372/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 372 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2012
Legislator headnote
AI generated372/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 372 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2012
Full text
Απόφαση 372 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γιαννούλη, Βασίλειο Φούκα, Νικόλαο Λεοντή και Αντώνιο Ζευγώλη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Β. συζ. Η. Δ. και 2. Η. Δ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Μαραζιώτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσίβλητου: Δ. Κ. του Ι., ο οποίος απεβίωσε στις 12.1.2011, όπως προκύπτει από την με αριθ. πρωτ. 22/17.1.2011 ληξιαρχική πράξη θανάτου, την δίκη του οποίου συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτού Η. Κ. του Δ. και Ι. Κ. του Δ., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Ζορμπά.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε και έλαβε από τον Πρόεδρο τον λόγο και δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 7 Νοεμβρίου 2006 αιτήσεώς του, για αναίρεση της 504/2007 οριστικής απόφασης του Εφετείου Πατρών.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων αφού έλαβε το λόγο, ζήτησε να του επιδικασθεί δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α`, 287, 291 και 292 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται, αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος. Ο θάνατος του διαδίκου, που επιφέρει τη βίαιη διακοπή της δίκης, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί η άμεση συζήτηση της υπόθεσης.
Στην προκείμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, ο αναιρεσίβλητος Δ. Κ. του Ι. απεβίωσε στις 12-01-2011 (βλ. υπ' αριθ. πρωτ. 22/17-01-2011 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου Δυτικής Αχαΐας), δηλαδή μετά την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (15-11-2007), χωρίς να αφήσει διαθήκη, μοναδικούς δε εξ αδιαθέτου κληρονόμους του άφησε τους γιούς του, ήτοι τους Κ. Ι. του Δ. και Κ. Η. του Δ. (βλ. υπ' αριθ. 6077/24-03-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δημάρχου Δυτικής Αχαΐας), οι οποίοι, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, γνωστοποίησαν στους αναιρεσείοντες το γεγονός του θανάτου του ως άνω καθολικού δικαιοπαρόχου τους και ταυτόχρονα δήλωσαν, ότι συνεχίζουν για εκείνο τη διακοπείσα δίκη. Επομένως νόμιμα συνεχίζεται η δίκη από τους ως άνω κληρονόμους του αναιρεσίβλητου.
Επειδή οι αναιρεσείοντες, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρίσθηκε στα ταυτάριθμα προς την παρούσα απόφαση πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της από 07-11-2007 αιτήσεώς τους περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 504/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Η παραίτηση αυτή έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 573 παρ. 1, 299, 294 εδ. α' και 297 ΚΠολΔ.
Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε (άρθρο 295 παρ.1 εδ.α' ΚΠολΔ).
Επειδή, το αίτημα του πληρεξουσίου δικηγόρου των κληρονόμων του αναιρεσίβλητου, υπέρ των οποίων επήλθε η διακοπή της δίκης, το οποίο διατυπώθηκε προφορικώς στο ακροατήριο και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, περί επιβολής, εις βάρος των παραιτηθέντων αναιρεσειόντων, των δικαστικών εξόδων αυτών, τα οποία προκλήθηκαν από την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι νόμιμο (άρθρο 188 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ως βάσιμο και στην ουσία, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 07-11-2007 αίτηση των Β. συζύγου Η. Δ. και Η. Δ. του Α., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 504/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2012.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ