371/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 371 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 371/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΡΥΘΜΟΣ ΑΕ", με έδρα τη ..., νομίμως εκπροσωπουμένης. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Τσαντήλα βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου : Μ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βελλίκη Φιντία.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16 Αυγούστου 1999 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32641/2000 του ίδιου Δικαστηρίου, 3212/2001 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης και μετά από άσκηση αναίρεσης η 951/2003 απόφαση, με την οποία αναιρέθηκε η ως άνω εφετειακή απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω εφετείο, το οποίο στη συνέχεια εξέδωσε την 1842/2004 οριστική απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10 Ιουλίου 2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος-Φιλήτας Περίδης, ανάγνωσε την από 30 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως κατά το μέρος του που αφορά τα τρία στο σκεπτικό αναφερόμενα έγγραφα και ν' απορριφθούν οι λοιποί λόγοι.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ ο λόγος αυτός της αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες οι αποδείξεις που έχουν μεν προσκομισθεί, αλλά δεν έγινε νόμιμη επίκληση αυτών με τις προτάσεις του προσκομίσαντος αυτές διαδίκου.

Με τους από το άρθρο 559 αρ. του άνω Κώδικα πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο αφενός μεν δεν έλαβε υπόψη του τα επικληθέντα και προσκομισθέντα από την αναιρεσείουσα έγγραφα, ήτοι 1) την απόφαση 951/2003 του Εφετείου Θεσ/νίκης 2) το δελτίο ανεργίας του ΟΑΕΔ με ημερομηνία έκδοσης 16-5-1996 3) το από 31-5-1996 πρόγραμμα ωρών εργασίας προσωπικού 4) τα ωράρια προγράμματα επιθεώρησης εργασίας των ετών 1993-1999 5) την από 5-6-1996 αναγγελία πρόσληψης του αναιρεσιβλήτου του ΟΑΕΔ 6) τις αποφάσεις του ΙΚΑ Θεσ/νίκης 5088/28-2-2000 και 14/2000 7) την από 20-6-1993 καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του μάρτυρα του αναιρεσιβλήτου Κ.

Μ. 8) τις οριστικές δηλώσεις των ετών 1995 και 1996 για τους εργαζομένους στην επιχείρηση της αναιρεσείουσας 8) την από 15-7-1999 αναγγελία οικειοθελούς αποχωρήσεως του αναιρεσιβλήτου 9) τις καταστάσεις ενσήμων των ετών από το β' 1996 έως β' εξάμηνο 1999 και 10) τις βεβαιώσεις αποδοχών του αναιρεσιβλήτου των ετών 1996-1999, αφετέρου παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος χωρίς επίκληση, ήτοι 1) την βεβαίωση 1835/13-5-2002 του ΟΑΕΔ και 2) από το βιβλιάριο ενσήμων ΙΚΑ του μάρτυρα Κ.

Μ.. Από την περιλαμβανόμενη όμως στην προσβαλλόμενη διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη του "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που μετ' επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα, χωρίς όμως να παραλειφθεί κανένα", δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα παραπάνω έγγραφα.

Επίσης από τις έγγραφες προτάσεις του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του Εφετείου προκύπτει επίκληση των ως άνω δύο εγγράφων. Επομένως οι περί του αντιθέτου ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 18 του ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση, δηλαδή δεν ακολούθησε όσον αφορά το νομικό ζήτημα που κρίθηκε με την αναιρετική απόφαση την λύση που δόθηκε από τον Άρειο Πάγο. Το νομικό ζήτημα μπορεί να ανάγεται είτε στο ουσιαστικό είτε στο δικονομικό δίκαιο. Δεν επιλύεται όμως νομικό ζήτημα αν η αναιρετική απόφαση αναιρεί την προσβαλλόμενη απόφαση για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν (άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο κατά το δεύτερο μέρος λόγο αναιρέσεως από την άνω διάταξη η αναιρεσείουσα αιτιάται την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι δεν συμμορφώθηκε προς την 951/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία αναιρέθηκε η 3212/2001 απόφαση του Εφετείου Θεσ/νίκης κατ' άρθρον 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, ήτοι για την μη λήψη υπόψη των αναφερόμενων σ' αυτήν εγγράφων.

Ο ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με τα ως άνω εκτιθέμενα, με την άνω αναιρετική απόφαση δεν επιλύθηκε ουσιαστικό ή δικονομικό νομικό θέμα. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔικ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔικ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔικ λόγο αναίρεσης πρέπει να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη νόμιμης βάσης, ποίες αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και για ποίο λόγο είναι ανεπαρκείς ή αντιφατικές, καθώς και ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, ενώ ως προς το λόγο αναίρεσης για παραμόρφωση από το δικαστήριο της ουσίας του περιεχομένου εγγράφου πρέπει να αναφέρεται το αληθές περιεχόμενο του παραμορφωθέντος εγγράφου, το διαφορετικό από αυτό περιεχόμενο που δέχθηκε το δικαστήριο, καθώς και το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα περί της συνδρομής ή μη κρισίμων γεγονότων που κατέληξε το δικαστήριο.

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως για πλημμέλειες που ελέγχονται από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ και με τον τρίτο λόγο για πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του ίδιου άρθρου, χωρίς σε καμία από τις ανωτέρω περιπτώσεις να εκτίθενται στους αντίστοιχους λόγους τα κατά τα ανωτέρω στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη θεμελίωση και το ορισμένο καθένα χωριστά από τους λόγους αυτούς.

Επομένως οι ως άνω λόγοι αναίρεσης είναι αόριστοι και πρέπει ν' απορριφθούν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-7-2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΡΥΘΜΟΣ Α.Ε." για αναίρεση της 1842/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσ/νίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 28 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ