Legislator Case Law & Legislation
36/2017 AI generated

36/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 36/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Κατά μεν το άρθρο 131 παρ. 1 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που είχε κυρωθεί με το ν. 419/1976 και ίσχυε μέχρι τις 23-3-1998 (άρθρο 150 παρ. 1 του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998): "Ως αποδοχαί απάντων των υπαλλήλων του Υπουργείου νοούνται ο βασικός μισθός του βαθμού μεθ’ όλων των κατά τας κειμένας διατάξεις χορηγουμένων επιδομάτων και προσαυξήσεων", κατά δε την παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου: "Προς αντιμετώπισιν της εν τη αλλοδαπή διαφοράς κόστους ζωής και των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως εν εκάστη χώρα παρέχεται εις συνάλλαγμα επί πλέον των εν τη παραγράφω 1 του παρόντος άρθρου αποδοχών και επίδομα υπηρεσίας εν τη αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου, του βαθμού, των οικογενειακών βαρών και του κόστους ζωής του τόπου εις ον υπηρετεί ο υπάλληλος, ειδικώτερον δε δια τους υπαλλήλους του διπλωματικού κλάδου και τους εμπειρογνώμονας του Υπουργείου Εξωτερικών και αναλόγως των επικρατουσών εν τη χώρα, εις ην υπηρετούν, συνθηκών στεγάσεως".

Legislator headnote

AI generated

36/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καρυστηναίου ανέγνωσε την από 19-2-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αναιρεσίβλητης στη δικαστική δαπάνη.

Keywords

AI generated
increased income adjustment of remuneration rights of civil servants long-service gratuity supplementary work advancement to a higher step
AI generated
623/2006
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζη-πανταζή, Αρεοπαγίτες.
38/2024
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Ελένη Χροναίου, Αρεοπαγίτες.
1066/2011
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 8η Μαρτίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
1184/2015
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 26η Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
943/2024
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αριστείδη Βαγγελάτο, Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη και Ερατώ Κολέση, Αρεοπαγίτες.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 36 / 2017 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 36/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Κυριόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Έ. Π. του Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Πρωτόπαπα με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1442/2012 του ίδιου δικαστηρίου και 5276/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-2-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καρυστηναίου ανέγνωσε την από 19-2-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αναιρεσίβλητης στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά μεν το άρθρο 131 παρ. 1 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που είχε κυρωθεί με το ν. 419/1976 και ίσχυε μέχρι τις 23-3-1998 (άρθρο 150 παρ. 1 του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998): "Ως αποδοχαί απάντων των υπαλλήλων του Υπουργείου νοούνται ο βασικός μισθός του βαθμού μεθ’ όλων των κατά τας κειμένας διατάξεις χορηγουμένων επιδομάτων και προσαυξήσεων", κατά δε την παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου: "Προς αντιμετώπισιν της εν τη αλλοδαπή διαφοράς κόστους ζωής και των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως εν εκάστη χώρα παρέχεται εις συνάλλαγμα επί πλέον των εν τη παραγράφω 1 του παρόντος άρθρου αποδοχών και επίδομα υπηρεσίας εν τη αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου, του βαθμού, των οικογενειακών βαρών και του κόστους ζωής του τόπου εις ον υπηρετεί ο υπάλληλος, ειδικώτερον δε δια τους υπαλλήλους του διπλωματικού κλάδου και τους εμπειρογνώμονας του Υπουργείου Εξωτερικών και αναλόγως των επικρατουσών εν τη χώρα, εις ην υπηρετούν, συνθηκών στεγάσεως".

Κατά την παρ. 11 του ίδιου άρθρου: "Το κατά την προηγουμένην παράγραφον επίδομα καθορίζεται εκάστοτε δια τους επί πρεσβευτικώ βαθμώ (πρέσβεις ή πληρεξουσίους Υπουργούς Α ή Β τάξεως) υπαλλήλους του Υπουργείου δια πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου, εκδιδομένης μετά πρότασιν των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, δι’ άπαντας δε τους λοιπούς υπαλλήλους της εξωτερικής υπηρεσίας καθορίζεται δια της αυτής πράξεως εις ποσοστόν επί του καθορισθέντος τοιούτου δια τους επί πρεσβευτικώ βαθμώ υπαλλήλους...".

Κατά το άρθρο 68 παρ. 1 και 4 του ίδιου οργανισμού το ανωτέρω επίδομα δικαιούνται και οι ιδιαίτεροι γραμματείς της εξωτερικής υπηρεσίας που προσλαμβάνονται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Περαιτέρω κατά το άρθρο 132 του ίδιου οργανισμού: "Οι προϊστάμενοι των διπλωματικών και των εμμίσθων προξενικών αρχών δικαιούνται δωρεάν οικήσεως εις βάρος του Δημοσίου" (παρ.1). "Εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις και ένεκα ειδικών οικιστικών συνθηκών, δύναται, εγκρίσει του Υπουργικού Συμβουλίου, να μισθούται εις βάρος του Δημοσίου οίκημα προς στέγασιν των λοιπών υπαλλήλων αρχής εξωτερικής υπηρεσίας, εκπιπτομένου εν τη περιπτώσει ταύτη του ενός τρίτου του καταβαλλομένου εις αυτούς επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής" (παρ. 2).

Εξ άλλου κατά τις ταυτόσημες (προς εκείνες του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 419/1976) διατάξεις του άρθρου 135 παρ. 4 και 5 του νέου οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998 και ισχύει από τις 24-3-1998: "Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, παρέχεται σε συνάλλαγμα, ανεξαρτήτως των αποδοχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου και του βαθμού.

Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών που ορίζονται για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση" (παρ. 4). "Το κατά την προηγούμενη παράγραφο επίδομα καθορίζεται εκάστοτε για τους με πρεσβευτικό βαθμό υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, λαμβανομένων υπόψη των πινάκων των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το κόστος ζωής στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου.

Για τους λοιπούς υπαλλήλους καθορίζεται με την ίδια κοινή υπουργική απόφαση σε ποσοστό επί αυτού το οποίο έχει καθορισθεί για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό..." (παρ. 5). Κατά το άρθρο 129 παρ. 2 και 5 του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών: "Στις αρχές του εξωτερικού ορίζονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου.

Σε αυτές περιλαμβάνονται θέσεις ιδιαίτερων γραμματέων, διερμηνέων και μεταφραστών, οδηγών, κλητήρων, φυλάκων-θυρωρών, τηλεφωνητών, προσωπικού ασφαλείας, κηπουρών, συντηρητών και οικιακού προσωπικού εν γένει. Στις θέσεις αυτές προσλαμβάνονται, επιτοπίως, μόνιμοι κάτοικοι της χώρας όπου εδρεύει η συγκεκριμένη αρχή, οι οποίοι γνωρίζουν την τοπική γλώσσα.

Για την πρόσληψη απαιτείται κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, μετά από πρόταση του προϊσταμένου της εν λόγω αρχής. Με την κοινή αυτή απόφαση καθορίζεται και το ύψος της αντιμισθίας των ανωτέρω υπαλλήλων, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές συνθήκες της αγοράς εργασίας.

Η πρόσληψη γίνεται με σύμβαση, η οποία καταρτίζεται από τον προϊστάμενο της αρχής" (παρ. 2). "Οι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην εξωτερική υπηρεσία διατηρούν το συμβατικό καθεστώς τους μέχρι την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη του, οπότε οι οργανικές θέσεις τους μετατρέπονται σε θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και εξακολουθούν να αμείβονται όπως μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

Ειδικά, για όσους από αυτούς ελάμβαναν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, το ύψος αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται, με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, στην οποία υπηρετούν" (παρ. 5). Περαιτέρω με την Φ.083-58/11-3-1988 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών (ΦΕΚ Β 177) καθορίσθηκε από την 1-1-1988 το ύψος του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετεί στις διπλωματικές και προξενικές αρχές καθώς και στις μόνιμες αντιπροσωπείες.

Στην δε παρ. Ε της απόφασης αυτής ορίσθηκε ότι: "Σε όλους τους μονίμους υπαλλήλους όλων των κλάδων και κατηγοριών του Υπουργείου Εξωτερικών, το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984". Στη συνέχεια με την 2001800/165/0022/5-1-1993 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών (ΦΕΚ Β 153) η παράγραφος Ε της ανωτέρω απόφασης τροποποιήθηκε ως εξής: "Σε όλους τους μονίμους υπαλλήλους όλων των κλάδων και κατηγοριών του Υπουργείου Εξωτερικών το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται από 1-1-1993 κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας μέχρι 6 ετών, κατά ποσοστό 10% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας 7 έως 12 ετών και κατά ποσοστό 14% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας 13 έως 18 ετών ή 24 ετών εφόσον αποδεδειγμένα φοιτούν σε ανώτερα ή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984".

Τα παραπάνω ποσοστά αυξήθηκαν από την 1-1-2001 με την 083/ΕΥΑ/ΑΣ11254/22-1-2001 κοινή υπουργική απόφαση σε 8%, 12% και 16% αντίστοιχα. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι: α) το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή χορηγείται για την αντιμετώπιση της διαφοράς κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, β) το επίδομα αυτό παρέχεται σε συνάλλαγμα ανάλογα με τον κλάδο και το βαθμό κάθε υπαλλήλου, καθορίζεται δε σε χρηματικό ποσό για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό και σε ποσοστό επί του ποσού αυτού για τους λοιπούς υπαλλήλους, γ) με τις ανωτέρω διατάξεις δεν καθιερώνονται αυτοτελή επιδόματα τέκνων και στέγασης αλλά για τον προσδιορισμό του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή λαμβάνονται υπόψη τα οικογενειακά βάρη κάθε υπαλλήλου και οι συνθήκες στέγασης στη χώρα στην οποία υπηρετεί και με βάση αυτά (τα οικογενειακά βάρη και τις συνθήκες στέγασης) προσαυξάνεται κατά ορισμένα ποσοστά το ανωτέρω επίδομα, δ) οι υπηρετούντες στην εξωτερική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέσεις ιδιαιτέρων γραμματέων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου δικαιούνται επί πλέον των αποδοχών τους και το ανωτέρω επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, καθώς και τις προσαυξήσεις αυτού λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης, ε) οι κατά την έναρξη της ισχύος του νέου οργανισμού (24-3-1998) υπηρετούντες εν λόγω υπάλληλοι της εξωτερικής υπηρεσίας εξακολουθούν και μετά τον ανωτέρω χρόνο να λαμβάνουν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή και τις επ’ αυτού προσαυξήσεις λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης.

Ειδικότερα το ότι η προσαύξηση λόγω οικογενειακών βαρών υπολογίζεται ως ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή του οικείου πρέσβη και όχι επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή εκάστου υπαλλήλου, προκύπτει από τη σαφή διατύπωση των προαναφερθεισών διατάξεων, δικαιολογείται δε εκ του ότι σκοπός της χορήγησης του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή είναι κατά τα προεκτεθέντα η αντιμετώπιση της διαφοράς κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, οι οποίες είναι προδήλως ίδιες για όλους τους υπηρετούντες σε κάθε χώρα υπαλλήλους, ανεξαρτήτως του βαθμού και της θέσης την οποία κατέχουν, ενώ η κατά τ’ ανωτέρω προσαύξηση του επιδόματος αυτού χορηγείται με τη συνδρομή αντικειμενικών λόγων (οικογενειακών βαρών) που δεν έχουν σχέση με την άσκηση των καθηκόντων λόγω της θέσης που κατέχει έκαστος υπάλληλος.

2. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφασή του το εφετείο δέχθηκε κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής: "Η ενάγουσα [ήδη αναιρεσίβλητη] με την από 30-12-1994 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτής και του επιτετραμένου της Ελλάδος στο Λονδίνο, προσελήφθη ως ιδιαίτερη γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο.

Με τη σύμβαση αυτή ορίσθηκε ρητά ότι η ενάγουσα θα λαμβάνει ως μισθό, το μισθό του διοικητικού γραμματέα Ε’ τάξεως, ως και το εκάστοτε καταβαλλόμενο στους υπαλλήλους αυτούς επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής. Η ενάγουσα έχει αποκτήσει σε νόμιμο γάμο δύο τέκνα, που γεννήθηκαν την 24-9-1999 και 21-6-2001 αντιστοίχως. Στην ενάγουσα δεν καταβλήθηκαν για το χρονικό διάστημα από 1-1-2007 έως 5-6-2007 οι γενόμενες αναπροσαρμογές του επιδόματος αλλοδαπής που αναλογούσαν στο βαθμό του διοικητικού γραμματέα Γ τάξης και η προσαύξηση αυτού για οικογενειακά βάρη.

Δυνάμει της 2/19.609/0022/2006 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομίας και. Οικονομικών και Εξωτερικών [ΦΕΚ Β’ 553] καθορίστηκε ότι το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής που καταβάλλεται στον πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας ανέρχεται στο ποσό των 5.460 λιρών Αγγλίας και ότι οι διοικητικοί γραμματείς Γ’ τάξης δικαιούνται να λάβουν ποσοστό 60% επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του πρέσβη.

Δεδομένου ότι η ενάγουσα έπρεπε να εξελιχθεί μισθολογικά από 1-1-1999 σε διοικητικό γραμματέα Δ’ , αφού συμπλήρωσε τετραετία στον Ε’ βαθμό (δυνάμει του άρθρου 106 του νέου Οργανισμού του ΥΠΕΞ (ν. 2594/1998) και από 1-1-2003 σε διοικητικό γραμματέα Γ’ , αφού το επίδικο χρονικό διάστημα, η δε κοινή υπουργική απόφαση 2/19.609/0022/2006, με την οποία αυξήθηκε το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του πρέσβη λόγω της ιδιότητας αυτού ως μονίμου δημοσίου υπαλλήλου, χωρίς αντίστοιχη αύξηση του ίδιου επιδόματος και στους με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλους, όπως είναι η ενάγουσα, βρίσκεται έξω από τα όρια της προαναφερόμενης νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως και κατά το μέρος που εξαιρούν από την αύξηση αυτή τους υπαλλήλους με σχέση ιδιωτικού δικαίου είναι ανίσχυρες.

Επομένως η ενάγουσα δικαιούται για το χρονικό διάστημα από 1-1-2007 έως 5-6-2007: Α. Για διαφορές αναπροσαρμογής του επιδόματος αλλοδαπής το ποσό των 5.676 λιρών Αγγλίας ήτοι [5.460,00 Χ 60% Χ 5 μήνες + 5/30 = 16.926 λίρες Αγγλίας - (μείον) καταβληθέντα 11.625 λίρες Αγγλίας = 5.676 λίρες Αγγλίας) και Β. Για διαφορές επιδόματος τέκνων το ποσό των 5.642 λιρών Αγγλίας [5.460 λίρες Αγγλίας Χ 12% = 655,20 λίρες Αγγλίας και 5.460 λίρες Αγγλίας Χ 8% = 436,80 λίρες Αγγλίας και συνολικά το ποσό των 1.092 λιρών Αγγλίας Χ 5 μήνες + 5/30 = 5.642 λίρες Αγγλίας]".

Με βάση αυτές τις παραδοχές και άλλες που δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω το εφετείο απέρριψε την έφεση του εναγομένου κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή και είχε υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα τα ανωτέρω ποσά. Έτσι που έκρινε το εφετείο δεν υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ.α και αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.

Ειδικότερα δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 135 παρ. 4 και 5 του ν. 2594/1998 (ισχύοντος κατά την ένδικη περίοδο) και της 083/ΕΥΑ/ΑΣ 11254/22-1-2001 κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εξωτερικών, αφού, όπως έχει εκτεθεί στην αρχή της παρούσας, κατά τις διατάξεις αυτές οι υπηρετούντες στην εξωτερική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέσεις ιδιαίτερων γραμματέων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου δικαιούνται το ανωτέρω επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, καθώς και τις προσαυξήσεις αυτού λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης, οι προσαυξήσεις δε αυτές υπολογίζονται ως ποσοστό επί του αντίστοιχου επιδόματος το οποίο δικαιούται ο οικείος πρέσβης και όχι ως ποσοστό επί του επιδόματος το οποίο δικαιούται έκαστος υπάλληλος.

Επί πλέον το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος, δεδομένου ότι δεν χορήγησε στην ενάγουσα το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή και τις προσαυξήσεις αυτού λόγω οικογενειακών βαρών με βάση την καθιερούμενη από το άρθρο αυτό αρχή της ισότητος αλλά με βάση τις προπαρατεθείσες διατάξεις.

Εξ άλλου το εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νομίμου βάσεως αφού διέλαβε σ’ αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα του τρόπου υπολογισμού της πιο πάνω προσαύξησης. Δεν όφειλε δε για την πληρότητα των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασής του να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους η ενάγουσα τελούσε υπό συνθήκες ισότητος με τον οικείο πρέσβη, δεδομένου ότι το σχετικό δικαίωμά της προέκυπτε ευθέως από τις εφαρμοσθείσες διατάξεις και όχι με βάση την αρχή της ισότητος κατά τα προεκτεθέντα.

Επομένως και οι δύο λόγοι της υπό κρίση αίτησης, με τους οποίους το αναιρεσείον υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

3.Συνεπώς πρέπει ν’ απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένα κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 22 παρ. 1 ν. 3693/1957 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό και με τα άρθρα 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 και 2 της 134423 ΟΙΚ/1992 κοινής υπουργικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-2-2015 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 5276/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2017.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ