Supreme Court dismisses appeal against enforcement order due to lack of written evidence proving debt maturity.

Απόφαση 364 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 364/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Κορνηλία Πανούτσου και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "INTRUM HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" με τον διακριτικό τίτλο "INTRUM HELLAS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία ενεργεί με την ιδιότητά της ως μη δικαιούχος και μη υπόχρεος διάδικος, διαχειρίστρια και πληρεξούσια των απαιτήσεων των οποίων δικαιούχος είναι η αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία "PIRAEUS SNF DESIGNATED ACTIVITY COMPANY" και η οποία κατέστη ειδικός διάδοχος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Ανώνυμος Εταιρεία", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θωμά Καναβέλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) εταιρείας με την επωνυμία "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ Γ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ Γ. Α.Ε.", που εδρεύει στον Δήμο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Γ. Γ. του Δ., κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Λύτρα. Κοινοποιουμένη προς: ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "INTRUM HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" με τον διακριτικό τίτλο "INTRUM HELLAS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία ενεργεί με την ιδιότητά της ως μη δικαιούχος και μη υπόχρεος διάδικος και ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "VEGA II NPL FINANCE DAC" και η οποία κατέστη ειδικός διάδοχος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-10-2019 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 20-12-2019 εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση της ήδη πρώτης αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3153/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 5189/2022 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 31-1-2023 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 31-1-2023 αίτηση για την αναίρεση της υπ'αριθ. 5189/2022 τελεσίδικης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα από τις εκκαλούσες εταιρίες που ηττήθηκαν κατά των εφεσιβλήτων, καθόσον δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης που δημοσιεύθηκε στις 17-10-2022, ενώ η αίτηση για την αναίρεσή της κατατέθηκε, μαζί με το νόμιμο παράβολο στις 8-2-2023 (άρθ. 495, 552,553, 556, 558, 564 § 3 ΚΠολΔ).

Πρέπει, συνεπώς, να γίνει αυτή τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ'ιδίαν λόγων της (άρθ. 577 § 3 ΚΠολΔ). Η αίτηση αναίρεσης είναι κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Κατά των αναιρεσιβλήτων η 2η αναιρεσείουσα ζήτησε και πέτυχε την έκδοση της υπ' αριθ. .../2019 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για την καταβολή του οφειλόμενου από την υπ' αριθ. 1626/5.2.2008 σύμβαση χρεωλυτικού δανείου ποσού, την οποία κατήγγειλε λόγω μη καταβολής των οφειλόμενων δόσεων.

Κατά της εν λόγω διαταγής πληρωμής οι αναιρεσίβλητοι άσκησαν την από 3-10-2019 ανακοπή τους, με πρώτο λόγο αυτής ότι δεν συνέτρεχε η προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης ως προς την καταγγελία της σύμβασης. Η ανακοπή αυτή έγινε δεκτή πρωτοδίκως (ως προς το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ανακοπής, που αφορούσε στη μη έγγραφη απόδειξη των κύριων στοιχείων για την έκδοση της διαταγής πληρωμής και δη της καταγγελίας της επίδικης αξίωσης) εκδοθείσης της υπ' αριθ. 3153/2020 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κατ' αυτής ασκήθηκε από τους ήδη αναιρεσείοντες η από 15-12-2020 έφεση ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία συζητήθηκε στη δικάσιμο της 17-2-2022, από κοινού με την πρόσθετη υπέρ των εκκαλουσών παρέμβαση της εταιρίας διαχειρίσεως με την επωνυμία 'Intrum Hellas ΑΕΔΑΔΠ', η οποία όμως δεν ήταν τρίτη εν σχέσει με τις εκκαλούσες.

Επί της εν λόγω εφέσεως (και της αντίστοιχης πρόσθετης παρέμβασης) εκδόθηκε η υπ'αριθ. 5189/2022 προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση, η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση των νυν αναιρεσειουσών. Από τις τελευταίες ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της εφετειακής απόφασης.

Κατά το άρθρο 623 ΚΠολΔ "Κατά τις διατάξεις των άρθρων 624 έως 636 μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον πρόκειται για ιδιωτικού δικαίου διαφορά και η απαίτηση, καθώς και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, η οποία εκδόθηκε μετά από ομολογία ή αποδοχή της αίτησης του οφειλέτη", κατά δε το άρθρο 626 παρ. 3 του ιδίου Κώδικα "Στην αίτηση πρέπει να αναφέρονται και να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της".

Από τις παραπάνω διατάξεις σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 624 ΚΠολΔ προκύπτει ότι μεταξύ των ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων, με τη συνδρομή των οποίων, μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι αφενός μεν η ύπαρξη χρηματικής απαίτησης του αιτούντος, αφετέρου δε η απαίτηση αυτή και το ποσό της να αποδεικνύονται άμεσα από δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή από συνδυασμό τέτοιων εγγράφων ή από απόφαση ασφαλιστικών μέτρων.

Τίθεται έτσι η έγγραφη απόδειξη της απαίτησης ως ειδική διαδικαστική προϋπόθεση για την έκδοση για αυτήν, διαταγής πληρωμής (ΑΠ 1413/2022, ΑΠ 694/2022). Εάν η απαίτηση ή το ποσό της δεν αποδεικνύονται από τα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, ο δικαστής οφείλει, κατ` άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει διαταγή πληρωμής, εάν δε, παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης, εκδοθεί διαταγή πληρωμής, τότε αυτή ακυρώνεται ύστερα από ανακοπή του οφειλέτη, κατά τα άρθρα 632 και 633 ΚΠολΔ, καθόσον λόγους ανακοπής μπορούν να αποτελέσουν είτε n έλλειψη των διαδικαστικών (τυπικών) προϋποθέσεων, που απαιτούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 623 επ.

ΚΠολΔ, για την έκδοση διαταγής πληρωμής, είτε ενστάσεις κατά της απαιτήσεως, ήτοι τη βασιμότητα ή το ύψος αυτής (ΑΠ 123/2023, ΑΠ 1414/2022, ΑΠ 1972/2022). Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής, για τον λόγο αυτό, απαγγέλλεται, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξαρτήτως της ύπαρξης και της δυνατότητας απόδειξης της απαίτησης με άλλα μέσα (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 694/2022, ΑΠ 341/2021, AΠ 665/2006).

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο της ουσίας, ερευνώντας τον σχετικό λόγο της ανακοπής πρέπει να δεχθεί την ανακοπή και να ακυρώσει τη διαταγή πληρωμής (άρθ.628 παρ. 1α, 629 ΚΠολΔ), διαφορετικά υποπίπτει στην εκ του αριθ. 14 του άρθ. 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια (ΟλΑΠ 10/1997 ΕλλΔνη 1997.768, ΑΠ 34/2023, ΑΠ 88/2021). Όμως, αν το δικαστήριο της ουσίας, εκτιμώντας τα επισυναπτόμενα στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής έγγραφα, βεβαιώνει ότι από τα έγγραφα αυτά αποδεικνύεται η απαίτηση και το ποσό της, η απόφασή του δεν ελέγχεται αναιρετικά ως προς την σχετική κρίση της, εφόσον αυτή είναι επαρκώς αιτιολογημένη, αφού τότε πρόκειται για κρίση περί τα πράγματα η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, διαφεύγει του αναιρετικού ελέγχου (ΑΠ 1413/2022).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 806, 807 και 361 ΑΚ σαφώς προκύπτει ότι η σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου, είναι σύμβαση κοινού δανεισμού, με βάση την οποία η δανείστρια τράπεζα παρέχει στον αντισυμβαλλόμενο δάνειο, καταβάλλοντας το δάνεισμα εφάπαξ ή τμηματικά και ο τελευταίος, για την κάλυψη αυτού του δανείου προβαίνει σε τμηματικές καταβολές προς την τράπεζα, καθορισμένες εκ των προτέρων κατά χρόνο και κατά ποσό. Το αποδιδόμενο μέρος του οφειλόμενου κεφαλαίου του δανείου καλείται χρεώλυτρο, το οποίο καταβάλλεται, είτε κεχωρισμένως, είτε κατόπιν άθροισης και των τόκων, οπότε σχηματίζεται το τοκοχρεώλυτρο. Το δάνειο χορηγείται υπό την αίρεση της εμπρόθεσμης και προσήκουσας καταβολής των δόσεων. Εάν η αίρεση πληρωθεί ο δανειστής έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με τους όρους της δανειακής σύμβασης, να την καταγγείλει προώρως, οπότε όλες οι οφειλόμενες περιοδικές εκ του δανείου δόσεις, αφορώσες χρεώλυτρο ή τοκοχρεώλυτρο ή τόκο, γίνονται απαιτητές. Με την καταγγελία η σύμβαση του δανείου λύεται και επομένως ενεργοποιείται ο συμβατικός όρος, που παρέχει στο δανειστή το δικαίωμα να αξιώσει την άμεση πληρωμή από τον οφειλέτη ολοκλήρου του οφειλομένου κεφαλαίου, καθώς και τους τόκους υπερημερίας από την καταγγελία (ΑΠ 1432/2022, ΑΠ 747/2012, ΑΠ 1455/2007).

Στην περίπτωση που λόγω της καταγγελίας του δανείου υπάρξει εξ αυτού οφειλή και ο δανειολήπτης δεν την πληρώνει, η τράπεζα μπορεί να υποβάλει αίτηση για την έκδοση σε βάρος του διαταγής πληρωμής για την απαίτησή της, υπό τους όρους των διατάξεων των άρθρων 623 και 624 ΚΠολΔ (ΑΠ 1432/2022).

Εξάλλου από τις πιο πάνω διατάξεις των άρθρων 623, 624 ΚΠολΔ και 806, 807 και 361 ΑΚ, προκύπτει ότι διαταγή πληρωμής μπορεί να εκδοθεί εις βάρος του οφειλέτη και για το υπόλοιπο δανείου, που καταγγέλθηκε από το δανειστή, εφόσον αποδεικνύονται εγγράφως η σύμβαση δανείου, η καταγγελία της σύμβασης, η κίνηση και το κλείσιμο του τηρηθέντος σχετικού λογαριασμού καθώς και το χρεωστικό υπόλοιπο αυτού, στην πληρωμή του οποίου, με τις νόμιμες επιβαρύνσεις, υποχρεούται ο δανεισθείς οφειλέτης. (ΑΠ 852/2023).

Κατά το άρθ. 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο και ιδρύεται, μεταξύ άλλων, αν εσφαλμένα απορρίφθηκε η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, αν επί προσβολής διαταγής πληρωμής λόγω μη έγγραφης απόδειξης της απαίτησης (δικονομικού απαραδέκτου), το εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε ή εσφαλμένα απέρριψε τη σχετική ανακοπή (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 665/2006).

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια, κατά την προσήκουσα του λόγου εκτίμηση, από τον αριθ. 14 του άρθ. 559 ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθ. 1 και επικουρικά από τον αριθ. 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ) συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραβίασε τις δικονομικού δικαίου διατάξεις των άρθ. 623 και 624 ΚΠολΔ επικυρώνοντας την πρωτόδικη υπ'αριθ. 3153/2020 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο έκρινε ότι προκειμένου να εκδοθεί η υπ'αριθ. .../2019 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, έπρεπε να προσκομισθεί μαζί με την αίτηση εκδόσεώς της και έγγραφο που να περιέχει την από 6-9-2018 καταγγελία της σύμβασης δανείου, μη αρκούσης της από 2-10-2018 εξώδικης δήλωσης - καταγγελίας - πρόσκλησης, με την οποία γνωστοποιήθηκε στους ανακόπτοντες (ήδη αναιρεσίβλητους) η ήδη συντελεσθείσα από 6-9-2018 καταγγελία, ακυρώνοντας, με διαφορετική αιτιολογία την οποία αντικατέστησε το Εφετείο με την προεκτεθείσα, την ως άνω διαταγή πληρωμής, αν και συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της αίτησης για την έκδοσή της.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή διέλαβε, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος της, τα ακόλουθα: "Κατόπιν αιτήσεως της καθ' ης η ανακοπή ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ" προς ικανοποίηση της παρακάτω απαίτησής της, εκδόθηκε η ανακοπτόμενη υπ' αριθ. .../2019 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας οι ανακόπτοντες [καθ' ων η διαταγή πληρωμής] υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στην καθ' ης η ανακοπή [αιτούσα την διαταγή πληρωμής], εις ολόκληρον έκαστος, ποσό 501.662,80 ευρώ, εντόκως κατά τα σε αυτή οριζόμενα.

Κατά το περιεχόμενο της άνω διαταγής πληρωμής η ως άνω επιδικασθείσα απαίτηση προέρχεται από την υπ' αριθ. 1626/5.2.2008 αρχική σύμβαση χρεωλυτικού δανείου και τις υπ' αριθ. 1626/1/5.2.2008, 1626/2/8.5.2012, 1626/3/23.5.2013, 1626/4/23.5.2013, 1626/5/21.3.2014, 1626/6/26.3.2015, 1626/7/22.12.2017 τροποποιητικές πράξεις αυτής, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αρχικής σύμβασης, που καταρτίστηκαν όλες μεταξύ αφενός της ως άνω καθ' ης η ανακοπή ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ, ως δανείστριας, και αφετέρου της α' ανακόπτουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ Γ.

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (και το διακριτικό τίτλο "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ Γ. ΑΕ"), ως πιστούχου - οφειλέτιδας, και του β' ανακόπτοντος Γ. Γ., ως εγγυητή. Στον όρο 4.2 σε συνδυασμό με τον όρο 4.1 της άνω αρχικής σύμβασης δανείου, στην οποία ρητώς παραπέμπουν όλες οι τροποποιητικές πράξεις αυτής, ορίζεται ότι σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιοσδήποτε δόσης (ή μέρους αυτής) η Τράπεζα δικαιούται είτε (α) να επιδιώξει την είσπραξη της καθυστερημένης (ή των καθυστερημένων δόσεων, με τους οφειλομένους τόκους) είτε (β) να καταγγείλει τη σύμβαση, οπότε καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και το μη ληξιπρόθεσμο μέρος του δανείου (άληκτο κεφάλαιο), και να επιδιώξει την είσπραξη του συνόλου της οφειλής (ληξιπρόθεσμου και άληκτου, το οποίο καθίσταται ληξιπρόθεσμο από και δια της καταγγελίας).

Στη συνέχεια, σύμφωνα με το περιεχόμενο της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, ειδικώς προς απόδειξη της ως άνω καταγγελίας, από και δια της οποίας καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό το σύνολο της οφειλής από τη δανειακή σύμβαση [καθυστερημένες δόσεις και άληκτο κεφάλαιο, πλέον τόκων και εξόδων] σύμφωνα με τους προαναφερόμενους όρους 4.1 και 4.2 της (αρχικής) σύμβασης, η καθ' ης η ανακοπή ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ προσκόμισε (ακριβής αντιγραφή από το κείμενο της διαταγής πληρωμής) "τις υπ' αριθ. ....2018 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών Κ.

Α." προς τους ανακόπτοντες "με αντιγραφή σ' αυτή της από 2.10.2018 εξώδικης δήλωσης - καταγγελίας - πρόσκλησης" της καθ' ης η ανακοπή. Οι ως άνω προσκομισθείσες προς έκδοση της διαταγής πληρωμής εκθέσεις επίδοσης φέρουν, η καθεμία, συνημμένη την από 2.10.2018 "Εξώδικη Δήλωση - Καταγγελία - Πρόσκληση" της καθ' ης η ανακοπή τράπεζας προς καθένα των ανακοπτόντων.

Με την τελευταία (από 2.10.2018 εξώδικη δήλωση) η τράπεζα, αναφερόμενη στην άνω σύμβαση δανείου και το εξ αυτής χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος της πιστούχου (α' ανακόπτουσας), γνωστοποιεί στους ανακόπτοντες ότι είχε ήδη, από 6.9.2018, προβεί αφενός σε καταγγελία της σύμβασης δανείου δυνάμει του άνω όρου 4, λόγω μη πληρωμής των δόσεων που ήταν καταβλητέες α.

στις 29.3.2018 ποσού 36.450 ευρώ, και β. στις 29.6.2018 ποσού 36.450 ευρώ, και αφετέρου (ότι είχε προβεί) στο οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού που τηρούνταν σε εκτέλεση αυτής, ο οποίος στις 6.9.2018 εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος της πιστούχου - οφειλέτιδας ποσού 491.708,02 ευρώ, κατά τα ειδικότερα σε αυτή εκτιθέμενα. Πλην όμως, η ως άνω αναφερόμενη από 6.9.2018 καταγγελία της σύμβασης δανείου δεν αποδεικνύεται από τα ως άνω προσκομισθέντα προς έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής έγγραφα, δεδομένου ότι (α) δεν προσκομίστηκε έγγραφη καταγγελία με ημερομηνία 6.9.2018, και (β) στην ως άνω από 2.10.2018 προσκομισθείσα προς έκδοση της διαταγής πληρωμής "Εξώδικη Δήλωση - Καταγγελία - Πρόσκληση" δεν αναγράφεται ότι με αυτή καταγγέλεται η σύμβαση δανείου, αλλά ρητώς αναγράφεται ότι με αυτή γνωστοποιείται προς τους ανακόπτοντες η άνω επικαλούμενη με τον μόνο λόγο έφεσης προγενέστερη, αναφερόμενη ως ήδη συντελεσθείσα από 6.9.2018 καταγγελία, το περιεχόμενο της οποίας δεν αποδεικνύεται εγγράφως.

Ακολούθως, δεν αποδεικνύεται εγγράφως, δηλαδή από τα ως άνω προσκομισθέντα προς έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής έγγραφα, ότι έλαβε χώρα η καταγγελία, γεγονός παραγωγικό της επιδικασθείσας απαίτησης, κατά τους άνω συμβατικούς όρους 4.1 και 4.2, και συνακόλουθα δεν αποδεικνύεται εγγράφως ούτε το ληξιπρόθεσμο της οφειλής, το οποίο δημιουργείται από και δια της καταγγελίας, κατά τα ανωτέρω.

Επομένως, η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής είναι ακυρωτέα λόγω διαδικαστικού απαράδεκτου, συνιστάμενου στην έλλειψη έγγραφης απόδειξης των παραγωγικών γεγονότων τις απαιτήσεις και του ληξιπρόθεσμου αυτής (σύμφωνα με το άρθρο 623 ΚΠολΔ και τα οριζόμενα στην με αριθμό 3 νομική σκέψη), ανεξαρτήτως της ύπαρξης και της δυνατότητας απόδειξης τις απαίτησης με άλλα αποδεικτικά μέσα...".

Μετά ταύτα το Εφετείο απέρριψε τον μοναδικό λόγο έφεσης ως ουσία αβάσιμο, και συνακόλουθα και την έφεση στο σύνολό της, επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση, που είχε δεχθεί την ανακοπή και είχε ακυρώσει την κρίσιμη διαταγή πληρωμής. Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, και συγκεκριμένα ότι η από 6.9.2018 καταγγελία της σύμβασης δανείου δεν αποδεικνυόταν από τα προσκομισθέντα προς έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής έγγραφα, δεδομένου ότι α) δεν προσκομίστηκε έγγραφη καταγγελία με ημερομηνία 6.9.2018, και β) στην ως άνω από 2.10.2018 προσκομισθείσα προς έκδοση της διαταγής πληρωμής "Εξώδικη Δήλωση - Καταγγελία - Πρόσκληση" δεν αναγράφεται ότι με αυτή καταγγέλλεται η σύμβαση δανείου, αλλά ρητώς αναγράφεται ότι με αυτή γνωστοποιείται απλώς προς τους ανακόπτοντες η αναφερόμενη ως ήδη συντελεσθείσα από 6.9.2018 καταγγελία, το περιεχόμενο της οποίας δεν αποδεικνύεται εγγράφως, απορρίπτοντας την έφεση και επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση που είχε ακυρώσει για το λόγο αυτό την υπ'αριθ. .../2019 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ορθά εφάρμοσε τις ως άνω δικονομικές διατάξεις των άρθ. 623 και 624 ΚΠολΔ και δεν υπέπεσε στην παράβαση εκ του αριθ. 14 του άρθ. 559 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι θα έπρεπε και η ίδια η καταγγελία ως δικαιοπαραγωγικό της ένδικης απαίτησης γεγονός, να προέκυπτε εξ εγγράφου είτε αρχήθεν είτε μεταγενεστέρως με την εξώδικη γνωστοποίηση που όμως, όπως έγινε δεκτό, δεν αποτελούσε εν προκειμένω και καταγγελία της σύμβασης, χωρίς να ασκεί έννομη επιρροή για την έκδοση διαταγής πληρωμής, για την οποία απαιτούνται ειδικές προϋποθέσεις αποδείξεως, το ότι οι οφειλέτες έλαβαν γνώση της ληψιδεούς δηλώσεως βουλήσεως της δανείστριας τράπεζας με το προμνημονευθέν εξώδικο, από το οποίο όμως δεν αποδεικνυόταν, κατά τις παραδοχές, όπως προεκτέθηκε, αυτή καθ'εαυτή η δήλωση βουλήσεως της πιστώτριας.

Εσφαλμένα συνεπώς ο δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εξέδωσε την προσβαλλομένη διαταγή πληρωμής, όπως ορθά έκρινε η προσβαλλομένη απόφαση. Θα πρέπει ως εκ τούτου να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες λόγω της ήττας τους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις με το σχετικό αίτημα (άρθ. 176, 183, 189 §1, 191 § 2 ΚΠολΔ) κατά τα στο διατακτικό εκτιθέμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

•Απορρίπτει την από 31-1-2023 αίτηση για την αναίρεση της υπ'αριθ. 5189/2022 τελεσίδικης αποφάσης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

•Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και

•Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων εκ ποσού δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ