36/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 36 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 36/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Μ., χήρας Α., το γένος Χ. Ρ., 2. Μ. Μ. του Α. και 3. Χ. Μ. του Α., απάντων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξουσίου δικηγόρου τους Σαράντη Τόλια και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Π. Π. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Της εδρεύουσας στην Καλλιθέα Αττικής ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ING ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", όπως μετονομάστηκε η ανώνυμη εταιρεία, με την επωνυμία "NATIONALE NEDERLANDEN ΑΕΓΑ", που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξουσίου δικηγόρου της Νικόλαου Οικονόμου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.και κατέθεσε προτάσεις και 3. Του εδρεύοντος στην Αθήνα Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεωργίου Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-6-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, την από 10-7-1998 αγωγή του ήδη 1ου των αναιρεσιβλήτων και την από 29-12-1998 παρεμπίπτουσα αγωγή του 3ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Αφού συνεκδικάσθηκαν οι αγωγές εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29461/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2106 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-1-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 9-11-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 3ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την υπ' αρ. 1410Ζ/18-3-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες, ακριβές αντίγραφο της από 31-12-2010 αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση καθώς και κλήση προς συζήτηση της αίτησης. Επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο Π. Π., ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά την ως άνω συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, που επισπεύδεται από τους αναιρεσείοντες, παρά την απουσία του πιο πάνω πρώτου αναιρεσίβλητου Π. Π..

Κατά το άρθρο 559 αρ. 18 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση αν το Δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε κάθε παράλειψη του Δικαστηρίου της παραπομπής να συμμορφωθεί προς την αναιρετική απόφαση, ανεξάρτητα αν πρόκειται για ουσιαστικό ή δικονομικό ζήτημα.

Νομικό όμως ζήτημα δεν επιλύεται αν η αναιρετική απόφαση αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και ειδικότερα για το λόγο ότι τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από αυτήν δεν καθιστούν δυνατή λόγω της αοριστίας και της ανεπάρκειας των αιτιολογιών της την υπαγωγή της στον εφαρμοζόμενο κανόνα δικαίου χωρίς να αμφισβητείται το εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού.

Στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο της παραπομπής δεν δεσμεύεται από τις διαπιστώσεις της αποφάσεως που αναιρέθηκε ως προς τα πραγματικά περιστατικά και μπορεί αυτό να τα εκτιμήσει διαφορετικά. Αν τούτο εκτιμήσει διαφορετικά τα πραγματικά περιστατικά και αυτά επιδέχονται διαφορετικές νομικές λύσεις ο παραμερισμός τ νομικής λύσεως της παραπεμπτικής αναιρετικής αποφάσεως δεν θεμελιώνει τον προαναφερθέντα λόγο αναιρέσεως διότι το Δικαστήριο της παραπομπής στην προκειμένη περίπτωση λειτουργεί αυτόνομα.

Όταν όμως η διαφορετική νομική λύση που δέχθηκε το Δικαστήριο της παραπομπής στηρίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία κανόνων δικαίου, η οποία υπάρχει, όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου μολονότι δεν υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή στην αντίθετη περίπτωση που δεν εφαρμόζεται κανόνας δικαίου αν και υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του σύμφωνα με όσα ανελέγκτως έγιναν δεκτά από το Δικαστήριο της ουσίας, επιτρέπεται, αναίρεση κατά της αποφάσεως για τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπ' αριθ. 914/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου αναιρέθηκε η υπ' αριθ. 504/2003 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για ανεπαρκείς αιτιολογίες (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των αναφερόμενων σ' αυτήν οχημάτων στην επέλευση του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος και του εντεύθεν θανάσιμου τραυματισμού του Α. Μ., συζύγου της πρώτης και πατέρα των λοιπών εκ των αναιρεσειόντων. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται, ότι το Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση δεν συμμορφώθηκε προς την παραπάνω υπ' αριθ. 914/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 18 ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αποδιδόμενη στο Δικαστήριο της ουσίας πλημμέλεια δεν δημιουργεί τον εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ο οποίος ιδρύεται μόνον όταν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την κρίση του ακυρωτικού Δικαστηρίου επί νομικού ζητήματος και τέτοιο δεν επιλύεται σε περίπτωση που αναιρεθεί η απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559.αρ.19 ΚΠολΔ).

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν ΓΠΝ/1911, 297, 298, 299, 330 εδ.β , 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ' αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ.1 εδ.α και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία και εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του αριθμού 1 εδ.α του άρθρου 559 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας παραβιάζεται κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είτε με ψευδή ερμηνεία η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με τη μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται όταν εφαρμόζεται κανόνας ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ενώ έπρεπε, ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένως.

Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.19 του ΚΠολΔ η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στις αιτιολογίες της που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου η αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Επί του προκειμένου, το Εφετείο, αναφορικά με την υπαιτιότητα των εμπλακέντων στο αυτοκινητικό ατύχημα οχημάτων δέχθηκε ανέλεγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του τ'ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Την 22-8-97 και περί ώρα 2,30' νυχτερινή, ο ενάγων - εναγόμενος Π. Π. έβαινε, οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΝΑΤΙΟΝΑLΕ ΝΕDERLADEN" στην Ε.Ο Θεσσαλονίκης - Ν.Μουδανιών με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη κατέχοντας τη δεξιά_ λωρίδα του ρεύματος πορείας του.

Η ταχύτητά του ήταν κανονική για τις περιστάσεις, μη υπερβαίνουσα τα 62 χιλ/τρα ωριαίως, σύμφωνα με την από 10-12-97 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονος Δ.Γ.. Στο παραπάνω ΙΧΕ αυτοκίνητο, συνεπέβαιναν κατά τον προαναφερόμενο χρόνο η Γ. Κ. και η Δ. Π.. Κατά τον ίδιο χρόνο ο Α. Μ., σύζυγος και πατέρας των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής οδηγούσε την υπ' αρ.

κυκλοφ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα ιδιοκτησίας του, που ήταν ανασφάλιστη κινούμενος επί της ίδια ΕΟ με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη ακολουθώντας το προαναφερόμενο ΙΧΕ αυτοκίνητο του Π.Π.. Ο οδηγός της ως άνω μοτοσικλέτας είχε αναπτύξει υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα, περί τα 82 χιλιόμετρα ωριαίως, σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης.

Εξαιτίας της ως άνω υπερβολικής ταχύτητας που είχε αναπτύξει, δεν είχε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματος του, με αποτέλεσμα στο ύψος του 10ου χιλ/τρου της παραπάνω οδού να χάσει τον έλεγχο αυτής, τη στιγμή που η εν λόγω μοτοσικλέτα απείχε από το όχημα του Π.Π. περί τα είκοσι μέτρα. Ειδικότερα στη θέση του προπορευόμενου οχήματος ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας Α.Μ.

τροχοπέδησε, αφήνοντας ίχνη τροχοπέδησης στο οδόστρωμα 9,20 μέτρων, όπως φαίνεται από το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας. Εξαιτίας της υπερβολικής ταχύτητας που είχε αναπτύξει, μετά την εν λόγω τροχοπέδηση η μοτοσικλέτα επέπεσε με τη δεξιά πλευρά της στο οδόστρωμα και συρόμενη προσέκρουσε με το εμπρόσθιο και αριστερό τμήμα της επί της πίσω δεξιάς πλευράς του προπορευόμενου ΙΧΕ αυτοκινήτου του Π.Π..

Στη συνέχεια η δίκυκλη μοτοσικλέτα ανατράπηκε προς τα δεξιά και ακινητοποιήθηκε τελικά σε απόσταση μεγαλύτερη των δέκα μέτρων από το σημείο συγκρούσεως. Από την πτώση επί του οδοστρώματος του ως άνω οχήματος αμέσως μετά την τροχοπέδηση του οδηγού του και στη συνέχεια την ανατροπή του μετά την πρόσκρουση του επί του οπισθίου δεξιού τμήματος του προπορευόμενου οχήματος του Π.Π., δημιουργήθηκαν ξέσματα επί του οδοστρώματος, συνολικού μήκους 32 μέτρων, σύμφωνα με το προαναφερόμενο σχεδιάγραμμα.

Κατά τον χρόνο της σύγκρουσης το ΙΧΕ αυτοκίνητο του Π.Π. είχε κανονική πορεία επί της δεξιάς λωρίδας του ρεύματος πορείας του προς Θεσσαλονίκη, την οποία κατείχε ομοίως και ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας ακολουθώντας αυτό. Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων-εναγόμενος Π.Π.

προέβη σε αιφνίδια, αλλαγή λωρίδας, δηλαδή από την μεσαία που αρχικά κατείχε στην δεξιά, με αποτέλεσμα να αποκόψει αιφνίδια την πορεία του δίκυκλου. Τα παραπάνω, ότι δηλαδή η δίκυκλη μοτοσικλέτα επέπεσε επί του οπισθίου δεξιού τμήματος του ΙΧΕ αυτοκινήτου προκύπτουν κι από τις συγκρουσθείσες επιφάνειες των δύο οχημάτων, που είναι η εμπρόσθια και πλάγια αριστερή της μοτοσικλέτας λόγω της πτώσεως και ανατροπής της επί του οδοστρώματος διαγράφοντος πορεία προς τα δεξιά με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί επί του δεξιού ερείσματος της οδού, όπου βρέθηκαν και ίχνη αίματος και της οπίσθιας δεξιάς πλευράς του ΙΧΕ αυτοκινήτου.

Εξαιτίας της ως άνω προσκρούσεως η συνεπιβάτης του οδηγού Π.Π., Γ.Κ., αισθάνθηκε "τράνταγμα" του αυτοκινήτου όπως κατέθεσε προανακριτικά την 25-8-97 στην ΤΟΤΑ Θεσσαλονίκης. Από την παραπάνω σύγκρουση τραυματίστηκε θανάσιμα ο σύζυγος και πατέρας των εναγόντων της α' κύριας αγωγής Α.Μ.. Η ένδικη σύγκρουση και ο εξ αυτής θανάσιμος τραυματισμός του παραπάνω οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας οφείλεται αποκλειστικώς σε υπαιτιότητα του ίδιου ενώ δεν αποδείχθηκε αμέλεια για την ένδικη σύγκρουση του εναγομένου οδηγού του προαναφερόμενου ΙΧΕ αυτοκινήτου, ο οποίος αθωώθηκε για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια με την 20657/2002 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης.

Το γεγονός ότι ο παραπάνω οδηγός είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλης, η οποία ανιχνεύθηκε στο αίμα του σε ποσοστό 0,640/00 με ηλεκτρονική συσκευή δεν έχει αιτιώδη συνάφεια με την ένδικη σύγκρουση και τον εξ αυτής θάνατο του συγγενούς των εναγόντων, όπως και το γεγονός ότι κατά τον παραπάνω χρόνο είχε λήξει η άδεια ικανότητας οδηγήσεως και δεν είχε προβεί στην ανανέωση της.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες όσον αφορά την έλλειψη υπαιτιότητας για το ατύχημα του οδηγού του υπ' αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου και τον επελθόντα συνεπεία αυτού θάνατο του στενού συγγενούς των αναιρεσειόντων και την αποκλειστική υπαιτιότητα γι' αυτό του θύματος που καθιστούν εφικτό τον έλεγχο του Αρείου Πάγου περί της ορθής ή μη εφαρμογής των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσης αιτιολογίας.

Ειδικότερα στην απόφαση καθορίζονται οι επικρατούσες συνθήκες (νύκτα) την Ε.Ο Θεσσαλονίκης-Ν.Μουδανιών όπου έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα και η θέση των εμπλακέντων στο ατύχημα αυτό οχημάτων επί του ρεύματος πορείας της με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη εκ των οποίων το υπ. αρ.κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος αυτού και η υπ' αρ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, στην ίδια ως ανωτέρω λωρίδα κυκλοφορίας, Όπισθεν του ως άνω οχήματος. 2)Διευκρινίζεται ότι η κίνηση του αυτοκινήτου στο ρεύμα πορείας του ήταν κανονική, υπό την σαφή έννοια της μη αντιθέσεώς της προς τους καθορίζοντες την κυκλοφορία των οχημάτων στην εν λόγω οδό κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), 3)Προσδιορίζεται σαφώς η ταχύτητα των εμπλακέντων στο ατύχημα οχημάτων και δη του υπ' αρ.

κυκλοφορίας ως ανερχόμενη στα 62 Χ/Ω σύμφωνα με την από 10.12.1992 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Δ.Γ. και της υπ' αρ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας ως ανερχόμενη στα 82 Χ/Ω που εν όψει των επικρατουσών συνθηκών της οδού (νύκτα) ήταν σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης υπερβολική. 4)Αναφέρεται σαφώς η αμελής περί την οδήγηση συμπεριφορά του οδηγού της υπ' αρ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας ο οποίος, ευθύς ως αντιλήφθηκε κινούμενο στην πορεία του το υπ' αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο από απόσταση είκοσι περίπου μέτρων, τροχοπέδησε με αποτέλεσμα, λόγω και της ταχύτητας που είχε αναπτύξει, ανερχόμενης στα 82 Χ/Ω μετά διενεργηθείσα τροχοπέδηση σε μήκος 9,20 μέτρων να απωλέσει τον έλεγχό της και να επιπέσει με τη δεξιά πλευρά της στο οδόστρωμα, στη συνέχεια δε συρόμενη να προσκρούσει με το εμπρόσθιο και αριστερό τμήμα της στο οπίσθιο δεξιό τμήμα του προπορευομένου αυτής ως άνω οχήματος και να τραυματισθεί θανάσιμα ο οδηγός αυτής.

Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών αιτιολογιών διότι ενώ αρχικά δέχεται ότι η υπ' αρ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα μετά τη διενεργηθείσα τροχοπέδηση και την ανατροπή της με τη δεξιά πλευρά στο οδόστρωμα προσέκρουσε συρόμενη με το εμπρόσθιο και αριστερό τμήμα της στην πίσω δεξιά πλευρά του προπορευόμενου αυτής υπ' αρ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, στη συνέχεια δέχεται ότι επέπεσε επί του οπίσθιου δεξιού τμήματος του ως άνω οχήματος και σε έτερο σημείο του αιτιολογικού της επί της οπίσθιας δεξιάς πλευράς του οχήματος αυτού, υπονοώντας από φραστική παραδρομή το οπίσθιο δεξιό τμήμα αυτού, ενόψει και της έτερης παραδοχής της προσβαλλόμενης περί της πρόκλησης ζημιών στο οπίσθιο δεξιό τμήμα του μάρκας OPEL KADETT οχήματος του ενάγοντος προς αποκατάσταση των οποίων δαπάνησε το ποσό των 692,59 ευρώ.

Επομένως, ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το προαναφερθέν σκέλος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Περαιτέρω, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το έτερο αυτού σκέλος με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ της έλλειψης παντελούς αιτιολογίας αναφορικά με το ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας της ανιχνευθείσης ποσότητας οινοπνεύματος στο αίμα του οδηγού του υπ' αρ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου και του επελθόντος επίδικου τροχαίου ατυχήματος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι πλήττει πλεοναστική αιτιολογία ενόψει του ότι οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης ότι δεν βαρύνει τον εναγόμενο υπαιτιότητα περί την επέλευση του ατυχήματος και τον επελθόντα συνεπεία αυτού θανατηφόρο τραυματισμό του οδηγού της υπ' αρ. ...

δίκυκλης μοτοσυκλέτας στηρίζουν επαρκώς το αποδεικτικό πόρισμα.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός.

Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ.11 περ.γ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ'ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνον είναι κατ' ουσίαν βάσιμος ο πιο πάνω λόγος.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πιο πάνω πλημμέλεια, διότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα περί της αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού της υπ' αρ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, δεν έλαβε υπόψη και την έκθεση αυτοψίας του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος στην οποία σαφής αναφορά γίνεται περί των επικρατουσών συνθηκών της Ε.Ο.Θεσσαλονίκης-Ν.Μουδανιών και στο ρεύμα πορείας αυτής με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη, στη δεξιά λωρίδα της οποίας, έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα και ειδικότερα ότι η ως άνω Ε.Ο.Θεσσαλονίκης-Ν.Μουδανίων είναι ευθεία σε μήκος άνω των εκατό (100) μέτρων, το πλάτος του οδοστρώματός της είναι 19,80 μέτρα, χωρίζεται σε δύο (2) ρεύματα πορείας, με τρείς λωρίδες κυκλοφορίας ανά ρεύμα πορείας και κάθε ρεύμα πορείας έχει ασφάλτινο έρεισμα 1,80 μέτρα, η ορατότητα δεν περιοριζόταν και το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν 90 χιλιόμετρα για τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα και 110 χιλιόμετρα για το ΙΧΕ αυτοκίνητο, εφ'οσον με ρυθμιστική πινακίδα η ως άνω Ε.Ο.

ορίζεται ως οδός ταχείας κυκλοφορίας, το δε οδόστρωμα ήταν ξερό, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν αραιή, ήταν νύκτα και στον τόπο του ατυχήματος υπήρχε επαρκής τεχνικός φωτισμός. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι από τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική διαβεβαίωση ότι για τη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσεώς του έλαβε υπόψη και όλα γενικώς τα έγγραφα που με επίκληση προσκομίζονται, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε με τα άλλα έγγραφα και αποδεικτικά μέσα και το ως άνω έγγραφο.

Επειδή, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα, πρέπει να απορριφθεί η από 31-12-2010 αίτηση αναιρέσεως των αναιρεσειόντων 1.Γ. Μ. 2.Μ. Μ. και 3.Χ. Μ. για αναίρεση της υπ' αρ. 2106/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, πλήν του εκ τούτων πρώτου, που δεν παρέστη (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ) όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-12-2010 αίτηση αναιρέσεως των 1. Γ. Μ., 2 Μ. Μ. και 3 Χ. Μ. για αναίρεση της υπ' αρ. 2106/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των δεύτερης και τρίτου των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ