374/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 374 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 374/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Νταλάκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2 και 3) Ψ3. Δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-5-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1495/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 629/2007 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-6-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 24-2-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις προσκομιζόμενες υπ` αριθμ.... και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Μυτιλήνης ...και του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών ... αντίστοιχα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 20-6-2008 αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη κατάθεσης και ορισμού ως δικασίμου την 10-3-2009 κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για την πιο πάνω δικάσιμο, καθώς και κλήση να παραστούν κατά την μετ` αναβολή πιο πάνω δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προς τους πρώτο και τρίτη εκ των αναιρεσιβλήτων Ψ1 και Ψ3. Επίσης από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ίδιας αιτήσεως και κλήσεως για την παρούσα δικάσιμο επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως για τον αγνώστου διαμονής δεύτερο αναιρεσίβλητο Ψ2, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιο Παντελή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 134, 135 του Κ.Πολ.Δ., ενώ συγχρόνως δημοσιεύθηκε περίληψη των κοινοποιηθέντων δικογράφων, καθώς και ο ορισμός των προαναφερομένων δικασίμων, στις εκδιδόμενες στην Αθήνα ημερήσιες εφημερίδες "..." και "..." (αριθ. Φύλλων ...και ...). Επομένως αφού οι αναιρεσείοντες αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την άνω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, το Δικαστήριο, σύμφωνα με τα παραπάνω, πρέπει να συζητήσει την υπόθεση σαν να ήταν αυτοί παρόντες.

Επειδή, κατά το άρθρο 100 του Κ.Πολ.Δ. η πληρεξουσιότητα παύει, 1) όταν πεθάνει ο πληρεξούσιος ή μεταβληθεί η ικανότητα του για δικαστική παράσταση, 2) όταν περατωθεί η δίκη ή η πράξη για την οποία είχε δοθεί η πληρεξουσιότητα, 3) όταν ο πληρεξούσιος δικηγόρος παραιτηθεί ή παυθεί περισσότερο από τρεις μήνες ή εκπέσει από το λειτούργημα του, 4) όταν ανακληθεί η πληρεξουσιότητα, 5) όταν ο πληρεξούσιος παραιτηθεί από την πληρεξουσιότητα.

Κατά το άρθρο δε 102 του ίδιου κώδικα, η παύση της πληρεξουσιότητας για τη διεξαγωγή της δίκης ή την ενέργεια ορισμένων διαδικαστικών πράξεων που προκλήθηκε με την ανάκληση ή με παραίτηση του πληρεξουσίου, ισχύει απέναντι στον αντίδικο μόνο από τότε που του κοινοποιείται η ανάκληση η ή παραίτηση ή από τη δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά.

Τέλος, κατά το άρθρο 143 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης. Από το συνδυασμό των ως άνω διατάξεων προκύπτει ότι η εξουσία του δικαστικού πληρεξουσίου ως αντικλήτου παύει μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 100 του Κ.Πολ.Δ και όταν ο πληρεξούσιος δικηγόρος συνταξιοδοτηθεί, αφού έκτοτε σύμφωνα με το άρθρο 27 του Δικηγορικού κώδικα το δικαίωμα αυτού προς άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματος απόλλυται και ως εκ τούτου δεν έχει πλέον δικαίωμα εκπροσώπησης του διαδίκου ο οποίος του είχε χορηγήσει πληρεξουσιότητα.

Επομένως, μετά τη παύση κατά τον ως άνω τρόπο της πληρεξουσιότητας δεν μπορεί να γίνει νόμιμη επίδοση σ' αυτόν της οριστικής απόφασης κατ' άρθρο 143 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ, αφού έχει παύσει η ιδιότητα αυτού ως αντικλήτου και δεν ασκεί έννομη επιρροή το γεγονός ότι δεν έχει γνωστοποιηθεί η μεταβολή της ικανότητας του για δικαστική συμπαράσταση στον αντίδικο, αφού από τη διάταξη του άρθρου 102 του Κ.ΠολΔ.

προκύπτει ότι η γνωστοποίηση αφορά μόνο την περίπτωση της παύσης της πληρεξουσιότητας που προκλήθηκε με την ανάκληση της από τον εντολέα ή την παραίτηση του πληρεξουσίου δικηγόρου, όχι δε και στις λοιπές περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 100, όπως όταν ο δικηγόρος απωλέσει το δικαίωμα να ασκεί το δικηγορικό λειτούργημα.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως της, την έφεση και τους προσθέτους λόγους αυτής, που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων κατά της υπ' αριθμ. 1495/2004 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την αιτιολογία ότι όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ....

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Πειραιώς ...αντίγραφο της εκκαλούμενης αποφάσεως επιδόθηκε με επιμέλεια των εναγόντων νόμιμα στους εναγομένους. Συγκεκριμένα η εν λόγω απόφαση επιδόθηκε στον Τίμο Αρχιμανδρίτη ως πληρεξούσιο δικηγόρο που παρέστη στην πρωτοβάθμια δίκη και αντίκλητο του εναγομένου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 143 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.

Επομένως εφόσον η έφεση ασκήθηκε πολύ μετά την εκπνοή των τριάντα ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης θα πρέπει να απορριφθεί η έφεση ως απαράδεκτη. Απέρριψε δε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί ακυρότητας της ως άνω επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως, γιατί κατά το χρόνο επιδόσεως αυτής ο ως άνω φερόμενος ως πληρεξούσιος δικηγόρος του είχε απωλέσει την δικηγορική του ιδιότητα λόγω συνταξιοδοτήσεως του, ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο, αφού δεν ισχυρίστηκε επιπλέον και ότι η παύση της πληρεξουσιότητας είχε γνωστοποιηθεί στους εναγομένους.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αρ. 14 πλημμέλεια, αφού παρά το νόμο απέρριψε τον άνω ισχυρισμό περί ακυρότητας της επιδόσεως ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο, χωρίς να τον ερευνήσει στην ουσία και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ), παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 629/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που εξέδωσαν αυτή. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ