Supreme Court dismisses appeal for lack of grounds and insufficient reasoning in appeal petition.

Απόφαση 365 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 365/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "Ε.Β.Ο. - ΠΥΡΚΑΛ", που εδρεύει στον ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Βλαστό.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος.

Κοινοποιούμενη προς το: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και με την προφορικώς ασκηθείσα υπέρ αυτού πρόσθετη παρέμβαση του προς κοινοποίηση διαδίκου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 581/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 921/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24-3-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης διάβασε την από 23-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 24-3-2008 αίτησης της εταιρίας "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" για αναίρεση της 921/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την επικαλούμενη και νόμιμα προσκομιζομένη από την αναιρεσείουσα ...... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...... προκύπτει ότι, ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο αυτή επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στο ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών", που είχε ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος (άρθρα 568 παρ. 4, 576 παρ. 2, 126 παρ. 1, 128 παρ. 1, 81 παρ. 3 ΚΠολΔ), ο οποίος, όμως, δεν εμφανίσθηκε, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 562 παρ. 2, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσία βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία ή εκ πλαγίου παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (αρθρ. 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθενται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος πραγματικό μέρος της υποθέσεως, οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η έννοια που αποδίδει σ' αυτές ο αναιρεσείων και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεως του για το βάσιμο ή αβάσιμο της αγωγής (ή άλλης αυτοτελούς αιτήσεως ή ανταιτήσεως), αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, η στοιχειοθέτηση των σχετικών λόγων αναιρέσεως, διότι η ευδοκίμηση της αναίρεσης εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 ΚΠολΔ, από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, το οποίο συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου.

Επομένως η έκθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία για να μπορεί να ελεγχθεί από το περιεχόμενο του αν η αποδιδομένη στην απόφαση παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό ή αν τα δεκτά γενόμενα πραγματικά γεγονότα που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού εκτίθενται επαρκώς και χωρίς αντιφάσεις στην απόφαση, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και συνακόλουθα της ορθότητας του διατακτικού.

Εξ άλλου δεν επιτρέπεται συμπλήρωση του αναιρετηρίου με την προσβαλλόμενη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Στην προκειμένη περίπτωση με τον κατά το μέρος από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, πλήσσεται η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία, αφού απέρριψε το λόγο της έφεσης της αναιρεσείουσας, με τον οποίο ισχυρίσθηκε ότι ο ενάγων δεν παρίστατο στις συνεδριάσεις του Δ.Σ.

ατομικώς, αλλά ως εκπρόσωπος της Εταιρίας Δικηγόρων, της οποίας ήταν μέλος, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία έγινε κατά ένα μέρος δεκτή η ένδικη αγωγή κατά την επικουρική της βάση και αναγνώρισε ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρία υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα και τώρα αναιρεσίβλητο τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά, ήτοι α) 13.200 ευρώ ως υπόλοιπο αποζημίωσης για την καταγγελία της σύμβασης έμμισθης εντολής, λόγω μη υπολογισμού στην αποζημίωση αυτή και του ποσού των 440 ευρώ που μηνιαίως κατέβαλε η αναιρεσείουσα στον αναιρεσίβλητο λόγω συμμετοχής του στις συνεδριάσεις του Δ.Σ.

αυτής και β) 3.503,73 ευρώ μηνιαίως από 20.9.2005 ως είδος ποινής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση της νόμιμης αποζημίωσης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παραθέτει καμμία απολύτως αιτιολογία, δεν αναφέρει, ούτε εξειδικεύει, ούτε άλλως πως διευκρινίζει, εάν το δήθεν, αβάσιμο του ως άνω μοναδικού λόγου της έφεσης της αναιρεσείουσας αφορά τη νομική ή την ουσιαστική βασιμότητά του, καθώς και τον ειδικότερα λόγο του δήθεν αβασίμου αυτού.

Στο αναιρετήριο, όμως, εκτίθενται σύντομο ιστορικό της υποθέσεως, το κατά τις απόψεις της αναιρεσείουσας πραγματικό μέρος αυτής και αποσπασματικές παραδοχές του εφετείου, ενώ δεν παρατίθενται, με πληρότητα, αλλά μόνο με επιτελικές αναφορές οι ουσιαστικές παραδοχές του Δικαστηρίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε τούτο ως αποδειχθέντα, για να στηρίξει τη φερομένη ως λανθασμένη ή ανεπαρκώς αιτιολογημένη κρίση του.

Δεν αναφέρεται, επίσης, στο αναιρετήριο και ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος, με βάση τις παραδοχές του Εφετείου, παραβιάστηκε με την εφαρμογή του, ενώ δεν έπρεπε να εφαρμοστεί, ή με την μη εφαρμογή του ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί, ή τέλος με την εσφαλμένη ερμηνεία του. Ούτε, ακόμη καθορίζεται στο αναιρετήριο ποιό στοιχείο λείπει για να είναι επαρκείς οι αιτιολογίες, εφόσον προβάλλεται έλλειψη αιτιολογιών.

Επομένως, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, του οποίου δεν επιτρέπεται συμπλήρωση, κατά τα προεκτεθέντα, δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί και να στοιχειοθετηθεί κατά το ανωτέρω σκέλος του ο αναιρετικός λόγος αναιρέσεως από τους αρ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Περαιτέρω ο ίδιος αυτός λόγος αναιρέσεως από τους αριθμ. 8, 9, 11 εδ.

β' και 14 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Και τούτο διότι κατά το μέρος από τον αριθμό 8 δεν περιέχει το αναιρετήριο τα πράγματα που παρά το νόμο το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη, μολονότι προτάθηκαν και ποιά επίδραση άσκησαν στην έκβαση της δίκης. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος του από τον αρ. 9, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι απορρίφθηκε ο ανωτέρω λόγος έφεσης χωρίς αιτιολογία, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός στην περίπτωση αυτή.

Καθ' όσον αφορά τον ίδιο ως άνω λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11 (του άρθρου 559 ΚΠολΔ), στο αναιρετήριο αναφέρεται κατά λέξη ότι "εάν μεν το αβάσιμο της ενδίκου εφέσεώς μου αφορά την ουσία της, τότε θα πρέπει η προσβαλλομένη να αναιρεθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν έλαβε υπόψη της ουσιώδη και κρίσιμα αποδεικτικά μέσα τα οποία επικαλέσθηκα και προσκόμισα ενώπιον του Εφετείου ...", όπως αυτά αναφέρονται.

Έτσι, όμως, όπως εκτίθεται ο λόγος αυτός κατά το μέρος του από τον αριθμ. 11, δεν προκύπτει ότι το δικαστήριο εισήλθε στην ουσία της υποθέσεως και απέρριψε το λόγο αυτό ως μη νόμιμο ή αόριστο και συνεπώς ο λόγος αυτός είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, ως αόριστος πρέπει να απορριφθεί ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης και κατά το τελευταίο μέρος του από τον αριθμό 14, αφού δεν αναφέρεται με σαφήνεια ότι το Εφετείο κήρυξε απαράδεκτο τον ως άνω λόγο έφεσης κατά παράβαση αποκλειστικώς των δικονομικών διατάξεων που ρυθμίζουν τη διαδικασία και κυρίως τον τύπο διαδικαστικών πράξεων, αλλά απλώς εκτίθεται υποθετικά, ήτοι "εάν, τέλος, η προσβαλλομένη απόφαση, δια της παραδοχής της, ότι ο κρίσιμος ισχυρισμός μου ...

προεβλήθη το πρώτο ενώπιον του Εφετείου, υπονοεί, τάχα, το απαράδεκτο αυτού ... και πάλι η προσβαλλομένη έσφαλε και πρέπει να αναιρεθεί ...". Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24.3.2008 αίτηση της εταιρίας "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" για αναίρεση της 921/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ