370/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 370 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 370/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Χ1, τον οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Ζωή Τσάκωνα, που ανακάλεσε την από 03.01.2008 δήλωσή της κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως .

Του αναιρεσιβλήτου : Ψ1, τον οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Βασιλική Κουλούρη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18.07.1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 35/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 601/2004 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 27.04.2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 20.09.2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου, κατά το αυτό άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εν προκειμένω, το Εφετείο εδέχθη με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα: "Δυνάμει του υπ' αριθ. ........ πωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Σπάρτης Πολυτίμης Αλεξανδρίδη - Πολυχρονάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο εναγόμενος κατέστη συγκύριος σε ποσοστό 11/12 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου μετά των επ' αυτού παλαιών κτισμάτων, που βρίσκεται στη ......., στη συμβολή των οδών ....

και ...... Το υπόλοιπο μερίδιο 1/12 εξ αδιαιρέτου ανήκε στη μητέρα του ενάγοντος Χ. Ο ενάγων είχε ήδη αποβληθεί βιαίως από το εν λόγω ακίνητο με την υπ' αριθ. ...... έκθεση βιαίας αποβολής και εγκαταστάσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Σπάρτης ........, σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 18/92 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης.

Στη συνέχεια, κατόπιν αγωγής διανομής του εναγομένου, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 27/93 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, με την οποία διατάχτηκε η δια πλειστηριασμού πώληση του ανωτέρω ακινήτου. Το εν λόγω ακίνητο εκπλειστηριάσθηκε στις .... δυνάμει του υπ' αριθ. ...... προγράμματος δηλοποιήσεως αναγκαστικού πλειστηριασμού του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Σπάρτης .......

ενώπιον της ανωτέρω συμβολαιογράφου και με την υπ' αριθ. ....... έκθεση πλειστηριασμού αυτής το ακίνητο αυτό κατακυρώθηκε σε ποσοστό 11/12 εξ αδιαιρέτου στον εναγόμενο και σε ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου στο γιο του Ψ. Η περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης ακινήτου της προαναφερθείσας συμβολαιογράφου μεταγράφηκε στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σπάρτης.

Με τον τρόπο αυτό ο εναγόμενος Ψ1 και ο γιος του Ψ έγιναν συγκύριοι του ακινήτου κατά τα ως άνω ποσοστά. Στα ανωτέρω πεπαλαιωμένα κτίσματα ο ενάγων είχε αποθηκεύσει διάφορα μεταχειρισμένα αντικείμενα και στο χώρο του οικοπέδου είχε τοποθετήσει ένα παλαιό ακινητοποιημένο αυτοκίνητο. Στην προαναφερθείσα δε έκθεση βιαίας αποβολής τα πράγματα αυτά περιγράφονται ως εξής: "Τα εντός της ως άνω οικίας ευρισκόμενα ράκη και παλιοσίδερα και εν παλαιόν κρεββάτιον και εν κατεστραμμένον αυτοκίνητον, μη κυκλοφορούν που βρίσκεται εντός του προαυλίου της οικίας αφήκα επί τόπου λόγω της συνιδιοκτησίας επί του άνω ακινήτου των τυχόν κυρίων αυτών".

Ακολούθως ο εναγόμενος αφού έλαβε από το αρμόδιο Τμήμα Πολεοδομίας και Πολεοδομικών Εφαρμογών Λακωνίας την υπ' αριθ. πρωτ. ...... άδεια κατεδαφίσεως των παλαιών κτισμάτων, με την από 21-5-94 εξώδικη πρόσκλησή του που επιδόθηκε στον ενάγοντα και τη μητέρα του στις 31-5-94, τους κάλεσε να παραλάβουν τα κινητά πράγματά τους που είχαν αποθηκεύσει στα ανωτέρω κτίσματα άλλως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης θα τα εναπόθετε έμπροσθεν της έναντι ευρισκομένης οικίας τους, γνωστοποιώντας τους την πρόθεσή του να κατεδαφίσει τα κτίσματα και να ανεγείρει οικοδομή καθώς και την εν λόγω άδεια κατεδαφίσεως που είχε λάβει.

Ο ενάγων όμως αρνήθηκε να αφαιρέσει τα πράγματα αυτά από το ανωτέρω ακίνητο. Από κανένα στοιχείο της αποδεικτικής διαδικασίας δεν προέκυψε ότι εντός ή εκτός της οικίας που κατεδαφίστηκε υπήρχαν τα περιγραφόμενα στην αγωγή κινητά ούτε ότι αυτά καταστράφηκαν κατά την διάρκεια των εργασιών της κατεδάφισης που έλαβαν χώρα στις 16-7-94.

Απολύτως σαφείς και αναλυτικοί υπήρξαν στις ένορκες καταθέσεις τους οι μάρτυρες του εναγομένου. Ειδικότερα ο μάρτυρας ...... ήταν αυτός που με το μηχάνημά του κατεδάφισε τα κτίσματα. Αυτά τα είχε επισκεφθεί πριν την κατεδάφιση και είχε διαπιστώσει ότι ήσαν ανοιχτά, χωρίς κουφώματα και ότι μέσα σ'αυτά δεν υπήρχε τίποτα.

Επίσης περιγράφει και το επεισόδιο που δημιούργησε την ημέρα αυτή ο ενάγων, ο οποίος προσπάθησε να παρεμποδίσει την κατεδάφιση μπαίνοντας μπροστά στο μηχάνημα του μάρτυρα, γεγονός για το οποίο χρειάστηκε να παρέμβουν οι αρχές. Μάλιστα ο ενάγων καταδικάστηκε για την πράξη του αυτή, που στοιχειοθετεί το αδίκημα της αυτοδικίας (321 ΠΚ) σε φυλάκιση 40 ημερών με την υπ' αριθμ. 548/96 απόφαση του Μον.

Πλημ. Σπάρτης. Όσον αφορά δε τον μάρτυρα .........., αυτός ήταν που με την ιδιότητα του δικαστικού επιμελητή συνέταξε την προαναφερθείσα έκθεση βιαίας αποβολής και επιβεβαίωσε κατά την κατάθεση του την αλήθεια του περιεχομένου της. Τα παραπάνω δεν αναιρέθηκαν από την κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος. Η Χ η οποία, αν και νύφη του ενάγοντος δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με ακρίβεια ούτε όλα τα πράγματα, ούτε την αξία τους, ενώ φάνηκε να αγνοεί τόσο το γεγονός της αγοράς του ακινήτου από τον εναγόμενο, όσο και της προαναφερθείσας πρόσκλησης από αυτόν προς τον ενάγοντα για την παραλαβή των πραγμάτων.

Επίσης ανέφερε ότι το ανωτέρω αυτοκίνητο δεν κυκλοφορούσε από το έτος 1992, γεγονός που σε συνδυασμό με το ότι βρισκόταν σε ακάλυπτο χώρο, δικαιολογεί το σάπισμά του. Επιπλέον, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τους διαδίκους υπ' αριθ. ..... έκθεση εκτέλεσης της υπ' αριθ. 207/1998 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, που υποχρέωσε τον ενάγοντα να παραλάβει τα ευρισκόμενα στο οικόπεδο του εναγομένου κινητά του πράγματα, αφού αυτά βρίσκονταν ακόμα εκεί, αν και είχαν περάσει τέσσερα χρόνια μετά την κατεδάφιση, τα περισσότερα από αυτά, μεταξύ των οποίων και το παλιό αυτοκίνητο, βρέθηκαν επιφανειακά του οικοπέδου και καταγράφηκαν από το δικαστικό επιμελητή στο Πρωτοδικείο Σπάρτης ........., που συνέταξε την ανωτέρω έκθεση και κατά συνέπεια αυτά είχαν πράγματι τοποθετηθεί από τον εναγόμενο στην άκρη του οικοπέδου.

Η καταστροφή τούτων οφείλεται στην παραμονή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μη στεγασμένο χώρο, πράγμα για το οποίο ευθύνεται ο ίδιος ο ενάγων, που αρνούνταν να τα παραλάβει από εκεί. Έτσι, απορρίπτοντας η εκκαλουμένη απόφαση την αγωγή, αφού δεν αποδείχθηκε ότι τα περιγραφόμενα στην αγωγή κινητά πράγματα του ενάγοντος καταστράφηκαν από τον εναγόμενο κατά την διάρκεια της κατεδάφισης σε ορθή κατέληξε κρίση ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και επομένως κρίνονται απορριπτέοι οι σχετικοί λόγοι της έφεσης".

Επομένως, το Εφετείο, δεν παρεβίασε τις ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και η απόφασή του έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτουμένη αιτιολογία, η οποία δεν είναι αντιφατική ή ανεπαρκής. Κατ' ακολουθίαν, οι αντίθετοι, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, τρίτος και πέμπτος λόγοι της αιτήσεως είναι αβάσιμοι.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προετάθησαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προετάθησαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται και οι διά λόγου εφέσεως ή αντεφέσεως ή παραδεκτώς διά των εκκλήτων προτάσεων προτεινόμενοι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, ενώ δεν αποτελούν πράγματα και συνεπώς δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, τα επιχειρήματα και τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Εν προκειμένω, το Εφετείο έλαβε υπόψη το λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος περί εσφαλμένης εκτιμήσεως των αποδείξεων από το πρωτόδικο δικαστήριο, όπως προκύπτει από την προπαρατεθείσα αιτιολογία της πληττομένης αποφάσεως. Επομένως, είναι αβάσιμος, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αιτήσεως.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν.

Εν προκειμένω, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση βεβαιώνει ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα έγγραφα τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Επομένως ελήφθησαν υπόψη και τα επικληθέντα και προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα έγγραφα, ήτοι η υπ' αρ. 1146/199 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σπάρτης, διά της οποίας κατεδικάσθη ο αναιρεσίβλητος για ψευδή ανώμοτη κατάθεση και τις φωτογραφίες του ανωτέρω κατεδαφισθέντος κτίσματος, περιλαμβανόμενα στην ως άνω επιτρεπτή, κατά το είδος των εγγράφων αποδείξεων, αναφορά της αναιρεσιβαλλομένης. Δεν γεννάται άλλωστε εκ της αιτιολογίας της αποφάσεως αυτής αμφιβολία περί της εκτιμήσεως και των ανωτέρω εγγράφων. Επομένως, είναι αβάσιμος, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αιτήσεως.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρεμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, δεχόμενο πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Η ανωτέρω παραμόρφωση επέρχεται όταν το δικαστήριο σχηματίζει τη γνώμη του αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο εκ του περιεχομένου του εγγράφου.

Εν προκειμένω, το Εφετείο εδέχθη τα ανωτέρω εκ της συνεκτιμήσεως των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων και συνεπώς δεν παρεμόρφωσε το περιεχόμενο της υπ' αρ. ...... εκθέσεως του δικαστικού επιμελητή ........ Επομένως, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ 20 ΚΠολΔ, τέταρτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.4.2005 αίτηση του Χ1 περί αναιρέσεως της υπ' αρ. 601/2004 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου. Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου εκ χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ