Supreme Court partially allows appeal on evidence failure regarding notarized witness certificates in Greek civil procedure.

Απόφαση 379 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 379/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Στην ...... εδρεύουσας εταιρείας με την επωνυμία "ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ ΠΛΟΙΩΝ ΦΕΡΣΤ ΑΕ" νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Παπαδογιάννη, που ανακάλεσε την από 13/11/2008 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Στον ...... εδρεύουσας Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΙΚΑΡΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και με τον διακριτικό τίτλο "ΙΚΑΡΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΤΕ", νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπελογιάννη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/7/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 26/2/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 186/2007 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/11/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 7/11/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 11 περίπτωση γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2008).

Περαιτέρω, οι ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, που έχουν γίνει νομότυπα ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, κατά το άρθρο 650 παρ. 1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα, αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, που διακρίνεται από τα έγγραφα. Επομένως, η μνεία στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου, ότι αυτό έλαβε υπόψη τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα δεν καλύπτει και τις προσκομισθείσες με επίκληση ένορκες βεβαιώσεις.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, που δίκασε υπόθεση κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. ΚΠολΔ, υπέπεσε στην ανωτέρω από τον αριθμό 11 περίπτωση γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψη α) την υπ' αριθμόν ......

ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Καλαμάτας Ελένης Χαρίτση-Τσαπαλή και β) την υπ' αριθμόν ...... ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Καλαμάτας, οι οποίες, κατά τα εκτιθέμενα, είχαν προσκομιστεί με επίκληση ενώπιον του Εφετείου (σελίδες 17-18 και 9 των προτάσεων). Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα επί της ένδικης υπόθεσης και συγκεκριμένα επί της αγωγής της αναιρεσίβλητης εταιρίας για απόδοση του μισθίου, που την έκρινε βάσιμη, έλαβε υπόψη του τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που περιέχονται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και όλα τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα.

Αλλά, από τη μη αναφορά στη βεβαίωση αυτή και των ως άνω ενόρκων βεβαιώσεων, που η αναιρεσείουσα πράγματι είχε επικαλεστεί και προσκομίσει και οι οποίες έπρεπε να μνημονεύονται ειδικώς ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, καταλείπεται αμφιβολία, αν το Εφετείο έλαβε υπόψη του και τις ένορκες αυτές βεβαιώσεις και κατ' ακολουθίαν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 11 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ο πρώτος λόγος, επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών που αφορούν στο ίδιο άνω κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλόμενης.

ΙΙ. Με τον όγδοο λόγο της αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο με το να κρίνει μη νόμιμες τις αγωγικές της αξιώσεις για αποζημίωση δαπανών μετεγκατάστασης και άυλης εμπορικής αξίας και να απορρίψει ακολούθως τους σχετικούς λόγους της έφεσής της κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε κρίνει τις αξιώσεις αυτές ως αβάσιμες κατ' ουσίαν, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 32 και 33 του ΠΔ 34/1995. Ο λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού η αναιρεσείουσα δεν εκθέτει το περιεχόμενο της αγωγής της για να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της παράβασης ή όχι (το νόμω βάσιμο των αξιώσεων), ενώ και οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 32 και 33 του ΠΔ 34/1995), δεν αναφέρονται στις πιο πάνω αξιώσεις, αλλά σε αξιώσεις αποζημίωσης του μισθωτή από την παράλειψη ιδιόχρησης ή ανοικοδόμησης του μισθίου από τον εκμισθωτή, που κατήγγειλε τη μίσθωση για τέτοια αιτία, ήτοι για περίπτωση καταγγελίας διαφορετικής από εκείνη που φέρεται ότι αποτελεί τη βάση της αγωγής της.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν μέρει και συγκεκριμένα μόνο κατά το κεφάλαιό της, με το οποίο έκρινε βάσιμη την αγωγή της αναιρεσίβλητης και απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά το μέρος αυτό και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Καλαμάτας, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 186/2007 απόφαση του Εφετείου Καλαμάτας κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Καλαμάτας, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη εταιρία στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας εταιρίας, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ