357/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 357 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 357/2011
Legislator headnote
AI generated357/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 357 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 357/2011
Full text
Απόφαση 357 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 357/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 6 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ΒΙΣ Βιομηχανία Συσκευασιών Ανώνυμος Εταιρία, η οποία εδρεύει στην Μ. Α. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φωκίωνα Τσίντο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, 2. Γ. Σ. του Σ., 3. Σ. Σ. του Γ., κατοίκων ... και 4. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ Σ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, η οποία εδρεύει στο Αιγάλεω Αττικής και εκπροσωπείται. Οι, δεύτερος, τρίτος και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευφροσύνη Σύρμου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22 Απριλίου 2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 737/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1544/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26 Οκτωβρίου 2009 αίτηση της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 26 Νοεμβρίου 2010 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, κατά τον πρώτο αυτής λόγο.
Η πληρεξούσια των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 7294 Γ/19.11.2009 έκθεση επιδόσεως του δικ. επιμελητή του Πρωτοδικείου Έδεσσας ..., ακριβές αντίγραφο της από 26.10.2009 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη σημερινή δικάσιμο της 6.12.2010 επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων, πλην όμως ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου, σαν να ήταν και αυτός παρών.
II). Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ, υπάρχει λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο. Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 526 παρ.1 είναι απαράδεκτη στην κατ' έφεση δίκη κάθε μεταβολή της βάσης, του αντικειμένου και του αιτήματος της αγωγής και αν ο διάδικος συναινεί. Το απαράδεκτο λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμηση, η από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, για τον λόγο ότι το Εφετείο έκρινε ότι η εκ μέρους της αναιρεσείουσας με τον όγδοο λόγο της εφέσεως επίκληση πράξεων και παραλείψεων των δευτέρου, τρίτου και τετάρτης των εναγομένων που θεμελιώνουν αδικοπρακτική ευθύνη από αμέλεια αποτελεί απαράδεκτη μεταβολή της αγωγής και επομένως το Εφετείο, που δεν δέχθηκε την διαλαμβανομένη στην αγωγή ως άνω βάση υπέπεσε στην ως άνω Πλημμέλεια του αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ., ήτοι, στην κήρυξη απαραδέκτου παρά το νόμο. Ο λόγος αυτός της αιτήσεως είναι βάσιμος, καθ' όσον από την παραδεκτή (αρθρ. 561 § 2 Κ.Πολ.Δ) επισκόπηση του περιεχομένου της από 22.4.2003 αγωγής της αναιρεσείουσας προκύπτει ότι στο δικόγραφο αυτής περιλαμβάνεται βάση αδικοπρακτικής εξ' αμελείας ευθύνης των ως άνω αναιρεσιβλήτων - εναγομένων, και επομένως το Εφετείο εσφαλμένως απέρριψε ως απαράδεκτο τον όγδοο λόγο της εφέσεως, με τον οποίον η αναιρεσείουσα παρεπονείτο για την παράλειψη του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου να ερευνήσει την πιο πάνω βάση της αγωγής, κατά το μέρος που εστρέφετο κατά του δευτέρου, τρίτου και τετάρτης των εναγομένων.
III). Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ. Εξάλλου, δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφαση του ποια αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη ή να καθορίσει τη βαρύτητα που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή τη σχέση και επιρροή του στα αποδεικτέα θέματα. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση από τον αριθ. 11 περ. γ' αρθρ. 559 ΚΠολΔ., ότι το Εφετείο, καταλήγοντας στην κρίση περί απορρίψεως της έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε απορρίψει την αγωγής της, δεν έλαβε υπόψη του την υπ' αριθ. πρωτ. Γ 56581/22.4.2003 βεβαίωση του Εθνικού Τυπογραφείου, που είχε προσκομίσει και επικαλεστεί η αναιρεσείουσα και ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού από αυτή απεδεικνύετο, κατά τους ισχυρισμούς της, ότι η δημοσίευση του υπ' αριθμ. 7578/10.8.2000 Φ.Ε.Κ., στο οποίο είχε δημοσιευθεί η μείωση, κατά 600.000.000 δρχ, του εταιρικού κεφαλαίου της ΝΑΤΟΥΡΑ Α.Ε, έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου επελεύσεως της ζημίας, την αποκατάσταση της οποίας ζητούσε η αναιρεσείουσα με την αγωγή. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση του όλου περιερχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου μάλιστα υπάρχει η ρητή διαβεβαίωση σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη και όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, καθίσταται αδίστακτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και την παραπάνω βεβαίωση που διαλαμβάνεται στον κρινόμενο λόγο της αναίρεσης.
III). Από το άρθρο 904 ΑΚ προκύπτει ότι η αγωγή του αδικαιολόγητου πλουτισμού είναι επιβοηθητικής ουσιαστικά φύσεως και μπορεί να ασκηθεί μόνον όταν λείπουν οι προϋποθέσεις της αγωγής από την σύμβαση ή την αδικοπραξία, εκτός αν θεμελιώνεται σε πραγματικά περιστατικά διαφορετικά ή πρόσθετα από εκείνα στα οποία στηρίζεται η αγωγή από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία και υπό την ενδοδιαδικαστική αίρεση (επικουρικώς), της απόρριψης της κύριας βάσης της αγωγής από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία.
Συνεπώς το Εφετείο που απέρριψε, ως μη νόμιμη την επικουρικά ασκηθείσα αγωγή της αναιρεσείουσας εκ του αδικαιολογήτου πλουτισμού, η οποία στηρίζεται στα ίδια, πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίζεται και η κυρία από αδικοπραξία αγωγή, δεν παραβίασε την ως άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη, γι' αυτό και είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο πέμπτος, κατά τη σχετική εκ του αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση του, λόγος αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει, απορριπτόμενης της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου, να γίνει δεκτή αυτή εν μέρει, κατά το μέρος που στρέφεται κατά των δευτέρου, τρίτου και τετάρτης των αναιρεσιβλήτων, κατ' αποδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το κεφάλαιο αυτής, που αναφέρεται στην απόρριψη ως απαραδέκτου της επί της αδικοπρακτικής ευθύνης (από αμέλεια) στηριζομένης βάσεως της αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, μόνον ως προς το αναιρούμενο ως άνω κεφάλαιο (αρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26.10.2009 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία " ΒΙΣ Βιομηχανία Συσκευασιών Ανώνυμος Εταιρεία" για αναίρεση της 1544/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του πρώτου των αναιρεσιβλήτων.
Δέχεται την αναίρεση, κατά το μέρος που στρέφεται κατά των δευτέρου, τρίτου και τετάρτης των αναιρεσιβλήτων.
Αναιρεί την προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση, κατά τα στο σκεπτικό αναφερόμενα.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.
Και
Καταδικάζει τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Μαρτίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ