372/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους δικαστές, Σοφία Καρυστηναίου, προεδρεύουσα αρεοπαγίτη, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated372/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Το ανώτατο αυτό όριο αποζημιώσεως αυξήθηκε διαδοχικά και με το άρθρο 21 παρ. 13 του ν. 3144/2003 (ΦΕΚ Α` 111) προσδιορίσθηκε στο ποσό των δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ. Στο άρθρο 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι: 1. " Εις ας περιπτώσεις ειδική διάταξις νόμου ή κανονισμού ή συμβάσεως αναφερομένης εις ανωνύμους εταιρείας ή Κοινωφελείς Επιχειρήσεις...
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 372 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Σοφία Καρυστηναίου, προεδρεύουσα αρεοπαγίτη, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 18η Σεπτεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Α. …(αναφέρονται 106 ακόμα αναιρεσείοντες) και 108) Θ. Φ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κριτσάνο, που κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Δημοτικής Επιχείρησης ... (....), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην …. και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Θεοδώρου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. 495/2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν η 328/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 98/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18-12-2017 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε ο αρεοπαγίτης Γεώργιος Δημάκης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Η από 18-12-2017 και με αριθμό κατάθεσης 366/2017 αίτηση αναίρεσης κατά της 98/2017 απόφασης του Moνoμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, επί της ασκηθείσας από την εναγομένη έφεσης κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου Λάρισας , εκδοθείσας, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, επί της από 25-11-2013 (με αριθμό κατάθεσης 495/2013) αγωγής, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔ 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 566 παρ.1 και 144).
Συνεπώς, είναι παραδεκτή (ΚΠολΔ 577 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔ 577 παρ.3).
2. Κατά το άρθρο 2 παρ. 2 του α.ν. 173/1967 "Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του α.ν. 99/1967, περί ελέγχου ομαδικών απολύσεων κλπ"(ΦΕΚ Α` 189), "Εις ας περιπτώσεις εργοδότης τυγχάνει το Δημόσιον ή Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ή Τράπεζα ή Επιχειρήσεις και Οργανισμοί κοινής ωφελείας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Εταιρείαι Υδάτων κ.λπ.) ή Επιχειρήσεις επιχορηγούμενοι υπό του Κράτους, η υπό του ν. 2112/1920, ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, οφειλομένη αποζημίωσις δεν δύναται να υπερβαίνει εις πάσαν περίπτωσιν το ποσόν των 240.000 δραχμών, καταργουμένης πάσης αντιθέτου ειδικής διατάξεως νόμου ή συμβάσεως οιασδήποτε μορφής ή τυχόν υπάρχοντος εθίμου".
Το ανώτατο αυτό όριο αποζημιώσεως αυξήθηκε διαδοχικά και με το άρθρο 21 παρ. 13 του ν. 3144/2003 (ΦΕΚ Α` 111) προσδιορίσθηκε στο ποσό των δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ. Στο άρθρο 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι: 1. " Εις ας περιπτώσεις ειδική διάταξις νόμου ή κανονισμού ή συμβάσεως αναφερομένης εις ανωνύμους εταιρείας ή Κοινωφελείς Επιχειρήσεις...
προβλέπει την καταβολήν εις υπαλλήλους κατά τον χρόνον της απομακρύνσεώς των εκ της εργασίας, και ετέρας προσθέτου αποζημιώσεως πέραν της υπό του ν. 2112 προβλεπομένης, η αποζημίωσις αύτη δεν δύναται να υπερβαίνη ποσοστόν 15% της υπό της παρ. 2 του άρθρου 2 του παρόντος οριζομένης". Σύμφωνα δε με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν.δ. 618/1970 "Περί εφαρμογής των διατάξεων του α.ν. 173/1967...
επί των αποζημιώσεων των χορηγουμένων υπό του Δημοσίου, ΝΠΔΔ κλπ." (ΦΕΚ Α` 171), "Τα υπό των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρου 2 και του άρθρου 3 του α.ν. 173/1967 τιθέμενα ανώτατα όρια αποζημιώσεως ισχύουν διά πάσαν περίπτωσιν οφειλομένης, δυνάμει γενικής ή ειδικής διατάξεως νόμου ή κανονισμού ή συμβάσεως, αποζημιώσεως εις τους αποχωρούντος, απομακρυνομένους ή απολυομένους υπαλλήλους και εργάτας του Δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Τραπεζών, Επιχειρήσεων Κοινής Ωφελείας ή Επιχειρήσεων επιχορηγουμένων υπό του Κράτους, εφ` οιαδήποτε σχέσει εργασίας μετ` αυτών συνδεομένων, καταργουμένης πάσης αντιθέτου γενικής ή ειδικής διατάξεως νόμου, κανονισμού, συμβάσεως οιασδήποτε μορφής και εθίμου".
Οι ως άνω διατάξεις, ως εκ του σκοπού θεσπίσεώς τους, που προδήλως έγκειται στον περιορισμό, για λόγους γενικότερου συμφέροντος, των αποζημιώσεων των προαναφερόμενων μισθωτών για την οικονομική ανακούφιση του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των άλλων Οργανισμών και Επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, δεδομένου ότι οι σχετικές δαπάνες επιβαρύνουν τελικώς τους φορολογούμενους ή το κόστος των παρεχομένων στους πολίτες υπηρεσιών, αποτελούν διατάξεις αναγκαστικού δικαίου με αμφιμερή ενέργεια, αφού τείνουν τελικά σε προστασία και των πολιτών, και υπερισχύουν γι` αυτό των ευνοϊκότερων όρων των Σ.Σ.Ε., σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 3 του ν. 1876/1990 (Ολ ΑΠ 10/1998, ΑΠ 227/2016, 1621/2011).
Οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, έχοντας εξ ορισμού ως αντικείμενο την εξυπηρέτηση κοινωφελών σκοπών, για τους οποίους πρωτίστως ενδιαφέρεται το Κράτος, αποτελούν κατά κανόνα κατηγορία δημοσίων επιχειρήσεων, που ελέγχονται από το δημόσιο ή άλλα νομικά πρόσωπα ή οργανισμούς δημοσίου χαρακτήρα. Αποφασιστικό, όμως, στοιχείο για τον χαρακτηρισμό μιας επιχειρήσεως ως κοινής ωφέλειας δεν είναι η νομική μορφή ή ο φορέας της, ούτε το νομικό καθεστώς που διέπει την ίδρυση και λειτουργία της, αλλά η φύση των υπηρεσιών της, οι οποίες πρέπει να είναι ζωτικής σημασίας για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου (Ολ ΑΠ 20/2006, 10/1998, 33-34/1997).
Περαιτέρω, στο άρθρο 1 του ν. 1069/1980 "Περί κινήτρων δια την ίδρυσιν Επιχειρήσεων Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως" (ΦΕΚ Α` 191) ορίζεται ότι: "Δια την άσκησιν των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων του κυκλώματος υδρεύσεως και αποχετεύσεως οικιστικών κέντρων της χώρας, εξαιρέσει των πόλεων …, … και … και των μειζόνων αυτών περιοχών, δύναται να συνιστώνται., εις έκαστον Δήμον ή Κοινότητα της Χώρας ή υπό πλειόνων Δήμων ή Κοινοτήτων ή Δήμων και Κοινοτήτων ενιαίαι επιχειρήσεις υδρεύσεως και αποχετεύσεως.
Αι ανωτέρω Επιχειρήσεις αποτελούν ίδια Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρα, διεπόμενα υπό των κανόνων της ιδιωτικής οικονομίας, εφ` όσον δεν ορίζεται άλλως υπό του νόμου. Αι επιχειρήσεις υδρεύσεως και αποχετεύσεως λειτουργούν υπό μορφήν Δημοτικής ή Κοινοτικής επιχειρήσεως και διέπονται ως προς την διοίκησιν, οργάνωσιν, εκτέλεσιν, λειτουργίαν, συντήρησιν των έργων της αρμοδιότητος των καθώς και τας πηγάς της χρηματοδοτήσεώς των υπό των διατάξεων του παρόντος νόμου, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των σχετικών διατάξεων του "Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικος" και στο άρθρο 7 παρ. 1 του ίδιου νόμου ότι " ΔΓ Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας, συντασσομένου δι` αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της επιχειρήσεως, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εσωτερικών μετά γνώμην των οικείων Δημοτικών ή Κοινοτικών Συμβουλίων, καθορίζεται η οργάνωσις, η σύνθεσις και η αρμοδιότης των υπηρεσιών, ο αριθμός των θέσεων του πάσης φύσεως προσωπικού αναλόγως προς τας ανάγκας της επιχειρήσεως, η κατά μισθολογικά κλιμάκια κατανομή των θέσεων προσωπικού καθ`ομάδας ειδικοτήτων και αναλόγως της βαθμίδος εκπαιδεύσεως, αι αποδοχαί, ως και ο τρόπος προσλήψεως και απολύσεως και το αρμόδιον προς τούτο όργανον".
Εξάλλου, ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας της Δημοτικής Επιχείρησης ... (...), όπως αυτός τροποποιήθηκε με την 184/2009 απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, η οποία εγκρίθηκε με την 856/2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαρισαίων και με την 17943/2010 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Θεσσαλίας (ΦΕΚ Β` 190), ο οποίος (Οργανισμός) εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 7 του ν. 1069/1980, στο άρθρο 31 παρ 4 αυτού ορίζει τα ακόλουθα :
α) Σε κάθε εργαζόμενο που αποχωρεί από την επιχείρηση και έχει συμπληρώσει 15 τουλάχιστον χρόνια πραγματικής υπηρεσίας στη ..., ΔΕΥΛ, ΟΥΗΛ και ΔΕΦΑΛ χορηγείται, από την ημέρα της αποχώρησης του και για 15 χρόνια, βοήθημα κάθε μήνα ίσο με το 1/10 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών που ελάμβανε την ημέρα που αποχώρησε.β) Σε περίπτωση λύσης της εργασιακής σχέσης λόγω θανάτου ή αναπηρίας του εργαζομένου το ειδικό βοήθημα καταβάλλεται χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει συμπληρωθεί το όριο της δεκαπενταετίας.γ) Σε περίπτωση θανάτου των προσώπων, που αναφέρονται στην α και β περίπτωση, το βοήθημα αυτό χορηγείταιΣτη σύζυγο ή το σύζυγο εκτός αν έχει τελέσει άλλο γάμο.Στα νόμιμα ή νομιμοποιημένα ανήλικα παιδιά του μέχρι την ενηλικίωση τους ή εφόσον σπουδάζουν ή υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία μέχρι τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας τους.
Στα ενήλικα παιδιά που είναι ανίκανα για εργασία εξαιτίας σωματικής ή πνευματικής αναπηρίας εφόρου ζωής. Το παραπάνω βοήθημα δεν αποτελεί μισθό ή σύνταξη και αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τις απoδoχές που καταβάλλονται κάθε φορά στο προσωπικό, που υπηρετεί στη ... με την ίδια ειδικότητα.
3.Από τις ως άνω διατάξεις συνάγεται, μεταξύ άλλων, ότι η αποζημίωση που δικαιούνται οι μισθωτοί, υπάλληλοι ή εργάτες, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των άλλων δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, βάσει των διατάξεων του ν. 2112/1920 (δηλαδή όταν η σύμβαση εργασίας λύεται με καταγγελία του εργοδότη ή του εργαζόμενου) υπόκειται στον περιορισμό του άρθρου 2 παρ. 2 του α.ν. 173/1967 και δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ, ακόμη και αν η καταβολή υψηλότερης αποζημίωσης προβλέπεται είτε από άλλη διάταξη νόμου ή κανονισμού είτε από σύμβαση οποιασδήποτε μορφής ή εθιμικό κανόνα.
Για την ταυτότητα του νομικού λόγου διάταξη αναγκαστικού δικαίου με αμφιμερή ενέργεια αποτελεί και αυτή του άρθρου 3 του α.ν. 173/1967, με την οποία θεσπίζεται περιορισμός στο ύψος των πρόσθετων, σε σχέση με αυτές που χορηγούνται βάσει του ν. 2112/1920, αποζημιώσεων που καταβάλλονται στους εργαζόμενους κατά το χρόνο της απομάκρυνσής τους από την υπηρεσία, οι οποίες δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ποσό των 2.250 (15.000 Χ15%) ευρώ.
Συνέπεια αυτών είναι η αγωγή με την οποία ζητείται αποζημίωση μεγαλύτερη από τα ως άνω όρια των 15.000 και 2.250 ευρώ να είναι κατά το υπερβάλλον μη νόμιμη (ΑΠ 1493/2018, 591/2015, AΠ 892/2017, ΑΠ 1631/2017 ΑΠ 595/2015 ). Περαιτέρω, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κατ'αρθ 560 παρ 1 εδ α'ΚΠολΔ, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, γιατί δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές.
Δηλαδή, αν το δικαστήριο της ουσίας απαίτησε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοσθέντα κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και την υπαγωγή αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΟλΑΠ 7/2014, 2/2013).
Εξάλλου, η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών αρχών που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, την συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις και που έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου και δη την εξειδίκευση των περιεχόμενων σ` αυτούς αόριστων νομικών εννοιών, καθώς και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, ιδρύει τον από το εδάφιο β` του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, μόνο εάν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σΛ αυτούς, δηλαδή όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για την ανεύρεση της έννοιας κάποιου κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή σ` αυτόν των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, και όχι όταν χρησιμεύουν για την εξακρίβωση από το δικαστήριο της ύπαρξης πραγματικών περιστατικών ή για την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν, διότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται για αναιρετικά ανέλεγκτη, κατ` άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ, εκτίμηση πραγμάτων και, επομένως, λόγος αναίρεσης με τέτοιο περιεχόμενο είναι απαράδεκτος.
Για την πληρότητα και το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης πρέπει ν" αναφέρεται στο αναιρετήριο, ποια συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάσθηκαν, ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παραβίαση, διαφορετικά ο λόγος αυτός είναι αόριστος (ΑΠ 152/2015, 266/2014, 1662/2010).
4. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπιση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Oi ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, με την από 25.10.2013 αγωγή τους ισχυρίστηκαν τα εξής: Oτι προσλήφθηκαν από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη δημοτική επιχείρηση ύδρευσης αποχέτευσης, κατά τις αναφερόμενες για τον καθένα ημερομηνίες, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, και παρείχαν τις υπηρεσίες ως τακτικό προσωπικό στις αναφερόμενες για τον καθένα οργανικές θέσεις που προβλέπονται από τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) της εναγομένης και ότι αποχώρησαν, λόγω συνταξιοδότησης, από την επιχείρηση, κατά τις αναφερόμενες για τον καθένα ημερομηνίες, έχοντας συμπληρώσει όλοι τουλάχιστον 15 έτη πραγματικής υπηρεσίας.
Ότι, .σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 4 του ισχύοντος ΟΕΥ, ο οποίος εγκρίθηκε με "την υπ'αριθμ. 17943/29-12-2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα /(Περιφέρειας Θεσσαλίας "Περί τροποποίησης του Οργανισμού Εσωτερικής "Υπηρεσίας της ..." (ΦΕΚ Β190/25-2-2010) της εναγομένης και , ο οποίος έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου :Διάφορες παροχές. 4.
Ειδικό βοήθημα συνταξιούχων : α) Σε κάθε εργαζόμενο που αποχωρεί από την επιχείρηση και έχει συμπληρώσει 15 τουλάχιστον χρόνια πραγματικής υπηρεσίας στη ..., ΔΕΥΑ, ΟΥΗΛ και ΔΕΦΑΛ χορηγείται, από την ημέρα της αποχώρησης του και για 15 χρόνια, βοήθημα κάθε μήνα ίσο με το 1/10 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών που ελάμβανε την ημέρα που αποχώρησε...γ) σε περίπτωση θανάτου το βοήθημα αυτό χορηγείται στη σύζυγο ή το σύζυγο εκτός αν έχει τελέσει άλλο γάμο.
Ότι το ειδικό αυτό βοήθημα η εναγομένη το χορηγούσε στους συνταξιούχους από τότε που για πρώτη φορά προβλέφθηκε με όμοια ρύθμιση στον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας της που εγκρίθηκε, δυνάμει της υπ'αριθμ. 18311/1986 απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξεως (ΦΕΚ Β 311/1986), αδιάλειπτα έως τον μήνα Μάιο του 2012.
Ότι η εν λόγω παροχή δεν αποτελεί πρόσθετη αυτοτελή αποζημίωση πέραν της προβλεπόμενης από το ν.2112/1920 οφειλόμενης αποζημίωσης αλλά αντάλλαγμα της παρασχεσθείσας ευδόκιμης υπηρεσίας των υπαλλήλων της και ως εκ τούτου δεν εμπίπτει στον ποσοτικό περιορισμό που προβλέπεται από τις διατάξεις του αν 173/1967 για τις περιπτώσεις που εργοδότης είναι το Δημόσιο ή ν.π.δ.δ.
ή η επιχειρήσεις και οργανισμοί κοινής ωφέλειας ή επιχειρήσεις επιχορηγούμενες από το κράτος και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η εναγόμενη υπαγόταν ανέκαθεν στο δημόσιο τομέα μόνο ως προς την εφαρμογή του α. 14 του 2190/1994, δηλαδή μόνο για το σύστημα προσλήψεων του προσωπικού της. Ζητούσαν δε επικαλούμενοι κυρίως αξίωση που απορρέει από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 31 παρ.4 του ισχύόντος ΟΕΥ και επικουρικά, αν ήθελε κριθεί μη νόμιμη η ανωτέρω αξίωσή τους, στοιχειοθέτηση επιχειρησιακής συνήθειας ως προς την καταβολή του επίδικου βοηθήματος από την εναγομένη, καθόσον η αδιάλειπτη χορήγηση αυτού από την εναγομένη στους συνταξιούχους της, τουλάχιστον από το 1986, ήτοι από την πρώτη στιγμή που προβλέφθηκε αυτό από τον αρχικό Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας, συνιστά επιχειρησιακή συνήθεια, δηλαδή μια πρακτική που έχει διαμορφωθεί από μακροχρόνιο, ομοιόμορφο χειρισμό του εν λόγω ζητήματος που ανάγεται στις σχέσεις εργοδότη και μισθωτού μέσα στο χώρο της επιχείρησης, που από μόνη της, και αν ακόμη δεν υπήρχε ο ΟΕΥ, αποτελεί πηγή γένεσης αξιώσεων, διότι αποτελεί βάση σιωτηρ συμφωνίας . :
α) Να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον καθένα τους το ποσό που αντιστοιχεί σε διάστημα είκοσι (20) μηνών, ήτοι από τον Μάιο του 2012 που διέκοψε την καταβολή του επίδικου βοηθήματος και εντεύθεν με το νόμιμο τόκο από το τέλος κάθε μήνα που η εν λόγω παροχή ήταν απαιτητή και β) να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλλει το επίδικο βοήθημα στο τέλος κάθε μήνα και μετά τη συζήτηση της αγωγής και μέχρι τη συμπλήρωση 15 ετών από την αποχώρηση καθενός εξ αυτών..
Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την 328/2014 απόφασή του, αφού απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την αγωγή ως προς την αρχική 105η ενάγουσα, Α. Ζ., και την αρχική 109η ενάγουσα, Π. Ζ. -Χ., ως προς τους λοιπούς 107 ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες έκανε δεκτή την αγωγή ως και ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει σε αυτούς το ποσό που ο καθένας τους ζητούσε με το νόμιμο τόκο από το τέλος κάθε μήνα που η εν λόγω παροχή ήταν απαιτητή.
5. Κατόπιν εφέσεως της εναγομένης κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, από την παραδεκτή επισκόπιση της οποίας προκύπτει ότι το εφετείο δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του τα ακόλουθα: Η Δημοτική Επιχείρηση ... και συντετμημένα ...., είναι επιχείρηση Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) ειδικού σκοπού και αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρα που έχει συσταθεί με το Π.Δ. 161/1974, αρχικά, ως Δ.Ε.Υ.Λ.
και στη συνέχεια μετατράπηκε με το Π.Δ.374/1981 σε .... και υπήχθη στις διατάξεις του Ν. 1069/1980, "Περί κινήτρων διά την ίδρυσιν Επιχειρήσεων Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως", (Φ.Ε.Κ. Α7191/1980). Μετά τη συνένωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) που έλαβε χώρα με το Ν. 2539/1997, έγινε νέα συστατική πράξη της επιχείρησής, η οποία εγκρίθηκε με την με αριθμό 19582/2005 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας (Φ.Ε.Κ.
Β 744/19-1-2005) και στη συνέχεια τροποποιήθηκε με την με αριθμό 1263/2005 απόφασή του (Φ.Ε.Κ. Β '712336/1-9-2005).Ακολούθως, δυνάμει της υπ'αριθμ. 56/5/24-1-2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λάρισας, η οποία δημοσιεύθηκε στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης στις 12-5- 2011, στο Τεύχος Β' και αριθμό φύλλου 837, αποφασίσθηκε η συγχώνευση των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης του Δήμου Λαρισαίων, δηλαδή της ..., της ΔΕΥΑ Γ.- Φ.
και της ΔΕΥΑ …. σε μια επιχείρηση με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ..." και συντετμημένα "....". Στο δε άρθρο 1 παρ. 2 της παραπάνω απόφασης, ορίζεται σχετικά ότι : "Η Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης - Αποχέτευσης Λάρισας είναι επιχείρηση ΟΤΑ ειδικού σκοπού και αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με κοινωφελή χαρακτήρα, που διέπεται ως προς τη Διοίκηση, οργάνωση, εκτέλεση, λειτουργία και συντήρηση των έργων της αρμοδιότητας της καθώς και τις πηγές χρηματοδότησης της από τις διατάξεις του Ν. 1069/1980 "Περί κινήτρων δια την ίδρυσιν Επιχειρήσεων Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως".
Για τα λοιπά θέματα εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, όπως αυτός ισχύει κάθε φορά, και οι κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας (άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 1069/80)".Σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 4 του ισχύοντος Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας της Δημοτικής Επιχείρησης ... (...), ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ'αριθμ. 17943/29-12-2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περ'φέρειας Θεσσαλίας "Περί τροποποίησης του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας της ..." (ΦΕΚ Β190/25-2-2010),: "Άρθρο 31 -Διάφορες παροχές. 4.
Ειδικό βοήθημα συνταξιούχων : α) Σε κάθε εργαζόμενο που αποχωρεί από την επιχείρηση και έχει συμπληρώσει 15 τουλάχιστον χρόνια πραγματικής υπηρεσίας στη ..., ΔΕΥΑ, ΟΥΗΛ και ΔΕΦΑΛ χορηγείται, από την ημέρα της αποχώρησης του και για 15 χρόνια, βοήθημα κάθε μήνα ίσο με το 1/10 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών που ελάμβανε ν ημέρα που αποχώρησε...γ) σε περίπτωση θανάτου το βοήθημα αυτό χορηγείται στη σύζυγο ή το σύζυγο εκτός αν έχει τελέσει άλλο γάμο".
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω η ... αποτελεί δημοτική επιχείρηση κοινωφελούς χαρακτήρα, η οποία, ανεξαρτήτως του νομικού της ενδύματος ως Ν.Π.Ι.Δ. και του χαρακτηρισμού της ως επιχείρησης ειδικού σκοπού (άρθρο 252 παρ. 4 και 5 του ν. 3463/2006), παρέχει αγαθά ζωτικής σημασίας για το κοινωνικό σύνολο και ελέγχεται από το Δήμο …..
και η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 31 παρ.4 του ΟΕΥ αυτής οικονομική παροχή, καταβάλλεται κατά την αποχώρηση των εργαζομένων από την επιχείρηση και εξαιτίας αυτής, εμπίπτει στην έννοια της πρόσθετης αυτοτελούς αποζημίωσης του άρθρου 3 παρ. 1 του α.ν. 173/1967 και επομένως υπόκειται στον επιβαλλόμενο με τη διάταξη αυτή περιορισμό ως προς ύψος της.
Και τούτο διότι, η εν λόνω παροχή, ενόψει του ότι χορηγείται στους αποχωρούντες λόγω συνταξιοδότησης υπαλλήλους, εφόσον βέβαια έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον 15ετή παραμονή στην επιχείρηση, έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα, καθόσον αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ζημίας που υφίσταται ο μισθωτός λόγω της απώλειας της θέσης εργασίας του, ο οποίος δεν αναιρείται λόγω του χρόνου και του τρόπου της καταβολής της - σταδιακά, δηλαδή, και όχι εφάπαξ κατά το χρόνο απομάκρυνσης του εργαζομένου από την υπηρεσία και ταυτόχρονα με αυτήν - ούτε, άλλωστε, η έννοια της αποζημίωσης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πληρότητα αυτής, αλλά μπορεί να αποσκοπεί και στη μερική ικανοποίηση του ζημιωθέντος.
Σε διαφορετική κρίση δεν μπορεί να οδηγήσει ούτε η ένταξη της επίμαχης ρύθμισης στο περί κοινωνικής πρόνοιας κεφάλαιο του ΟΕΥ της ..., καθώς στο εν λόγω κεφάλαιο και ειδικότερα στο άρθρο 31 με τον τίτλο "διάφορες παροχές" ,στο οποίο περιλαμβάνεται και η συγκεκριμένη παροχή, προβλέπονται τόσο η καταβολή δαπανών μετακίνησης, όσο και η αποζημίωση για εκτός έδρας απασχόληση, οι οποίες προφανώς δεν ενέχουν προνοιακό χαρακτήρα.
6. Ακολούθως στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι με την 328/2014 απόφαση του Ειρηνοδικείου Λάρισας έγινε δεκτή η αγωγή ως νόμιμη και εν συνεχεία ως και κατ' ουσίαν βάσιμη ως προς όλους τους ενάγοντες, πλην της 105 και 109 από τους ενάγοντες και επιδικάστηκαν σ' αυτούς τα αιτηθέντα με την αγωγή ποσά για το χρονικό διάστημα των 20 μηνών, ήτοι από τον Μάϊο του 2012, που διακόπηκε η καταβολή της ένδικης παροχής μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013, ήτοι στους:
1) Α. Γ. το ποσό των (174,56 € Χ 20 = ) 3491,2 €,
2) Α. Α. το ποσό των ( (77,07 Χ 20 =) 1541,4 €,
3) Γ. Α. το ποσό των ( 172,88 Χ 20 = ) 3457,6 €,
4) Γ. Α. το ποσό των (194,86 Χ 20 =) 3897,2 €,
5) Ι. Γ. το ποσό των ( 161,40 Χ 12 μήνες ( αποχώρησε στις 31-12-2012) = 1936,8 €, 6) Γ. Β. το ποσό των (246,33 Χ 20 =) 4926,6 €)
7) Γ. Ν. το ποσό των ( 223,88 Χ 20 =) 4477,6 €),
8) Γ. Α. το ποσό των (165,04 Χ 20 =) 3300,8 €,
9) Γ. Χ. το ποσό των ( 216,06 Χ 20 =) 4321,2 € )
10) Δ. Γ. το ποσό των ( 165,97 Χ 20 =) 3319, 4 €,
11) Δ. Α. το ποσό των (161,93 Χ 20 =) 3238,6 €,
12) Ε. Α. το ποσό των ( 161,21 Χ 20 =) 3224,2 €,
13) Ε. Β. το ποσό των ( 204,59 χ 20 =) 4091,8 €,
14) Ε. Ε. το ποσό των (212,01 χ 20 =) 4240,2 €,
15) Ζ. Κ. το ποσό των (170,75 χ 20=) 3415 €,
16) Ζ. Δ. το ποσό των (201,41 € χ 20 =) 4028,2 €,
17) Ζ. Ζ. ποσό των ( 170,75 Χ 20 =) 3415 €,
18) Ζ. Ν. το ποσό των ( 207,85 Χ 20 = ) 4157 €,
19) Ζ. Β. το ποσό των (177,14 χ 20 =) 3542,8 €,
20) Ζ. Θ. το ποσό των (181,36 Χ 20 =) 3627,2 €,
21) Ζ. Α. το ποσό των (171,24 Χ 20 =) 3424,8 €,
22) Ζ. Δ. το ποσό των ( 162,48 Χ 20 = )3249,6 €,
23) Θ. Γ. το ποσό των 150,11 Χ 20 = ) 3002,2 €,
24) Θ. Φ. το ποσό των (203,86 Χ 20 =) 4077,2 €,
25) Ι. Β. το ποσό των ( 170,75 Χ 20 = ) 3415 €,
26) Ι. Α., το ποσό των (178,38 Χ20=) 3567,6 €,
27) Κ. Κ., το ποσό των ( 178,72 Χ 20 =) 3574,4 €,
28) Κ. Α. το ποσό των ( 199,17 Χ 20 =) 3983,4 €,
29) Κ. Α. ( αποχώρησε στις 31-12-212) ( 162,75 χ 20 )= 3255 €,
30) Κ. Δ. το ποσό των (303,49 Χ 20 = ) 6069,8 €,
31) Κ. Κ. το ποσό των (187, 00 χ 20= ) 3740 €,
32) Κ. Δ. το ποσό των (176,29 Χ 20 =) 3525, 8 €,
33) Κ. Α. το ποσό των (217,39 Χ 20=) 4347,8 €,
34) Κ. Ε., το ποσό των (230,19 Χ 20 =) 4603,8 €,
35) Κ. Β., το ποσό των ( 156,42 Χ 20 =)3128,4 €,
36) Κ. Δ., το ποσό των ( 204,59 χ 20 =) 4091.8 €,
37) Κ. Ε. το ποσό των ( 200,51 Χ 20 =) 4010,2 €
38)Κ. Δ. το ποσό των ( 207,68 Χ 20 =) 4153,6 €,
39) Κ. Χ. το ποσό των (203,97 Χ 20 =) 4079,4 €,
40) Κ. Δ. το ποσό των (170,75 Χ 20 =) 3415 €,
41) Κ. Κ., το ποσό των 172,19 Χ 20=) 3443,8 €,
42) Κ. Κ.-, το ποσό των (264 Χ 20=) 5280 €,
43) Κ. Β., οποίος αποχώρησε τις 31-12-2012,το ποσό των ( 169,11 χ 12 =) 2029, 32 €,
44) Κ. Κ., το ποσό των (159,57 Χ 20 =) 3191,4 €,
45) Λ. Α., ( αποχώρησε στις 15-12- 2012 ) το ποσό των ( 170,53 Χ 12 =) 2046,36 €,
46) Λ. Θ., το ποσό των ( 170,75 Χ 20 =) 3415 €,
47) Λ. Δ., το ποσό των (172,93 Χ 20 =) 3458,6 €,
48) Μ. Α., το ποσό των (232,95 Χ 20 =) 4659 €,
49) Μ. Ε.,το ποσό των ( 221,96 Χ 20 =) 4439,2 €
50) Μ. Γ., το ποσό των ( 170,01 Χ 20 =) 3400,2 €,
51) Μ. Ζ. το ποσό των (229,13 Χ 20=) 4582,6 €,
52) Μ. Θ., το ποσό των ( 198,35 Χ 20 =) 3967 €,
53) Μ. Θ., το ποσό των (176,44 Χ 20= 3528,8 €,
54) Μ. Κ., το ποσό των ( 162,75 Χ 20 =) 3255 €,
55) Μ. Π., το ποσό των ( 238,23 Χ 20 =) 4764,6 €,
56) Μ. Σ. το ποσό των ( 180,68 Χ 20 =) 3613,6 €,
57) Μ. Β., το ποσό των ( 169,11 Χ 20 =) 3382,2 €,
58) Μ. Σ., το ποσό των 162,75 Χ 20 =) 3255 €,
59) Μ. Ι., το ποσό των ( 198,35 Χ 20 = 3967€,
60) Μ. Ι., το ποσό των (174,71 Χ 20 =) 3494,2 €,
61) Μ. Β. ( αποχώρησε στις 31-12-2012) το ποσό των (140,41 Χ 12) = 1684,92 €,
62) Μ. Σ. το ποσό των (272,68 Χ 20 =) 5453,6 €,
63) Μ. Ι., το ποσό των (198,19 χ 20 =) 3963,8 €,
64) Μ. Β., το ποσό των (225,62 Χ 20 =) 4512,4 €,
65) Ν. Κ. ( αποχώρησε στις 31-12-2012 ) το ποσό των ( 165,97 Χ 12 =1991,64 €,
66) Ν. Φ. το ποσό των ( 226,84 Χ 20 =) 4536,8 €,
67) Ν. Ο. το ποσό των (134,40 Χ 20 =) 2688 €,
68) Ν. Δ., το ποσό των (220,85 Χ 20 =) 4417 €,
69) Ν. Ι., το ποσό των (170,75 Χ 20 =) 3415 €,
70) Ν. Χ. το ποσό των (223,61 Χ 23 =) 5143,03 €,
71) Ο. Χ., το ποσό των (170,75 Χ 20 =) 3415 €,
72) Π. Β., το ποσό των (191,76 Χ 20=) 3835,2 €,
73) Π. Ν., το ποσό των ( 176,28 Χ 20 =) 3525,6 €,
74) Π. Α., το ποσό των ( 176,28 Χ 20 =) 3525,6 €,
75) Π. Σ., το ποσό των (205,21 Χ 20 =) 4104,2 €,
76) Π. Σ., το ποσό των (163,35 Χ 20 =) 3267 €,
77) Π. Ι., το ποσό των (176,28 Χ 20=) 3525,6 €,
78) Π. Ν., το ποσό των (166,16 Χ 20 =) 3323,2 €,
79) Π. Χ., το ποσό των (174,90 χ 20 =) 3498 €,
80) Π. Κ. το ποσό των (172,30 Χ 20 =) 3446 €,
81) Π. Λ., το ποσό των (176,28 Χ 20 =) 3525,6 €,
82) Π. Α., το ποσό των (170,75 Χ 20 =) 3415 €,
83) Π. Μ. - Α., το ποσό των ( 202,30 Χ 20 =) 4046 €,
84) Ρ. Α., το ποσό των (202,91 Χ20=)4.058,2€,
85) Ρ. Σ., το ποσό των (161,12 Χ20=) 3.222,4€,
86) Ρ. Ε. το ποσό των (139,81 Χ 20=) 2796,2 €,
87) Σ. Κ. το ποσό των (166,16 Χ 20 =) 3323,2 €,
88) Σ. Τ., το ποσό των (180,68 χ 20 =) 3613,6 €,
89) Σ. Α., το ποσό των (217,10 Χ 20 =) 4342 €,
90) Σ. Θ., το ποσό των (241,78 Χ 20 =) 4835,6 €,
91) Σ. Ι., το ποσό των ( 170,75 Χ 20 =) 3415 €,
92) Σ. Φ., το ποσό των ( 177,85 χ 20 =) 3557 €,
93) Τ. Ν., το ποσό των (231,37 Χ 20 =) 4627,4 €,
94) Τ. Σ., το ποσό των ( 161,34 Χ 20 =) 3226,8 €,
95) Τ. Π. το ποσό των ( 170,75 χ 20 =) 3415 €,
96) Τ. Β. το ποσό των (211,57 χ 20 =) 4231,4 €,
97) Τ. Γ., το ποσό των ( 172,19 χ 20=) 3443,8 €,
98) Φ. Π., το ποσό των ( 168,36 Χ 20 =) 3367,2 €,
99) Φ. Σ., το ποσό των (197,47 χ 20 =) 3949,4 €,
100) Χ. Γ., το ποσό των ( 201,96 χ 20 =) 4039,2 €,
101) Χ. Α. το ποσό των (170,75 χ 20 =) 3415 €,
102) Χ. Ε. το ποσό των ( 154.91 Χ 20 =) 3098,2 €,
103 ) Χ. Ε., το ποσό των 176.28 Χ 20 =) 3525,6 €,
104) Χ. Μ., το ποσό των 249,60 Χ 20 =) 4992 €,
106) Ζ. Ν., το ποσό των (198,60 χ 7 και 1 1/2 και μήνες, καθόσον συνταξιοδοτήθηκε στις 8/4/2013 ) = 1489 €,
107) Σ. Δ. το ποσό των ( 234,70 Χ 8 και 1/2 μήνες, καθόσον συνταξιοδοτήθηκε στις 15-3-2013 =) 1994 €,
108) Φ. Θ., το ποσό των ( 218,33 Χ 12 μήνες,καθόσον συνταξιοδοτήθηκε την 1-1-2013) = 2619 €.
7. Ακολούθως το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχτηκε ότι εσφαλμένα πρωτοδίκως έγινε δεκτή ως νόμω βάσιμη η αγωγή, ενώ θα έπρεπε να απορριφθεί ως μη νόμιμη για τους 1 έως 4, 8,10 έως 15, 17 έως 28, 30 έως 33, 35 έως 37, 39 έως 42, 44, 46,47, 49, 50,52, 53, 54, 56 έως 60, 62, 67,69, 71,73,74,76 έως 82, 84 έως 89, 91, 92, 94, 95, 97, 98, 100 έως 103 από τους ενάγοντες για τους εξής ειδικότερους λόγους:
Κατά το χρονικό διάστημα των 26 μηνών, ήτοι από τον Μάρτιο 2010, που άρχισε να ισχύει ο τροποποιημένος ΟΕΥ της εναγομένης, που προέβλεπε την προαναφερθείσα ένδικη παροχή, και μέχρι τον Μάιο του 2012, που διεκόπη η καταβολή της παροχής αυτής, κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς, είχαν καταβληθεί από την εναγομένη με βάση τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 4 του ΟΕΥ τα παρακάτω ποσά στους ως άνω ενάγοντες: 1) Α.
Γ., ο οποίος αποχώρησε στις 16-8-2000, το ποσό των (174,56 € Χ 26 = ) 4.538,56 ευρώ €, 2) Α. Α., η οποία αποχώρησε 1-6-2007, το ποσό των (77,07 Χ 26 =) 2.003,82 € και δεδομένου ότι οι ενάγοντες εκθέτουν ότι η επίδικη παροχή προβλεπόταν και στους προγενέστερους ΟΕΥ της εκκαλούσας -εναγομένης, και καταβαλλόταν συνεχώς από το έτος 1986 και εντεύθεν η ως άνω δεύτερη ενάγουσα είχε εισπράξει ήδη και το υπόλοιπο ποσό των 246,18 ευρώ (2.250- 2003,82) που δικαιούται, 3) Γ.
Α., η οποία αποχώρησε στις 15- 7-2009, το ποσό των (172,88 Χ 26 = ) 4.494,88 €, 4) Γ. Α., ο οποίος αποχώρησε την 1-9-2007, το ποσό των (194,86 Χ 26 =) 5.066,36 €, 8) Γ. Α., η οποία αποχώρησε στις 1-12-2006, το ποσό των (165,04 Χ 26 =) 4.291 €, 10) Δ. Γ., ο οποίος αποχώρησε στις 17-8-2007, το ποσό των (165,97 Χ 26 =) 4.315,22€ ,11) Δ. Α., ο οποίος αποχώρησε στις 17-12-2009, το ποσό των (161,93 Χ 26 =) 4.210,18 € , 12) Ε.
Α., ο οποίος αποχώρησε στις 6-4-2009, το ποσό των (161,21 Χ 26 =) 4.191,46 €, 13) Ε. Β., ο οποίος αποχώρησε στις 10-2-2010, το ποσό των (204,59 χ 26 =) 5.319,34 €, 14) Ε. Ε., ο οποίος αποχώρησε στις 22-11-2010 το ποσό των (212,01 χ 17 =) 3.604,17 €, 15) Ζ. Κ., η οποία αποχώρησε στις 8-10-2002 το ποσό των (170,75 χ 26=) 4.439,5 €, 17) Ζ. Ζ., ο οποίος αποχώρησε στις 5-3-2002, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,5 €, 18) Ζ.
Ν., ο οποίος αποχώρησε στις 14-2-2011 το ποσό των (207,85 Χ 14 = ) 2.909,9 €, 19) Ζ. Β., ο οποίος αποχώρησε στις 30-11- 2009, το ποσό των (177,14 χ 26 =) 4.605,64 €, 20) Ζ. Θ., ο οποίος αποχώρησε στις 24-11-2009, το ποσό των (181,36 Χ 26 =) 4.715,36 €, 21) Ζ. Α., ο οποίος αποχώρησε την 1-7-2007 το ποσό των (171,24 Χ 26=) 4.452,24 €, 22) Ζ. Δ., ο οποίος αποχώρησε την 1-1-1999, το ποσό των (162,48 Χ 26 = ) 4.224,48 €, 23) Θ.
Γ., ο οποίος αποχώρησε στις 7-2-2006, το ποσό των (150,11 Χ 26 = ) 3.902,86 €, 24) Θ. Φ., ο οποίος αποχώρησε την 1- 5-2010, το ποσό των (203,86 Χ 23 =) 4.688,78 €, 25) Ι. Χ. χήρα του Ι. Β., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-4- 2007, το ποσό των (170,75 Χ 26= ) 4.439,5 €, 26) Ι. Α. , ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-3-2000, το ποσό των (178,38 Χ 26=) 4.637,88 €, 27) Κ.
Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 6-7-2005, το ποσό των (178,72 Χ 26 =) 4.646,72 €, 28) Κ. Α. χήρα Κ. Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 21-6-1998, το ποσό των (199,17 Χ 26 =) 5.178,42 €, 30)Κ. Δ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-1-2006 το ποσό των (303,49 Χ 26 = ) 7.890,74 €, 31) Κ. Κ., η οποία αποχώρησε στις 18-6- 2010, το ποσό των (187, 00 χ 22= ) 4.114,00 €, 32) Κ.
Δ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-1-2009, το ποσό των (176,29 Χ 26 =) 4.583,54€, 33) Κ. Α. , ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 2- 1-2011, το ποσό των (217,39 Χ 14=) 3.043,46 €, 35) Κ. Β. χήρα Ν. Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 12- 4-2001, το ποσό των (156,42 Χ 26 =) 4.066,92 €, 36) Κ. Δ. , ο οποίος αποχώρησε την 1-8-2010 το ποσό των (204,59 χ 20 =) 4091,8 €, 37) Κ.
Ε., ο οποίος αποχώρησε στις 9-2-2009 το ποσό των (200,51 Χ 26 =) 5.213,26 €, 39) Κ. Χ., ο οποίος αποχώρησε στις 9-2-2011, το ποσό των (203,97 Χ 14 =) 2,855,58 €, 40) Κ. Δ., ο οποίος αποχώρησε στις 23-7-2002, το ποσό των (170,75 Χ 26 =)' 4.439,50 €, 41) Κ. Κ. , η οποία αποχώρησε την 1-7-2007, το ποσό των (172,19 Χ 26=) 4.476,94 €, 42) Κ. Κ., ο οποίος αποχώρησε την 1-1-2006, το ποσό των (264 Χ 26=) 6.864 €, 44) Κ.
Κ., ο οποίος αποχώρησε στις 7-4-2006, το ποσό των (159,57 Χ 26 =) 4.148,82 €, 46) Λ. Θ., ο οποίος αποχώρησε στις 15-2-2003, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,5 €, 47) Λ. Δ.,ο οποίος αποχώρησε στις 18-6-2009. το ποσό των (172,93 Χ 26=) 4.496,18 €, 49) Μ. Ε. , η οποία αποχώρησε στις 18-9-2010, το ποσό των (221,96 Χ 19 =) 4.217,24 €, 50) Μ. Γ. , ο οποίος αποχώρησε στις 27-7-2009, το ποσό των (170,01 Χ 26 =) 4.420,26 €, 52) Μ.
Θ. , ο οποίος αποχώρησε στις 28-12-2010, το ποσό των (198,35 Χ 16 =) 3.173,6 €, 53) Μ. Θ. ,ο οποίος αποχώρησε την 1-1-2007, το ποσό των (176,44 Χ 26=) 4.587,44 €, 54) Μ. Κ. χήρα Δ. Μ., ο οποίος αποχώρησε στις 20-6-2002, το ποσό των (162,75 Χ 26 =) 4.231,5 €, 56) Μ. Σ., ο οποίος αποχώρησε την 1-9-2005 το ποσό των (180,68 Χ 26 =) 4.697,68 €, 57) Μ. Β., η οποία αποχώρησε την 1-1-1998, το ποσό των (169.11 Χ 26 =) 4.396,86 €, 58) Μ.
Σ. , η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-1-1998 το ποσό των (162,75 Χ 26=) 4.231,5 €, 59) Μ. Ι., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 15- 2-2010, το ποσό των (198,35 Χ 26 =) 5.157,10 €, 60) Μ. Ι., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-5-2000, το ποσό των 174,71 Χ 26 =) 4.542,46 €, 62) Μ. Σ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1- 8-2009, το ποσό των (272,68 Χ 26 =) 7.089,68 €, 67) Ν.
Ο., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-4-2007, το ποσό των (134,40 Χ 26 =) 3,494,4 €, 69) Ν. Ι., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 6-8-2005, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,50 €, 71) Ο. Χ. , η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-9- 2000, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,50 €, 73) Π. Ν., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 16- 2-2006,
το ποσό των (176,28 Χ 26 =) 4.583,28 €, 74) Π. Α., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 8-10-2006, το ποσό των (176,28 Χ 26 =) 4.583,28 €, 76) Π. Σ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 16-2-2006 το ποσό των (163,35 Χ 26 =) 4.247,10 €, 77) 1, ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 21-4-2005, το ποσό των (176,28 Χ 26=) 4.583,28 €, 78) Π. Ν., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 7-3-2005, το ποσό των (166,16 Χ 26=) 4.320,16 €, 79) Π.
Χ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 25-7-2007 το ποσό των (174,90 χ 26 =) 4.547,4 €, 80) Π. Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 12-3-2007, το ποσό των (172,30 Χ 26 =) 4.479,80 €, 81) Π. Λ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-6-2007, το ποσό των (176,28 Χ 26 =) 4.583,28 €, 82) Π. Α., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 18-9-2005, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,5 €, 84) Ρ.
Α., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία στις 3-11-2010 το ποσό των (202,91 Χ 17 =) 3.449,47€, 85) Ρ. Σ., χήρα Ρ. Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 23-7-2007, το ποσό των (161,12 Χ26=) 4.189,12€, 86) Ρ. Ε., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-6-2007, το ποσό των (139,81 Χ 26=) 3.635,06 €, 87) Σ. Κ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 11-3-2008 το ποσό των (166,16 Χ 26 =) 4.320,16 €, 88) Σ.
Τ., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία στις 7-10-2008, το ποσό των (180,68 χ 26 =) 4. 697,68€, 89) Σ. Α. , ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 7-10-2008, το ποσό των (217,10 Χ 26 =) 5.644,60 €, 91) Σ. Ι., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-9- 2006, το ποσό των (170,75 Χ 26 =) 4.439,50 €, 92) Σ. Φ., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-10-2000,το ποσό των (177,85 χ 26 =) 4.624,10 €, 94) Τ.
Σ. , ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-8- 2001, το ποσό των (161,34 Χ 26 =) 4.194,84 €, 95) Τ. Π., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-6-2002, το ποσό των (170,75 χ 26 =) 4.439,50 €, 97) Τ. Γ., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 17-8-1998, το ποσό των (172,19 χ 26=) 4.476,94 €, 98) Φ. Π., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-4-2009, το ποσό των (168,36 Χ 26 =) 4.377,36 €,100) Χ.
Γ. , ο οποίος αποχώρησε στις 8-2-2011, το ποσό των (201,96 χ 14 =) 2.827, 44 €, 101) Χ. Α., ο οποίος αποχώρησε στις 13-2-2007, το ποσό των (170,75 χ 26 =) 4.439,5 €, 102) Χ. Ε. χήρα Χ. Α., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-1-1999, το ποσό των (154.91 Χ 26 =) 4.027,66€, 103 ) Χ. Ε., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-9-2006, το ποσό των (176,28 Χ 26 =) 4.583,28 €.
8.Συνεπώς, κατά τις παραδοχές του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, ως προς τους αμέσως παραπάνω ενάγοντες έπρεπε η αγωγή να απορριφθεί ως μη νόμιμη, κατά την κύρια βάση της, καθόσον η επίδικη προβλεπόμενη στο άρθρο 31 παρ.4 του ΟΕΥ της εκκαλούσας- εναγόμενης κοινωφελούς επιχείρησης παροχή, εμπίπτει στην έννοια της πρόσθετης αποζημίωσης του άρθρου 3 του α.ν. 173/1967 και, κατά συνέπεια, υπόκειται στον επιβαλλόμενο με τη διάταξη αυτή περιορισμό ως προς το ύψος της, ήτοι ανέρχεται στο ποσό των 2.250,00 ευρώ για κάθε ενάγοντα και με βάση τα εκτιθέμενα στο αγωγικό δικόγραφο για το χρόνο πρόσληψης και αποχώρησης του καθενός από την εναγομένη και τις αποδοχές τους στο χρόνο αυτό, ήδη το μήνα Μάιο του έτους 2012, που κατά τους ισχυρισμούς τους, η εναγομένη διέκοψε την καταβολή της επίδικης παροχής (έναρξη του αιτούμενου διαστήματος χορήγησης διάρκειας 20 μηνών) έχουν ήδη λάβει, όπως ομολογούν, το ποσό των 2.250 ευρώ που δικαιούνται.
Οσον αφορά τους 7, 9, 29, 34, 48, 64, 66, 68, 70, 96, 99, 104 και 108 από τους προαναφερθέντες ενάγοντες,στους οποίους επιδικάστηκαν πρωτοδίκως τα προαναφερθέντα στην παρ. 6 ποσά και οι οποίοι αποχώρησαν, κατά τα εκτιθέμενα στο αγωγικό δικόγραφο, μετά τη διακοπή καταβολής της επίδικης παροχής από την εναγομένη , ήτοι μετά τον μήνα Μάιο του 2012, η αγωγή είναι νόμιμη μόνο για το ποσό των 2250 ευρώ, κατά τα εκτιθέμενα στην μείζονα σκέψη υπό στοιχ 2 και 3 και απορριπτέα ως μη νόμιμη κατά το μεγαλύτερο του ως άνω αιτουμένου ποσού.
Ειδικότερα: Ο 7^ ενάγων, Γ. Ν., προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 11-9- 1989 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης από αυτή στις 19-10-2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό 2238,80 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250,00 ευρώ και ειδικότερα το ποσό 223,88 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2013 και τον Σεπτέμβριο του 2013 το ποσό των 11,2 ευρώ. Ο 9ος ενάγων, Γ. Χ., , προσλήφθηκε από την εναγόμενη στις 11-9- 1989 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης από αυτή στις 28-9-2012 με αποδοχές κατά τον χρόνο αυτό ποσού 2160,58.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή των 2 250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 216,05 ευρώ/ μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2013 και για τον Αύγουστο του 2013 το ποσό των 89,42 ευρώ. Ο 29ος ενάγων, Κ. Α., προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 25-9-1976 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 31-12-2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό 1.627,50 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ, ωστόσο, επειδή το επίδικο διάστημα εκτείνεται μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013 ενόψει της ως άνω ημερομηνίας αποχώρησης του πρέπει να λάβει το συνολικό ποσό των 1.953,00 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 162,75 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Δεκέμβριο του 2013. Ο 34ος ενάγων, Κέντρας Ελευθέριος προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 5-10-1982 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 13- 8-2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό ποσού 2.301,85 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 230,18 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2012 έως τον Μάιο του 2013 και το μήνα Ιούνιο του έτους 2013 το ποσό των 178,38 ευρώ.Ο 48ος, Μ. Α. προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 11-9-1989 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 16-10-2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό ποσού 2.329,47 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 232,94 ευρώ/ μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2013 και το μήνα Αύγουστο του έτους 2013 το ποσό των 153,54 ευρώ. Ο 64ος ενάγων, Μ. Β., προσλήφθηκε από τη εναγομένη στις 16- 6-1992 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 16-5-2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό ποσού 2.256,20 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 225,62 ευρώ/ μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούνιο του 2012 μέχρι το μήνα Μάρτιο του 2013. Η 66η ενάγουσα, Ν. Φ., προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 6-11-1985 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 16-5- 2012 με μηνιαίες αποδοχές ποσού 2.268,43 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 226,84 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013 και το μήνα Μάρτιο του έτους 2013 το ποσό των 208 44 ευρώ. Ο 68ος ενάγων, Ν. Δ., προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 11-9-1989 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 18-6- 2012 με αποδοχές στο χρόνο αυτό ποσού 2.208,48 ευρώ.
Συνεπώς, δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 220,84 ευρώ/μηνίαιως για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 2012 έως τον Απρίλιο του 2013 και το μήνα Μάιο του έτους 2013 το ποσό των 41,52 ευρώ. Ο 70ος ενάγων, Ν. Χ., προλήφθηκε από την εναγομένη στις 8-6-1977 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 19-12- 2012 με μηνιαίες αποδοχές ποσού 2.236,07 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 223,60 ευρώ/μηνίαιως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 13,93 ευρώ. Ο 96ος ενάγων, Τ. Β. προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 11-9-1989 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 13-12- 2012 με αποδοχές ποσού 2.115,70.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 211,57 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 134,30 ευρώ. Η 99η ενάγουσα, Φ. Σ. , προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 4-6-1993 και αποχώρησε από την υπηρεσία στις 17-12-2012 με αποδοχές ποσού 1.974,70 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 197,47 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Νοέμβριο του 2013 και το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 77,83 ευρώ. Ο 104ος ενάγων Χ. Μ., προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 15-9-1987 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης την 1-10-2012 με αποδοχές ποσού 2.496 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 249,60 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013 και το μήνα Ιούλιο του έτους 33 το ποσό των 3,60 ευρώ. Και ο 108ος ενάγων, Φ. Θ., που προσλήφθηκε από την εναγομένη στις 15-6-1983 και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης την 1-1- 2013 με αποδοχές ποσού 2.183,30 ευρώ.
Συνεπώς δικαιούται την επίδικη παροχή ποσού 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 218,33 ευρώ ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 66,70 ευρώ. Οσον αφορά τους ενάγοντες 6,16, 38, 51 ,55 ,63, 72, 75, 83, 90,93 , που αποχώρησαν μεν πριν τον Μάιο του 2012 έχοντας εισπράξει όμως, με βάση τα εκτιθέμενα στο αγωγικό δικόγραφο, ποσά μικρότερα του ανώτερου ορίου των 2.250,00 ευρώ, η αγωγή είναι νόμιμη κατά το ποσό που χρειάζεται , για να συμπληρωθεί το όριο των 2250 ευρώ.
Ειδικότερα αποδείχτηκε ότι ο 6ος ενάγων Γ. Β., ο οποίος αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 21-7-2011 με αποδοχές ποσού 2.463,34 ευρώ είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 , το ποσό των (246,33 Χ 9 =) 2.216,97 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει για το μήνα Μάιο του 2012 το υπόλοιπο ποσό των 33,03 (2.250 - 2.216,97) ευρώ. Ο 16ος ενάγων, Ζ.
Δ., ο οποίος αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 5- 3-2012 με αποδοχές ποσού 2.014,14, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (201,41 € χ 1=) 201,41 και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 2048,59 (2.250-201,41) ευρώ και ειδικότερα το ποσό 201,41 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του έτους 2013 και το μήνα Μάρτιο του 2013 το ποσό 34,49 ευρώ.
Ο 38ος ενάγων Κ. Δ., ο οποίος αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 8-12-2011 με αποδοχές ποσού 2.76,80, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (207,68 Χ 4 =) 1.661,44 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπολοιπο ποσό των 588,56 (2.250-1.661,44) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 207,68 ευρώ/μηνιαίως για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 2012 και το ποσό των 173,20 ευρώ για τον Ιούλιο του 2012. 0 51°* ενάγων Μ.
Ζ., ο οποίος αποχώρησε στις 9-1 2012 λόγω συνταξιοδότησης με αποδοχές 2.291,34 , είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (229,13 Χ 3=) 687,39 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 1.562,61 (2.250-687,39) ευρώ και ειδικότερα το ποσό 229,13 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 εως τον Οκτώβριο του έτους 2012 και το μήνα Νοέμβριο του 2012 το ποσό 187,83 ευρώ.
Ο 55ος ενάγων Μ. Π. ο οποίος αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης την 1-8-2011 με αποδοχές ποσού 2.382,26 ευρώ είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012, το ποσό των ( 238,23 Χ 9 =) 2.144,07 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει για το μήνα Μάιο του 2012 το υπόλοιπο ποσό των 105,93 2.250 -2.144,07 ) ευρώ. Ο 63ος ενάγων, Μ. Ι., ο οποίος αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης στις 21-12-2011 με αποδοχές 1.981,92 ευρώ, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 , το ποσό των (198,19 χ 4 =) 792,76 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 1.457,24(2.250- 792,76) ευρώ και ειδικότερα το ποσό 198,19ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Νοέμβριο του έτους 2012 και το μήνα Δεκέμβριο του 2012 το ποσό 69,91 ευρώ.
Η 72η ενάγουσα, Π. Β., η οποία αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης από την υπηρεσία στις 16-3-2012 με αποδοχές ποσού 1917,64 ευρώ , είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (191,76 Χ 1=) 191,76 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 2.058,24 (2.250-191,76) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 191,76 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 εως τον Φεβρουάριο του έτους 2013 και το μήνα Μάρτιο του 2013 το ποσό 140,64 ευρώ.
Ο 75^ Π. Σ. , ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-1-2012 λόγω συνταξιοδότησης με αποδοχές ποσού 2.052,09 ευρώ την 1-1-2012 είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των ( 205,21 Χ 4 =) 820,84 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπολοιπο ποσό των 1.429,16 (2.250- 820,84) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 205,21 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 εως τον Οκτώβριο του έτους 2012 και το μήνα Νοέμβριο του 2012 το ποσό 197,90 ευρώ.
Η 83η ενάγουσα, Π. Μ. - Α. χήρα Β. Α., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία στις 16-6-2011 με αποδοχές ποσού 2.023,02 ευρώ, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των ( 202,30 Χ 10 =) 2.023 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 227 (2.250 -2.023 ) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 202,30 ευρώ για το μήνα Μάιο του 2012 και το ποσό των 24,70 ευρώ για το μήνα Ιούνιο του 2012.
Ο 90ος ενάγων, Σ. Ο., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία την 1-10-2011 με αποδοχές ποσού 2.417,81 ευρώ, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (241,78 Χ 7=) 1.692,46 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπολοιπο ποσό των 557,54 (2.250- 1.692,46) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 241,78 ευρώ/ μηνιαίως για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 2012 και το ποσό των 73,98 ευρώ για το μήνα Ιούλιο του 2012.
Και ο 93ος ενάγων Τ. Ν., ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία λόγω συνταξιοδότησης στις 9-3-2012 με αποδοχές ποσού 2.313,73, είχε ήδη λάβει μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 το ποσό των (231,37 Χ 1 =) 231,37 ευρώ και ως εκ τούτου δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ποσό των 2.018,63 (2.250- 231,37) ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 231,37 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2012 και το μήνα Ιανουάριο του 2013 το ποσό 167,67 ευρώ.
Οσον αφορά την 5η ενάγουσα, Γ. Ι., την 43 ενάγουσα, Κ. Μ. χήρα Β. Κ., τον 45° ενάγοντα, Λ. Α., την 61η ενάγουσα, Μ. Β., τον 65° ενάγοντα, Ν. Κ., τον 105° 106° ενάγοντα Ζ. Ν. και τον 106° 107° ενάγοντα Σ. Δ., οι οποίοι προσλήφθηκαν από την εναγομένη την 1-3- 1960, 17-4-1961, 1-2-1961, 18-7-1978, 29-1-1973, στις 16-8-1995 και 15- 6- 1983 αντίστοιχα και αποχώρησαν κατά τα ιστορούμενα στο αγωγικό δικόγραφο λόγω συνταξιοδότησης στις 31-12-2012 η 5η, ο 43°ς, η 61Π ΚΑΙ ο 65ος, ο 45ος στις 15-12-2012, ο 105°ς ενάγων στις 8-4-2013 και ο 106^ ενάγων στις 15-3-2013 με μηνιαίες αποδοχές ποσού 1.614,00 ευρώ, 1691,10 ευρώ, 1.705,30 ευρώ, 1.404,10 ευρώ, 1659,70 ευρώ αντίστοιχα, ορθώς η αγωγή κρίθηκε νόμιμη πρωτοδίκως, κατά την κύρια βάση της, και ακολούθως έγινε δεκτή ως και κατ'ουσίαν βάσιμη και επιδίκασε σε αυτούς το αιτηθέν από τον καθένα τους ποσό, ήτοι όπως προεκτέθηκε, το ποσό των 1936,80 , 2029,32 ευρώ, 2046,36 ευρώ, 1.684,92 ευρώ, 1991,64 ευρώ, 1.489,00 και 1.994,00 ευρώ αντίστοιχα.
9. Κατόπιν αυτών το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας, που δίκασε ως εφετείο κατά παραδοχή των σχετικών λόγων έφεσης του εκκαλούντος-εναγομένου 1) απέρριψε κατ'ουσίαν την έφεση ως προς την 5η εφεσίβλητη - ενάγουσα, Γ. Ι., την 43η εφεσίβλητη- ενάγουσα, Κ. Μ. χήρα Β. Κ., τον 45° εφεσίβλητο - ενάγοντα, Λ. Α., την 61η εφεσίβλητη- ενάγουσα, Μ.
Β., τον 65ό εφεσίβλητο ενάγοντα, .Ν. Κ., τον 105° εφεσίβλητο ( 106° ενάγοντα), Ζ. Ν. και τον 106° εφεσίβλητο (107° ενάγοντα) Σ. Δ. 2) εξαφάνισε την εκκαλουμένη υπ'αριθμ. 328/2014 απόφαση του Ειρηνοδικείου Λάρισας ( ειδική διαδικασία εργατικών διαφορών) ως προς τις διατάξεις της που αφορούν τους 1 έως 4, 8,10 έως 15, 17 έως 28, 30 έως 33, 35 έως 37, 39 έως 42, 44, 46, 47, 49, 50, 52, 53, 54, 56 έως 60, 62, 67,69, 71,73,74,76 έως 82, 84 έως 89, 91,92,94, 95, 97,98,100 έως 103 και 7, 9, 29, 34, 48, 64, 66, 68,70,96, 99, 104, 108 καθώς και 6,16, 38, 51, 55, 63, 72, 75, 83, 90, 93 εφεσίβλητους - ενάγοντες 3) δίκασε την από 25-11-2013 και με αριθμ.
κατάθεσης 495/2013 αγωγή ως προς τους παρακάτω αναφερόμενους ενάγοντες , 4) απέρριψε την αγωγή ως προς τους 1 έως 4, 8,10 έως 15, 17 έως 28, 30 έως 33, 35 έως 37, 39 έως 42, 44, 46,47,49,50,52, 53, 54, 56 έως 60, 62, 67,69, 71,73,74,76 έως 82, 84 έως 89, 91,92,94,95, 97,98,100 έως 103 ενάγοντες ,5) δέχτηκε εν μέρει την αγωγή ως προς τους 7, 9, 29, 34, 48, 64, 66, 68,70,96, 99, 104, 108 και 6,16, 38, 51, 55, 63, 72, 75, 83, 90, 93 ενάγοντες, 6) υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στους παρακάτω αναφερόμενους ενάγοντες νομιμότοκα από το τέλος κάθε μήνα που κάθε επιμέρους μηνιαία παροχή ήταν απαιτητή τα παρακάτω αναφερόμενα ποσά : 1) Στον 7° ενάγοντα, Γ.
Ν. το ποσό των 2.250,00 ευρώ και ειδικότερα το ποσό 223,88 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2013 και τον Σεπτέμβριο του 2013 το ποσό των 11,2 ευρώ. 2) Στον 9ο ενάγονα, Γ. Χ. το ποσό 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 216,05 ευρώ/ μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2013 και για τον Αυγουστο του 2013 το ποσό των 89,42 ευρώ. 3) Στον 29° ενάγοντα, Κ.
Α., το ποσό των 1.953,00 ευρώ και ειδικότερα τοποσό των 162,75 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Δεκέμβριο του 2013. 4) Στον 34° ενάγοντα, Κ. Ε., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 230,18 ευρώ μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2012 έως τον Μάιο του 2013 και το μήνα Ιούνιο του έτους 2013 το ποσό των 178,38 ευρώ. 5) Στον 48° ενάγοντα, Μ.
Α., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των232,94ευρώ/μηνιαίως για
το χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2013 και το μήνα Αύγουστο του έτους 2013 το ποσό των 153,54 ευρώ. 6) Στον 64° ενάγοντα, Μ. Β., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 225,62 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούνιο του 2012 μέχρι το μήνα Μάρτιο του 2013. 7) Στην 66η ενάγουσα, Ν.
Φ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 226,84 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013 και το μήνα Μάρτιο του έτους 2013 το ποσό των 208,44 ευρώ. 8) Στον 68° ενάγοντα, Ν. Δ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 220,84 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 2012 έως τον Απρίλιο του 2013 και το μήνα Μάιο του έτους 2013 το ποσό των 41,52 ευρώ. 9) Στον 70° ενάγοντα, Ν.
Χ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 223,60 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 13,93 ευρώ. 10) Στον 96ο ενάγοντα, Τ. Β., 2.250 ευρώ και ειδικότερο ποσό των 211,57 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από το Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 134,30 ευρώ. 11) Στην 99η ενάγουσα, Φ.
Σ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 197,47 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Νοέμβριο του 2013 και το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 77,83 ευρώ. 12) Στον 104° ενάγοντα, Χ. Μ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 249,60 ευρώ /μηνιαίως ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013 και το μήνα Ιούλιο του έτους 2013 το ποσό των 3,60 ευρώ. 13) Στον108° ενάγοντα, Φ.
Θ., το ποσό των 2.250 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 218,33 ευρώ ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Οκτώβριο του 2013 και το μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 το ποσό των 66,70 ευρώ. 14) Στον 6° ενάγοντα, Γ. Β., για το μήνα Μάιο του 2012 το ποσό των 33,03 ευρώ. 15) Στον 16° ενάγοντα, Ζ. Δ., το ποσό των 2048,59 ευρώ και ειδικότερα το ποσό 201,41 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του έτους 2013 και το μήνα Μάρτιο του 201.3 το ποσό 34,49 ευρώ. 16) Στον 38° ενάγοντα, Κ.
Δ., το ποσό των 588,56 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 207,68 ευρώ/μηνιαίως για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 2012 και το ποσό των 173,20 ευρώ για τον Ιούλιο του 2012. 17) Στον 51°ενάγοντα, Μ. Ζ., το ποσό των 1.562,61 ευρώ και ειδικότερα το ποσό 229,13 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Οκτώβριο του έτους 2012 και το μήνα Νοέμβριο του 2012 το ποσό 187,83 ευρώ. 18) Στον 55° ενάγοντα, Μ.
Π., το υπόλοιπο το ποσό των 105,93 ευρώ για το μήνα Μάιο του 2012.19) Στον 63° ενάγοντα, Μ. Ι., το ποσό των 1457,24 ευρώ και ειδικότερα το ποσό 198,19 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Νοέμβριο του έτους 2012 και το μήνα Δεκέμβριο του 2012 το ποσό 69,91 ευρώ. 20) Στην 72η ενάγουσα, Π. Β., το ποσό των 2.058,24 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 191,76 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του έτους 2013 και το μήνα Μάρτιο του 2013 το ποσό 140,64 ευρώ. 21) Στον 75° ενάγοντα, Π.
Σ., το ποσό των 1.429,16 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 205,21 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Οκτώβριο του έτους 2012 και το μήνα Νοέμβριο του 2012 το ποσό 197,90 ευρώ.22) Στην 83η ενάγουσα, Π. Μ. - Α. χήρα Β. Α., το ποσό των 227ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 202,30 ευρώ για το μήνα Μάιο του 2012 και το ποσό των .24,70 ευρώ για το μήνα Ιούνιο του 2012. 23) Στον 90ο ενάγοντα, Σ.
Θ., το ποσό των 557,54 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 241,78 ευρώ/μηνιαίως για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 2012 και το ποσό των 73,98 ευρώ για.το .μήνα Ιούλιο του 2012 και 24) Στον 93° ενάγοντα, Τ. Ν., το ποσό των 2.018,63 ευρώ και ειδικότερα το ποσό των 231,37 ευρώ/μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2012 και το μήνα Ιανουάριο του 2013 το ποσό 167,67 ευρώ.
10. Σύμφωνα με τις παραπάνω παραδοχές το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας με ορθή εφαρμογή και ερμηνεία των προαναφερθεισών στην ανωτέρω υπό στοιχ μείζονα σκέψη διατάξεων και με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες έκρινε ότι η παροχή του αρθ 31 παρ 4 του ΟΕΥ συνιστά πρόσθετη αυτοτελή αποζημίωση, πέραν εκείνης του ν. 2120/1920 και υπόκειται στο τιθέμενο με το άρθρο 3 παρ. 1 του α.ν. 173/1967 περιορισμό, χωρίς η διακοπή της καταβολής της να μπορεί να στοιχειοθετηθεί ούτε στην επιχειρησιακή συνήθεια , ώστε να θεωρηθεί ότι αυτό προσκρούει στα αρθ 4 παρ 2, 22 παρ 1 Συντ και 361, 648 και 652 ΑΚ).
Συνεπώς οι από τα αρθ 560 παρ 1 στοιχ α'και παρ 6 ΚΠολΔ 1ος 2ος και 3ος από τους λόγους αναίρεσης, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.
11. Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, από τον αριθμό 1 εδ. β` του άρθρου 560 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι παραβίασε με την ανωτέρω κρίση της τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατά την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων του α.ν. 173/1967 και του ν. 2112/1920, αφού δεν έλαβε υπόψιν της ότι η παροχή του αρθ 31 παρ 4 του ΟΥΕ δεν έχει χαρακτήρα αποζημίωσης απόλυσης και επομένως η παροχή αυτή δεν υπόκειται στον προβλεπόμενο από τις ανωτέρω διατάξεις περιορισμό του ανώτατου ορίου της καταβλητέας αποζημίωσης απόλυσης. Ταυτόχρονα παρέβλεψε το γεγονός της απουσίας οικονομικής επιβάρυνσης από την αναιρεσίβλητη σε βάρος του κρατικού ή δημοτικού προϋπολογισμού και ότι τα σχετικά ποσά που δικαιούνται οι ενάγοντες είναι αμελητέα, συγκρινόμενα με τον κύκλο εργασιών της .... Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας δεν αφορά στην ερμηνεία του α.ν. 173/1969 , του ν. 2112/1920 και του αρθ 31 παρ 4 του ΟΥΕ , αλλά η χρησιμοποίησή τους γίνεται για τη διαπίστωση της ύπαρξης ή μη πραγματικών περιστατικών, η οποία, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη σκέψη υπ` αριθμ.3, δεν θεμελιώνει τον αναιρετικό λόγο από το άρθρο 560 παρ. 1 εδ. β` ΚπολΔ.
12. Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση Τέλος, πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, καθότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθ. 179 και 183 του ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-12-2017 αίτηση περί αναιρέσεως της 98/2017 αποφάσεως του Moνoμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας
Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Απριλίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ