Supreme Court dismisses appeal against first-instance ruling on medical expense tax exemption for company doctors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by a company against a first-instance court ruling that exempted medical expenses from tax and social security contributions. The lower court held that these expenses were not remuneration for labor but functional business costs, thus not subject to taxation. The Supreme Court agreed with this reasoning, confirming that the company correctly applied the relevant tax and social security laws to deny the exemption.
Legislator headnote
AI generatedArticles 7, 12, 14 of Law 4172/2013; Article 23 of the Operational SSSE: Expenses for medical services provided to company doctors are considered functional business costs rather than labor remuneration and are therefore exempt from income tax and social security contributions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 377 / 2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)377/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (σύμφωνα με την 227/2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Ζώη), Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Βάϊα Ζαρχανή και Παρασκευή Γρίβα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 19 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ο. Τ. Τ. Ε.", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Ληξουριώτη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Κ. του Ε., κατοίκου ... και 2) Α. Τ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Δήμητρας Κουφογιάννη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ... αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο ....
Εκδόθηκε η ... οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Την αναίρεση της ζητεί η αναιρεσείουσα με την από ... αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ελπίδα Σιμιτοπούλου.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 περ. β', 309 εδ. α', 321 και 495 παρ. 1 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά τον χρόνο άσκησης του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά τον χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.
Είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας τον δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης (ΟλΑΠ 17/2013, 5/2001, ΑΠ 194/2023). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 513 παρ. 1 και 518 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι με έφεση μπορούν να προσβληθούν οι οριστικές αποφάσεις που εκδίδονται στον πρώτο βαθμό και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή, η δε προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης είναι τριάντα ημέρες αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα και εξήντα ημέρες αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, έχοντας ως αφετηρία, σε αμφότερες τις ανωτέρω περιπτώσεις, την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη, ενώ αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη.
Κατά συνέπεια, η οριστική απόφαση που εκδόθηκε σε πρώτο βαθμό καθίσταται τελεσίδικη και συνακόλουθα υπόκειται έκτ... σε αναίρεση, εφόσον παρήλθε άπρακτη είτε η προθεσμία των τριάντα ή εξήντα, κατά περίπτωση, ημερών από την επίδοσή της είτε η προθεσμία των δύο ετών από τη δημοσίευσή της, εφόσον δεν έλαβε χώρα επίδοση αυτής.
Περαιτέρω, η δήλωση για παραίτηση από το δικαίωμα προς άσκηση ενδίκου μέσου είναι έγκυρη και χωρίς να τηρηθεί ο διαδικαστικός τύπος του άρθρου 297 ΚΠολΔ, διότι ο τύπος αυτός αφορά αποκλειστικά την παραίτηση από το δικόγραφο ή το δικαίωμα ασκηθέντος ήδη ενδίκου μέσου (ΑΕΔ 42/1980, ΟλΑΠ 17/2013, 626/1980). Ενόψει τούτου, η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας ή έφεσης μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτών διάδικος άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση.
Για το κύρος μιας τέτοιας παραίτησης, απαιτείται ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα του υπογράφοντος την αίτηση αναίρεσης δικηγόρου (άρθρο 98 περ. β' ΚΠολΔ), η έλλειψη, όμως, της οποίας μπορεί να καλυφθεί με έγκριση εκ των υστέρων του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου, με συνέπεια, λόγω της αναδρομικής ενέργειας της έγκρισης που αφορά την παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας ή έφεσης, να ισχυροποιείται αναδρομικά η παραίτηση από τον χρόνο άσκησης της αναίρεσης και να θεωρείται η απόφαση τελεσίδικη από τότε και, ως εκ τούτου, να υπόκειται σε αναίρεση από το ίδιο χρονικό σημείο (ΟλΑΠ 17/2013, 9/1996, 626/1980).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την από ... (αριθ. έκθ. κατάθεσης ...) αίτηση διώκεται η αναίρεση της εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, υπ' αριθ. ... απόφασης του Ειρηνοδικείου ..., με την οποία η ένδικη από ... (αριθ. έκθ. κατάθεσης ...) αγωγή των εναγουσών και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας απορρίφθηκε ως μη νόμιμη όσον αφορά την επικουρική βάση της αδικοπραξίας (ΑΚ 914 επ.) και έγινε δεκτή κατά την κύρια βάση της εκ των άρθρων 648 επ., 297, 298, 341, 345, 346 ΑΚ.
Με το δικόγραφο της αναίρεσης, που υπογράφεται από τον δικηγόρο ... Ιωάννη Ληξουριώτη, ο οποίος και κατέθεσε τούτο στη Γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία δηλώνει ότι παραιτείται από το δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά της ως άνω απόφασης, η οποία δημοσιεύθηκε στις ...
και δεν έχει επιδοθεί, περαιτέρω δε, επικαλείται και προσκομίζει με τις προτάσεις της το υπ' αριθ. ... πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου ... Μ. Δ. Α., με το οποίο ο Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της, Μ. Τ. του Κ., υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου αυτής, παρέχει στους δικηγόρους ...
Ιωάννη Ληξουριώτη και Γεώργιο Θεοδόση την εντολή και πληρεξουσιότητα, όπως, από κοινού ή χωριστά ο καθένας, προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για τον ορισμό δικασίμου προς συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης και εκπροσωπήσουν αυτήν ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά τη συζήτηση της αίτησης, επιπλέον δε, δηλώνει ότι εγκρίνει και αναγνωρίζει όλες τις πράξεις των ως άνω εντολοδόχων και πληρεξουσίων, τις οποίες ενήργησαν ή θα ενεργήσουν στα πλαίσια των παρεχόμενων σε αυτούς εντολών.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η νομοτύπως ασκηθείσα στις ... ένδικη αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. ... απόφασης του Ειρηνοδικείου ... είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ), αφού από το ως άνω επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από την αναιρεσείουσα ειδικό πληρεξούσιο προκύπτει ότι η τελευταία, εκτός από τη χορήγηση πληρεξουσιότητας προς τον δικηγόρο Ιωάννη Ληξουριώτη, προκειμένου να παραστεί κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης και να την εκπροσωπήσει ενώπιον του Αρείου Πάγου, εγκρίνει και τη συναγόμενη από την απευθείας άσκηση της αίτησης αναίρεσης σιωπηρή παραίτηση αυτής από το δικαίωμά της για άσκηση έφεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης.
Η έγκριση δε αυτή, ενεργώντας αναδρομικά, ισχυροποίησε την παραίτηση από τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης αναίρεσης και κατέστησε την προσβαλλόμενη απόφαση τελεσίδικη και υποκείμενη έκτ..., κατά τα προεκτεθέντα, σε αναίρεση.
Κατά το άρθρο 7 του Ν. 4172/2013 "Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος" (ΦΕΚ Α 167/23-7-2013), από την έναρξη ισχύος του οποίου καταργήθηκαν οι διατάξεις του Ν. 2238/1994 (άρθρο 72 παρ. 22 του Ν. 4172/2013, η οποία παρ. 22 προστέθηκε με το άρθρο 26 παρ. 11 του Ν. 4223/2013), "1. Φορολογητέο εισόδημα είναι το εισόδημα που απομένει μετά την αφαίρεση των δαπανών που εκπίπτουν, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Φ.Ε.
από το ακαθάριστο εισόδημα. 2. Ο Κ.Φ.Ε. διακρίνει τις ακόλουθες κατηγορίες ακαθάριστων εισοδημάτων: α) εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις, β) εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, γ) εισόδημα από κεφάλαιο και δ) εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 12 παρ. 1, 2 περ.
α' και 3 περ. α', β' και γ' του ως άνω νόμου, "1. Το ακαθάριστο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις περιλαμβάνει τα πάσης φύσεως εισοδήματα σε χρήμα ή σε είδος που αποκτώνται στο πλαίσιο υφιστάμενης, παρελθούσας ή μελλοντικής εργασιακής σχέσης. 2. Για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε., εργασιακή σχέση υφίσταται όταν ένα φυσικό πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες:
α) στο πλαίσιο σύμβασης εργασίας, σύμφωνα με το εργατικό δίκαιο.... 3. Ως ακαθάριστα εισοδήματα από μισθωτή εργασία και συντάξεις θεωρούνται τα εξής: α) ημερομίσθιο, μισθός, επίδομα αδείας, επίδομα ασθενείας, επίδομα εορτών, αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας, αμοιβές, προμήθειες, επιμίσθια και φιλοδωρήματα, β) επιδόματα περιλαμβανομένων του επιδόματος κόστους διαβίωσης, του επιδόματος ενοικίου, της αποζημίωσης εξόδων φιλοξενίας ή ταξιδίου, γ) αποζημίωση εξόδων στα οποία έχει υποβληθεί ο εργαζόμενος ή συγγενικό πρόσωπο του εργαζομένου....", ενώ κατά το άρθρο 14 παρ. 1 περ.
α' και β' του ιδίου νόμου, "1. Από τον υπολογισμό του εισοδήματος από μισθωτή εργασία και συντάξεις εξαιρούνται: α) η αποζημίωση εξόδων διαμονής και σίτισης και η ημερήσια αποζημίωση που έχουν καταβληθεί από τον εργαζόμενο αποκλειστικά για σκοπούς της επιχειρηματικής δραστηριότητας του εργοδότη, β) η αποζημίωση για έξοδα κίνησης που καταβάλλονται από τον εργοδότη για υπηρεσιακούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης της αποζημίωσης για τη δαπάνη ηλεκτρικού ρεύματος για τη φόρτιση ατομικού ή εταιρικού οχήματος μηδενικών ή χαμηλών ρύπων έως 50 γρ.
CO2/χλμ., εφόσον αφορούν έξοδα κίνησης που πραγματοποιήθηκαν από τον εργαζόμενο κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του και αποδεικνύονται από νόμιμα παραστατικά....". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι σε φόρο εισοδήματος υπόκειται κάθε εν γένει παροχή σε χρήμα ή σε είδος, εφόσον δίνεται σε αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας, όχι δε και εκείνη που δίνεται για την κάλυψη δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε ο μισθωτός προς το συμφέρον του εργοδότη, για την εκτέλεση της εργασίας που του ανατέθηκε ή για την καλύτερη διεξαγωγή της, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός (ΑΠ 574/..., 566/...).
Εξάλλου, με την υπ' αριθ. ... απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσείουσας εγκρίθηκε η χορήγηση στους ιατρούς του ... μηνιαίου ποσού για την κάλυψη εξόδων κίνησης, ορίστηκε δε ότι τα έξοδα αυτά είναι οικειοθελής παροχή, δεν απ...λούν τακτικές αποδοχές και ο ... επιφυλάσσει σ' αυτόν ρητά το δικαίωμα ανάκλησής τους, δεν υπολογίζονται στα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και στο επίδομα αδείας και στην αποζημίωση απόλυσης, χορηγούνται αποκλειστικά για να καλυφθούν μετακινήσεις και μικροδαπάνες, καθώς και ότι από τους δικαιούχους που απουσιάζουν από τα καθήκοντά τους λόγω κανονικής ή οποιασδήπ...
άλλης αδείας, θα περικόπτονται από τα έξοδα κίνησης και μικροδαπανών τόσα τριακοστά όσες συνολικά είναι οι ημέρες (εργάσιμες, Σάββατα, Κυριακές, εξαιρέσιμες) που μεσολαβούν από την ημέρα που αρχίζει η άδεια μέχρι και την προηγούμενη ημέρα από εκείνη κατά την οποία επανέρχονται στην εργασία τους. Η ως άνω απόφαση τροποποιήθηκε ακολούθως με την από ...
επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας, που καταρτίστηκε μεταξύ της αναιρεσείουσας αφενός και της Ομοσπονδίας Εργαζομένων ... (ΟΜΕ- ...) αφετέρου και οι κανονιστικοί όροι αυτής διέπουν υποχρεωτικά τις εργασιακές σχέσεις όλων των εργαζομένων της συγκεκριμένης επιχείρησης (άρθρο 8 παρ. 3 του Ν. 1876/1990). Σύμφωνα με τον όρο 23 της ως άνω ΕΣΣΕ, αυξάνονται τα έξοδα κίνησης των ιατρών του ...
σε 20% από ... και ως βάση υπολογισμού αυτών ορίζεται το διανυόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, το οποίο σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 20ου κλιμακίου. Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι τα καταβαλλόμενα, δυνάμει της υπ' αριθ. ... απόφασης Δ.Σ. ..., όπως αυτή τροποποιήθηκε με τον όρο 23 της από ...
ΕΣΣΕ, έξοδα κίνησης στους ιατρούς του ... δεν απ...λούν μισθολογική παροχή που καταβάλλεται σε αυτούς ανεξαρτήτως της άσκησης των καθηκόντων τους ως αντάλλαγμα της εργασίας τους και δεν υποβάλλονται σε φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές κρατήσεις υπέρ του κλάδου ασθενείας ΤΑΠ-..., αλλ' αντιθέτως απ...λούν ανακλητή οικειοθελή παροχή του ..., συνδεόμενη οπωσδήπ...
με την πραγματική άσκηση των καθηκόντων των ιατρών, που σκοπό έχει να αντιμετωπίσουν δι' αυτής οι τελευταίοι τα έξοδα κίνησης στα οποία υποβάλλονται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ανεξαρτήτως του ύψους αυτών (πρβλ. ΟλΑΠ 11/2007, ΑΠ 574/..., 566/...). Με αμφοτέρους τους λόγους της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες του άρθρου 560 αριθ. 1 και 6 ΚΠολΔ, για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 7 παρ. 1, 12 παρ. 1 και 3, 14 παρ. 1 και 59 του Ν. 4172/2023, καθώς και του όρου 23 της από ...
Επιχειρησιακής ΣΣΕ (πρώτος λόγος), και των άρθρων 5 παρ. 1 του Ν. 4225/2014, το οποίο ορίζει τα από 1-12-2013 ποσοστά εισφοράς εργαζομένων και εργοδοτών στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ), υπολογιζόμενα επί των πάσης φύσεως αποδοχών του εργαζομένου, 38 παρ. 1 του Ν. 4387/..., το οποίο ορίζει τα ποσοστά εισφοράς κύριας σύνταξης ασφαλισμένου μισθωτού και εργοδότη, υπολογιζόμενα επί των πάσης φύσεως αποδοχών του εργαζομένου, 25 παρ. 4 του Α.Ν. 1846/1951, όπως η παρ. 4 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του Ν. 4476/1965, το οποίο ορίζει ότι ως αποδοχές νοούνται οι πάσης φύσεως παροχές του εργοδότη προς τον ασφαλισμένο, πλην ορισμένων έκτακτων παροχών κοινωνικού χαρακτήρα, που θα ορισθούν με Κανονισμό, καθώς και της κατ' εξουσιοδότηση της ανωτέρω διάταξης (άρθρο 25 παρ. 4 Α.Ν. 1846/1951) εκδοθείσας υπ' αριθ. 55575/1.479/1965 απόφασης του Υπουργού Εργασίας "Κανονισμός Ασφαλίσεως ΙΚΑ" (δεύτερος λόγος).
Οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και συνεπώς απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, καθόσον στο αναιρετήριο δεν διαλαμβάνονται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 1857/2024, 1000/2024, 2..., 140/2022), αλλά μόνο η μείζων πρόταση αυτής. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι αβάσιμοι, καθόσον από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα εξής: "Οι ενάγουσες προσλήφθηκαν από την εναγομένη με σύμβαση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου την ...
και ... αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους στην εναγομένη, ως ιατροί, ελάμβαναν τα προβλεπόμενα ποσά που καταβάλλονταν ως έξοδα κίνησης σύμφωνα με τις αποφάσεις της Διοίκησης της εναγομένης, τα οποία ανέρχονταν για την πρώτη ενάγουσα σε ... ευρώ για το έτος ... και σε ... ευρώ για το έτος ..., ενώ για τη δεύτερη ενάγουσα σε ...
ευρώ για το έτος ..., ... ευρώ για το έτος ..., ... ευρώ για το έτος ..., ... ευρώ για το έτος ..., ... ευρώ για το έτος ... και ... για το έτος .... Τα ποσά, όμως, αυτά δεν αποδόθηκαν αυτούσια στις ενάγουσες, αλλά απομειωμένα κατά τα ποσά που αντιστοιχούν στο φόρο εισοδήματος για όλο το επίδικο χρονικό διάστημα και ασφαλιστικές κρατήσεις υπέρ κλάδου ασθενείας του ΤΑΠ-...
όπως αναλύονται στους κατωτέρω πίνακες:.... Τα ως άνω ποσά δεν αμφισβητούνται ειδικότερα από την εναγομένη, οπότε συνάγεται ομολογία αυτής κατ' άρθρο 261 ΚΠολΔ. Επομένως, για τα έτη ... έως ... για την πρώτη ενάγουσα και ... έως ... για τη δεύτερη ενάγουσα, η εναγομένη παρακράτησε αχρεωστήτως και αντισυμβατικά το συνολικό ποσό των ...
ευρώ και ... ευρώ αντίστοιχα και αφορούσαν ποσά που τους χορηγήθηκαν ως έξοδα για μετακινήσεις και μικροδαπάνες. Τα παραπάνω ποσά αντισυμβατικά παρακράτησε η εναγομένη κατά την πληρωμή και δεν απέδωσε στις ενάγουσες, παρά την εκπεφρασμένη και αδιαμφισβήτητη βούληση αμφοτέρων των συμβαλλομένων μερών να δίδονται τα ποσά αυτά για την κάλυψη εξόδων και μικροδαπανών των Ιατρών....
Άλλωστε, ο ισχυρισμός της εναγομένης περί ελλείψεως υπαιτιότητάς της, με το σκεπτικό ότι ήταν εκ του νόμου υποχρεωμένη προς τούτο, θα έπρεπε να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθόσον η υποχρέωση αυτή υφίσταται μόνο για τις παροχές που δίνονται σε αντάλλαγμα εργασίας και όχι για παροχές που προορίζονται για ανάλωση κατά την ενάσκηση καθηκόντων και εξυπηρετούν τις λειτουργικές ανάγκες της επιχείρησης, όπως το υπό κρίση επίδομα εξόδων κίνησης και παράστασης.
Κατόπιν τούτων η αγωγή, κατά το μέρος της που κρίθηκε νόμιμη, θα πρέπει να γίνει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στους ενάγοντες, ως θετική ζημία, τα παρακάτω ποσά με τον νόμιμο τόκο για το κάθε επιμέρους ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε έτος, από την πρώτη του επομένου έτους".
Με την κρίση του αυτή το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ήτοι με το να δεχθεί ότι τα έξοδα κίνησης που καταβάλλονται στους ιατρούς του ... δυνάμει της υπ' αριθ. ... απόφασης του Δ.Σ. του Οργανισμού, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τον όρο 23 της από ... Επιχειρησιακής ΣΣΕ, δεν υποβάλλονται σε φόρο εισοδήματος, ασφαλιστικές κρατήσεις υπέρ του κλάδου ασθενείας ΤΑΠ-...
και λοιπές ασφαλιστικές εισφορές (ΑΠ 566/...), ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε στην προκειμένη περίπτωση τις διατάξεις των άρθρων 7 παρ. 1 και 2, 12 παρ. 1, 2 και 3 και 14 παρ. 1 του Ν. 4172/2013, καθώς και τον όρο 23 της από ... Επιχειρησιακής ΣΣΕ, καταλήγοντας σε ορθό αποδεικτικό πόρισμα και συνακόλουθα σε ορθό διατακτικό (άρθρο 578 ΚΠολΔ), παρά το γεγονός ότι στην ελάσσονα πρόταση της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται αναφορά σε διατάξεις του προϊσχύσαντος Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 2238/1994), δεν παραβίασε δε τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1 του Ν. 4225/2014, 38 παρ. 1 του Ν. 4387/..., 25 παρ. 4 του Α.Ν. 1846/1951, όπως η παρ. 4 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του Ν. 4476/1965, καθώς και της κατ' εξουσιοδότηση της ανωτέρω διάταξης (άρθρο 25 παρ. 4 Α.Ν. 1846/1951) εκδοθείσας υπ' αριθ. 55575/1.479/1965 απόφασης του Υπουργού Εργασίας "Κανονισμός Ασφαλίσεως ΙΚΑ", με το να μην εφαρμόσει αυτές στην υπό κρίση υπόθεση (πρβλ ΑΠ 574/..., 566/...).
Περαιτέρω, διέλαβε στο σκεπτικό της απόφασής του σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη υπαγωγή των γενομένων δεκτών πραγματικών περιστατικών στους προαναφερθέντες κανόνες δικαίου.
Κατόπιν αυτών, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από ... (αριθ. έκθ. κατάθεσης ...) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. ... απόφασης του Ειρηνοδικείου ....
Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των ... ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2025.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ