ 465/2020, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 204/2018).

Στην ερευνώμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου αυτού, κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, που έγινε με επίσπευση των αναιρεσιβλήτων (βλ. τις με αριθμ. 8290ΣΤ'/18-1-2021 και 8813Γ'/18-1-2021 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών της περιφέρειας του Εφετείου … και …, Δ.

Κ. και Κ. Ζ., αντίστοιχα), κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (7-10-2022), δεν εμφανίστηκαν οι εκ των αναιρεσιβλήτων, Α. Γ. του Ν.. αριθμός 1α], ‘Α. Κ. του Χ.. αριθμός 12α], ‘Κ. Ο. του Α. [.. αριθμός 20] και Β. Κ. του Ι. [αύξ. αριθμός 23α']. Εμφανίστηκε, όμως, ο νομίμως διορισθείς από τους λοιπούς παρισταμένους αναιρεσίβλητους πληρεξούσιος δικηγόρος αυτών Γεώργιος Πέτρου, ο οποίος δήλωσε ότι οι ως άνω απολειπομένοι αναιρεσίβλητοι, απεβίωσαν πριν από την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία, όπως προκύπτει από την επί του δικογράφου αυτής καταχωρημένη έκθεση καταθέσεως δικογράφου με αριθμό 34/2018 του γραμματέα του Εφετείου Λάρισας, ασκήθηκε στις 28-11-2018.

Από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα προκύπτουν ειδικότερα τα εξής: 1] ο με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου 1α, Α. Γ. του Ν., απεβίωσε στις 15-6-2009. Μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος αυτού είναι ο με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου 1γ' Β. Γ. του Α., 2] ο με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου 12α, ‘Α. Κ. του Χ., απεβίωσε στις 10-4-2017.

Μ. εκ διαθήκης κληρονόμοι του είναι οι: α] Μ. χήρα Α. Κ. και β] Χ. Κ. του Α., 3] ο με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου 20, Κ. Ο. του Α., απεβίωσε στις 26-12-2007. Μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμος του είναι η Α. Ο. του Κ. συζ. Λ. Β. και 4] ο με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου 23α, ‘Β. Κ. του Ι., απεβίωσε στις 9-12-2013. Μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμος του είναι η Ε.

χήρα Β. Κ. θυγατέρα Χ. και Σ. Μ.. Οι ανωτέρω κληρονόμοι των ως άνω αποβιωσάντων, με δήλωση του εκπροσωπούντος και τους λοιπούς παρισταμένους αναιρεσιβλήτους ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεώργιου Πέτρου που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, γνωστοποίησαν το γεγονός του θανάτου των ανωτέρω αρχικών αναιρεσιβλήτων και, ταυτόχρονα, δήλωσαν ότι συνεχίζουν τη δίκη ως κληρονόμοι αυτών, όπως αναφέρουν και με τις προτάσεις τους.

Οι, ως άνω θάνατοι των 1α', 12α', 20 και 23α' αναιρεσιβλήτων έλαβαν μεν χώρα πριν από την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, πλην όμως, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι το αναιρεσείον, κατά την άσκηση της αναιρέσεως γνώριζε το θάνατο αυτών, οι ως άνω δε κληρονόμοι τους παρίστανται νομίμως στη θέση τους, δηλώνουν, κατά τα προεκτεθέντα, δια του νομίμως παρισταμένου και εκπροσωπούντος αυτούς ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου τους τη συνέχιση της δίκης στο όνομά τους, υπό τις προεκτεθείσες ιδιότητές τους, οι οποίες ουδόλως αμφισβητούνται από το αναιρεσείον και προβάλλουν υπεράσπιση επί της ουσίας της υποθέσεως.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι έγκυρη και κατά το μέρος που στρέφεται κατά των ως άνω 1α', 12α', 20 και 23α' αναιρεσιβλήτων, που είχαν αποβιώσει πριν από την άσκησή της και, συνεπώς, παραδεκτώς χωρεί η συζήτησή της με τους προαναφερόμενους κληρονόμους τους. Με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 3 και 104 του ΚΠολΔ, ορίζεται, μεταξύ άλλων, και ότι:

Στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο (94 παρ.1). Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση (96 παρ. 1 εδ. α`). Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου και στις περιπτώσεις του άρθρου 98 η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση (96 παρ. 3, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 3994/2011).

Για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας (Ολ.ΑΠ 13/2008, ΑΠ 46/2022, ΑΠ 552/2021, ΑΠ 165/2020). Έτι περαιτέρω, στο άρθρο 576 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή με πληρεξούσιο δικηγόρο, που να αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής, κατά ένα από τους προαναφερόμενους τρόπους, πληρεξουσιότητας, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Εξάλλου, με την παρ. 3 εδ. β` του ίδιου άρθρου 576, όπως το εδάφιο τούτο προστέθηκε με το άρθρο 62 του νόμου 4139/2013, και ισχύει από τις 23-3-2013, ενώ (σύμφωνα με το άρθρο 98 του αυτού νόμου) καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, ορίζεται "Σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς"(ΑΠ 518/2021).

Στην ερευνώμενη υπόθεση, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, δεν εμφανίστηκαν οι αναιρεσίβλητοι με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου: 1β' Μ. συζ. Β. Κ. θυγ. Α. Γ., 2α ‘Π. συζ. Γ. Γ. θυγ. Α. Π., 4α ‘Θ. Μ. του Δ., 13 Ε. συζ. Ν. Γ. θυγ.

Σ. και Α. Π., 23 δ ‘Κ. Κ. του Ι. και 23 στ ‘Φ. συζ. Μ. Γ. θυγ. Κ. Ι.. Από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και συγκεκριμένα από την επισκόπηση των προσκομιζομένων πληρεξουσίων, δεν προκύπτει ότι οι ανωτέρω αναιρεσίβλητοι είχαν επισπεύσει και οι ίδιοι έγκυρα τη συζήτηση, καθ` όσον δεν αποδεικνύεται ότι είχαν χορηγήσει στον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο τους πληρεξουσιότητα, με έναν από τους προαναφερόμενους συστατικούς τύπους του άρθρου 96 παρ. 3 του ΚΠολΔ.

Εξάλλου, από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία δεν προκύπτει ότι οι ίδιοι πιο πάνω αναιρεσίβλητοι είχαν κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, που επισπεύδουν έγκυρα τη συζήτηση ή από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, με αποτέλεσμα να είναι δικονομικά απόντες.

Συνεπώς, πρέπει, σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προαναφέρθηκαν, προκειμένης απλής ομοδικίας, να χωριστεί η υπόθεση ως προς τους μη κλητευθέντες ως άνω 1β', 2α', 4α', 13, 23 δ' και 23 στ' αναιρεσιβλήτους και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως ως προς αυτούς. Από τις διατάξεις των άρθρων 319 του ΚΠολΔ και 18 παρ.1 εδ.

β` και 22 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) προκύπτει ότι η απόφαση του Εφετείου, που εκδίδεται επί αιτήσεως διορθώσεως, κατά τις διατάξεις των άρθρων 315 επ. του ΚΠολΔ, αποφάσεως του ίδιου δικαστηρίου, η οποία είχε εκδοθεί κατά το άρθρο 20 του Κ.Α.Α.Α. (επί αιτήσεως για οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως από αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτου), υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 315 του ΚΠολΔ αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της αποφάσεως περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία ως εξαιρετική, υπηρετεί, στα πλαίσια της επιταγής για ασφάλεια δικαίου, τον κύριο σκοπό της δίκης, ο οποίος είναι η δικαιοσύνη, προκύπτει ότι αντικείμενο διορθώσεως δεν αποτελούν διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διατάξεως, καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων, τα οποία αίρονται μόνο με την οδό των ενδίκων μέσων, αλλά ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισφρέουν κατά τη σύνταξη ή την καθαρογραφή της αποφάσεως.

Τα σφάλματα αυτά πρέπει να είναι πρόδηλα, δηλαδή να προκύπτουν από το κείμενο της αποφάσεως και τα στοιχεία που ορίζουν το περιεχόμενό της ή από τα πρακτικά ή από τις προτάσεις ή τα δικόγραφα των διαδίκων(ΑΠ 1479/2019), έτσι ώστε να αποκλείεται η διόρθωση με βάση νέα στοιχεία. Περαιτέρω, από την ίδια διάταξη προκύπτει ότι επιτρεπτή διόρθωση της αποφάσεως που μπορεί να αφορά και το διατακτικό της, χωρίς να παραβιάζονται οι αρχές του δεδικασμένου, υφίσταται όταν τα προς διόρθωση σφάλματα της αποφάσεως οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και αυτών που είχαν διατυπωθεί, αρκεί, η μεν παραδρομή, στην οποία οφείλονται τα λάθη, να προκύπτει από την όλη διάρθρωση της αποφάσεως και εκείνα που συνέβησαν κατά τη σύνταξή της, η δε διόρθωση να μη σχετίζεται με την ουσία της υποθέσεως, ούτε να αλλοιώνει την έννοια της αποφάσεως και να μεταβάλει ή να ανακαλεί το περιεχόμενό της (Ολ.ΑΠ 22/2004, ΑΠ 552/2021, ΑΠ 1/2015).

Η διαδικασία της διορθώσεως κινείται, είτε ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, είτε αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, που εξέδωσε την απόφαση (ΑΠ 552/2021, ΑΠ 1463/2018, ΑΠ 43/2007, ΑΠ 962/2007). Στην ερευνώμενη υπόθεση, η υπό κρίση ως άνω αίτηση, με την οποία ζητείται η αναίρεση της με αριθμ. 78/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία έγινε δεκτή η με αριθμ. 664/10-10-2017 αίτηση των αιτούντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, για διόρθωση - συμπλήρωση της με αριθμ. 194/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία του ανωτέρω άρθρου 20 του Κ.Α.Α.Α., επί αιτήσεως και των ήδη αναιρεσιβλήτων και αυτοτελών αιτήσεων του ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου και τρίτων [μη διαδίκων στη παρούσα δίκη], περί της υπάρξεως ή μη ωφέλειας (εκτός άλλων) των αναφερομένων ιδιοκτησιών των αναιρεσιβλήτων, είναι παραδεκτή, ως στρεφομένη κατά αποφάσεως που υπόκειται σε αναίρεση, έχει δε ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Στις 13-12-2013, συζητήθηκε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας η από 28-6-2008 [αριθμ. καταθ. 733/2008] αίτηση των αιτούντων ιδιοκτητών ακινήτων [ως υπό στοιχείο Ε στην εν λόγω απόφαση] και ήδη αναιρεσιβλήτων, συνεκδικαζόμενη με είκοσι οκτώ αιτήσεις ιδιοκτητών ακινήτων, καθώς και ασκηθέντων ανταιτήσεων και κυρίων παρεμβάσεων, με την οποία (αίτηση) αυτοί αιτούνταν τον προσδιορισμό της οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των ακινήτων τους, τα οποία απαλλοτριώθηκαν με την με αριθμ.

…/ΤΚ/8-5-2006 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για την κατασκευή του έργου "Ε.O. ..., τμήμα από παράκαμψη Φ.-μέχρι αρχή παράκαμψης Μ.", σε ποσά μεγαλύτερα από αυτά που προσδιορίστηκαν κατά τον καθορισμό της προσωρινής τιμής μονάδος με την με αριθμ. 1/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων (το οποίο και αναγνώρισε ότι δεν συντρέχει το τεκμήριο της ωφέλειας για τις ιδιοκτησίες των αιτούντων), καθώς και την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας, ως προς αυτούς, που για πρώτη φορά παρίσταντο στο Εφετείο, για τον οριστικό προσδιορισμό της τιμής μονάδος αποζημίωσης των ακινήτων τους.

Το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, με την από 6-6-2008 [αριθμ. καταθ. 629/2008] αίτησή του είχε ζητήσει, εκτός του καθορισμού της οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των απαλλοτριωμένων εδαφικών εκτάσεων και των επικειμένων τους και την αναγνώριση της μη ύπαρξης του τεκμηρίου ωφέλειας, ως προς όλους εκείνους, για τους οποίους είχε ανατραπεί το τεκμήριο αυτό με την ως άνω με αριθμ. 1/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Οι ήδη αιτούντες, με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της πρώτης συζήτησης προς υποστήριξη της πιο πάνω αυτοτελούς αίτησής τους, αλλά και για αντίκρουση της ως άνω, από 6-6-2008, αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, ζήτησαν να απορριφθεί το αίτημα του Ελληνικού Δημοσίου για την αναγνώριση της μη ύπαρξης του τεκμηρίου ωφέλειας, ενώ όλοι τους δηλ.

τόσο αυτοί που είχαν παραστεί στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων κατά τον καθορισμό της προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης, όσο και αυτοί που δεν είχαν παραστεί στη δίκη για τον προσωρινό προσδιορισμό της μονάδας αποζημίωσης, αλλά παρίσταντο για πρώτη φορά στο Εφετείο στη δίκη του οριστικού προσδιορισμού, υπέβαλαν το ακόλουθο αίτημα: " ....

Επικουρικά δε και για την περίπτωση που το δικαστήριο αυτό δεχθεί ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων δεν είχε αρμοδιότητα να ανατρέψει το τεκμήριο ωφέλειας των παρόδιων ιδιοκτητών, υποβάλλουμε αίτημα να γίνει δεκτό ότι κανένας από εμάς δεν είναι ωφελούμενος ιδιοκτήτης και συνεπώς δεν έχουμε υποχρέωση συμμετοχής στις δαπάνες απαλλοτρίωσης, ούτε με την υποχρέωση αποζημίωσης τρίτων ιδιοκτησιών, ούτε με την αυτοαποζημίωση, για ολόκληρο το απαλλοτριούμενο τμήμα της ιδιοκτησίας του καθενός μας ......

Για τους λόγους αυτούς - Ζητούμε: Να γίνουν δεκτές οι προτάσεις μας αυτές, ως νόμιμες και βάσιμες, με σκοπό να γίνουν δεκτές: α)......., β) η κύρια και επικουρική αίτησή μας για ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας των ιδιοκτητών των παρόδιων ιδιοκτησιών και για διόρθωση του οικείου κτηματολογικού πίνακα και να αναγνωριστεί ότι δικαιούμαστε αποζημίωση για ολόκληρη της απαλλοτριούμενη έκταση, γ).....".

Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την με αριθμ. 263/2011 απόφασή του, ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης, διατάζοντας τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Όμως, με την απόφαση αυτή, έγινε δεκτό ότι με την υπό στοιχείο Ε αίτηση των αιτούντων-αναιρεσιβλήτων (και άλλων ιδιοκτητών που περιέχονταν σ' αυτή), υπέβαλαν όλοι (σελ. 61 της ως άνω απόφασης) αίτημα:

α) για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης μεγαλύτερης από αυτή που καθορίστηκε προσωρινά, β)για καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομείναντα τμήματα των ιδιοκτησιών τους, λόγω μείωσης της αξίας τους και γ) για μη επιβάρυνση των ιδιοκτησιών τους με αυτοαποζημίωση, δηλ. για ανατροπή του τεκμηρίου της ωφέλειας (σελ. 109 και 110 της ως άνω απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας).

Με την ίδια απόφαση, η ανωτέρω υπό στοιχείο Ε αίτηση (όπως και οι λοιπές αιτήσεις), κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη, ως στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 17 του ισχύοντος Συντάγματος, του πρώτου πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. ..... καθώς και στο άρθρο 33 του ν. 2971/2001 (σελ. 119, 120 και 121 της εν λόγω απόφασης), ενώ για την ουσιαστική της βασιμότητα διατάχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης.

Μετά τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης, εκδόθηκε η με αριθμ. 194/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, η οποία, κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας των ως άνω αιτήσεων (ανταιτήσεων και κυρίως παρεμβάσεων), οι οποίες είχαν κριθεί παραδεκτές και νόμιμες (σελ. 79 της 194/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας), από προφανή παραδρομή και λόγω του μεγάλου αριθμού των διαδίκων της απαλλοτρίωσης, στο κεφάλαιό της με αριθμ. 12 και στο σημείο που αναφέρει τις ιδιοκτησίες για τις οποίες κάνει δεκτές τις αιτήσεις των αιτούντων ιδιοκτητών για ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας (σελ. 169, 171, στίχος 10ος), παρέλειψε να αναφέρει και τις ιδιοκτησίες των ήδη αιτούντων και συγκεκριμένα τις με ΑΚΠ 9, 10, 15, 31, 32, 77, 91, 137, 279, 337, 338, 356, 367α, 107009, 418, 419, 424, 425, 426, 435Α, 435Β, 435Γ, 435Δ, 107088, 450, 463, 467 και 475α.

Σημειώνεται ότι με την εν λόγω απόφαση δεν ανακαλείται η διάταξη της με αριθμ. 263/2011 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία έγινε δεκτό, ότι όλοι οι ήδη αιτούντες της από 28-6-2008 και αριθμό καταθέσεως 733/2008 αιτήσεως ζήτησαν παραδεκτά και νόμιμα την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας. Ειδικότερα, και καθ` όσον αφορά στο κεφάλαιο του τεκμηρίου ωφελείας στην 171 σελίδα της με αριθμ. 194/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας διαλαμβάνονται επί λέξει τα ακόλουθα: " Συγκεκριμένα, καμία ωφέλεια δεν προέκυψε σε αυτούς εξαιτίας του έργου που συντελέστηκε με την απαλλοτρίωση ενόψει του ότι και προηγουμένως όλα τα ανωτέρω ακίνητα είχαν πρόσοψη σε επαρχιακούς, δημοτικούς ή αγροτικούς ασφαλτοστρωμένους δρόμους, ενώ η χάραξη της νέας οδού, που φέρει το χαρακτήρα αυτοκινητοδρόμου, προβλέπεται ότι θα είναι περίκλειστη και από τις δύο πλευρές της με απαγορευτικά κιγκλιδώματα και κανένα ακίνητο δεν θα έχει άμεση πρόσβαση σ' αυτή.

Επιπλέον δε, δημιουργείται υψομετρική διαφορά, καθώς το οδόστρωμα ανυψώνεται σε σχέση με τα ακίνητα αυτά κατά ένα τουλάχιστον μέτρο. Κατασκευή παράπλευρου δικτύου από το οποίο θα μπορούσαν τα ως άνω ακίνητα να έχουν έμμεση πρόσβαση στη νέα οδό, σε μικρό μόνο τμήμα της οδού προβλέπεται. Όμως, το στοιχείο αυτό και μόνο, δηλαδή της, κατά τον ανωτέρω τρόπο, έμμεσης δυνατότητας πρόσβασης στη διανοιγείσα οδό, δεν είναι ικανό να προσδώσει ωφέλεια στις παρόδιες αυτές ιδιοκτησίες από τη διάνοιξη της οδού, διότι, πέραν του ότι η κατ' αυτόν τον τρόπο πρόσβαση είναι έμμεση, η χρησιμοποίηση του παράπλευρου δικτύου και των στοιχειωδών προσβάσεων αντιστοίχως, για την πρόσβαση από τα ανωτέρω ακίνητα στη νέα οδό απαιτεί τη διάνυση επιπλέον αποστάσεως αναλόγως της θέσεως εκάστου ακινήτου.

Επιπροσθέτως δε, οι ιδιοκτησίες που αναφέρονται αναλυτικά παραπάνω στο κεφάλαιο της απόφασης, όχι μόνον δεν έχουν καμία ωφέλεια από τη διάνοιξη της προαναφερόμενης οδού, αλλά αντιθέτως αυτές υφίστανται μείωση της αξίας τους και επομένως, για τις ιδιοκτησίες αυτές δεν μπορεί να γίνει λόγος για αυτοαποζημίωση λόγω υπάρχουσας ωφέλειας αυτών από τη διάνοιξη της παραπάνω οδού.

Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό και ως ουσιαστικά βάσιμο το σχετικό αίτημα των φερόμενων ιδιοκτητών των παραπάνω ιδιοκτησιών και να κριθεί ότι εν προκειμένω δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του τεκμηρίου ωφέλειας του άρθρου 1 του ν. 653/1977 ως προς τα ανωτέρω ακίνητα των αιτούντων, να διορθωθεί ο οικείος κτηματολογικός πίνακας κήρυξης της απαλλοτρίωσης και να οριστεί ότι οι ανωτέρω αιτούντες δικαιούνται αποζημίωση για όλη την έκταση που απαλλοτριώνεται με βάση τον οικείο κτηματολογικό πίνακα κήρυξης της απαλλοτρίωσης και να απορριφθεί το αντίθετο αίτημα του αιτούντος Ελληνικού Δημοσίου".

Με την από 9-10-2017 αίτησή τους, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, οι ήδη αναιρεσίβλητοι ζήτησαν την, κατά τις διατάξεις των άρθρων 315 επ. του ΚΠολΔ, διόρθωση - συμπλήρωση της ως άνω (194/2014) αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, ώστε στο σκεπτικό και στο διατακτικό αυτής να περιληφθεί διάταξη με την οποία αναγνωρίζεται ότι δεν συντρέχει το τεκμήριο ωφέλειας και για τις ιδιοκτησίες με ΑΚΠ 9, 10, 15, 31, 32, 77, 91, 137, 279, 337, 338, 356, 367α, 107009, 418, 419, 424, 425, 426, 435Α, 435Β, 435Γ, 435Δ, 107088, 450, 463, 467 και 475α, για τις οποίες είχαν υποβληθεί αιτήματα για την ανατροπή του τεκμηρίου ωφελείας τους από την απαλλοτρίωση και οι οποίες από παραδρομή δεν περιελήφθησαν μεταξύ των εκεί ( σελ.169, 171, στίχος 10ος) αναφερομένων λοιπών ιδιοκτησιών.

Ακολούθως επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η ήδη προσβαλλόμενη με αριθμ. 78/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με την απόφασή του αυτή το ως άνω Δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Λάρισας), αφού έκρινε ότι πράγματι από παραδρομή στο σκεπτικό της 194/2014 αποφάσεώς του και δη στην σελίδα 169 και 171, στίχος 10ος αυτής, δεν συμπεριελήφθησαν οι ως άνω ιδιοκτησίες (για τις οποίες υπεβλήθη, κατά τα προεκτεθέντα, η αίτηση των ιδιοκτητών αυτών ήδη αναιρεσιβλήτων) και για τις οποίες δεν ισχύει το τεκμήριο ωφέλειας, οπότε δεν συντρέχουν γι`αυτές λόγοι αυτοαποζημίωσης, ούτε υποχρέωση αποζημίωσης γειτονικών-παρόδιων ιδιοκτησιών, διέταξε τη διόρθωση - συμπλήρωση της παραπάνω απόφασης, ως προς το σκεπτικό και διατακτικό της, με την προσθήκη ότι δεν συντρέχει το τεκμήριο ωφέλειας και των ΑΚΠ 9, 10, 15, 31, 32, 77, 91, 137, 279, 337, 338, 356, 367α, 107009, 418, 419, 424, 425, 426, 435Α, 435Β, 435Γ, 435Δ, 107088, 450, 463, 467 και 475α, ιδιοκτησιών.

Από τις ως άνω αιτιολογίες της διορθωμένης αποφάσεως σχετικά με την ανατροπή του τεκμηρίου ωφελείας, κατά τις οποίες (αιτιολογίες) κανένα ακίνητο δεν αποκτά πρόσβαση, διότι πρόκειται για κλειστό αυτοκινητόδρομο, καθώς επίσης και ότι δημιουργείται υψομετρική διαφορά, καθώς το οδόστρωμα ανυψώνεται σε σχέση με τα ακίνητα αυτά κατά ένα τουλάχιστον μέτρο, προκύπτει ότι το δικάσαν δικαστήριο έκρινε ότι για όλα τα εναπομείναντα τμήματα των απαλλοτριωμένων ακινήτων, για τα οποία βεβαίως είχε υποβληθεί αίτημα ανατροπής του τεκμηρίου ωφελείας, δεν επέρχεται υπεραξία.

Ενώ, δηλαδή, από το περιεχόμενο του σκεπτικού της διορθωμένης αποφάσεως σε συνδυασμό προς το αιτητικό των παραπάνω αναφερομένων αναλυτικά αιτήσεων παροχής δικαστικής προστασίας, προκύπτει ότι το δικάσαν δικαστήριο πράγματι έκρινε ότι όλα τα εναπομένοντα τμήματα των ακινήτων που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά (για τα οποία είχε υποβληθεί αίτημα ανατροπής του τεκμηρίου ωφελείας), δεν αποκτούν ωφέλεια, εν τούτοις από προφανή παραδρομή στο σκεπτικό της 194/2014 αποφάσεώς του και δη στην παράγραφο 12, σελ. 169 και 171, στίχος 10ος αυτής, διέλαβε μόνον τις με ΑΚΠ 12, 13, 17, 250, 390, 394, χωρίς να συμπεριλάβει και τις με ΑΚΠ 9, 10, 15, 31, 32, 77, 91, 137, 279, 337, 338, 356, 367α, 107009, 418, 419, 424, 425, 426, 435Α, 435Β, 435Γ, 435Δ, 107088, 450, 463, 467 και 475α, ιδιοκτησίες.

Επομένως, συνέτρεχε νόμιμη περίπτωση διορθώσεως της με αριθμ. 194/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, το σφάλμα της απόφασης οφείλεται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και εκείνων που διατυπώθηκαν στην απόφασή του, η επερχόμενη δε μεταβολή στο διατακτικό της διορθωμένης αποφάσεως, η οποία επιτρέπεται, σύμφωνα και με όσα έχουν εκτεθεί στη οικεία νομική σκέψη, δεν ανατρέπει, αλλά ορθώς διατυπώνει την αληθινή δικαιοδοτική βούληση και δεν αποτελεί παραβίαση του δεδικασμένου (ΑΠ 266/2019, ΑΠ 1765/2013, ΑΠ 1305/2007).

Το Εφετείο, συνεπώς, ορθώς έκρινε ότι υφίσταται έδαφος εφαρμογής των προαναφερθεισών διατάξεων, αφού επρόκειτο για προφανή παραδρομή, κατά τη διατύπωση της απόφασης και, ωσαύτως ορθώς, προέβη στη διόρθωση - συμπλήρωση αυτής, μη υφισταμένης, εν προκειμένω, περιπτώσεως παραβίασης του δεδικασμένου που απορρέει από την ως άνω απόφαση, όπως αβασίμως ισχυρίζεται το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, ο συναφής μοναδικός λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ισχυρίζεται τα αντίθετα και προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 2 του ΚΠολΔ), μειωμένων όμως, κατ` άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό, ενώ διάταξη για δικαστικά έξοδα ως προς τους απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι ερημοδίκησαν και, συνεπώς, δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα, δεν θα διαληφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 27-11-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 34/28-11-2018, αιτήσεως για αναίρεση της με αριθμ. 194/2014, όπως αυτή διορθώθηκε με την 78/2018, αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, ως προς τους αναιρεσιβλήτους με αύξ. αριθμό αναιρετηρίου: 1β ‘Μ. συζ. Β. Κ., θυγ. Α. Γ., 2α ‘Π. συζ. Γ. Γ., θυγ. Α. Π., 4α ‘Θ. Μ. του Δ., 13 ‘Ε. συζ. Ν. Γ. θυγ. Σ. και Α. Π., 23δ' Κ. Κ. του Ι. και 23στ ‘Φ. συζ. Μ. Γ., θυγ. Κ. Ι..

Απορρίπτει ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους την, από 27-11-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 34/28-11-2018, αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 194/2014, όπως αυτή διορθώθηκε με την 78/2018, αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2022.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2023.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ