360/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 360 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 360/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Ευάγγελος Αποστολόπουλος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου -αναιρεσείουσας : Χ2, για τον εαυτό της ατομικά και ως εκπροσώπου του ανηλίκου τέκνου της Χ, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ζαχαρία Σαλούστρο.

Των αναιρεσιβλήτων : 1) Της Ανώνυμης Εμπορικής και Βιομηχανικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΡΙΚΟΜΕΞ Α.Ε ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΦΡΩΔΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΥΟΥΡΕΘΑΝΗΣ, που εδρεύει στον Ασπρόπυργο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία δεν εκπροσώπησε πληρεξούσιος δικηγόρος, 2) Ψ2, 3) Ψ3 4) Ψ4, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 5) Ψ5, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικολάου Δούναβη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27.08.2002 αγωγή της Χ2, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2171/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7666/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων Χ1 με την από 05.04.2005 αίτησή του και η αναιρεσείουσα Χ2 με την από 03.05.2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός ανέγνωσε την από 06.12.2006 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Ελένης Παναγιωτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως του Χ1 και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής και την απόρριψη της αιτήσεως της Χ2. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη των αιτήσεων αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες από 5.4.2005 και 3.5.2005 αιτήσεις αναίρεσης, οι οποίες στρέφονται κατά της 7666/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικαστούν, σύμφωνα με το άρθρο 246 ΚΠολΔ που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, διότι έτσι επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Α) Επί της από 5.4.2005 αίτησης του Χ1. Από τα άρθρα 335, 338 έως 341 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το Δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τους πραγματικούς ισχυρισμούς που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων, στις υποθέσεις που δικάζονται κατά τη διαδικασία των άρθρων 664 επ.

του ΚΠολΔ, περιλαμβάνονται και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, που έγιναν νομοτύπως, κατά το άρθρο 67 1 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, δηλαδή ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες. Οι βεβαιώσεις αυτές αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα.

Επομένως μόνη η μνεία στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου, ότι ελήφθησαν υπόψη τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, δεν αποδεικνύει και ότι ελήφθησαν υπόψη και οι ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες οι ίδιοι είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει. Η επίκληση των αποδεικτικών μέσων μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ. (Ολ ΑΠ 14/2005 και 9/2000).

Θεωρείται δε ότι το αποδεικτικό μέσο του οποίου έγινε νόμιμη επίκληση, έχει και προσκομιστεί, εφόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο. Εάν το Δικαστήριο παραβιάσει την υποχρέωση του αυτή, δεν συνεκτιμήσει δηλαδή όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν οι διάδικοι, ιδρύεται λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε εν μέρει αγωγή περί αποζημίωσης, που η αναιρεσίβλητη είχε ασκήσει εναντίον του αναιρεσείοντος, ατομικά και για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου της Χ, λόγω αδικοπραξίας που συνίστατο στην θανάτωση του ........, συζύγου και πατέρα τους, κατά την κατάρρευση, συνεπεία σεισμού, του κτιρίου της εταιρείας RICOΜΕΧ ΑΕ, η οποία θανάτωση αιτιωδώς συνδέεται με υπαίτιες παραλείψεις του αναιρεσείοντος κατά την επίβλεψη εφαρμογής της αρχιτεκτονικής και στατικής μελέτης του κτιρίου που ο ίδιος είχε εκπονήσει.

Ο αναιρεσείων κατά τη δευτεροβάθμια δίκη και πρωτοδίκως είχε ισχυριστεί ότι δεν είχε ανατεθεί σ' αυτόν το έργο της επίβλεψης και εφαρμογής των άνω μελετών, και γενικά, εκτός από τη σύνταξη των αρχιτεκτονικών μελετών, δεν είχε άλλη συμμετοχή στην ανέγερση του εν λόγω κτιρίου, η επίβλεψη του οποίου έγινε από τον πολιτικό μηχανικό Γ1, που συνέταξε τη στατική μελέτη της ......

οικοδομικής άδειας, και την οποία "τύποις" είχε υπογράψει αυτός για φορολογικούς λόγους. Προς απόδειξη δε των αρνητικών αυτών ισχυρισμών της αγωγής, που είναι ουσιώδεις, προσκόμισε και επικαλέστηκε, εκτός άλλων, και τις με αριθ. 15922α/ 11.11.2002 και 15923α/11.11.2002 ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν στον Ειρηνοδίκη Αθηνών από την ......., πολιτικό μηχανικό, και τον Γ2, λογιστή, ύστερα από νόμιμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης.

Από τις προτάσεις του αναιρεσείοντος στο Εφετείο, που επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, κατά το αρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι καταχωρήθηκαν στο περιεχόμενο τους και παράγραφοι των πρωτόδικων προτάσεων της αναιρεσίβλητης, κατά τρόπο ώστε να αποτελούν ενιαίο σύνολο με αυτοτέλεια. Στις παραγράφους αυτές [σελ. 69 και 76] αναφέρονται και οι πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, για τις οποίες - και της σχετικής .......

έκθεσης επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιά - γίνεται ρητή και σαφής επίκληση, καθώς και συνοπτική μνεία του περιεχομένου τους. Έτσι, εφόσον πρόκειται για νέες, ενιαίες και αυτοτελείς προτάσεις, ανεξάρτητες από τις πρωτόδικες, η επίκληση των εν λόγω ενόρκων βεβαιώσεων με αυτές είναι νόμιμη.

Ούτε όμως από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το Εφετείο συνεκτίμησε "τις με αριθ. ....- ...... ένορκες βεβαιώσεις της συμβ/φου Πειραιά Ελ. Μπούτου, ..... της συμβ/φου Πόρου Δ. Αργούζη - Κατσούρου, τις 7268 -7269 -7970/2003 του Ειρηνοδίκη Αθηνών, και τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι", ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό της απόφασης αυτής προκύπτει, ενόψει και της προαναφερόμενης δικονομικής φύσης των ενόρκων βεβαιώσεων, ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις, αφού οι τελευταίες, σε αντίθεση με τις λοιπές, δεν μνημονεύονται ειδικώς, ούτε και γίνεται άλλη άμεση ή έμμεση αναφορά στο περιεχόμενο τους.

Επομένως, το Εφετείο, εφόσον δεν προκύπτει ότι, για τον σχηματισμό της κρίσης του επί της ουσίας της υπόθεσης, έλαβε υπόψη τις άνω ένορκες βεβαιώσεις, που θεωρούνται ότι προσκομίστηκαν, αφού η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε, κατά τον βάσιμο περί αυτού πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγο της αίτησης αναίρσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός.

Β) Επί της από 3-5-2005 αίτησης της Χ2.

Ι. Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την αναιρεσείουσα Χ2 με αριθμό ....., ......, ......., ...... εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αθηνών ......., οι πρώτη, τρίτη και τετάρτη και ...... η δεύτερη, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεση, για πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση του πληρεξουσίου Δικηγόρου της αναιρεσείουσας Ζαχαρία Σαλούστρου, με τον οποίο συμπαραστάθηκε στο ακροατήριο (βλ. τα ταυτάριθμα πρακτικά με την παρούσα), για τη δικάσιμο που είχε προσδιορισθεί αρχικά, της 18-12-2006, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε και η υπόθεση μεταφέρθηκε στο πινάκιο της δικασίμου, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους τέσσερις πρώτους αναιρεσίβλητους Α.Ε. ΡΙΚΟΜΕΞ, Ψ2, Ψ3 και Χ1. Οι αναριεσίβλητοι αυτοί όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίστηκαν, ούτε κατέθεσαν έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του πινακίου. Επομένως, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β' και γ', που εφαρμόζεται και ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου (άρθ. 575 εδ. β' του ΚΠολΔ), πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία των τεσσάρων αυτών αναιρεσιβλήτων της από 3-5-2005 αίτησης αναίρεσης.

ΙΙ. Ο λόγος αναίρεσης, του άρθρ. 559 αριθ. 11 γ' του ΚΠολΔ για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται όταν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο του αναιρεσείοντα, που είναι χρήσιμο προς άμεση ή έμμεση απόδειξη παραδεκτού και νομικά βάσιμου ισχυρισμού και όχι όταν έλαβε μεν υπόψη τούτο, έκρινε όμως ότι δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε.

Εξάλλου, ο λόγος αυτός αναίρεσης δημιουργείται και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο που είχε επικαλεστεί στο δικαστήριο της ουσίας ο αναιρεσείων και είχε προσκομίσει ο αντίδικος του, για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται το συγκεκριμένο έγγραφο που προσκομίστηκε και δεν λήφθηκε υπόψη.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την έλλειψη ατομικής ευθύνης του δεύτερου αναιρεσίβλητου Ψ2 μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώτης αναιρεσίβλητης Ανώνυμης Εταιρείας "ΡΙΚΟΜΕΞ ΑΕ", για το ένδικο εργατικό ατύχημα και την συνεπακόλουθη απόρριψη της αγωγής της αναιρεσείουσας ως προς αυτόν, έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων και όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Από τη διατύπωση αυτή καθώς και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τόσο την από ..... υπεύθυνη δήλωση του Ψ2 ως εργοδότη, της ΡΙΚΟΜΕΞ όσο και την από ...... αίτηση της ΡΙΚΟΜΕΞ υπογραφόμενη από τον Ψ2 για ανανέωση λειτουργίας της επιχείρησης, που επικαλέστηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως προς την περί του αντιθέτου αιτίαση του είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος ως προς την περαιτέρω αιτίαση ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα καθόσον αφορά την έλλειψη ατομικής ευθύνης της τρίτης αναιρεσίβλητης Ψ3, "δεν έλαβε υπόψη το με αριθ. 151 σχετικό που είχε προσκομίσει η εκ των αντιδίκων της πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία, και το οποίο αυτή είχε επικαλεστεί", είναι αόριστος διότι δεν εξειδικεύεται το συγκεκριμένο αποδεικτικό στοιχείο [μαρτυρική κατάθεση ή ένορκη βεβαίωση ή έγγραφο κλπ.] που δεν λήφθηκε υπόψη.

ΙΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ. η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και είναι αναιρετέα όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά γεγονότα στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Ως ζητήματα, υπό την ως άνω έννοια, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο. Επομένως ο λόγος αυτός, για να είναι ορισμένος, και κατά συνέπεια παραδεκτός, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός [αγωγικός, ένσταση ή αντένσταση] και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση, καθώς και η σύνδεση του με το διατακτικό της απόφασης, 2) οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά, 3) η εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, ήτοι σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις, και 4] η εκ πλαγίου παραβιασθείσα διάταξη του ουσιαστικού δικαίου.

Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται ότι σχετικά με την ευθύνη του πέμπτου αναιρεσιβλήτου Ψ5, ως προς τον οποίο η αγωγή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη, αν και η απόφαση δέχθηκε ότι η εκτέλεση του έργου της σιδηροκατασκευής ανατέθηκε σ' αυτόν [Ψ5], και ότι αυτός ανέθεσε τη σύνταξη της σχετικής στατικής μελέτης στον πολιτικό μηχανικό Γ3, και δεν συμμετείχε ως επιβλέπων μηχανικός ούτε στην κατασκευή της, την οποία επέβλεψε ο προαναφερόμενος πολιτικός μηχανικός και ο συνεργάτης του Γ4, αλλά ούτε και στην αποκατάσταση της βλάβης του κτιρίου από την πυρκαγιά του 1993, ώστε να του αποδοθεί οποιαδήποτε ευθύνη, εντούτοις "δεν διαλαμβάνει ουδεμία αιτιολογία (ή σε κάθε περίπτωση διαλαμβάνει αντιφατική αιτιολογία) γιατί ο εν λόγω αναιρεσίβλητος δεν ευθύνεται τουλάχιστον ως προστήσας τον Γ3 και τον Γ4".

Με το εκτεθέν όμως περιεχόμενο ο αναιρετικός αυτός λόγος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αόριστος, προεχόντως διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ο αγωγικός ισχυρισμός ως προς τον οποίο υπάρχει έλλειψη ή αντίφαση αιτιολογιών, και συγκεκριμένα αν η αγωγή περιείχε βάση ευθύνης εκ προστήσεως ως προς αυτόν τον αναιρεσίβλητο, και ποια τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση της, περαιτέρω δε δεν αναφέρεται που εντοπίζεται η αντίφαση, ούτε ποια η εκ πλαγίου παραβιασθείσα ως προς τον ίδιο αναιρεσίβλητο διάταξη, οι δε παρατιθέμενες παραδοχές της απόφασης είναι όλως αποσπασματικές και επιλεκτικές.

Μετά τα παραπάνω, πρέπει να γίνει δεκτή η από 5-4-2005 αίτηση αναίρεσης του Χ1 και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς την αγωγική ευθύνη του ίδιου αναιρεσείοντος, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ). Πρέπει επίσης να απορριφθεί η από 3-5-2005 αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα Χ2 όπως παρίσταται, στα δικαστικά έξοδα του παρόντος αναιρεσίβλητου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις από 5-4-2005 και 3-5-2005 αιτήσεις αναίρεσης.

Αναιρεί την υπ' αριθ. 7666/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, καθ' όσον αφορά την αγωγική ευθύνη του αναιρεσείοντος Χ1 ως εναγομένου.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, και κατά το ίδιο πιο πάνω μέρος της στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές,.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη με την ιδιότητα που παρίσταται στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Απορρίπτει την από 3-5-2005 αίτησης της Χ2 με την ιδιότητα που παρίσταται για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7666/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα Χ2 στη δικαστική δαπάνη του παρισταμένου πέμπτου αναιρεσίβλητου Ψ5, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ