375/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 375 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 375/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Αναστασία Περιστεράκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της: 1) Θ. Κ., ο οποίος ανακάλεσε την από 19-10-2018 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο και 2) Δ. Ν., με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: Ε. Τ. του Β., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Αντωνόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-3-2012 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10642/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 1173/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7-7-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο αυτοπροσώπως παραστάς πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 261 εδ. β` του ΚΠολΔ "Εφ` όσον δεν αμφισβητήθηκε η αλήθεια κάποιου πραγματικού ισχυρισμού, απόκειται στο δικαστήριο να κρίνει, σε συνδυασμό με τη γενική άρνηση και το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων, αν συνάγεται ομολογία ή άρνηση". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι προϋπόθεση για να συναγάγει το δικαστήριο της ουσίας από τη γενική άρνηση του διαδίκου και το σύνολο των ισχυρισμών του ομολογία για κάποιο πραγματικό ισχυρισμό, που αποτελεί στοιχείο της αγωγής ή της ένστασης, είναι η μη αμφισβήτηση του πραγματικού αυτού ισχυρισμού. Επομένως, αν δεν υπάρχει η ειδική αυτή αμφισβήτηση, η ύπαρξη της οποίας και μόνο ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δηλαδή η ευχέρεια να συναγάγει ομολογία ή άρνηση του συγκεκριμένου ισχυρισμού δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο διότι αποτελεί εκτίμηση πραγμάτων. Μόνο δε εάν υπάρχει τέτοια ειδική αμφισβήτηση του κρίσιμου ισχυρισμού, η ύπαρξη της οποίας επίσης ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, και παρά ταύτα το δικαστήριο της ουσίας συνήγαγε ομολογία αυτού, υποπίπτει τούτο στην πλημμέλεια που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β` του ΚΠολΔ, δηλαδή εκείνη της παρά το νόμο λήψης υπόψη απόδειξης που δεν προσκομίστηκε(ΑΠ115/2008, 1573/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε σχετικά με τη γνώση εκ μέρους από την αναιρεσείουσα του περιεχομένου του από 6-6-2011 ιδιωτικού συμφωνητικού που είχε καταρτιστεί μεταξύ της αναιρεσίβλητης και της εταιρίας ... ΑΕ, η οποία οπισθογράφησε στην αναιρεσείουσα την επίδικη επιταγή τα ακόλουθα: "Επίσης αποδείχθηκε ότι οι νόμιμοι εκπρόσωποι και αρμόδιοι υπάλληλοι της ως άνω τράπεζας, (ενν.

της αναιρεσείουσας), κατά την ημεροχρονολογία κτήσεως της άνω επιταγής, ήτοι στις 17-06-2011 έλαβαν γνώση της ύπαρξης του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού,αφού τους ενεχειρίσθη από την ανωτέρω πιστούχο προς εταιρία,γεγονός που ουδόλως από αυτήν αμφισβητείται". Όμως, από την παραδεκτή επισκόπηση των προτάσεων της αναιρεσείουσας (σελ 10, 11, 12, 13, 14) ενώπιον του Εφετείου προκύπτει ότι αυτή (αναιρεσείουσα) ρητά αμφισβήτησε τη γνώση της ως προς το περιεχόμενο του άνω συμφωνητικού ισχυριζόμενη ότι "....Πολύ περισσότερο η τράπεζά μας ούτε έλαβε γνώση του συμφωνητικού, ούτε χρησιμοποίησε την επιταγή με σκοπό να πετύχει -δια της πληρωμής της -την αποπληρωμή οφειλών της ...

ΑΕ......Καταδεικνύεται ταυτόχρονα η έλλειψη βασιμότητας του βασικού ισχυρισμού της ανακόπτουσας περί του ότι δήθεν η τράπεζά μας γνώριζε,κατά την κτήση της επίδικης επιταγής,τις υποτιθέμενες συμφωνίες της με την ... ΑΕ περί μη οπισθογραφήσεως της επιταγής και περί καταπιστευτικού χαρακτήρα της ...Αν βέβαια, γνωρίζαμε ή είχαμε την παραμικρή υπόνοια περί του ότι η επίδικη επιταγή είχε συμφωνηθεί ως μη μεταβιβάσιμη ή καταπιστευτική,τότε δεν θα χορηγούσαμε στην ...

ΑΕ το ποσό των Ε80000 αμέσως μετά την προς εμάς ενεχυρική οπισθογράφιση της επιταγής ......Όσον αφορά το επικαλούμενο από την αντίδικο έγγραφο συμφωνητικό της με την ...ΑΕ αυτό δεν προσκομίσθηκε στην τράπεζά μας πριν ή κατά την κτήση της επίδικης επιταγής ....." Απ' όλα τα ανωτέρω ευχερώς συνάγεται ότι η τράπεζά μας,κατά την κτήση της επίδικης επιταγής,ούτε γνώριζε,ούτε μπορούσε να γνωρίζει οποιονδήποτε ισχυρισμό της αντιδίκου σχετικά με τη συγκεκριμένη επιταγή ούτε βέβαια ενήργησε εν γνώσει προς βλάβη της αντιδίκου ούτε, τέλος, παραβίασε οποιανδήποτε υποχρέωσή της ή επέδειξε οιασδήποτε μορφής αμέλεια .....Με βάση όσα αναφέρθηκαν ευχερώς συνάγεται ότι ο ισχυρισμός της αντιδίκου περί δήθεν γνώση μας,κατά την κτήση της επίδικης επιταγής των ενστάσεών της κατά της ...ΑΕ και ενέργειά μας προς βλάβη της είναι στο σύνολό του αβάσιμος.....Καμία διάταξη δεν παραβίασε και ουδόλως γνώριζε οτιδήποτε άλλο σχετικά με την επιταγή αυτή ούτε,βέβαια είχε οποιαδήποτε πρόθεση βλάβης της εκδότριά της ....".

Την κρίση του αυτή το Εφετείο, η οποία οδήγησε στην αποδοχή του δεύτερου λόγου της ανακοπής της αναιρεσίβλητης, στήριξε πλην των άλλων και σε ανύπαρκτη, έμμεση κατά το άρθρου 261 ΚπολΔ, ομολογία της αναιρεσείουσας. Έτσι, όμως το εφετείο,παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν προσκομίστηκε και ως εκ τούτου ο εκ του άρθρου 559αρ 11β δεύτερος λόγος της ένδικης αναίρεσης είναι βάσιμος .Λόγω δε της αναιρετικής εμβέλειας του λόγου αυτού που έγινε δεκτός παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης .Κατόπιν τούτων,πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση,να παραπεμφθεί,σύμφωνα με το άρθρο 580παρ 3 ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο,του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλο δικαστή,εκτός από εκείνη που δίκασε,να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στην αναιρεσείουσα και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (αρθ 176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1173/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο,το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνη που δίκασε την υπόθεση αυτή.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας που ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Απριλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ