370/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 370 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 370/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση, Μυρσίνη Παπαχίου και Ιωάννη Δουρουκλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. Κ. του Σ., κατοίκου … . Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Παπαγεωργίου.

Της αναιρεσιβλήτου: εταιρείας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε." και με τον διακριτικό τίτλο "... COM Ε.Ε.", που εδρεύει στη Μεταμόρφωση, εκπροσωπείται νόμιμα και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-05-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 1252/2016 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 01-11-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[Α] Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ 2, 498 παρ.1, 568 παρ.1και 2, και 576 παρ.1-2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιός από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και αν μεν τη συζήτηση την επέσπευσε ο απολειπόμενος διάδικος εγκύρως, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζητήσεώς της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιός διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, ώστε να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της εγκυρότητας ή όχι της ερημοδικίας του απολειπομένου διαδίκου, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση (ΟλΑΠ 8/2018, 1695/2017).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ.4 εδαφ.β και γ ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ' άρθρο 575 εδαφ. β ΚΠολΔ αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως, μετά το τέλος της συνεδρίασης, να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που έχει οριστεί. Κλήση του διαδίκου στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προυπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής λόγω αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος, κατά την μετ’ αναβολή δικάσιμο, διάδικος είτε να είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή να είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί για να παραστεί για τη δικάσιμο, κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και την μη εναντίωση του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλητεύσεώς του κατά την αρχική δικάσιμο.Διαφορετικά η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ'αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση του απολειπομένου κατ'αυτή διαδίκου (ΑΠ 354/2011, ΑΠ 12/2011).

Περαιτερω, με το άρθρο 74 παρ 2 του νόμου 4690/2020 ορίστηκαν τα εξής:

«2. Σε περίπτωση που η συζήτηση της υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και με οποιαδήποτε διαδικασία ματαιώθηκε διαρκούσης της αναστολής, δηλαδή μέχρι και τις 31-05-2020, ορίζεται αυτεπαγγέλτως, με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του δικαστή, ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο σε σύντομη κατά το δυνατόν δικάσιμο και κατά προτεραιότητα εντός του χρονικού διαστήματος από 01-07-2020 έως 15-07-2020 ή από 01-09-2020 έως 15-09-2020.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προς ενημέρωση των διαδίκων, και πάντως όχι επί ποινή ακυρότητας, η νέα δικάσιμος γνωστοποιείται από τον γραμματέα στο δικηγορικό σύλλογο της έδρας του δικαστηρίου και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.Με πρωτοβουλία επίσης του γραμματέα μπορεί να γνωστοποιείται η νέα δικάσιμος με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των διαδίκων ή με ανάρτηση στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr για όσα δικαστήρια και διαδικασίες έχουν ενταχθεί στο εν λόγω συστημα.

Mε την προαναφερόμενη διάταξη προβλέπεται ο αυτεπάγγελτος επαναπροσδιορισμός της συζήτησης των υποθέσεων που ματαιώθηκαν κατά το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω της πανδημίας του κορωνοιού COVID-19, πλην όμως, σε περίπτωση ερημοδι-κίας, κάποιου διαδίκου, κατά την ορισθείσα νέα δικάσιμο, προκειμένου να ισχύσει η με πρωτοβουλία του γραμματέα εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, ως κλήτευση κατ'αυτή του απολειπομένου διαδίκου, απαιτείται ως προϋπόθεση ο εν λόγω διάδικος είτε να είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή να είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για την αρχική δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε λόγω της αναστολής.

[Β] Στην προκειμένη περίπτωση, από την .../4-2-2020 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Νικολάου Γ.Καμπά, που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει, ότι αυτή, που επέσπευσε τη συζήτηση της υπό κρίση από 01-11-2018 αίτησης για αναίρεση της με αριθμό 1252/2016 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών (διαδικασία μικροδιαφορών), επέδωσε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη εταιρεία με την επωνυμία «...

ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε» , ακριβές αντίγραφο του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσής της στη γραμματεία του προαναφερομένου δικαστηρίου και προσδιορισμένο χρόνο συζήτησής της στο Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου με αριθμό πινακίου 6 στη δικάσιμο της 27-04-2020, κατά την οποία η αναιρεσίβλητη κλήθηκε να παραστεί (αρθρα 122 παρ.1, 123, 126 παρ. 1 περ.α, 128 παρ.4, 129 παρ.2, 230 παρ.2, 498 παρ.1 και 2, 568 ΚΠολΔ).

Κατά τη δικάσιμο αυτή, η συζήτηση ματαιώθηκε λόγω της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, επαναπροσδιορίστηκε δε αυτή αυτεπαγγέλτως κατά την αναφερομένη στην αρχή της απόφασης αυτής δικάσιμο με πράξη του προέδρου του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου και γράφτηκε στο οικείο πινάκιο, σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ.2 του ν.4690/2020.Όμως, κατά την ως άνω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, η αναιρεσίβλητη εταιρεία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όπως αυτό προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού και γι αυτό, αφού η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο με πρωτοβουλία του γραμματέα επέχει θέση κλητεύσεως όλων των διαδίκων, πρέπει να δικαστεί ερήμην, αλλά να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

Με την υπό κρίση αναίρεση προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών (άρθρα 466-472 ΚΠολΔ), με αριθμό 1252/2016 τελεσίδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσία η από 23-05-2013 αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκε η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα να της καταβάλλει το συνολικό ποσό των 1.097 ευρώ, που της όφειλε ως αμοιβή της από σύμβαση έργου. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577παρ.1ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το νόμο 4335/2015, έχει δε στην προκειμένη περίπτωση εφαρμογή, σύμφωνα με το άρθρο ένατο παρ. 2 του ως άνω νόμου, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μετά την 01-01-2016, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο:

(1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές•

(2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση•

(3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ'ύλην αρμοδιότητα•

(4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας•

(5)αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης•

(6)αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Όπως προκύπτει από την σαφή διατύπωση των ως άνω διατάξεων, οι λόγοι αναίρεσης κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, απαριθμούνται περιοριστικά σ'αυτές (ΟλΑΠ 45/1987), οι οποίες είναι ειδικές ως προς τους επιτρεπόμενους λόγους αναίρεσης κατά των αναφερομένων εκεί αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναίρεσης των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων (ΑΠ 313/2017). Οι έξι λόγοι αντιστοιχούν προς τους λόγους των αριθμών 1, 2, 4, 5, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται πλήρως (ΑΠ 69/2019).

Εν προκειμένω με τους πρώτο, δεύτερο, τρίτο, πέμπτο και έκτο λόγους της υπό κρίση αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση ότι:

(1)παραβίασε τις σχετικές διατάξεις του κεφαλαίου, αναφορικά με την επίδοση δικογράφου αγωγής, του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αφού η από 27-05-2013 εναντίον της αγωγή, ουδέποτε της επεδόθη και συνεπώς δεν συνέτρεχε νόμιμη περίπτωση κλητεύσεως της,

(2) είναι τυπικώς απαράδεκτη, ελλιπώς αναφέρει « […] προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 16ης Ιανουαρίου 2015 και μετά από αναβολή για την ανωτέρω δικάσιμο», ενώ η ορθή διατύπωση θα ήταν « [...] προσδιορίστηκε για την δικάσιμο της 16ης Ιανουαρίου 2015, στην οποία παραστάθηκε μόνο η ενάγουσα που υπέβαλε αίτημα αναβολής λόγω μη επίδοσης του δικογράφου της αγωγής, προσδιορίστηκε η υπόθεση για τις 10-11-2015, ότε και πάλι παραστάθηκε μόνον η ενάγουσα, η οποία και πάλι ανέβαλε την αγωγή της λόγω μη επίδοσης του δικογράφου της για την σημερινή δικάσιμο»,

(3)δικονομικά απαράδεκτα και εσφαλμένα ανέβαλε τη συζήτηση της αγωγής δύο φορές, ενώ όφειλε να την απορρίψει ως απαράδεκτη, καθώς δεν επιτρέπεται από τον ΚΠολΔ δεύτερη αναβολή,

(4) κατά παράβαση του ΚΠολΔ δεν έλαβε υπόψη της ούτε τις μαρτυρικές καταθέσεις, ούτε τα έγγραφα, που προσκομίστηκαν πρωτόδικα, τα οποία αγνοήθηκαν πλήρως και δεν εξετάστηκαν,

(5) παραβίασε τόσο τους κανόνες της λογικής, όσο και τα διδάγματα της κοινής πείρας, όσον αφορά τον χρόνο καταβολής στην ενάγουσα των επί μέρους ποσών της αμοιβής της από 605 και 492 ευρώ, με αποτέλεσμα να την υποχρεώσει εσφαλμένα στην καταβολή τόκου υπερημερίας από 08-10-2010 και 21-07-2012, αντιστοίχως.

Οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος λόγοι από τον αρ.14 και ο πέμπτος λόγος από τον αρ.11 του άρθρου 559ΚΠολΔ είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού στρέφονται κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου. Ο έκτος λόγος από το άρθρο 560παρ.1 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος, καθόσον πρόκειται για υπόθεση που δικάστηκε με τη διαδικασία των μικροδιαφορών και δεν προβλέπεται η δυνατότητα προσβολής της αποφάσεως με το συγκεκριμένο λόγο.

Κατά το άρθρο 560 αρ.5 ΚΠολΔ, αναίρεση κατά της αποφάσεως του ειρηνοδικείου επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.Ο λόγος αυτός ταυτίζεται με το λόγο του άρθρου 559 αριθ. 8 KΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρ. 106 KΠολΔ), αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρ. 110§2 KΠολΔ ), ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο και εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα (άρθρ. 561§2 KΠολΔ ) είτε έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 13/1995) είτε δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, νοούνται δε ως πράγματα οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1530/2001, ΑΠ 1225/2004), δηλαδή ισχυρισμοί που διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 2/1998, ΑΠ 864/2003, ΑΠ 1072-3/2005), θα πρέπει δε, αν πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν λήφθηκαν υπόψη, ενώ έπρεπε να ληφθούν, να προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 12/2000, ΟλΑΠ 2/2001) και μάλιστα από τον ήδη αναιρεσείοντα (ΑΠ 354/2011, ΑΠ 881/1988).

Ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας και να αναφέρεται ο τρόπος και ο χρόνος προτάσεως ή επαναφοράς του στο Εφετείο, ώστε να μπορεί να κριθεί από το αναιρετήριο αν αυτός ήταν νόμιμος και παραδεκτός, και, αν το δικαστήριο εξέτασε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές υπό τις οποίες έγινε η επικαλούμενη παραβίαση (ΑΠ 739/2011, ΑΠ 1632/2007, ΑΠ 669/2007, ΑΠ 1654/2007).

Εν προκειμένω, με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ.5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι αυτή έκανε δεκτή μια παραγεγραμμένη απαίτηση της αναιρεσίβλητης και ειδικότερα εφόσον δεν της επιδόθηκε ποτέ η από 27-05-2013 αγωγή της, η απαίτηση αυτής, ποσού 605 ευρώ, κατά τη συζήτηση στη δικάσιμο της 29-09-2016 ήταν ήδη παραγεγραμμένη, λόγω παρέλευσης πενταετίας από την έκδοση του .../31-5-2010 τιμολογίου. Ο λόγος αυτός όπως προβάλλεται, χωρίς δηλαδή να παρατίθεται στο αναιρετήριο ο αποτελών ''πράγμα'', υπό την ως άνω έννοια ισχυρισμός, όπως προτάθηκε αυτός στο δικαστήριο της ουσίας, ούτε ποιές είναι οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές υπό τις οποίες έγινε η επικαλούμενη παραβίαση είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.

Κατόπιν αυτών, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου , που κατατέθηκε για την άσκησή της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ), δεν συντρέχει δε λόγος καθορισμού δικαστικής δαπάνης, αφού λόγω της ερημοδικίας της η αναιρεσίβλητη δεν υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 01-11-2018 αίτηση της Σ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., ..., για αναίρεση της με αρ.1252/2016 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου, για την άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ