377/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 377 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 377/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεράσιμο Φουρλάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Πέππα, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αθανάσιο Καγκάνη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Μ., το γένος Γ. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Παπατσώρη.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Μ. του Α., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 7/6/2013 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 83/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης και της 51/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Το Δικαστήριο διασκέφτηκε με τη συμμετοχή και του Γραμματέα και επιφυλάχθηκε να αποφασίσει.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 294 εδαφ. 1, 295 παρ. 1 εδαφ. 1 και 297 ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και στην αναιρετική διαδικασία (200, 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι, ο αναιρεσείων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναιρέσεως και των τυχόν ασκηθέντων προσθέτων λόγων (ΑΠ 60/2004) χωρίς συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της υποθέσεως (ΑΠ 1830/2006), η παραίτηση δ’ αυτή, γενομένη είτε με καταχωριζόμενη στα πρακτικά, δήλωση του ιδίου του παραιτουμένου διαδίκου ή του πληρεξουσίου του δικηγόρου (ΑΠ 243/2007, ΑΠ 1317/2003), για την οποία δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη ειδικής πληρεξουσιότητας (ΑΠ 735/2011), είτε με δικόγραφο επιδιδόμενο στον αναιρεσίβλητο, έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (ΑΠ 356/2015, 1471/2010, ΑΠ 924/2011, ΑΠ 568/2011), επιφέρουσα, αναδρομικά, την κατάργηση της δίκης επί του ενδίκου μέσου χωρίς να απαιτείται η έκδοση σχετικής αποφάσεως, εκτός αν ο αντίδικος του παραιτουμένου του οποίου δεν είναι απαραίτητη η κλήτευση στη σχετική δίκη (ΑΠ 959/2008, ΑΠ 351/2004), εμμένει, για οποιαδήποτε λόγο, στην έκδοσή της, οπότε το δικαστήριο θα χωρήσει στη δημοσίευση αυτής με διατακτικό τις δικονομικές συνέπειες της παραιτήσεως (ΑΠ 1140/2007, ΑΠ 430/2005). Στο πλαίσιο αυτό είναι δυνατή η υποβολή και η έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας αιτήματος του αναιρεσιβλήτου περί επιβολής στον παραιτούμενο αναιρεσείοντα των δικαστικών εξόδων, στα οποία αυτός υποβλήθηκε μέχρι την κατά τα άνω παραίτηση (κατάθεση προτάσεων κ.λ.π. ΑΠ 356/2015, ΑΠ 1471/10, ΑΠ 1636/2010, ΑΠ 800/2010).

Κατ’ ακολουθίαν αυτών πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη η δίκη επί της ενδίκου αναιρέσεως (αρ. καταθ. 22/2012) ενόψει της γενομένης, με την καταχωρηθείσα στα πρακτικά δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας (Α. Π.), παραιτήσεως αυτής από το σχετικό αναιρετήριο δικόγραφο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί μη ασκηθείσα την ένδικη αίτηση αναίρεσης.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ καταργημένη τη δίκη επί της, από 7-6-13 και με αριθμ. καταθ. 22/2012, αιτήσεως της Ε. Μ. προς αναίρεση της 51/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Μαΐου 2016.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ