359/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 359 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 359/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) .... , 2) Χ1 , 3) Χ2 , 4) ..... , 5) Χ3 και 6) ..., (οι 4η ,5ος και 6η ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος την 12-7-2000 Ζ1 ), που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Σαρδελά.

Των αναιρεσίβλητων: 1) .... και 2) .... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Λέντζιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4703/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 5355/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-4-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 6 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 14-4-2005 αίτησης για αναίρεση της 5355/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ λόγος για αναίρεση απόφασης επειδή δεν έχει νόμιμη βάση ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τον χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ. ΑΠ 1/1999 Ελλ. Δνη 40/270). Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου έγινε δεκτή κατά ένα μέρος διεκδικητική αγωγή ακινήτου που βάση είχε τόσο, τον παράλογο όσο και τον πρωτότυπο τρόπο κτήσης κυριότητας. Για να καταλήξει το Εφετείο στο πόρισμα αυτό δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα: Τα επίδικα εδαφικά τμήμα βρίσκονται στην κτηματική περιφέρεια της Κοινότητας Παλλήνης Αττικής, στη θέση ".... ". Έχουν έκταση 137,46 τ.μ. και εμφαίνονται στο από Ιουλίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του τυπογράφου μηχανικού .... , που έχει προσαρτηθεί στη 20907/1995 πράξη αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Κ. Μητρέλη και στο από Φεβρουαρίου - Ιουλίου τοπογραφικό διάγραμμα του πραγματογνώμονα .... με τα στοιχεία και στις δύο περιπτώσεις, που αναφέρονται στην απόφαση. Τμήμα του επιδίκου, εμβαδού 25,30 τ.μ. όπως τούτο εμφαίνεται στο διάγραμμα του άνω πραγματογνώμονα, ανήκει στο συνεχόμενο μείζον ακίνητο των εναγόντων (αναιρεσειόντων), το οποίο και αυτό περιγράφεται στο ίδιο διάγραμμα και στην απόφαση και περιλαμβάνει τα τμήματα 1 και 2 του 168 τεμαχίου. Το ακίνητο αυτό περιήλθε στους ενάγοντες, κατά συγκυριότητα, κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου στον καθένα από αυτούς (κατά τη διαδρομή της δίκης απεβίωσε από τους ενάγοντες ο Ζ1 και τη δίκη συνεχίζουν οι κληρονόμοι του, τρεις τελευταίοι αναιρεσείοντες), από κληρονομία του αποβιώσαντος στις 28-9-1994 πατέρα τους Χ3 , του οποίου την κληρονομία αποδέχθηκαν και μετέγραψαν τη σχετική συμβολαιογραφική πράξη. Το ίδιο μείζον ακίνητο ανήκε στην Χ2 , μητέρα του δικαιοπαρόχου τους, η οποία απεβίωσε το 1976 και την κληρονόμησαν ο πατέρας του και οι αδελφοί του, οι οποίοι αποδέχθηκαν την κληρονομία της και μετέγραψαν τη σχετική συμβολαιογραφική πράξη. Το 1982 μεταξύ των κληρονόμων της Χ2 έλαβε χώρα διανομή των κληρονομιαίων και προς τούτο συντάχθηκε το 13658/1982 διανεμητήριο συμβόλαιο του άνω συμβολαιογράφου .... και περιλαμβάνει τα τμήματα 1 και 2 του ... τεμαχίου. Από το άνω μείζον ακίνητο περιήλθε στον πατέρα των εναγόντων το 99/100 εξ αδιαιρέτου και το 1/100 περιήλθε στον αδελφό τούτου και θείο των εναγόντων Χ1 . Μετά τη διάνοιξη της νέας λεωφόρου Αθήνας - Μαραθώνος το όλο ακίνητο διαιρέθηκε σε δύο τμήματα, ένα βόρεια της οδού εμβαδού 2751,90 τ.μ. και ένα νότια της οδού εμβαδού 433,50 τ.μ. Στην Χ2 το όλο ακίνητο περιήλθε σ' αυτόν μετά από σύμβαση ανταλλαγής με τους αδελφούς .... και .... , για την οποία (σύμβαση) συντάχθηκαν τα 10699/1940 και 10723/1940 συμβόλαια του συμ/φου Κρωπίας ... , που νόμιμα μεταγράφηκαν. Μετά την άνω ανταλλαγή η Χ2 κατείχε το όλο ακίνητο και το νεμόταν, ασκώντας τις προσιδιάζουσες στη φύση του διακατοχικές πράξεις με διάνοια κυρίου (αναφέρονται συγκεκριμένες διακατοχικές πράξεις). Μετά το θάνατό της οι κληρονόμοι γιοί της, μεταξύ των οποίων και ο πατέρας των εναγόντων - αναιρεσειόντων, νέμονταν το ακίνητο ασκώντας τις ίδιες, όπως και η μητέρα τους, διακατοχικές πράξεις με διάνοια κυρίων τις οποίες συνέχισαν ν' ασκούν και οι τελευταίοι, μετά το θάνατο του πατέρα τους. Έτσι οι ενάγοντες κατέστησαν συγκύριοι του όλου ακινήτου κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου τόσο με παράγωγο τρόπο, όσο και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία. Σ' αυτό (το ακίνητο) περιλαμβάνεται και το άνω τμήμα του επιδίκου, εμβαδού 25,30 τ.μ., το οποίο κατέλαβαν οι εναγόμενοι - αναιρεσίβλητοι παρανόμως κατά το μήνα Δεκέμβριο του έτους 1994 και έκτοτε το κατέχουν. Δεν αποδείχθηκε ότι το υπόλοιπο τμήμα από το επίδικο (δηλαδή 137,46 - 25,30 = 112,16 τ.μ.) περιλαμβάνεται στο ακίνητο των εναγόντων, ούτε ότι αυτοί και οι δικαιοπάροχοί τους άσκησαν ποτέ επί του υπολοίπου αυτού τμήματος του επιδίκου οποιεσδήποτε πράξεις φυσικής εξουσιάσεως. Οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων, όσον αφορά το ανωτέρω εδαφικό τμήμα των 25,30 τ.μ., είναι αβάσιμοι. Με βάση αυτά τα περιστατικά το Εφετείο εξαφάνισε την απόφαση του Πρωτοδικείου και έκανε δεκτή τη διεκδικητική αγωγή των αναιρεσειόντων κατά ένα μέρος και συγκεκριμένα για το προαναφερόμενο τμήμα των 25,30 τ.μ.. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, όσον αφορά την κτήση της κυριότητας μόνο των 25,30 τ.μ. και όχι όλου του επιδίκου (δηλ. 137,46 τ.μ.) από τους ενάγοντες αναιρεσείοντες αφού, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, διέλαβε σ' αυτή επαρκείς σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο και συνεπώς ο πρώτος λόγος τόσο κατά το πρώτο μέρος όσο, κατ' εκτίμηση, και κατά το δεύτερο μέρος από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επειδή με τον δεύτερο και τελευταίο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τον αρ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, παραμόρφωσε το περιεχόμενο της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι οι γνωμοδοτήσεις των πραγματογνωμόνων δεν είναι έγγραφα κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 του ΚΠολΔ, ώστε η ενδεχόμενη παραμόρφωση του περιεχομένου τους, να θεμελιώνει τον ανωτέρω λόγο αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-4-2005 αίτηση του .... κ.λ.π. για αναίρεση της 5355/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ