357/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 357 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 357/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." όπως μετονομάστηκε η εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." και πρώην "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Τόμπρο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Απόστολο Γεωργιάδη, Στυλιανό Σταματόπουλο και Αικατερίνη Σωτηροπούλου και κατέθεσαν προτάσεις, 4) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... A.E." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευανθία Κατσίγιαννη και κατέθεσε προτάσεις, 5) Κ. Μ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Σωτηροπούλου και κατέθεσε προτάσεις, 6) Π. Μ. του Κ., 7) Ά. Μ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Απόστολο Γεωργιάδη, Στυλιανό Σταματόπουλο και Αικατερίνη Σωτηροπούλου και κατέθεσαν προτάσεις.

Κοινοποίηση: Ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην …, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε με την παρουσία και του Γραμματέα του, δημοσίευσε δια του Προέδρου του την απόφαση που έχει τον ίδιο αριθμό με αυτό το πρακτικό, με την οποία απέρριψε το αίτημα αναβολής και διέταξε την πρόοδο της δίκης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 461/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησαν οι υπό στοιχεία 1-3 ως άνω αναιρεσίβλητοι με την από 2/7/2013 αίτησή τους και τους από 16/12/2013 πρόσθετους λόγους αυτής, επί της οποίας εκδόθηκε η 1579/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 461/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 498/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21/4/2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η 498/2016 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί της από 10-2-2012 αγωγής της εταιρείας "Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης Α.Ε.", στη δικονομική θέση της οποίας υπεισήλθε αρχικά η ανώνυμη εταιρεία "... Α.Ε.", και ακολούθως, ως καθολική διάδοχος, μετά από απορρόφηση της τελευταίας, η αναιρεσείουσα, περί αναγνώρισης της ανυπαρξίας της 32/2011 Διαιτητικής Απόφασης, καθώς και επί της από 12.11.2014 πρόσθετης παρέμβασης της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... A.E.", της από 5.1.2015 πρόσθετης παρέμβασης του Ελληνικού Δημοσίου και της από 24.2.2015 πρόσθετης παρέμβασης των Κ. Π. Μ., Π. Κ. Μ. και Ά. Κ. Μ., μετά την έκδοση της 1579/2014 απόφασης του Αρείου Πάγου, δυνάμει της οποίας αναιρέθηκε η 461/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή.

Η διαιτησία, ως συμβατικά επιλεγμένη δεσμευτική εκδίκαση ορισμένης διαφοράς από διαιτητές, αντί των κρατικών δικαστηρίων, είναι ιδιαίτερη μορφή οργάνωσης, ακολουθητέας διαδικασίας και απαιτούμενων δικονομικών προϋποθέσεων για την παροχή δικαστικής προστασίας, με την έννοια ότι η προστασία αυτή δεν παρέχεται από κρατικά δικαστήρια, αλλά κατά την ελεύθερη επιλογή των διαδίκων από όργανα ή πρόσωπα της εκλογής τους. Η σχέση της διαιτησίας προς την τακτική δικαιοσύνη, υπό την ισχύ του ΚΠολΔ, διαμορφώθηκε ως σχέση δύο παράλληλων δικαιοδοτικών τάξεων, που αποκλείονται αμοιβαία. Ως γνήσια δικαιοδοτική πράξη, η διαιτητική απόφαση, από την έκδοσή της, παράγει δεδικασμένο υπό τις διαγραφόμενες στο άρθρο 896 ΚΠολΔ, προϋποθέσεις, (εφαρμοζόμενων προς τούτο των διατάξεων των άρθρων 322, 324 έως 330, 332 έως 334 ΚΠολΔ) και εξοπλίζεται με εκτελεστότητα κατ’ άρθρο 904 παρ. 2 εδ. β’ ΚΠολΔ. Για την τήρηση όμως των στοιχειωδών δικαιοδοτικών εγγυήσεων εκ μέρους των διαιτητών και τη συμμόρφωσή τους προς τη βασική αυτή επιταγή, θεματοφύλακας παραμένει το κράτος μέσω των πολιτειακών (τακτικών) δικαστηρίων. Η ενεργός ανάμειξη των τελευταίων εκδηλώνεται με τον έλεγχο της διαιτητικής αποφάσεως, μέσω κυρίως της αγωγής ακυρώσεως κατ’ άρθρο 897 επ. ΚΠολΔ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 897 ΚΠολΔ, η διαιτητική απόφαση μπορεί να ακυρωθεί ολικά ή εν μέρει μόνο με δικαστική απόφαση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν και ειδικότερα, εκτός άλλων, αν η συμφωνία για τη διαιτησία είναι άκυρη (παρ. 1), καθώς και είναι αντίθετη προς διατάξεις δημόσιας τάξης ή προς τα χρηστά ήθη (παρ. 6). Κατά την έννοια του εδαφίου αυτού, ως διατάξεις δημόσιας τάξης, η παραβίαση των οποίων δικαιολογεί τη δικαστική ακύρωση της διαιτητικής αποφάσεως, νοούνται οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου που έχουν θεσπισθεί πρωτίστως για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και συνθέτουν τα πολιτειακά, πολιτιστικά, κοινωνικά ή οικονομικά θεμέλια της ημεδαπής έννομης τάξης, συγκροτούν δηλαδή τη δημόσια τάξη, υπό έννοια προσομοιάζουσα προς εκείνη του άρθρου 33 ΑΚ. Η παραβίαση, άρα, κανόνων αναγκαστικού δικαίου τεθέντων πρωτίστως προς εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, εκφεύγει του ουσιαστικού δικαστικού ελέγχου. Εξάλλου, δεν προσβάλλεται η δημόσια τάξη κατά την παραπάνω έννοια και δεν θεμελιώνεται συνεπώς ο αντίστοιχος λόγος ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης, όταν αυτή εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο ή έχει απλώς ανεπαρκή αιτιολογία, εκτός αν από την υλοποίηση (εκτέλεση) της απόφασης θα εδημιουργείτο κατάσταση αντίθετη προς τις ως άνω θεμελιώδεις αντιλήψεις της ελληνικής έννομης τάξης. Υπό την αντίθετη εκδοχή, κατά την οποία, ως τέτοιες διατάξεις (δημόσιας τάξης), νοούνται όλες ανεξαιρέτως οι διατάξεις αναγκαστικού δικαίου (jus cogens), θα προέκυπτε το άτοπο να ελέγχεται η διαιτητική απόφαση για παραβίαση οποιασδήποτε διάταξης αναγκαστικού δικαίου (από τις οποίες υπάρχει πληθώρα στο δίκαιο των συναλλαγών), ουσιαστικώς δηλαδή να επανεκδικάζεται η υπόθεση και να περιάγεται η διαιτητική διαδικασία σε απλό διαδικαστικό προστάδιο της πολιτικής δίκης, πράγμα που θα αντιστρατευόταν ευθέως στη σχετική προς τη φύση της αρχή της μη αναθεωρήσεως της ουσίας της διαιτητικής αποφάσεως. Εξάλλου, δεν προσβάλλεται η δημόσια τάξη κατά την παραπάνω έννοια και δεν θεμελιώνεται συνεπώς ο αντίστοιχος λόγος ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης, όταν αυτή εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο ή έχει απλώς ανεπαρκή αιτιολογία, εκτός αν από την υλοποίηση (εκτέλεση) της απόφασης θα εδημιουργείτο κατάσταση αντίθετη προς τις ως άνω θεμελιώδεις αντιλήψεις της ελληνικής έννομης τάξης (ΟλΑΠ 14/2015). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις, εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται εν όψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση. Τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 34/2015, ΑΠ 560/2013). Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε. Ειδικότερα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει, όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα. Δηλαδή δεν υπάρχει ανεπάρκεια αιτιολογίας, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτική, αλλά πλήρη αιτιολογία, αφού αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Συνακόλουθα, τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 253/2013). Για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη υπόθεση α) παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) και β) έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) απαιτείται να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες ευθέως και εκ πλαγίου κανόνες ουσιαστικού δικαίου, προκειμένου να ελεγχθεί αναιρετικώς εάν παραβιάσθηκαν οι κανόνες αυτοί ή εάν υπάρχει σχετικά με την εφαρμογή τους έλλειψη αιτιολογιών ή αντίφαση ή ανεπάρκεια αυτών, ενόψει του ότι ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί να προβεί σε αυτεπάγγελτη θεμελίωση αυτών βάσει της αρχής jura novit curia, η οποία δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία (ΑΠ 651/2010, ΑΠ 142/2009). Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με την υπ’ αριθμ. 12237/4667/30-06-1960 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης και Οικονομικών (ΦΕΚ Δ’ 92/06-07-1960), απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά υπέρ και με δαπάνες του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.) και λόγω δημόσιας ωφέλειας, ήτοι για την εκτέλεση έργων τουριστικής ανάπτυξης στην περιοχή "..." Αττικής (...), εδαφική έκταση 512.000 τ.μ. περίπου, η οποία αποτελεί τμήμα της εκεί ομώνυμης χερσονησίδας, που βρίσκεται στο .... Στις 19-10-1960 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Δ’ 144/19-10-1960, ανακοίνωση για την παρακατάθεση της δικαστικώς καθορισθείσας προσωρινής αποζημίωσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, η δε αποζημίωση αυτή, όπως προκύπτει από το εν λόγω ΦΕΚ, δεν αφορούσε ολόκληρη την ως άνω απαλλοτριωθείσα έκταση, αλλά μέρος αυτής, εμβαδού 250.303 τ.μ., επί του οποίου και μόνο ο Ε.Ο.Τ. απέκτησε κατά πρωτότυπο τρόπο την κυριότητα. Για το λόγο αυτό, με την υπ’ αριθμ. ...04-09-1963 τροποποιητική απόφαση των ιδίων ως άνω Υπουργών (ΦΕΚ Δ’ 146/13-09-1963), ανακλήθηκε μερικώς η κηρυχθείσα αναγκαστική απαλλοτρίωση, περιορισθείσα σε έκταση συνολικού εμβαδού 251.715 τ.μ., για την οποία συντελέστηκε η απαλλοτρίωση και προσδιορίστηκε η ακριβής θέση της απαλλοτριωθείσας έκτασης επί του συνοδεύοντος την απαλλοτριωτική πράξη κτηματογραφικού διαγράμματος. Επακολούθησε η υπ’ αριθμ. .../22-07-1970 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Συντονισμού (ΦΕΚ Δ’ 169/08-08-1970), με την οποία απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά υπέρ και με δαπάνες του Ε.Ο.Τ. και λόγω δημόσιας ωφέλειας, ήτοι προς επέκταση των εκεί τουριστικών εγκαταστάσεων του E.O.T. στο "..." Αττικής και την ολοκλήρωση των προγραμματισθέντων έργων τουριστικής ανάπτυξης, εδαφική έκταση συνολικού εμβαδού 40.300 τ.μ., η οποία αποτελεί την προς ανατολάς προέκταση της πρώτης, η δε κυριότητά της περιήλθε στον Ε.Ο.Τ. στις 24-05-1972, μετά τη συντέλεση της εν λόγω απαλλοτρίωσης, με τη δημοσίευση στο ΦΕΚ Δ’ 121/24-05-1972 ανακοίνωσης για την παρακατάθεση της δικαστικώς καθορισθείσας αποζημίωσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Ο έμπροσθεν των ανωτέρω απαλλοτριωθεισών εκτάσεων αιγιαλός αποτελεί πράγμα κοινόχρηστο και ανήκει στην κυριότητα του Δημοσίου, σύμφωνα με τα άρθρα 967 και 968 του Α.Κ. Με την προβλεπόμενη από το άρθρο 12 α’ του Ν.Δ. 180/1946 διαδικασία, που προστέθηκε με το άρθρο 2 του Ν. 827/1948 (ΦΕΚ Α’ 258/1948), ο αιγιαλός της συγκεκριμένης περιοχής χαρακτηρίστηκε ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα (Τ.Δ.Κ.), χρήσιμο για την ανάπτυξη του τουρισμού, εντεύθεν δε η διοίκηση και διαχείρισή του ανατέθηκε στον Ε.Ο.Τ. Ο χαρακτηρισμός αυτός έγινε τμηματικά σε δύο φάσεις και συγκεκριμένα : α) Με το Β.Δ. 356/1960 (ΦΕΚ Α’ 77/10-06-1960) , όπως διευκρινίστηκε με το Β.Δ. 237/1961 (ΦΕΚ Α’ 74/05-05-1961) χαρακτηρίστηκε ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα η έκταση που καταλαμβάνεται από τη ζώνη του χειμερίου κύματος, που περιβάλλει την κατά το έτος 1960 απαλλοτριωθείσα έκταση, της οποίας (ζώνης) το εμβαδόν δεν προσδιορίζεται. Η διοίκηση και η διαχείριση της έκτασης αυτής ανατέθηκε στον Ε.Ο.Τ., με την υπ’ αριθμ. .../22-09-1960 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης και Οικονομικών, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 449/1960, β) Με το Β.Δ. 448/27-05-1970 (ΦΕΚ Α’ 145/27-06-1970) χαρακτηρίστηκε ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα, συνεχόμενο τμήμα του ιδίου αιγιαλού, το οποίο εκτείνεται ανατολικά και σε επαφή προς το Τουριστικό ..., έχει έκταση 34,5 στρεμμάτων περίπου και περιβάλλει την κατά το έτος 1970 απαλλοτριωθείσα δεύτερη έκταση. Η διοίκηση και η διαχείριση της έκτασης αυτής ανατέθηκε στον Ε.Ο.Τ., με την υπ’ αριθμ. .../28-07-1970 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 599/27-08-1970. Έτσι, οι ως άνω απαλλοτριωθείσες εδαφικές εκτάσεις μετά του αιγιαλού (Τ.Δ.Κ.), συνολικού εμβαδού (245.775 + αιγιαλός 80.620) 326.395 τ.μ., αποτελούν μία ενιαία έκταση, η οποία προορίζεται, σύμφωνα με τις περί απαλλοτριώσεως αυτής αποφάσεις, για τουριστική ανάπτυξη της περιοχής ... Αττικής, με την εκτέλεση "ολοκληρωμένων" έργων, προς επίτευξη του σκοπού της δημόσιας ωφέλειας. Περαιτέρω, με το άρθρο 6 παρ. 18 στοιχ. β’ του Ν. 2160/1993 (ΦΕΚ A’ 118/1993), με τον οποίο ρυθμίστηκαν θέματα τουριστικού ενδιαφέροντος, προβλέφθηκε η δημιουργία ζωνών τουριστικού ενδιαφέροντος και αναψυχής σε πέντε περιοχές της χώρας, μεταξύ των οποίων και η περιοχή ... Αττικής, όπως αυτή προσδιορίστηκε με τις κατά τα έτη 1960 και 1970 αποφάσεις περί απαλλοτριώσεως. Οι επιτρεπόμενες στις περιοχές αυτές χρήσεις γης, καθώς και οι όροι του περιορισμού δόμησής τους, διατυπώθηκαν στο παράρτημα I του άρθρου 41 του νόμου αυτού, ενώ με την παρ. 18 στοιχ. δ’ του ίδιου ως άνω άρθρου, ορίστηκε ότι : "Η εκτέλεση όλων των έργων που απαιτούνται για τη δημιουργία, λειτουργία, εκμετάλλευση και οικονομική βιωσιμότητα των περιοχών ... ΑΤΤΙΚΗΣ, μπορεί να παραχωρείται σε επιχείρηση ή επιχειρήσεις (δημόσιες ή ιδιωτικές) ή σε όμιλο επιχειρήσεων (δημοσίων ή ιδιωτικών) εφεξής αποκαλούμενο Φορέα Διαχείρισης. Η παραχώρηση γίνεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ύστερα από πρόσκληση του Υπουργού για εκδήλωση ενδιαφέροντος με δημόσιο διαγωνισμό. Με αποφάσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι διενέργειας του διαγωνισμού και η διαδικασία μέχρι την υπογραφή της σχετικής συμβάσεως. Επιτροπή του διαγωνισμού είναι το Δ.Σ. του Ε.Ο.Τ. Η κατακύρωση του διαγωνισμού γίνεται μετά από εισήγηση του Δ.Σ. του Ε.Ο.Τ. και απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως". Τελικά, μετά από διάφορες νομοθετικές μεταβολές, η παραπάνω αρμοδιότητα του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας για παραχώρηση των ανωτέρω περιοχών, περιήλθε από 01-02-1996, στον Υπουργό Ανάπτυξης (άρθρα 2 του Ν. 1835/1989, 1 και 2 του π.δ/τος 417/1991, 1 του π.δ/τος 459/1993, 1 και 2 του π.δ/τος 27/1996, 1 του π.δ/τος 122/2004 και 1 του Ν. 3270/2004). Ο Υπουργός Ανάπτυξης με την υπ’ αριθμ. .../25-08-1998 απόφασή του, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 950/2-09-1998, εξήγγειλε την έναρξη της διαδικασίας για τη δημιουργία Ζώνης Τουρισμού και Αναψυχής στην περιοχή ... Αττικής, με τους όρους και προϋποθέσεις που όριζε ο Ν. 2160/1993. Με την ίδια απόφαση δηλώθηκε ότι η εκτέλεση όλων των αναγκαίων προς τούτο έργων θα ανατεθεί σε Φορέα Διαχείρισης, ο οποίος θα επιλεγόταν με δημόσιο διεθνή πλειοδοτικό διαγωνισμό, για την εκδήλωση ενδιαφέροντος. Ο διαγωνισμός αυτός προκηρύχθηκε με την υπ’ αριθμ. .../10-09-1998 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και αφορούσε την παραχώρηση 326,3 στρεμμάτων, από τα οποία 245,7 στρέμματα ανήκαν κατά κυριότητα στον Ε.Ο.Τ., στον οποίο είχαν περιέλθει δυνάμει της ως άνω απαλλοτρίωσης και 80,6 στρέμματα αποτελούσαν αιγιαλό, που είχε χαρακτηρισθεί ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα και η διοίκηση και διαχείρισή του είχε ανατεθεί στον Ε.Ο.Τ. Η προκήρυξη του ανωτέρω διαγωνισμού επαναλήφθηκε με την υπ’ αριθμ. .../01-10-1998 ορθή επανάληψη προκήρυξης του ίδιου Υπουργού, με την οποία η προς παραχώρηση έκταση περιορίστηκε σε 241,12 στρέμματα και περιελάμβανε 198,8 στρέμματα κυριότητας του Ε.Ο.Τ., στον οποίο είχαν περιέλθει με βάση την προεκτεθείσα απαλλοτρίωση και 42,32 στρέμματα αιγιαλού, που είχε χαρακτηρισθεί ως Τ.Δ.Κ., η διοίκηση και διαχείριση του οποίου είχε ανατεθεί στον Ε.Ο.Τ. Ο ως άνω δημόσιος διεθνής διαγωνισμός διεξήχθη στις 17-12-1998 και κατ’ αυτόν ανακηρύχθηκε πλειοδότης η Κοινοπραξία των εταιρειών "... Α.Ε." και "Ανώνυμος ... Α.Ε.", η οποία σύμφωνα και με την από 17-12-1998 προσφορά της διαμόρφωσε το μεγαλύτερο συγκριτικά τίμημα, κατά τα οριζόμενα στη διακήρυξη του διαγωνισμού. Μετά την ανακήρυξη του πλειοδότη με το από 27-1-1998 πρακτικό της Επιτροπής Διαγωνισμού, ο Υπουργός Ανάπτυξης, όπως είχε δικαίωμα από τη διακήρυξη, προέβη σε διαπραγματεύσεις με την πλειοδότρια Κοινοπραξία, προκειμένου η τελευταία να βελτιώσει την προσφορά της, επ’ ωφελεία του Ε.Ο.Τ. Μετά από τις διαπραγματεύσεις αυτές, η πλειοδότρια υπέβαλε την από 11-2-1999 βελτιωτική πρόταση επί της προσφοράς της και επακολούθησε η κατακύρωση του αποτελέσματος του διαγωνισμού στην εν λόγω πλειοδότρια Κοινοπραξία με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ", σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 18 στοιχ. δ’ του Ν. 2160/1983, με την υπ’ αριθμ. .../14-5-1999 Απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β’ 878/24-5-1999), αφού προηγήθηκε η σχετική θετική εισήγηση του Δ.Σ. του Ε.Ο.Τ. και μετά την ολοκλήρωση του, κατά το άρθρο 19 παρ. 7 του Π.Δ. 774/1980, προληπτικού ελέγχου νομιμότητας εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο αποφάνθηκε ομοφώνως υπέρ της νομιμότητας της όλης διαδικασίας και του σχεδίου συμβάσεως. Όπως προαναφέρθηκε, οι ανωτέρω εταιρείες συνέστησαν την Κοινοπραξία με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "... Α.Ε. ", η οποία ανέλαβε, με παράλληλη ευθύνη των δύο ως άνω ιδρυτών και μοναδικών μετόχων της, όλες τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που απέρρεαν από τον ως άνω διαγωνισμό και την κατακύρωση του αποτελέσματος αυτού, για τη προσήκουσα εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων. Η σύσταση της Κοινοπραξίας αυτής ήταν υποχρεωτική, σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 18 στοιχ. δ’ του Ν. 2160/1983 και τα άρθρα 2, 8.1.7 και 10 1γ’ της διακήρυξης του διαγωνισμού. Μεταξύ της εν λόγω Κοινοπραξίας, ως Φορέα Διαχείρισης, κατά τον Ν. 2160/1983 και του Υπουργού Ανάπτυξης, ενεργούντος ως νομίμου εκπροσώπου και για λογαριασμό του Ε.Ο.Τ., καταρτίστηκε η υπ’ αριθμ. ...22-09-1999 Σύμβαση Μίσθωσης Ακινήτου (Σύμβαση Παραχώρησης της χρήσης και εκμετάλλευσης προς τουριστική αξιοποίηση έκτασης του Ε.Ο.Τ. 241,12 στρεμμάτων), ενώπιον της Συμβολαιογράφου Περιστερίου Μ. Π. - Δ., που μεταγράφηκε νόμιμα, με αντικείμενο την παραχώρηση στην αντισυμβαλλόμενη εταιρία, για χρονικό διάστημα σαράντα (40) ετών, της χρήσης και εκμετάλλευσης προς τουριστική αξιοποίηση έκτασης του Ε.Ο.Τ. συνολικού εμβαδού 241,12 στρεμμάτων, που περιλαμβάνει αφενός το ξενοδοχειακό συγκρότημα του ... (Ξενία ... και λοιπές τουριστικές εγκαταστάσεις) και αφετέρου αιγιαλό (42,32 στρεμμάτων), ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα και του οποίου η διοίκηση και διαχείριση είχε ανατεθεί στον Ε.Ο.Τ. Εξάλλου, με το άρθρο 12 του Ν. 2636/1998, συνεστήθη η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία " .... ", για τη διαχείριση της περιουσίας του τελευταίου, η οποία μετονομάστηκε αρχικώς σε "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" (άρθρο 9 παρ. 4 Ν. 2837/2000), ακολούθως σε "... Α.Ε." (άρθρο 2 παρ. 1 στοιχ. δ’ Ν. 3270/2004) και η οποία σύμφωνα με το άρθρο 13 του ανωτέρω Ν. 2626/1998 (όπως αυτό αντικαταστάθηκε με άρθρο 9 παρ. 6 του Ν. 2837/2000) έχει αυτοδικαίως τη διοίκηση, διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας και των επιχειρηματικών μονάδων του Ε.Ο.Τ., δικαιούμενη να ενεργεί κάθε πράξη διαχειρίσεως και διαθέσεως για δικό της λογαριασμό και στο όνομά της, για την επίτευξη δε του σκοπού της μπορεί να ασκεί οποιαδήποτε πράξη ή δραστηριότητα και ιδίως να διαθέτει τα περιουσιακά στοιχεία του Ε.Ο.Τ. με πώληση ή ανταλλαγή, να εκμισθώνει αυτά, να ενάγει και ενάγεται και διεξάγει στο όνομά της κάθε δίκη που αφορά τα στοιχεία αυτά. Μετά την άσκηση της υπό κρίση αγωγής, μετονομάστηκε, μετά την απορρόφηση της "... Α.Ε.", σε "... Α.Ε." (άρθρο 47 του Ν. 3943/31-3-2011), εν συνεχεία δε, μετά την κατά το Δεκέμβριο του έτους 2011 απορρόφηση και της "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΚΕΔ) Α.Ε.", δυνάμει των διατάξεων του Ν. 4002/2011, σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμό Δ6Α 1162069 ΕΞ 2011 ΚΥΑ (ΦΕΚ 2779 Β’ /2-12-2011) μετονομάστηκε σε "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΕΤ.Α.Δ.) Α.Ε.", επωνυμία με την οποία παρίσταται πλέον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Στη συνέχεια, δυνάμει του άρθρου 16 του ν. 4146/2013 "Διαμόρφωση Φιλικού Αναπτυξιακού Περιβάλλοντος για τις Στρατηγικές και Ιδιωτικές Επενδύσεις και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 90 Α’ /18-04-2013), συστάθηκε η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.", η οποία με το Ν. 4321/2015 (ΦΕΚ Α’ 32/21-03-2015), σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμ. 41082/2015 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 2424 Β’ /16-04-2015) απορροφήθηκε ως σύνολο ενεργητικού και παθητικού από την "ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.", η οποία δυνάμει της παρ. 3 του άρθρου 1 της ανωτέρω Κ.Υ.Α., ως καθολική διάδοχος συνεχίζει τις δίκες της απορροφηθείσας εταιρείας. Ειδικότερα, στο άρθρο 13 παρ. 1 του ιδρυτικού της νόμου 2636/1998, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 παρ. 6 του Ν. 2837/2000, ορίζεται ότι: α) Σκοπός της εταιρίας είναι η διοίκηση, η διαχείριση και η αξιοποίηση της περιουσίας και των επιχειρηματικών μονάδων του Ε.Ο.Τ., β) Η εταιρία έχει αυτοδικαίως από την έναρξη ισχύος της παρούσας διάταξης, τη διοίκηση , διαχείριση και εκμετάλλευση της περιουσίας και των επιχειρηματικών μονάδων του Ε.Ο.Τ., όπως προσδιορίζονται στο παρόν άρθρο, δικαιούμενη να ενεργεί κάθε πράξη διαχειρίσεως και διαθέσεως για δικό της λογαριασμό και στο όνομά της, γ) Ο κινητός εξοπλισμός όλων των επιχειρηματικών μονάδων των οποίων η εταιρία έχει κατά τα ανωτέρω τη διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση, περιέρχεται σε αυτήν κατά κυριότητα, χωρίς αντάλλαγμα και λογιστική αξία". Ο ανωτέρω σκοπός συμπληρώθηκε με το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 3270/2004, που όρισε ότι η αξιοποίηση της περιουσίας του Ε.Ο.Τ. γίνεται "σύμφωνα με τους στόχους και τις προτεραιότητες της τουριστικής πολιτικής της χώρας". Περαιτέρω, στην προαναφερόμενη υπ’ αριθμ. ...22-09-1999 Μισθωτική Σύμβαση και ειδικότερα στα άρθρα 1, 2 και 3 αυτής ορίζονται τα εξής: Άρθρο 1° - Αντικείμενο της σύμβασης: ".... 3. Ο Ε.Ο.Τ. παραχωρεί ... τη χρήση και εκμετάλλευση της περιγραφόμενης πιο πάνω έκτασης (τουριστικής ζώνης ) και του υπάρχοντος σε αυτή ξενοδοχειακού συγκροτήματος, με όλα τα συστατικά και παραρτήματα, με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη και αξιοποίηση αυτών και την αναβάθμιση του προσφερομένου τουριστικού προϊόντος, με τη δημιουργία εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής (δημιουργία ζώνης τουρισμού και αναψυχής), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 18, 31 παρ. 7, 8, 9 και 10 και 33 του Ν. 2160/2003... ". Άρθρο 2° - Επενδυτικό Πρόγραμμα: "1.0 Μισθωτής - Φορέας Διαχείρισης αναλαμβάνει την υποχρέωση να δημιουργήσει και στη συνέχεια λειτουργήσει και εκμεταλλευθεί σε όλη τη διάρκεια της παραχώρησης το αναφερόμενο στην οικονομική προσφορά του Τουριστικό Συγκρότημα μικτού τύπου, που περιλαμβάνει τις εξής ενότητες: α) Ξενοδοχειακό Συγκρότημα I, Τάξης ΑΑ (Ξενοδοχείο κλασσικού τύπου, Συνεδριακό κέντρο, ...), β) Ξενοδοχειακό Συγκρότημα II ( Επιπλωμένων διαμερισμάτων, τάξης ΑΑ), γ) Τουριστικές κατοικίες και επαύλεις πολυτελείας, δ) Συγκρότημα Καταστημάτων - Εστιατορίων, ε) Ξενοδοχειακό Λιμένα". Συμφωνήθηκε, επίσης, ότι η μεν συνολική επιφάνεια της εκμετάλλευσης δεν θα υπερβαίνει τα 35.000 τ.μ., η δε εκτιμώμενη δαπάνη προϋπολογίστηκε στο ποσό των 10.700.000.000 δραχμών, όπως ειδικότερα αναλύεται, κατά κατηγορία έργου, στο άρθρο 2 της σύμβασης. Εξάλλου, με το άρθρο 3° της σύμβασης ορίστηκε ότι: "Η παραχώρηση θα αρχίζει από την ημερομηνία παράδοσης της μίσθιας έκτασης με το υπάρχον σε αυτή ξενοδοχειακό συγκρότημα στον Μισθωτή - Φορέα Διαχείρισης, που θα γίνει υποχρεωτικά με πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής και θα λήγει την αντίστοιχη ημερομηνία μετά 40 χρόνια". Περαιτέρω, με το άρθρο 5° της σύμβασης καθορίστηκε το μίσθωμα, το οποίο διακρίνεται σε ετήσιο, πενταετές και εφάπαξ, η υποχρέωση καταβολής του οποίου αρχίζει από την ημερομηνία παράδοσης του μισθίου τουριστικού συγκροτήματος. Ειδικότερα, το ετήσιο μίσθωμα συμφωνήθηκε για το πρώτο έτος της μίσθωσης στο ποσό των 700.000.000 δραχμών, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ετησίως, σύμφωνα με τον δείκτη τιμών καταναλωτή του προηγούμενου έτους και θα προκαταβάλλεται σε δύο ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις, μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο των μηνών Ιουνίου και Δεκεμβρίου. Το πενταετές μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 1.650.000.000 δραχμών, το οποίο θα αφορά το αντίτιμο της εκμίσθωσης για πέντε χρόνια και θα καταβάλλεται σε δύο εξαμηνιαίες δόσεις, κατά το πρώτο έτος εκάστης πενταετίας. Το εφάπαξ μίσθωμα ανέρχεται στο ποσό των 50.000.000 δραχμών, καταβλητέο σε πέντε ετήσιες ισόποσες δόσεις, η πρώτη των οποίων θα καταβληθεί με την παράδοση της έκτασης, οι δε υπόλοιπες ανά δωδεκάμηνο, εντός του πρώτου μήνα από την έναρξη αυτού, ενώ με το άρθρο 6° της σύμβασης ορίστηκαν οι εγγυήσεις καλής εκτέλεσης, τόσο της παραχώρησης, όσο και της επένδυσης. Η μίσθια έκταση των 241,12 στρεμμάτων παραδόθηκε στη μισθώτρια στις 22-10-1999 και η ημερομηνία αυτή αφετηριάζει και την έναρξη της μισθώσεως. Τέλος, στο άρθρο 24° της σύμβασης, με τον τίτλο "Δωσιδικία - Εφαρμοστέο Δίκαιο, ορίστηκε ότι: "Με την επιφύλαξη του επόμενου άρθρου, όλες οι διαφορές που τυχόν θα προκύψουν από την παρούσα σύμβαση παραχώρησης, θα υπάγονται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των δικαστηρίων των Αθηνών", ενώ στο άρθρο 25° της σύμβασης ορίστηκε ρητά ότι: "Κάθε διαφορά μεταξύ του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.) αφενός και του Μισθωτή - Φορέα Διαχείρισης αφετέρου, που θα ανακύπτει από την εφαρμογή και εκτέλεση της παρούσας σύμβασης και θα αναφέρεται στην εκτέλεση ή την ερμηνεία των όρων αυτής και ιδίως στον τρόπο εκπληρώσεως των συμβατικών υποχρεώσεων του Μισθωτή - Φορέα Διαχείρισης και στο ύψος της επένδυσης που έχει αναλάβει την υποχρέωση να πραγματοποιήσει θα επιλύεται αποκλειστικά με διαιτησία από διαιτητικό δικαστήριο συγκροτούμενο από τρεις Διαιτητές". Δηλαδή τα συμβαλλόμενα μέρη συνήψαν έγκυρη ρήτρα διαιτησίας, σύμφωνα με την οποία εκδήλωσαν την σαφή βούλησή τους να επιλύουν κάθε μελλοντική διαφορά, που θα ανέκυπτε από την εφαρμογή και την εκτέλεση της σύμβασης αυτής, με προσφυγή στη διαιτητική διαδικασία. Η ανωτέρω αρχική σύμβαση τροποποιήθηκε στη συνέχεια, δυνάμει της υπ’ αριθμ. ...-2003 Σύμβασης, η οποία καταρτίστηκε ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., μεταξύ αφενός του Υπουργού Ανάπτυξης και του Διευθύνοντος Συμβούλου, ως νομίμων εκπροσώπων της εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και αφετέρου της μισθώτριας Κοινοπραξίας και των μελών της. Με τη σύμβαση αυτή συμφωνήθηκαν, μεταξύ άλλων, από τα μέρη τα εξής: "... 6. Διαρκούσης της μισθώσεως η μισθώτρια με σειρά εγγράφων της γνωστοποίησε στην "Ε.Τ.Α. Α.Ε." ότι, για λόγους που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητά της, διαταράχθηκε η ισορροπία της συμβάσεως και παρακωλύθηκε αυτή στην εκ μέρους της ομαλή και απρόσκοπτη χρήση του μισθίου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σύμβαση, με συνέπεια να υποστεί σημαντική οικονομική ζημία, άνευ υπαιτιότητάς της ... 8. Κατόπιν των ανωτέρω, οι εδώ συμβαλλόμενοι, χάριν συμβιβαστικής επίλυσης της προκύψασας διαφοράς, συμφωνούν και κάνουν αμοιβαίως αποδεκτά τα παρακάτω, κατ’ αντίστοιχη τροποποίηση των όρων της αρχικής σύμβασης (...99)...". Ειδικότερα, επήλθαν οι εξής τροποποιήσεις: α) Μετατέθηκε ο χρόνος έναρξης της μίσθωσης και αντί της 22-10-1999, ορίστηκε ως χρόνος έναρξης της μίσθωσης η 01-03-2000 (την ημερομηνία αυτή αποχώρησε από το μίσθιο η κατέχουσα αυτό εταιρεία "Γενικαί Τουριστικαί Επιχειρήσεις") και η λήξη αυτής την αντίστοιχη ημερομηνία μετά σαράντα χρόνια (άρθρο 1), β) Συμφωνήθηκε ότι για το χρονικό διάστημα από 01-03-2000 έως 01-03-2005, που κατά κοινή εκτίμηση των συμβαλλομένων προβλέπεται να έχει εκδοθεί η άδεια οικοδομής των νέων εγκαταστάσεων και εφεξής για 24 μήνες, κατά μέγιστο όριο "η μισθώτρια θα καταβάλει συνολικό μίσθωμα ίσο προς το ήμισυ του ετησίου μισθώματος των 700.000.000 δραχμών, για περίοδο λειτουργίας πέντε μηνών κατ’ έτος, μη υποχρεούμενη σε καταβολή μισθώματος για την περίοδο μη λειτουργίας και εκμετάλλευσης μισθίου εντός της ως άνω κατασκευαστικής περιόδου" (άρθρο 2), γ) Η μισθώτρια ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει στο μίσθιο με δική της μέριμνα, ευθύνη και δαπάνες, χωρίς δικαίωμα συμψηφισμού ή αποζημίωσης, επενδυτικό σχέδιο προϋπολογισμού 37.862.056.000 δραχμών (σε ευρώ 111.114.000), το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι αξίας κατώτερης των 30.000.000.000 δραχμών (σε ευρώ 88.041.085,84) (άρθρο 5 παρ. 1). Τα έργα αυτά αναφέρονται στον συνημμένο στην τροποποιητική σύμβαση πίνακα I, περιέχονται στην από 29-11-2001 αρχιτεκτονική μελέτη της μισθώτριας, που εγκρίθηκε από τον Ε.Ο.Τ. και αποτελούν ελάχιστη υποχρεωτική επένδυση, που δεσμεύεται να εκτελέσει η μισθώτρια στο μίσθιο. Μεταξύ των έργων αυτών περιλαμβάνονται 35 νέες κατοικίες και 3 νέες τουριστικές επαύλεις, δ) Συμφωνήθηκε παράταση της μίσθωσης κατά δέκα πέντε (15) έτη από τη λήξη του χρόνου της αρχικής, με την προϋπόθεση ότι θα έχει υλοποιηθεί επενδυτικό έργο αξίας τουλάχιστον 88.041.085,84 ευρώ. Εξάλλου, η εν λόγω Τροποποιητική Σύμβαση, προέβλεψε στο άρθρο 5 παρ. 4, ότι κατά την πορεία εκτέλεσης του εν γένει επενδυτικού προγράμματος, η ενάγουσα θα παραχωρήσει στην μισθώτρια εταιρεία, με αυτοτελή σύμβαση μίσθωσης, διάρκειας ίσης με την κυρία (αρχική) σύμβαση, τη χρήση ακάλυπτης εδαφικής έκτασης, παρακείμενης και σε επαφή με την έκταση του μισθίου της κυρίας σύμβασης, εμβαδού 40.300 τ.μ. περίπου, καθώς και τη χρήση του έμπροσθεν της έκτασης αυτής αιγιαλού, εμβαδού 34.300 τ.μ. περίπου, που έχει ανακηρυχθεί ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα με το Β.Δ. 448/27-05-1970, του οποίου τη χρήση έχει η "Ε.Τ.Α. Α.Ε.", αντί ετησίου μισθώματος, το οποίο θα καθορισθεί κατά τις οικείες διατάξεις περί μισθώσεως αιγιαλού και παραλίας. Ακόμη, στο άρθρο 5 παρ. 5 προβλέφθηκε ότι, πέραν των έργων υποχρεωτικής επένδυσης, που ορίζονται στον πίνακα I, η μισθώτρια μπορεί να εκτελέσει και προαιρετικά έργα αξίας 24.549.000 ευρώ, τα οποία αναφέρονται στον συνημμένο πίνακα III, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η κατασκευή Κέντρου Διοικητικών Υπηρεσιών, σε γήπεδο 2,8 στρεμμάτων, ιδιοκτησίας "Ε.Τ.Α. Α.Ε.", έναντι του ξενοδοχείου ... και η κατασκευή ελικοδρομίου προς εξυπηρέτηση του ξενοδοχείου ... στη βραχονησίδα "..." (δημόσιο κτήμα ...), ενώ στο άρθρο 5 παρ. 6 της σύμβασης αυτής, ορίζονται τα εξής : "Είτε για λόγους σχεδιασμού του επενδυτή, είτε εξαιτίας του είδους και της φύσης των εκτελουμένων εργασιών, είναι δυνατόν να τροποποιηθεί η εγκεκριμένη από τον Ε.Ο.Τ. μελέτη και, αντί της κατεδάφισης, να προκριθεί η πλήρης ανακατασκευή του κτιρίου του παλαιού ξενοδοχείου. Ο αριθμός των κλινών του κτιρίου του παλαιού ξενοδοχείου που τυχόν ανασκευασθεί, δεν θα συνυπολογίζεται στον ελάχιστο αριθμό των οκτακόσιων (800) κλινών, που έχει αναλάβει να εκτελέσει η μισθώτρια σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παραπάνω παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου". Τέλος, με το άρθρο 9 της σύμβασης και με τον τίτλο "Συμπληρωματικότητα της Σύμβασης Μίσθωσης", ορίστηκε ότι για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται σ’ αυτή, θα εξακολουθεί να ισχύει η αρχική (υπ’ αριθμ. ...22-09-1999) Σύμβαση Μίσθωσης. Επακολούθησε το πρακτικό 130/30-9-2003 του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας "... Α.Ε.", με το οποίο κατ’ επίκληση, μεταξύ άλλων, της νομοθεσίας περί αιγιαλού και του Κανονισμού Μισθώσεων - εκμισθώσεων της τελευταίας, αποφασίστηκε η εκμίσθωση, με απευθείας ανάθεση, στην εταιρεία " ... Α.Ε." ακάλυπτης εδαφικής έκτασης, συνολικής επιφάνειας 85.195 τ.μ., η οποία είναι παρακείμενη και σε επαφή με την έκταση που εκμισθώθηκε στην ίδια εταιρεία με την υπ’ αριθμ. ...22-9-1999 αρχική σύμβαση. Μετά την πιο πάνω απόφαση, υπεγράφη μεταξύ αφενός του Υπουργού Ανάπτυξης και του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και αφετέρου της Κοινοπραξίας με την επωνυμία "... Α.Ε.", η υπ’ αριθμ. ...11-2003 "Συμπληρωματική Μισθωτική Σύμβαση Ακινήτου", ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία Μεταγραφών του Δήμου Κερατέας, στον τόμο 452, με αριθμό 336, σύμφωνα με την οποία εκμισθώθηκε, με απευθείας ανάθεση στην εν λόγω Κοινοπραξία, η ανωτέρω έκταση, εμβαδού 85.195 τ.μ. Από την έκταση αυτή, ένα μέρος 46.895 τ.μ. ανήκε κατά κυριότητα στον Ε.Ο.Τ., προέρχεται δε από τις προαναφερόμενες απαλλοτριώσεις και το υπόλοιπο μέρος των 38.300 τ.μ. αποτελεί αιγιαλό, ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί ως Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα και είχε παραχωρηθεί από το Δημόσιο κατά διοίκηση και διαχείριση στον Ε.Ο.Τ. και στη συνέχεια στην ενάγουσα, ως εκ του νόμου διάδοχο αυτού. Ολοκληρώθηκε, έτσι, η διάθεση της έκτασης των 326 στρεμμάτων περίπου, που προέβλεπε η αρχική προκήρυξη (.../10-09-1998), την οποία ο Φορέας Διαχείρισης ανέλαβε να αναπτύξει τουριστικά, με την δημιουργία έργων και την λειτουργία εκμετάλλευσης και βιωσιμότητας της τουριστικής μονάδας .... Η εκμισθωθείσα ως άνω ακάλυπτη εδαφική έκταση, καλείται παρακείμενη και βρίσκεται σε επαφή με την έκταση που εκμισθώθηκε με την αρχική υπ’ αριθμ. ...22-9-1999 Σύμβαση (αποτελεί την προς ανατολάς προέκταση του βασικού μισθίου) συμφωνήθηκε δε ότι η μίσθωση αυτή, αποτελεί παρεπόμενη της μίσθωσης, που καταρτίστηκε με την αρχική σύμβαση, διεπόμενη από τους όρους και τις συμφωνίες που αναφέρονται σ’ αυτή (παρεπόμενη μίσθωση), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι ακόλουθοι: α) Η διάρκεια αυτής ορίστηκε ίση με τη διάρκεια της αρχικής μίσθωσης, όπως η τελευταία τροποποιήθηκε με τα οριζόμενα στο άρθρο 5 παρ. 4 της υπ’ αριθμ. ...-04-2003 Τροποποιητικής Σύμβασης, αρχόμενη από την ημέρα παράδοσης του μισθίου στη μισθώτρια και λήγουσα αυτοδικαίως την ίδια ημερομηνία που θα λήξει ή θα λυθεί με οποιοδήποτε τρόπο η κύρια σύμβαση, σε κάθε δε περίπτωση η παράδοση του μισθίου στη μισθώτρια θα γίνει εντός μηνός από την υπογραφή της σύμβασης μίσθωσης, β) Το μίσθωμα συμφωνήθηκε πάγιο ετήσιο και για το έτος 2003 καθορίστηκε στο ποσό των 159.000 ευρώ, εκ του οποίου 15.000 ευρώ αφορά το ετήσιο μίσθωμα της έκτασης του αιγιαλού και 144.000 ευρώ αφορά το ετήσιο μίσθωμα της υπόλοιπης έκτασης. Ειδικά για το έτος 2003, ενόψει του πιθανολογούμενου χρόνου σύναψης της σύμβασης, συμφωνήθηκε ότι δεν θα καταβληθεί μίσθωμα, πλην όμως, το μίσθωμα του έτους 2003 θα ληφθεί ως βάση για σταδιακές αναπροσαρμογές του μισθώματος κατά τα έτη 2004 και επέκεινα. Η καταβολή του ως άνω μισθώματος θα αρχίσει από 1-1-2009 και επέκεινα ήτοι μετά την πάροδο πενταετίας από της υπολογιζόμενης υπογραφής της σύμβασης μίσθωσης, μέχρι τότε δε η μισθώτρια θα καταβάλει μόνο το αναλογούν στον αιγιαλό μίσθωμα, το οποίο για το έτος 2003 υπολογίζεται στο ποσό των 15.000 ευρώ, γ) Η μισθώτρια, σε περίπτωση που αποφασίσει να εκτελέσει έργα στην εν λόγω έκταση, σε συμμόρφωση πάντοτε με τις επιτρεπόμενες για την περιοχή χρήσεις, τους όρους και περιορισμούς δόμησης, οφείλει προηγουμένως να υποβάλει στην "Ε.Τ.Α. Α.Ε." πλήρη φάκελο για την έγκριση της αρχιτεκτονικής μελέτης των εργασιών. Τα έργα θα γίνουν με αποκλειστική φροντίδα, ευθύνη και έξοδά της, χωρίς δικαίωμα συμψηφισμού τους με μισθώματα και σύμφωνα με τις προδιαγραφές που απαιτεί η ισχύουσα νομοθεσία, με άδεια, όπου απαιτείται, των αρμοδίων αρχών, η οποία θα εκδίδεται από τις αρμόδιες αρχές, με ευθύνη και δαπάνες της μισθώτριας, στο όνομα του ιδιοκτήτη Ε.Ο.Τ. Τέλος, στο άρθρο 6 της σύμβασης αυτής, με τίτλο "Ειδικοί Όροι", αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "1. Η χρήση του τμήματος της έκτασης που μισθώνεται με την παρούσα σύμβαση και αποτελεί αιγιαλό, που έχει ανακηρυχθεί σε Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα ( Τ.Δ.Κ. ), θα γίνεται πάντοτε σε συμμόρφωση με την εκάστοτε ισχύουσα για τον αιγιαλό και τα Τ.Δ.Κ. νομοθεσία, εφαρμοζομένων αναλόγως και των περί τούτου όρων της κυρίας σύμβασης. 2. Γίνεται μνεία ότι ο ... και η Αναπτυξιακή Κατασκευαστική Δημοτική Επιχείρηση του ... έχουν ασκήσει κατά της "Ε.Τ.Α. Α.Ε." : α) την από 18-06-2002 αίτησή τους ενώπιον του Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, με την οποία ζητούσαν να αναγνωρισθούν προσωρινά νομείς και διακάτοχοι εκτάσεως αιγιαλού επί μήκους χιλίων (1.000) μέτρων στην περιοχή ..., από το "..." και προς το Σούνιο και β) την από 18-06-2002 αίτησή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με αίτημα την προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως, σε σχέση με το παραπάνω τμήμα αιγιαλού. Οι αιτήσεις αυτές απερρίφθησαν με την υπ’ αριθμ. 26/2002 απόφαση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών η πρώτη και η δεύτερη με την υπ’ αριθμ. 4857/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.... 7. Κατά τα λοιπά ισχύουν αναλογικά οι όροι που έχουν συμφωνηθεί στην υπ’ αριθμ. ...22-9-1999 αρχική σύμβαση μίσθωσης, με την οποία ο Ε.Ο.Τ. παραχώρησε τη χρήση και εκμετάλλευση για τουριστική αξιοποίηση έκτασης διακοσίων σαράντα ενός και 0,12 (241,12) στρεμμάτων στην περιοχή ... Αττικής, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993...". Περαιτέρω, από τα ίδια, όπως παραπάνω, αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας που μνημονεύονται στην αντίστοιχη θέση της παρούσας προέκυψε ότι, η εκμισθώτρια δεν προέβη στην έγκαιρη παράδοση της εκτάσεως που εκμισθώθηκε στην μισθώτρια με την υπ’ αριθμ. ...-11-2003 Συμπληρωματική Μισθωτική Σύμβαση και συγκεκριμένα εντός μηνός από την υπογραφή της, δηλαδή έως την 04-12-2003, όπως όριζε η σύμβαση αυτή, αλλά παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες και οχλήσεις της μισθώτριας, εντελώς αντισυμβατικά αρνείτο να πράξει τούτο, αλλά και να προεγκρίνει και προωθήσει για τελική έγκριση τις σχετικές μελέτες, σύμφωνα με το άρθρο 7° της αρχικής σύμβασης, σε συνδυασμό με το άρθρο 5° παρ. 2 και 4 και το άρθρο 9° παρ. 7 της Συμπληρωματικής Μίσθωσης, για την υλοποίηση του επενδυτικού σχεδιασμού της μισθώτριας εταιρείας, προτάσσοντας διάφορα προσχήματα, με κατά κύριο λόγο την διακατοχή της μίσθιας έκτασης από τον γειτονικό ... Αττικής. Ο εν λόγω Δήμος, παρά την έλλειψη οιουδήποτε δικαιώματος εμπραγμάτου ή ενοχικού ή κατά παραχώρηση επί της εκτάσεως αυτής και παρά την απόρριψη της σχετικής αιτήσεώς του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την από 11-02-2004 αίτησή του ενώπιον του Συμβουλίου της Επικράτειας για ακύρωση της Συμπληρωματικής Μίσθωσης, με τις υπ’ αριθμ. 4857/2002 και 2685/2010 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και του Συμβουλίου της Επικράτειας, αντίστοιχα συνέχισε να διακατέχει και να εκμεταλλεύεται την παρακείμενη έκταση, μισθώνοντας τμήματά της για τη λειτουργία καντίνας και τοποθέτηση ομπρελών κατά τη θερινή περίοδο και για τη διοργάνωση ομιλιών, εορταστικών εκδηλώσεων, συναυλιών και θεατρικών παραστάσεων, ενώ προέβη και στην ανέγερση μονίμων και αυθαιρέτων κατασκευών και άλλων εγκαταστάσεων. Επειδή λοιπόν, κατά την εκτέλεση των προαναφερομένων συμβάσεων ανέκυψαν διαφορές μεταξύ των συμβληθέντων μερών, ως προς την τήρηση των εκατέρωθεν συμβατικών υποχρεώσεών τους και ειδικότερα αναφορικά με την έκδοση των οικοδομικών αδειών και την ακώλυτη χρήση της παρακείμενης έκτασης από την πρώτη εναγομένη - μισθώτρια, για την επίλυση αυτών η τελευταία προσέφυγε στη διαιτησία, σύμφωνα με τον διαλαμβανόμενο στο άρθρο 25 της αρχικής σύμβασης όρο περί διαιτησίας και άσκησε εις βάρος της νυν ενάγουσας και ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου, την από 19-07-2005 προσφυγή της, αιτούμενη, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί (η ενάγουσα) να της παραδώσει τη χρήση της έκτασης που αφορούσε η "Συμπληρωματική Μισθωτική Σύμβαση". Επί της ως άνω προσφυγής, η οποία συνεκδικάστηκε με την από 24-10-2005 αντιπροσφυγή, που άσκησε η νυν ενάγουσα - εκμισθώτρια, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 4/16-01-2006 Διαιτητική Απόφαση, η οποία έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι από το περιεχόμενο της αρχικής και των μεταγενεστέρων συμβάσεων, με σαφήνεια προέκυπτε ότι: Α) Η συμφωνία αυτή, στο σύνολό της, αποτελεί μικτή σύμβαση, η οποία περιλαμβάνει: α) τη μίσθωση της δημοπρατηθείσας εκτάσεως και β) την τουριστική αξιοποίηση αυτής για την κατασκευή και λειτουργία έργων εξέχουσας τουριστικής υποδομής, Β) Τα ακίνητα που εκμισθώθηκαν (αρχικώς και μεταγενεστέρως) έχουν συνολικό εμβαδό 326.395 τ.μ. και αποτελούνται από: ι) γήπεδο εμβαδού 245.775 τ.μ., το οποίο ανήκει στην κυριότητα του Ε.Ο.Τ., περιήλθε δε σε αυτόν δυνάμει των απαλλοτριώσεων που προαναφέρθηκαν και ιι) αιγιαλό συνολικού εμβαδού 80.620 τ.μ. Ο αιγιαλός αυτός έχει χαρακτηρισθεί ως Τ.Δ.Κ., η διοίκηση και διαχείριση του οποίου ανατέθηκε στον Ε.Ο.Τ. και εν συνεχεία στην καθής η προσφυγή " Ε.Τ.Α. Α.Ε. ". Με βάση τις παραδοχές αυτές και αφού έκρινε ότι οι προαναφερόμενες συμβάσεις αποτελούν μία ενιαία σύμβαση, υποχρέωσε την καθής η προσφυγή - ενάγουσα, όπως, εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την επίδοση σε αυτή αντιγράφου της απόφασης: Α) Παραδώσει στην προσφεύγουσα - πρώτη εναγομένη, την ακώλυτη χρήση της έκτασης των 85.195 τ.μ., την οποία εκμίσθωσε σ’ αυτή με το υπ’ αριθμ. ...-11-2003 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., η οποία κείται ανατολικά και σε επαφή με τη χερσονησίδα " ... " Αττικής και αποτελείται από γήπεδο εμβαδού 46.895 τ.μ. και αιγιαλό 38.300 τ.μ., εμφαίνεται δε στο υπ’ αριθμ. ...05-2003 και υπό κλίμακα 1:2000 τοπογραφικό διάγραμμα της " Ε.Τ.Α. Α.Ε. " , υπό στοιχεία ..., το οποίο είναι προσαρτημένο στο ως άνω μισθωτήριο (υπό στοιχ. Αα του διατακτικού), Β) Ζητήσει από την Επιτροπή Καθορισμού Αιγιαλού και παραλίας, με αίτησή της προς την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, τον επανακαθορισμό του αιγιαλού που εκμισθώθηκε στην προσφεύγουσα με τα υπ’ αριθμ. ...-11-2003 και ...22-09-1999 συμβόλαια των Συμβολαιογράφων Ι. Δ. και Μ. Π., αντιστοίχως, Γ) Προβεί στη θεώρηση προς έγκριση των φακέλων που έχει υποβάλει σε αυτήν η προσφεύγουσα για την κατασκευή: α) Ναυταθλητικού Κέντρου, β) Κτιρίου για τη στέγαση του Εστιατορίου - snack bar ... και γ) Συνεδριακού - Πολιτιστικού Κέντρου, βάσει των αναθεωρημένων σχεδίων και Δ) Ζητήσει από τη Διεύθυνση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠ.Ε.ΧΩ.Δ.Ε. την έγκριση της από 23-09-2003 Συμπληρωματικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που έχει υποβάλλει σε αυτήν η προσφεύγουσα (υπό στοιχ. Β, Γ και Δα του διατακτικού). Επειδή, όμως, παρήλθε ο προβλεπόμενος στην άνω Διαιτητική Απόφαση χρόνος, χωρίς να επιλυθούν στο σύνολό τους τα υφιστάμενα προβλήματα για την έκδοση του συνόλου των αναγκαίων αδειών για την εκτέλεση των έργων του επενδυτικού προγράμματος, το Διοικητικό Συμβούλιο της εκμισθώτριας εταιρείας, αποφάσισε με την υπ’ αριθμ. ...2006 απόφασή του, τη ρύθμιση του μισθώματος για το χρονικό διάστημα μέχρι 31-12-2012, όπως είχε ορίσει η άνω Διαιτητική Απόφαση και στη συνέχεια τα συμβαλλόμενα μέρη προέβησαν σε διαπραγματεύσεις, προκειμένου να εξετασθούν όλα τα εκκρεμή ζητήματα, σε σχέση με την εφαρμογή της Σύμβασης και κατάρτισαν ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ. την υπ’ αριθμ. ...20-10-2009 Σύμβαση Τροποποίησης της αρχικής υπ’ αριθμ. ...22-9-1999 Σύμβασης Μίσθωσης Ακινήτου, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. ...-2003 Σύμβαση. Ειδικότερα, με το άρθρο 3 της ως άνω υπ’ αριθμ. ...20-10-2009 Σύμβασης και με τον τίτλο "Οικονομικές Διευθετήσεις των αξιώσεων των συμβαλλομένων μερών" συμφωνήθηκαν τα εξής: " ...3.1 Οποιεσδήποτε οικονομικές απαιτήσεις της Μισθώτριας από την καθυστέρηση υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου και της καθυστέρησης της πλήρους λειτουργίας του συγκροτήματος, για το χρονικό διάστημα μέχρι σήμερα ρυθμίστηκαν αρχικώς με την Τροποποιητική Σύμβαση (...), ως προς τη διάρκεια της μίσθωσης και το καταβλητέο μίσθωμα, στη συνέχεια κρίθηκαν από τη Διαιτητική Απόφαση, ως προς το καταβλητέο μίσθωμα, εκδόθηκε δε σχετικά με το μίσθωμα και η με αριθμό ...2008 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκμισθώτριας. Κατά συνέπεια, η Μισθώτρια παραιτείται ρητά και ανεπιφύλακτα κάθε άλλης αξίωσής της για τυχόν διαφυγόντα κέρδη, θετικές και αποθετικές ζημίες από την ως άνω αιτία από την υπογραφή της Τροποποιητικής Σύμβασης μέχρι σήμερα.... 3.2. Οι αξιώσεις της Μισθώτριας για δαπάνες τις οποίες: α) κατέβαλε εξαιτίας κεκρυμμένων πραγματικών ελαττωμάτων των παραδοθέντων υφισταμένων οικίσκων (...) και συγκεκριμένα όσων εξ’ αυτών ανακαίνισε μέχρι 31-12-2008 και / ή β) θα καταβάλει στο μέλλον για τη στατική ενίσχυση του κεντρικού κτιρίου και των λοιπών εγκαταστάσεων του Ε.Ο.Τ., καθ’ υπέρβαση του συμβατικού προϋπολογισμού ανακαίνισης των κτιρίων αυτών, ρυθμίστηκαν με το από 28-08-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό των συμβαλλομένων, το οποίο προσαρτάται στην παρούσα ως Παράρτημα II. Κατά συνέπεια, η Μισθώτρια παραιτείται κάθε σχετικής αξίωσής της και συνομολογεί ότι, μετά την ως άνω συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς, δεν διατηρεί οποιαδήποτε εκ του λόγου αυτού κατά της Εκμισθώτριας αξίωσή της, ούτε και θα έχει στο μέλλον οιαδήποτε αντίστοιχη αξίωση από την ως άνω αιτία, καθότι στην άνω συμφωνία περιλαμβάνεται το σύνολο των προς ανακαίνιση κτιρίων, ανεξαρτήτως του χρόνου ολοκλήρωσης των σχετικών εργασιών ανακατασκευής ή ανακαίνισης των κτιρίων αυτών.... 3.3. Εξαιτίας της χρονικής καθυστέρησης υλοποίησης των έργων, ο προϋπολογισμός (με ημερομηνία 22-07-2002) των οποίων είχε συμφωνηθεί ως Πίνακας I στην Τροποποιητική Σύμβαση (...), ειδικότερα δε του τμήματος αυτών, το οποίο θα εκτελεσθεί μετά την 31-12-2008, η Μισθώτρια θα επιβαρυνθεί με τη διαφορά του κόστους των υλικών και εργασιών κατά το χρόνο εκτέλεσής τους, σε σχέση με το αντίστοιχο κόστος κατά το χρονικό διάστημα από 2003 έως 2008, κατά το οποίο θα έπρεπε να εκτελεσθεί το έργο.... Η Διαιτητική Απόφαση έκρινε ότι "... αποτέλεσμα τούτου είναι ότι δεν συνέπραξε (η Εκμισθώτρια) μέχρι σήμερα στην άρση απλών εμποδίων για την έκδοση των απαραιτήτων οικοδομικών αδειών, όπως ανωτέρω εκτενώς εξετέθη και έτσι περιήλθε η ίδια (η Εκμισθώτρια) σε υπερημερία δανειστή, η οποία αποκλείει την έναρξη της υπερημερίας του οφειλέτη ..." ... Ενόψει της άνω δικαστικής κρίσης, επιβάλλεται η ρύθμιση του ζητήματος της αύξησης του κόστους κατασκευής του έργου, με το οποίο επιβαρύνθηκε η Μισθώτρια και το οποίο δεν μπορεί να επιβαρύνει αποκλειστικά αυτήν, δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται η κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου ότι η Μισθώτρια δεν περιήλθε σε υπερημερία, ως προς την εκτέλεση των συμβατικών της υποχρεώσεων, σχετικά με το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης των οικοδομικών έργων...Τα συμβαλλόμενα μέρη επιθυμούν να επιλύσουν εξωδίκως και συμβιβαστικώς τη διαφορά αυτή, στο πλαίσιο της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, αλλά και προς εξυπηρέτηση του Δημοσίου Συμφέροντος, το οποίο εξυπηρετείται αφενός από την εκτέλεση του σημαντικού έργου, την υλοποίηση του οποίου επεδίωξε με τη σχετική παραχώρηση έκτασης στη Μισθώτρια το Ελληνικό Δημόσιο, αφετέρου δε με τον περιορισμούς αποζημιωτικής ευθύνης της Εκμισθώτριας... 3.4. Για το σκοπό αυτό τα Συμβαλλόμενα Μέρη συμφωνούν, ως αξίωση αποζημίωσης της Μισθώτριας για θετικές ζημίες από την αιτία αυτή, ποσό ίσο προς το ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) του προσθέτου κόστους, το οποίο θα προκύψει κατά την εκτέλεση του υπόλοιπου επενδυτικού έργου, σε σχέση με το καθοριζόμενο στο άρθρο 2.4.2. της παρούσας σύμβασης ελάχιστο ποσό υπολειπόμενης επένδυσης. Το πρόσθετο αυτό κόστος θα πιστοποιηθεί ως ακολούθως: α) Για τον ακριβή υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης τα Μέρη κατά την ολοκλήρωση των επιμέρους εργασιών, που αντιστοιχούν σε κάθε εκδιδόμενη οικοδομική άδεια, θα αναθέτουν από κοινού σε πραγματογνώμονές (οικονομικό και τεχνικό) την αποτίμηση, διαπίστωση και επιβεβαίωση του αυξημένου κατασκευαστικού κόστους, με βάση τις ετήσιες εκθέσεις της Επιτροπής Εποπτείας παρακολούθησης υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου και τις πιστοποιημένες ετήσιες δαπάνες εκτέλεσης των έργων. Για τον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης, θα αφαιρεθεί το σύνολο των επενδυτικών δαπανών, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μέχρι σήμερα και επιπλέον κάθε ποσό επιδότησης που θα εισπραχθεί και το οποίο εφεξής δικαιούται να λάβει η Μισθώτρια για την εκτέλεση συγκεκριμένων έργων του συνολικού επενδυτικού σχεδίου, εξαιρέσει των ποσών που πρόκειται να εισπραχθούν από προηγούμενη της υπογραφής της παρούσας υπαγωγή, β) Το πόρισμα αυτών, δηλαδή του ανεξάρτητου οικονομικού και τεχνικού πραγματογνώμονα και το οριζόμενο σε αυτό ποσό αποζημίωσης είναι καταρχήν δεσμευτικό για τα Μέρη, τα οποία δεν θα το αμφισβητήσουν δικαστικώς. Με τη συμφωνία του ποσού της αποζημίωσης του άρθρου αυτού, τη συμφωνία για την καταβολή του, την καταβολή του και την παράταση της διάρκειας της Μίσθωσης, όπως συμφωνείται με την παρούσα, η Μισθώτρια δηλώνει από τούδε και συνομολογεί ότι θα είναι πλήρως και οριστικά ικανοποιημένη και θα παραιτηθεί κάθε αξίωσής της κατά της Εκμισθώτριας για την ανυπαίτια ως προς αυτήν καθυστέρηση εκτέλεσης των έργων και την μη πλήρη λειτουργία του συγκροτήματος, επιφυλασσόμενη ωστόσο ρητώς των αξιώσεών της από τη μη παράδοση της ακώλυτης και ελεύθερης κατοχής της Παρακείμενης Έκτασης. 3.5. Για την αποζημίωση της μισθώτριας από τα τυχόν διαφυγόντα κέρδη και κάθε είδους αποθετικές και θετικές ζημίες, τις οποίες ενδεχομένως θα υποστεί η μισθώτρια από τη μειωμένη λειτουργία του συγκροτήματος για το χρονικό διάστημα 2010 - 2020, τα Μέρη συμφωνούν να παραταθεί η Σύμβαση για διάστημα ίσο προς το διπλάσιο του χρόνου της τελικής καθυστέρησης, ήτοι για το χρονικό διάστημα το οποίο θα απαιτηθεί από το 2010 έως την πλήρη λειτουργία του συγκροτήματος και την ολοκλήρωση του εγκεκριμένου ή του εναλλακτικού επενδυτικού σχεδίου και σε κάθε περίπτωση μέχρι είκοσι (20) έτη από τη λήξη της το έτος 2057, κατ’ ανώτατο όριο. Η παράταση αυτή θα επέλθει αυτοδικαίως κατά το ένα δεύτερο (1/2), όταν εκδοθούν οι οικοδομικές άδειες του αρχικού ή του εναλλακτικού σχεδίου και κατά το υπόλοιπο ένα δεύτερο (1/2), όταν διαπιστωθεί η ολοκλήρωση του αρχικού ή του τροποποιημένου επενδυτικού σχεδίου από την Επιτροπή Εποπτείας παρακολούθησης, υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου και το συγκρότημα τεθεί σε πλήρη λειτουργία. 3.6. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν καταστεί τελικά δυνατόν να εκδοθούν οι οικοδομικές άδειες για το επενδυτικό σχέδιο του άρθρου 2.4.1. της παρούσας στο σύνολό του για λόγους αντικειμενικούς και, αφού συμφωνηθεί το τροποποιημένο επενδυτικό σχέδιο του άρθρου 2.5. της παρούσας, κατά τα ανωτέρω οριζόμενα, η Μισθώτρια θα υποβάλλει στην Εκμισθώτρια πλήρη, αιτιολογημένη και υπογεγραμμένη από ορκωτό ελεγκτή εκτίμηση της ζημίας, την οποία αυτή θεωρεί ότι υφίσταται τελικώς από κάθε μία από τις ως άνω αιτίες και συνολικά και η οποία δεν θα αναπληρώνεται από το εναλλακτικό επενδυτικό σχέδιο, θα υποβάλλει δε συγχρόνως στην εκμισθώτρια τις προτάσεις της για εξώδικη ικανοποίηση των τυχόν απαιτήσεων αυτών. Σε περίπτωση κατά την οποία εντός τετραμήνου από την υποβολή του άνω αιτήματος αποζημίωσης της Μισθώτριας προς την Εκμισθώτρια, δεν έχει επέλθει οριστική συμφωνία λόγω άρνησης της εκμισθώτριας να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Μισθώτριας, τα Μέρη θα παραπέμψουν άμεσα, εντός μηνός, τη διαφορά τους στη Διαιτησία του άρθρου είκοσι πέντε (25) της Αρχικής Σύμβασης. 3.7. Τα ποσά αποζημίωσης της Μισθώτριας, τα οποία προέκυψαν ή θα προκύψουν δικαστικώς ή εξωδίκως από τις άνω παραγράφους 3.2., 3.4. και 3.6. και για τις ως άνω αιτίες, θα καταβάλει η Εκμισθώτρια, ως εξής: 3.7.1 Το ποσό αποζημίωσης της παρ. 3.2. περίπτωση (α), ήτοι το ποσό δαπανών για τις στατικές αναγκαίες δαπάνες των οικίσκων (...) κατά κεφάλαιο και τόκους έως την 31-12-2020, θα καταβληθεί σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό (Παράρτημα II της παρούσας). 3.7.2. Τα ποσά που θα συμφωνηθούν μετά την υπογραφή της παρούσας και αφορούν τις αιτίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3.2. περίπτωση (β), 3.4. και 3.6. της παρούσας, θα καταβληθούν από την Εκμισθώτρια στη Μισθώτρια ατόκως δια του συμψηφισμού τους προς τα οφειλόμενα μισθώματα των ετών 2021 έως και 2030, υπό την επιφύλαξη ότι το εκάστοτε εκ του συμψηφισμού καταβλητέο ποσό δεν θα υπολείπεται του καταβληθησομένου το έτος 2020 μισθώματος. Σε περίπτωση που το ανωτέρω χρονικό διάστημα (2021 - 2030) δεν επαρκέσει για την πλήρη εξόφληση των κατά τα ανωτέρω ποσών, τότε τα Μέρη δεσμεύονται να προβούν σε νέα συμφωνία ως προς τον τρόπο της έντοκης εξόφλησής τους. Η Μισθώτρια αποδέχεται τον άνω τρόπο εξόφλησης των ποσών αποζημίωσής της, υπό τους εξής όρους: α) Η Σύμβαση παραμένει σε ισχύ, β) Σε περίπτωση λύσης της Σύμβασης, τα " ποσά που δεν έχουν συμψηφισθεί θα οφείλονται στη Μισθώτρια με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας". Εξάλλου, με το άρθρο 5 της εν λόγω Σύμβασης και με τον τίτλο "Παραιτήσεις και συμπληρωματικότητα της παρούσας σύμβασης στη Σύμβαση", ορίζεται ότι : "Η παρούσα από τη νόμιμη υπογραφή της από τα συμβαλλόμενα Μέρη μαζί με τα παραρτήματά της έχει συμπληρωματικό χαρακτήρα προς την Αρχική Σύμβαση (...1999), την Τροποποιητική Σύμβαση (...) και την Συμπληρωματική Σύμβαση (...), οι όροι της δε είναι όροι της Αρχικής Σύμβασης, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Τροποποιητική Σύμβαση και συμπληρώθηκε με τη Συμπληρωματική Σύμβαση και όπως τροποποιείται περαιτέρω με την παρούσα. Κατά συνέπεια, το σύνολο των διατάξεων των προηγουμένων συμβάσεων που δεν τροποποιούνται ρητώς με την παρούσα, ισχύουν ως έχουν ή όπως συμπληρώνονται με την παρούσα ... Στην παρούσα επισυνάπτονται τα με αριθμό I , II , III και IV Παραρτήματα, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής και υπογράφονται από όλους τους συμβαλλομένους και τη Συμβολαιογράφο". Ως Παράρτημα II της εν λόγω σύμβασης (...20-10-2009) ενσωματώθηκε το από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό ρύθμισης οικονομικών διαφορών, σχετικά με τη δαπάνη εκτέλεσης έργων για το χρονικό διάστημα μέχρι 31-12-2008, στους 4° και 5° όρους του οποίου ορίζονται τα εξής: ".. 4. Ενόψει των ανωτέρω και προς επίλυση του ανακύψαντος ζητήματος, προκειμένου να αποκατασταθεί η ισορροπία παροχής και αντιπαροχής και δεδομένου ότι η δαπάνη του ποσού ευρώ 24.952.181,31 (είκοσι τέσσερα εκατομμύρια εννιακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες εκατόν ογδόντα ένα ευρώ και τριάντα ένα λεπτά) δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα της Μισθώτριας, ούτε περιλαμβάνεται στις συμβατικές υποχρεώσεις της, όπως αυτές περιγράφονται στην Αρχική Σύμβαση και την Τροποποιητική Σύμβαση, τα Μέρη, κατόπιν διαπραγμάτευσης, συμφώνησαν ότι η Εκμισθώτρια θα καταβάλει στην Μισθώτρια το ποσό των ευρώ 21.209.354,11 (είκοσι ένα εκατομμύρια διακόσιες εννέα χιλιάδες τριακόσια πενήντα τέσσερα ευρώ και ένδεκα λεπτά), ήτοι ποσοστό 85% του ποσού που δαπανήθηκε εκ μέρους της, ως αποζημίωσή της για τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε λόγω τεχνικών κεκρυμμένων ελαττωμάτων των οικίσκων (...) του Μισθίου. Το ποσό αυτό συμφωνείται τοκοφόρο για το χρονικό διάστημα από 1-1-2003 έως και 31-12-2020 με ετήσιο επιτόκιο 5,9%, το δε άθροισμα κεφαλαίου και τόκων έως την 31-12-2020 θα εξοφληθεί από την Εκμισθώτρια στην Μισθώτρια ατόκως δια του συμψηφισμού του προς τα οφειλόμενα μισθώματα των ετών 2021 έως και 2030, υπό την επιφύλαξη ότι το εκάστοτε εκ του συμψηφισμού κατάλοιπο θα αποδίδει προς καταβολή μίσθωμα που δεν θα υπολείπεται του καταβληθησομένου το έτος 2020 μισθώματος. Σε περίπτωση που το ανωτέρω χρονικό διάστημα (2021 - 2030) δεν επαρκέσει για την πλήρη εξόφληση του πιο πάνω ποσού (ήτοι του αθροίσματος κεφαλαίου και τόκων έως την 31-12-2020), τότε το τυχόν εναπομένον ποσό τοκιζόμενο με επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο των Εντόκων Γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου (Ε.Γ.Ε.Δ.) δωδεκάμηνης διάρκειας, θα εξακολουθήσει να συμψηφίζεται με τα μισθώματα των επομένων ετών μέχρι την ολοσχερή εξόφλησή του. Η συμφωνία αυτή γίνεται στο πλαίσιο συνολικής επίλυσης των διαφορών των Μερών και ειδικότερα τελεί υπό την αίρεση υπογραφής νέας τροποποιητικής σύμβασης μίσθωσης, σχέδιο της οποίας ήδη διαπραγματεύονται τα Μέρη, για τη συνολική διευθέτηση των μεταξύ τους εκκρεμών θεμάτων. Σε περίπτωση άρνησης της Μισθώτριας να υπογράψει τη νέα τροποποιητική σύμβαση μίσθωσης, στο σχέδιο της οποίας τα Μέρη θα έχουν εν τω μεταξύ από κοινού καταλήξει για να επιλύσουν την από την παρούσα αιτία διαφορά τους μαζί με το σύνολο των υπολοίπων οικονομικών διαφορών τους, το παρόν συμφωνητικό δεν επέχει θέση εκτελεστού τίτλου και καθορισμένου. 5. Επειδή η μισθώτρια λόγω της άνευ υπαιτιότητάς της καθυστέρησης υλοποίησης του επενδυτικού έργου, επέλεξε, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 6 της Τροποποιητικής Σύμβασης τη διατήρηση του κεντρικού κτιρίου και των λοιπών εγκαταστάσεων του συγκροτήματος και την ανακαίνισή τους, πρόβαλε ήδη αξιώσεις για δαπάνες αποκατάστασης αυτών λόγω στατικής ανεπάρκειάς τους. Τα Συμβαλλόμενα Μέρη ανέθεσαν ήδη στην εταιρεία "...." τη διερεύνηση και τη μελέτη του σχετικού κόστους. Τα Μέρη συμφωνούν ότι η Εκμισθώτρια θα αποζημιώσει την Μισθώτρια για τις δαπάνες αυτές, μετά την πραγματοποίηση και πιστοποίησή τους, κατά την ίδια ως άνω αναλογία και κατά τον τρόπο καταβολής που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του παρόντος, ήτοι σε ποσοστό 85% της συνολικής δαπάνης, αποδεχόμενα ότι η απαιτούμενη δαπάνη για την αντιμετώπιση των στατικών προβλημάτων του κτιρίου και των λοιπών εγκαταστάσεων του Ε.Ο.Τ., όπως θα αποτυπώνονται στις οικοδομικές άδειες που θα εκδοθούν, θα ανέλθει ανά τ.μ. κατ’ ανώτατο όριο στην αντίστοιχη δαπάνη που διαπιστώθηκε στην έκθεση της εταιρείας "...." για την ανακατασκευή των συγκεκριμένων οικίσκων (...), προσαυξημένη με συντελεστή (α) 2,5 για το σκυρόδεμα και (β) 1,25 για τις λοιπές εργασίες, όπως καταγράφονται στην έκθεση της "....". Ακολούθως, οι ήδη εναγόμενες με την από 10-12-2010 προσφυγή - αγωγή τους προσέφυγαν στη διαιτησία και ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι η ως άνω Τροποποιητική Σύμβαση και το Παράρτημά της (ήτοι το από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό) είναι έγκυρα, επικαλούμενες ότι η ήδη ενάγουσα αμφισβήτησε την εγκυρότητά τους, με συνέπεια να δημιουργηθεί αβεβαιότητα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία αυτών. Ειδικότερα, η μισθώτρια εταιρεία επικαλούμενη την προαναφερόμενη διαιτητική ρήτρα του άρθρου 25 της Αρχικής Σύμβασης, άσκησε την ένδικη προσφυγή της, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί : α) Ότι είναι έγκυρα και ουδεμία πάσχουν ακυρότητα η υπ’ αριθμ. ...2009 Τροποποιητική Σύμβαση της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., καθώς και το Παράρτημα αυτής, ήτοι το από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό, τα οποία συνομολογήθηκαν μεταξύ αυτής και της καθής η προσφυγή, β) Ότι δεν έχουν διαρρηχθεί, καταγγελθεί, ανατραπεί από οποιοδήποτε των συμβαλλλομένων ή από οποιοδήποτε γεγονός, ούτε με την από 12-03-2010 προηγούμενη προσφυγή της σε διαιτησία, ούτε έχει λάβει χώρα υπαναχώρηση από οποιονδήποτε των συμβαλλομένων και αυτές οι συμβάσεις βρίσκονται σε πλήρη ισχύ, γ) Να αναγνωρισθεί ότι η καθής είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει και να εφαρμόζει όλους τους όρους της υπ’ αριθμ. ...2009 Σύμβασης της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., καθώς και του από 28-08-2009 Ιδιωτικού Συμφωνητικού, δ) Να υποχρεωθεί η καθής όπως εντός τριών (3) ημερών από την επίδοση σ’ αυτήν της εκδοθησομένης απόφασης, απαλείψει από την ιστοσελίδα του διαδικτύου τη δική της και του Υπουργείου Οικονομικών, κάθε ισχυρισμό της, που αφορά την αμφισβήτηση της εγκυρότητας των άνω συμβάσεων, απαγγελλομένης κατ’ αυτής χρηματικής ποινής πέντε χιλιάδων εννιακοσίων (5.900,00) ευρώ, για κάθε ημέρα καθυστέρησης της απάλειψης, ε) Να απαγορευθεί στην καθής να διαδίδει στο μέλλον, με οποιονδήποτε τρόπο, αμφισβητήσεις για την εγκυρότητά των άνω συμβάσεων, απειλούμενης κατ’ αυτής χρηματικής ποινής ύψους πέντε χιλιάδων (5.000,00) ευρώ για κάθε διάδοση. Εξάλλου, η ήδη ενάγουσα με την από 14-02-2011 αντιπροσφυγή της και την από 23-02-2011 αντιπροσφυγή - αγωγή (συμπληρωματική) ζήτησε: α) να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της υπ’ αριθμ. ...2009 Σύμβασης και του από 28-08-2009 Ιδιωτικού Συμφωνητικού, που αποτελεί Παράρτημα της παραπάνω Σύμβασης, β) άλλως να αναγνωρισθεί η έλλειψη παραγωγής δεσμευτικότητας της ως άνω Σύμβασης και του Παραρτήματος της, για τους ειδικότερα διαλαμβανόμενους στις αντιπροσφυγές λόγους. Το επιληφθέν της ενδίκου υποθέσεως Διαιτητικό Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 32/10-11-2011 Διαιτητική Απόφασή του, απέρριψε τις ακόλουθες ενστάσεις της καθής η προσφυγή : 1) Ότι η συνομολογουμένη ρήτρα στο 25° άρθρο της Αρχικής Συμβάσεως είναι άκυρη λόγω αντιθέσεώς της: α) Στο άρθρο 11 του Κανονισμού Μισθώσεων της καθής η προσφυγή (που εγκρίθηκε με την Τ. 1436 ΑΥ Ανάπτυξης - ΦΕΚ 290/20-03-2011), β) Στην .../10-09-1998 Προκήρυξη Διαγωνισμού περί εκδηλώσεως ενδιαφέροντος (μετά την ορθή επανάληψή της με την .../01-10-1998) και γ) Στη διάταξη του 24 άρθρου της ίδιας Αρχικής Σύμβασης και 2) Ότι η ένδικη διαφορά δεν υπάγεται στην διαιτητική ρήτρα του άρθρου 25 της Αρχικής Σύμβασης και ακολούθως, με αναλυτικό σκεπτικό, ομόφωνα έκρινε ότι είχε δικαιοδοσία για την κρινόμενη διαφορά. Στη συνέχεια, κατά την πλειοψηφίσασα γνώμη του Δικαστηρίου, η από 10-12-2010 προσφυγή κρίθηκε νόμιμη, στηριζόμενη στις αναφερόμενες στο σκεπτικό της απόφασης διατάξεις και στα άρθρα 70, 946, 947 του ΚΠολΔ και απέρριψε, κατά πλειοψηφία, τις ενστάσεις - ισχυρισμούς της καθής η προσφυγή εκμισθώτριας, μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν και η ένσταση της ακυρότητας της υπ’ αριθμ. ...2009 Τροποποιητικής Σύμβασης, λόγω αντίθεσής της σε απαγορευτικές διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου, όπως η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και των μη διακρίσεων (άρθρο 8 της Συνθ. Λ.Ε.Ε.), της αρχής του ελεύθερου ανταγωνισμού (άρθρο 3), της αρχής της ελεύθερης εγκαταστάσεως (άρθρο 49) και της αρχής της διαφάνειας, που απορρέει από τις ως άνω αρχές, σε συνδ. με το άρθρο 174 του Α.Κ.. Ειδικότερα, κατά την πλειοψηφίσασα γνώμη του Δικαστηρίου, έγινε δεκτό, μεταξύ άλλων, ότι η τροποποίηση της Αρχικής Σύμβασης ήταν επιτρεπτή, εφόσον: " 1) η Αρχική Σύμβαση είναι το αποτέλεσμα διενεργηθέντος νομίμως δημοσίου διαγωνισμού, 2) δεν απαγορεύεται από όρο της σύμβασης, 3) δεν είναι αντίθετη με ρητή διάταξη νόμου, 4) καταρτίζεται ύστερα από κοινή συμφωνία των συμβαλλομένων και 5) αποβλέπει στη θεραπεία σκοπού δημοσίου συμφέροντος, η πραγμάτωση του οποίου διακυβεύεται, χωρίς την εν λόγω τροποποίηση ... ". Ακολούθως δε έκρινε ότι, η υπ’ αριθμ. ...2009 Τροποποιητική - Συμπληρωματική Σύμβαση και το από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό, ουδεμία πάσχουν ακυρότητα, είναι νόμιμα και δεσμευτικά για τα συμβαλλόμενα μέρη και απέρριψε τους σχετικούς ισχυρισμούς της καθής η προσφυγή, με το σκεπτικό ότι: " ... ουδεμία παραβίαση κανόνων και αρχών του Κοινοτικού δικαίου έγινε, αφού έγινε δημόσιος διαγωνισμός για τη μίσθωση του ακινήτου και εγκαταστάσεων σ’ αυτό της " Ε.Τ.Α. Α.Ε. " , ουδείς είχε ή έχει ίδιο και σπουδαίο έννoμo συμφέρον να προσβάλλει τις συμπληρωματικές και τροποποιητικές συμβάσεις, που ακολούθησαν την εφαρμογή Αρχικής Συμβάσεως, ουδείς, ουδέποτε (ούτε και η "Ε.Τ.Α. Α.Ε.", παραπονέθηκε για άνιση μεταχείρισή του κατά την όλη διαδικασία πού ακολούθησε την παραπάνω σύμβαση ή παραβιάστηκε το δικαίωμά του για ελεύθερη εγκατάστασή του ή παρακωλύθηκε το δικαίωμά του για ελεύθερο ανταγωνισμό και, τέλος, ουδείς ποτέ παραπονέθηκε ότι οι συμβάσεις που επακολούθησαν έγιναν υπό καθεστώς αδιαφάνειας ....". Περαιτέρω, το Διαιτητικό Δικαστήριο, κρίνοντας επί της από 18-02- 2011 αντιπροσφυγής της μισθώτριας εταιρείας και επί της από 23-02- 2011 συμπληρωματικής ομοίας, δέχθηκε, κατά πλειοψηφία, ότι αμφότερες πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμες και ειδικότερα κρίνοντας επί της από 18-02-2011 αντιπροσφυγής, απέρριψε τον δεύτερο των προβαλλομένων λόγων, που αναφέρεται στην ακυρότητα της υπ’ αριθμ. ...2009 Τροποποιητικής Σύμβασης, λόγω αντίθεσής της σε απαγορευτικές διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου και στις εξ’ αυτών απορρέουσες αρχές της ίσης μεταχείρισης, της αρχής των μη διακρίσεων του ελεύθερου ανταγωνισμού, της ελεύθερης εγκαταστάσεως και της διαφάνειας, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν αμέσως παραπάνω, αλλά και τον πρώτο λόγο της άνω αντιπροσφυγής, ότι δηλαδή η τροποποιητική σύμβαση και το ιδιωτικό συμφωνητικό είναι άκυρα, πρωτίστως ως ανήθικα και καταπλεονεκτικά, ως αντίθετα με τις διατάξεις των άρθρων 178 επ. του Α.Κ. Ειδικότερα, έκρινε ότι "... Από το σύνολο των περιστατικών και πραγματικών γεγονότων και κυρίως από τη μη συμμόρφωση της Ε.Τ.Α. Α.Ε. προς τις συμβατικές της υποχρεώσεις και προς το σκεπτικό και διατακτικό της Διαιτητικής Απόφασης 4/2006, προκύπτει σαφώς και ανενδοιάστως ότι η καταρτισθείσα σύμβαση εμπεδώνει με το περιεχόμενό της τις περί ηθικής αντιλήψεις, όπως τις διαμόρφωσε η Νομολογία και η θεωρία, εμφρόνως δε συνεβλήθησαν αμφότερα τα μέρη για την εξυγίανση της ανώμαλης συμβατικής σχέσης ... ", περαιτέρω δε από το σύνολο των στοιχείων της δικογραφίας και μετά την εκτίμηση των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης που προσκομίστηκαν, έκρινε ότι " ... δεν υφίσταται παραβίαση του άρθρου 179 Α.Κ., καθόσον και αν ακόμα (πράγμα που δεν προκύπτει από τα προσαγόμενα στοιχεία) υφίσταται κάποιας μορφής δυσαναλογία, δεν υφίσταται εκμετάλλευση ούτε της ανάγκης ... ούτε φυσικά της κουφότητας ή απειρίας. Άλλωστε , η σύμβαση ...20-10-2009 δεν είναι νέα , αυτοτελής και διαφορετικού περιεχομένου τοιαύτη, αλλ’ αποτελεί τροποποίηση - συμπλήρωση τόσον της Αρχικής (...1999), όσο και των με αριθμ. ... και ... Συμβάσεων, μετά των οποίων αποτελεί μία ενιαία - συνολική Σύμβαση και σκοπεύει στη θεραπεία των ελαττωμάτων - προβλημάτων, που οφείλονται τόσο στις παραλείψεις, όσον και στις πράξεις της Ε.Τ A. Α.Ε. ..." . Επί δε της συμπληρωματικής προσφυγής της εκμισθώτριας, εκτιμώντας το σύνολο του αποδεικτικού υλικού της δικογραφίας (καταθέσεις μαρτύρων, ένορκες βεβαιώσεις, εκθέσεις των Ορκωτών Λογιστών της ΣΟΛ, την Τεχνική Έκθεση του Τεχνικού Συμβούλου της "...."), έκρινε ότι αυτή (εκμισθώτρια) παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 178 επ. Α.Κ. Τέλος, σχετικά με τους, περιεχόμενους στην από 14-02-2011 προσφυγή ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, ότι δηλαδή με όρο στην υπ’ αριθμ. ...1999 Σύμβαση, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων ότι η μισθώτρια προ της συμμετοχής της στο διαγωνισμό είχε επισκεφθεί επανειλημμένα το παραχωρούμενο τουριστικό συγκρότημα με τεχνικούς συμβούλους της επιλογής της και ότι εξέτασε λεπτομερέστατα αυτό, τα κτίριά του και τις εν γένει εγκαταστάσεις, τους χώρους μέσα και έξω από αυτό και τα βρήκε όλα κατάλληλα για το σκοπό που προορίζονται, χωρίς πραγματικά ελαττώματα, για την ύπαρξη των οποίων σε κάθε περίπτωση απαλλάσσει πάσης ευθύνης τον εκμισθωτή και ότι η γνώση των ελαττωμάτων και η ανεπιφύλακτη παραλαβή του μισθίου ενέχουν μορφή σιωπηράς παραίτησης της μισθώτριας από τυχόν δικαιώματά της, εξαιτίας της ύπαρξης ελαττωμάτων του μισθίου, το Διαιτητικό Δικαστήριο, κατά την πλειοψηφίσασα και ορθή, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, γνώμη, δέχθηκε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα : " ... η συνομολόγηση της ...1999 σύμβασης έγινε στις 22-9-1999. Κατά την ημερομηνία αυτή ... η μισθώτρια δεν γνώριζε, ούτε από βαρειά αμέλεια αγνοούσε τα κρυμμένα ελαττώματα των οικίσκων και κτισμάτων. Τούτο διότι μέχρι τότε απλώς είχε επισκεφθεί το μίσθιο ακίνητο. Όμως, από την απλή αυτή επίσκεψη του μισθίου (χωρίς ειδικό έλεγχο από ειδικούς επιστήμονες και χωρίς "σκαψίματα" και τομές στα υπό έλεγχο ακίνητα) δεν μπορούσε να γνωρίζει τα (κρυμμένα) ελαττώματα των οικίσκων και κτισμάτων και δη σε όλο το εύρος και την έκτασή τους. Η έκθεση του Τ.Ε.Ε. ... φέρει ημερομηνία 4-4-2000, δηλαδή πολύ μεταγενέστερη της συνομολόγησης της σύμβασης ... Ο Ε.Ο.Τ., ως ιδιοκτήτης του μισθίου, έχων ανεγείρει τα κτίσματα αυτά και διαθέτων οργανωμένη τεχνική υπηρεσία, γνώριζε την πραγματική κατάσταση αυτών (κτισμάτων), τα ελαττώματά τους και τα απέκρυψε δολίως από τους όρους της προκήρυξης, ως και κατά την υπογραφή της σύμβασης. Επομένως, ο απαλλακτικός για την ευθύνη της στη σύμβαση όρος είναι άκυρος .... εφόσον η μισθώτρια δεν γνώριζε ειδικώς κατά την παραλαβή του μισθίου την ύπαρξη των άνω ελαττωμάτων των οικίσκων και κτισμάτων, η ανεπιφύλακτη παραλαβή του μισθίου από την μισθώτρια, δεν αίρει την ευθύνη του εκμισθωτή για τα ελαττώματα αυτά. Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, η Ε.Τ.Α. Α.Ε. είχε ευθύνη για τα κρυμμένα ελαττώματα των οικίσκων και κτισμάτων και είναι αβάσιμο το υποστηριζόμενο από αυτήν, ότι δηλαδή ενώ είχε απαλλαγεί από κάθε ευθύνη για τα ελαττώματα των οικίσκων και κτισμάτων, ανέλαβε με τις επίμαχες συμβάσεις να αποζημιώσει τη μισθώτρια με τα προαναφερθέντα μεγάλα ποσά και γι αυτό η σύμβαση και το ιδιωτικό συμφωνητικό αντίκεινται στα χρηστά ήθη και είναι άκυρα ...". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το επιληφθέν της υποθέσεως Διαιτητικό Δικαστήριο απέρριψε, κατά πλειοψηφία, τις από 14-02-2011 και 23-02- 2011 δύο προσφυγές - αγωγές, που ασκήθηκαν εκ μέρους της εκμισθώτριας, με αίτημα την ακύρωση της επίμαχης σύμβασης και του άνω ιδιωτικού συμφωνητικού και δέχθηκε την από 10-12-2010 προσφυγή- αγωγή των προσφευγουσών εταιρειών και : α) αναγνώρισε ότι είναι έγκυρα και ουδεμία πάσχουν ακυρότητα η υπ’ αριθμ. ...20- 10-2009 Τροποποιητική Σύμβαση της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Δ., καθώς και το Παράρτημα αυτής, ήτοι το από 28-08-2009 Ιδιωτικό Συμφωνητικό, τα οποία συνομολογήθηκαν μεταξύ των προσφευγουσών και της καθής η προσφυγή "Ε.Τ.Α. Α.Ε.", η οποία υποχρεούται να εφαρμόσει τους όρους αυτών, β) υποχρεώθηκε η καθής η προσφυγή " Ε.Τ.Α. Α.Ε.", να απαλείψει από την ιστοσελίδα της και να γνωστοποιήσει την απόφαση αυτή στο Υπουργείο Οικονομικών, ώστε να απαλείψει από την ιστοσελίδα του κάθε ισχυρισμό, που αφορά την αμφισβήτηση της εγκυρότητας των ως άνω συμβάσεων, με απειλή χρηματικής ποινής πέντε χιλιάδων (5.000,00) ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης, καθώς και να παραλείπει στο μέλλον να διαδίδει, με οποιοδήποτε τρόπο, αμφισβητήσεις για την εγκυρότητα των άνω συμβάσεων, με απειλή χρηματικής ποινής πέντε χιλιάδων (5.000,00) ευρώ για κάθε διάδοση. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο, ερευνώντας τις παραδοχές του αιτιολογικού της ελεγχόμενης υπ’ αριθμ. 32/10-11-2011 Διαιτητικής Απόφασης, σε συνδυασμό και με το διατακτικό της, κρίνει ότι με αυτά που δέχθηκε η Διαιτητική Απόφαση, δεν υπάρχει αντίθεση προς κανόνες δημόσιας τάξης και προς τα χρηστά ήθη, κατά την αναφερόμενη στη μείζονα σκέψη έννοιά τους και δεν ιδρύεται ο από το άρθρο 897 αριθ. 6 του ΚΠολΔ, προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεώς της. Επομένως, ο σχετικός λόγος ακυρώσεώς της επίμαχης Διαιτητικής απόφασης, με τον οποίο η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η υπ’ αριθμ. ...20-10-2009 Τροποποιητική Σύμβαση, καθώς και το από 28-08-2009 Παράρτημα αυτής (Ιδιωτικό Συμφωνητικό) αντίκεινται προς τις διατάξεις των άρθρων 174, 178 επ. του Α.Κ. και στις θεμελιώδεις αρχές και τους κανόνες του Κοινοτικού Δικαίου και δη της απαγόρευσης προσθήκης ουσιωδών όρων σε καταρτισμένη κατόπιν δημοσίου διαγωνισμού σύμβαση, της απαγόρευσης διεύρυνσης του αντικειμένου της καταρτισθείσας κατόπιν δημοσίου διαγωνισμού σύμβασης και της απαγόρευσης δια νέας συμφωνίας μεταβολής της ισορροπίας υπέρ του επιλεγέντος κατόπιν διαγωνισμού πλειοδότη, πρέπει να απορριφθεί...". Με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, κατόπιν αναφοράς στην απόφασή του των αιτιολογιών και του διατακτικού της 32/2011 διαιτητικής απόφασης, απέρριψε την ένδικη αγωγή, με την οποία είχε ζητηθεί η ακύρωσή της, επειδή παραβιάστηκαν οι δημόσιας τάξης καταστατικές αρχές του ενωσιακού δικαίου και ειδικότερα, εκείνες των άρθρων 3, 8 και 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και εκείνες των άρθρων 174 και 178 ΑΚ.. Όμως, οι προαναφερθείσες διατάξεις της ΣΛΕΕ δεν ίσχυαν κατά το χρόνο κατάρτισης των επίμαχων συμβάσεων, αφού η Συνθήκη της Λισσαβόνας υπογράφηκε στις 13-12-2007 (Εφημερίδα ΕΕ C 306/13-12-2007), τέθηκε σε ισχύ την 1-12-2009 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 3671/2008, ο δε Άρειος Πάγος δεν μπορεί να προβεί σε αυτεπάγγελτη θεμελίωση του συγκεκριμένου λόγου αναίρεσης βάσει της αρχής jura novit curia, η οποία, όπως έχει εκτεθεί στη νομική σκέψη της παρούσας, δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία, οι δε διατάξεις των άρθρων 174 και 178 ΑΚ, κατά τις οποίες, είναι άκυρη, δικαιοπραξία που αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, αν δεν συνάγεται κάτι άλλο (ΑΚ 174) και δικαιοπραξία που αντιβαίνει στα χρηστά ήθη (ΑΚ 178), δεν συνιστούν διατάξεις δημοσίας τάξεως, κατά την έννοια των άρθρων 897 αριθ. 6 ΚΠολΔ και 33 ΑΚ (πρβλ. ΑΠ 366/2016) και δεν ιδρύει η παράβασή τους τον αντίστοιχο λόγο ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης. Με τα δεδομένα αυτά, αφού δηλαδή οι συγκεκριμένες διατάξεις δεν είναι δημόσιας τάξης κατά την έννοια της ΑΚ 33, δεν είναι νοητή ούτε η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης του άρθρου 897 αρ. 6 ΚΠολΔ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Κατόπιν τούτων και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε κατά την άσκηση της αναίρεσης και επισυνάφθηκε στη σχετική 225/22.4.2016 έκθεση κατάθεσης αναίρεσης της γραμματέα του Εφετείου Αθηνών. Τέλος, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικαστεί λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), που θα επιβληθούν όμως μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 11 παρ. 2 Ν. 973/1979 "Περί συστάσεως Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου", σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β’ 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν.1738/1987), κατά οριζόμενα στα διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.4.2016 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." για αναίρεση της 498/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε κατά την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Πρόεδρος Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 16 Φεβρουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ