355/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 355 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 355/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Στυλιανή Γιαννούκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Κοινωνικός Οργανισμός Δήμου Παύλου Μελά" πρώην Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Δημοτικοί Παιδικοί -Βρεφονηπιακοί Σταθμοί Πολίχνης" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ζαχαρούλα Βερβέλη, η οποία παραστάθηκε αφού ανακάλεσε την δήλωση της κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Α.-Β. του Μ., 2 Ο. Μ. του Γ. και 3 Ε. Κ. του Κ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθ. 27507/2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4343/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2203/2013 του Μον/λους Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-4-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 24-9-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί όλοι οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις με επικλήσεως προσκομιζόμενες ..., ..., ... /29-4-2015 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, Α. Μ. Σ., προκύπτει ότι, ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, μετά της κάτωθι αυτής πράξεως ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο της 6-10-2015, με κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, με παραγγελία του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα αντίστοιχα στην πρώτη, δεύτερη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παραστάσεως κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως πρέπει να εξεταστεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτές παρούσες, (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ. α'και γ' ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 553 παρ.1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν την όλη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Εξάλλου, κατά το άρθρο 524 παρ. 3 ΚΠολΔ, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η απόρριψη της εφέσεως, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τύπους. Διότι, μολονότι οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα τους, θεωρείται κατά πλάσμα του νόμου ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης αποφάσεως περί αποδοχής τους. Επομένως αν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνο η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώθηκε η πρωτόδικη απόφαση. Τα δε τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας αποφάσεως, εφόσον αποτελούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (Ολ. ΑΠ 16/1990) (ΑΠ 1266/2015). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 566 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν με το αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεση του πρέπει να γίνεται σε καθένα από τα δικαστήρια αυτά. Η παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία συμπληρώνει τη γενική διάταξη του άρθρου 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει τον τρόπο ασκήσεως των ενδίκων μέσων, έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη της αίτησης ως απαράδεκτης για εκείνη από τις προσβαλλόμενες, ως προς την οποία το αναιρετήριο δεν κατετέθη στη Γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε (ΑΠ 1573/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων, το Εφετείο, δικάζοντος ερήμην του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ επί της από 9-4-2012 έφεσης του κατά της 4343/2012 ερήμην αυτού ως εναγομένου εκδοθείσας οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, απέρριψε με την προσβαλλόμενη την έφεση ως ανυποστήρικτη. Κατά της αποφάσεως αυτής (2203/2013), άσκησε αυτό την υπό κρίση αίτηση το οποίο και επισπεύδει τη συζήτηση. Κατά το χρόνο ασκήσεως αυτής, είχε καταστεί τελεσίδικη η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς τον τότε απόντα εκκαλούντα και νυν αναιρεσείοντα μη υποκειμένη σε ανακοπή ερημοδικίας, αποδεικνυομένου τούτου: α) με προσκομιδή αντιγράφου της προσβαλλόμενης στο τέλος της οποίας υπάρχει παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου Ανδρέα Σ. Μαυραγάνη, προς επίδοση αυτής στο ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ καθώς και στην αρχή αυτής η από 12-3- 2014 βεβαίωση της δικαστικής επιμελήτριας Σ. Μ. περί επιδόσεως της στο ήδη αναιρεσείον και σφραγίδα του τελευταίου περί παραλαβής της κατά την ημερομηνία αυτή (12-3-2014) και β) με πάροδο άπρακτης της τασσόμενης προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας δεκαπενθήμερης προθεσμίας, καθόσον η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 10-04-2014 στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου όπως από το σώμα αυτής προκύπτει και επομένως αύτη ασκήθηκε μετά την άπρακτη πάροδο της εν λόγω προθεσμίας. Περαιτέρω, η από 10-4-2014 αίτηση αναιρέσεως, κατατεθείσα στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, επίσης στις 10-04-2014, (όπως τούτο προκύπτει από την κάτωθι αυτής, με αρ. 1484/10-4-2014 έκθεση κατάθεσης δικογράφου ενδίκου μέσου) στρέφεται: α) Κατά της υπ' αριθμ. 4343/2012 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε (εν μέρει) δεκτή η κρινόμενη αγωγή των αναιρεσιβλήτων για διαφορές αποδοχών κλπ. και β) κατά της υπ' αριθμ. 2203/2013 τελεσίδικης αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 4343/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, λόγω ερημοδικίας του, ως ανυποστήρικτη. Με βάση τα προεκτεθέντα, η κρινόμενη από 10-04-2014 αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και κατά το μέρος που πλήττει την πρωτόδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εφόσον η έφεση που ασκήθηκε κατ' αυτής απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την προσβαλλόμενη 2203/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και επομένως προσβλητή είναι μόνο η απόφαση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου. Επίσης, είναι απαράδεκτη και καθ' ο μέρος στρέφεται κατά της ανωτέρω εφετειακής για το λόγο ότι δεν προκύπτει κατάθεσή της στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, όπως επιβάλλεται κατά την διάταξη του άρθρου 566 παρ. 2 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρο 495 παρ. 1 ιδίου Κώδικα.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να μην επιβληθούν δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, στο αναιρεσείον ΝΠΔΔ, αφού αυτές δεν παραστάθηκαν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-04-2014 αίτηση του αναιρεσείοντος για αναίρεση της των α) 4343/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και β) 2203/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 10 Μαΐου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ