372/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 372 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Ηλία Γιαννακάκη και Αθανάσιο Θέμελη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Η. Κ., 2, ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Γεώργιο Δημαράκη.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." (Ο.Τ.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τριανταφύλλου βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Απριλίου 2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1491/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 1353/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16 Μαϊου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανάγνωσε την από 30 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθούν οι άλλοι λόγοι.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 7, 8, 9, 21 και 51 του ΓΚΠ/ΟΤΕ, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 7 εδ. στ' του α.ν. 301/1968, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 568/1969, τ. Β'), κυρώθηκε με το άρθρο 54 παρ. 1 του ν.δ. 165/1973 και έχει ισχύ νόμου, προκύπτει ότι οι προαγωγές του προσωπικού του ΟΤΕ στους ανώτατους βαθμούς, στους οποίους περιλαμβάνεται και ο βαθμός του Υποδιευθυντή, ενεργούνται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού, κατ' απόλυτη εκλογή με βάση την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση και γενικά την καταλληλότητα του κρινομένου σε συνδυασμό και προς τα τυπικά προσόντα αυτού, όλες δε οι προϋποθέσεις αυτές προαγωγής ελέγχονται και συνεκτιμώνται από το συμβούλιο με βάση το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλου και τα φύλλα ποιότητας και προαγωγής του υποψηφίου για προαγωγή.

Τυπικό προσόν για το ανώτατο προσωπικό είναι και η γνώση μιας από τις γλώσσες Αγγλικής, Γαλλικής ή Γερμανικής, ενώ στα ουσιαστικά προσόντα περιλαμβάνονται και η διδασκαλία στις σχολές προσωπικού ΟΤΕ, η μετεκπαίδευση στην αλλοδαπή ή ημεδαπή, η σύνταξη μελετών με αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, η υπηρεσία σε διευθυντικές ή νευραλγικές θέσεις, η συμμετοχή σε συνέδρια ή συνόδους που έχουν αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, ασχέτως του αν επιβάλλονται από το ΓΚΠ/ΟΤΕ ως υπηρεσιακά καθήκοντα.

Επίσης, προαγωγικά προσόντα είναι το συγγραφικό έργο με αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, απονομή από τον ΟΤΕ ηθικών αμοιβών, η γνώση ξένων γλωσσών πέραν της κατά τα ανωτέρω μιας υποχρεωτικής. Τα ουσιαστικά αυτά προσόντα συνεκτιμώνται με τη βαθμολογία του προς σχηματισμό της κρίσεως για την προαγωγή.

Η κρίση των υπηρεσιακών συμβουλίων (ως εργοδοτικών οργάνων) για την υπηρεσιακή εξέλιξη των υπαλλήλων ελέγχεται από τα δικαστήρια ως προς τη νομιμότητά της με βάση τους όρους του άρθρου 281 ΑΚ. Επί της παραλείψεως υπαλλήλου που υπερτερεί κατάδηλα ως προς την υπηρεσιακή απόδοση, επίδοση και εν γένει καταλληλότητα έναντι του προαχθέντος ή των προαχθέντων αντ' αυτού, υπάρχει ευθεία παράβαση των διατάξεων του άρθρου 281 ΑΚ, συνιστώσα και αδικοπραξία κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 914ΑΚ.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε κατ' ανέλεγκτη κρίση τα εξής: Με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, η οποία καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων, στις 8-1-1973, η αναιρεσίβλητη προσέλαβε τον αναιρεσείοντα ως υπάλληλό της σε προβλεπόμενη από τον κανονισμό θέση του τεχνικού κλάδου, ο οποίος εξελίχθηκε μέχρι το βαθμό του τομεάρχη Τ-ΤΛ, τον οποίο κατέχει από 25-11-1985.

Κατά τις προαγωγικές κρίσεις του έτους 1993, για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων στο βαθμό του Υποδιευθυντή, το αρμόδιο συμβούλιο της αναιρεσίβλητης παράλειψε τον αναιρεσείοντα, ο οποίος περιλαμβανόταν στους κρινομένους, ενώ προήγαγε άλλους συναδέλφους του. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων κατά τις επίμαχες κρίσεις είχε γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα 8-1-1973, αρχαιότητα βαθμού 14-4-1987, βαθμό αξιολογήσεως 985, τίτλους σπουδών πτυχίο φυσικού ραδιοηλεκτρολόγου, γνώριζε την Αγγλική γλώσσα ως κάτοχος πτυχίου First Certificate of LOWER, δεν βαρυνόταν με πειθαρχική ποινή και είχε λάβει το έτος 1989 μία ηθική, υλική αμοιβή.

Κατά τις εν λόγω κρίσεις του έτους 1993 το αρμόδιο συμβούλιο της αναιρεσίβλητης προήγαγε τους παρακάτω ομοιόβαθμους με τον αναιρεσείοντα συναδέλφους του: 1) Τον Π. Λ., ο οποίος είχε Γ.Υ.Α. 1-10-1965, ΑΒ 29-4-1989, ΒΑ 1000, πτυχίο ΑΤΣ/ΟΤΕ, ηλεκτρονικού και Σχολής Μετεκπαιδεύσεως Τεχνιτών, ενώ δεν γνώριζε ξένη γλώσσα ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές. 2) Το Δ.

Σ., ο οποίος είχε Γ.Υ.Α. 15-2-1965, ΑΒ 16-6-1989, ΒΑ 1000, τίτλους σπουδών πτυχίο ΑΤΣ/ΟΤΕ, ηλεκτρονικού και Σχολής Μετεκπαιδεύσεως Τεχνιτών, ενώ δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές. 3) Τον Ε. Μ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 15-6-1964, ΑΒ 25-9-1989, ΒΑ 1000, τίτλους σπουδών πτυχίο ηλεκτρονικού και Μέσης Τεχνικής Σχολής, ενώ δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές. 4) Τον Α.

Μ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 1-12-1964, ΑΒ 25-9-1989, ΒΑ 985, τίτλους σπουδών πτυχίο τεχνολόγου ηλεκτρολόγου ΚΑΤΕΕ, Μέσης Τεχνικής Σχολής και Τεχνικής Σχολής Στρατού, ενώ δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές- υλικές αμοιβές.5) Τον Ε. Κ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 16-7-1962, ΑΒ 26-10-1985, ΒΑ 950, τίτλους σπουδών πτυχίο ΣΠ/ΟΤΕ και ΑΤΣ/ΟΤΕ, δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές και είχε τιμωρηθεί πειθαρχικά το έτος 1991 με πρόστιμο 3 ημερών και το έτος 1992 με επίπληξη. 6) Το Μ.

Σ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 29-12-1965, ΑΒ 31-12-1985, ΒΑ 950 και τίτλους σπουδών πτυχία Νομικής, ΑΒΣΧ και ΑΤΣ/ΟΤΕ δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές. 7) Το Γ. Φ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 1-2-1961, ΑΒ 13-11-1986, ΒΑ 968, τίτλους σπουδών πτυχίο ΑΤΣ/ΟΤΕ, δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει ηθικές-υλικές αμοιβές. Και 8) Τον Π.

Χ., ο οποίος είχε ΓΥΑ 19-3-1962, ΑΒ 26-10-1985, ΒΑ 958, τίτλους σπουδών πτυχία ΑΤΣ/ΟΤΕ και ΣΠ/ΟΤΕ, δεν γνώριζε ξένη γλώσσα, ούτε είχε λάβει υλικές-ηθικές αμοιβές. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι, ο αναιρεσείων δεν υπερείχε κατάδηλα των πιο πάνω συναδέλφων του και ότι, συνεπώς η απόφαση του αρμοδίου συμβουλίου της αναιρεσίβλητης να προαγάγει αυτούς και όχι τον αναιρεσείοντα δεν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη και δεν είναι καταχρηστική.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις του ΓΚΠ/ΟΤΕ και του άρθρου 281 ΑΚ, μόνο ως προς την προαγωγή του συναδέλφου του αναιρεσείοντος Ε. Κ., ως προς τον οποίο ο αναιρεσείων υπερείχε κατάδηλα, αφού ο αναιρεσείων υπερείχε του Ε. Κ. κατά 35 μονάδες στο βαθμό αξιολόγησης, στους τίτλους σπουδών (ο αναιρεσείων είχε πτυχίο ανωτάτης σχολής και μεταπτυχιακό τίτλο, ενώ ο Ε.

Κ. πτυχίο ΣΠ/ΟΤΕ και ΑΤΣ/ΟΤΕ), στις ξένες γλώσσες και στις ηθικές και υλικές αμοιβές ( ο αναιρεσείων είχε μία ηθική και υλική αμοιβή ενώ ο συνάδελφός του είχε δύο πειθαρχικές ποινές). Επομένως, η προαγωγή του Ε. Κ. και όχι του αναιρεσείοντος κατά τις παραπάνω προαγωγικές κρίσεις υπερβαίνει προφανώς τα όρια, που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη και είναι καταχρηστική.

Ως προς τους υπόλοιπους όμως από τους παραπάνω συναδέλφους του ο αναιρεσείων δεν υπερείχε κατάδηλα, γιατί όλοι οι συνάδελφοί του αυτοί υπερείχαν του αναιρεσείοντος ως προς τη γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα, τρεις από αυτούς (Λ., Σ. και Μ.) υπερείχαν και ως προς το βαθμό αξιολογήσεως, ένας (Μ.) ήταν ισοδύναμος ως προς το βαθμό αξιολογήσεως και ένας (Σ.) ήταν ισοδύναμος ως προς τους τίτλους σπουδών.

Λόγω της κατάδηλης υπεροχής του αναιρεσείοντος ως προς τον Ε. Κ., ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται η παραβίαση των πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που έκρινε αντιθέτως ως προς την προαγωγή αυτή και την παράλειψη του αναιρεσείοντος, να συναναιρεθεί δε αναγκαίως η ίδια απόφαση και κατά το μέρος που απορρίφθηκαν με αυτή οι επικουρικές βάσεις της αγωγής, που αναφέρονται στις προαγωγικές κρίσεις των ετών 1994 και 1995, ανεξάρτητα από λάθος της προσβαλλόμενης απόφασης και ως προς τις βάσεις αυτές, επειδή η έρευνα των επικουρικών νομικών βάσεων προϋποθέτει την έρευνα της κύριας βάσης, η οποία ήδη ήρτηται κατά το άνω μέρος της, όπως επίσης πρέπει να συναναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και κατά το μέρος που έκρινε ότι είναι αόριστο το παρεπόμενο αίτημα της αγωγής για πληρωμή στον αναιρεσείοντα του επιδόματος ευθύνης η έρευνα του οποίου προϋποθέτει θετική υπέρ της προαγωγής αυτού κρίση.

Η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.), ενώ πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της εν μέρει ήττας της, σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 1353/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά τα μέρη αυτά προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια (400) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 28 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ