Supreme Court dismisses appeal request for retrial on vague breach of trust claim and evidence assessment issues.

Απόφαση 354 / 2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 354/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αριστείδη Βαγγελάτο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Μαρία Γιαννακοπούλου- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Π. Ι. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Στρίμπερη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις στις 15-12-2022. Της αναιρεσίβλητης - καθ' ης η κλήση: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "....", η οποία εδρεύει στη Μαγούλα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αντιγόνη Κουρβισιάνου, η oποία κατέθεσε προτάσεις στις 16-12-2022 και στις 13-12-2024.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-2-2017 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1432/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 146/2021 μη οριστική και 332/2022 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 21-3-2022 αίτησή του, η οποία συζητήθηκε στις 13-12-2022 και εκδόθηκε η 1446/2023 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 28-6-2024 κλήση του καλούντος για εκδίκαση λόγου που παρέμεινε αδίκαστος. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της κλήσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 28-6-2024 και με αριθμ. κατάθ. ... αίτηση- κλήση του καλούντος Π. Ι. του Α., φέρεται για συζήτηση αίτημα για εκδίκαση λόγου αναίρεσης που παρέμεινε αδίκαστος και ειδικότερα για την εξέταση του πρώτου σκέλους του πρώτου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγου της από 21-3-2022 αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 332/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας(αναίρεσης) έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής υπ' αριθμ. 1446/2023 απόφαση του Β2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, ο οποίος λόγος, κατά την κλήση, από προφανή παραδρομή, φέρεται ότι παραλείφθηκε να ερευνηθεί με την προαναφερθείσα ως άνω απορριπτική απόφαση.

Με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση, αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι' αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου, που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ένδικου μέσου της αίτησης αναίρεσης, είτε με την απόρριψη της αίτησης αυτής ως απαράδεκτης ή αβάσιμης, είτε, μετά την κατάργηση του τμήματος παραπομπής του Αρείου Πάγου με το άρθρο 31 παρ.2 του Ν. 2172/1993, με την παραδοχή της αίτησης και την παραπομπή της υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ.

Με την έκδοση της οριστικής του απόφασης, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναίρεσης, και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κάποιος παραδεκτός λόγος αναίρεσης, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υπόθεσης και αναλώνεται έτσι η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, με την έννοια της επανεξέτασης της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της έλλειψης εκκρεμοδικίας.

Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητά απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα, συνάγεται και ότι, εφόσον υπάρχει στο διατακτικό της απόφασης ρητή απορριπτική διάταξη της αίτησης αναίρεσης στο σύνολο της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων της στο Αναιρετικό Τμήμα για επανεκδίκαση, γιατί στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υπόθεσης, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης αναίρεσης, που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ.

α' και 555 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 20/2009, ΑΠ 815/2022, ΑΠ 962/2019, ΑΠ 270/2013). Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 28-6-2024 και με αριθμ. κατάθ. ... αίτηση- κλήση (για εκδίκαση λόγου που παρέμεινε αδίκαστος) του αναιρεσείοντος, ζητείται να επανεκδικαστεί από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, της από 21-3-2022 με αριθμ, κατάθ, ...2022 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 332/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, μετά την απόρριψη από το Β2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, με την υπ' αριθμ. 1446/2023 απόφασή του της ως άνω αίτησης, ο οποίος(λόγος αναίρεσης) προφανώς από παραδρομή, κατά τα εκτιθέμενα στην κλήση, δεν ερευνήθηκε.

Πλην όμως, η κρινομένη αίτηση-κλήση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, διότι σύμφωνα και με όσα αναφέρονται στην πιο πάνω νομική σκέψη, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων που δεν ερευνήθηκαν, ώστε ο Άρειος Πάγος να επανέλθει και να τους εξετάσει. Σε κάθε περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της ως άνω υπ' αριθμ. 1446/2023 απόφασης του Αρείου Πάγου, για πλημμέλεια, της οποίας σχετικά με την μη εξέταση του ως άνω λόγου αναίρεσης παραπονείται ο καλών -αναιρεσείων, προκύπτει ότι στις σελίδες 17 και 18 αυτής ρητά, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής: "[...]Με το πρώτο σκέλος από τον αριθμό 1 εδαφ.

β' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ο αναιρεσείων αιτιάται τα εξής: Ότι το Εφετείο στήριξε την κρίση του περί διατάραξης της εμπιστοσύνης της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας στο πρόσωπό του στις παραλείψεις αυτού να ενημερώσει πρώτον τους τακτικούς ελεγκτές του εσωτερικού ελέγχου και το Διοικητικό Συμβούλιο της εναγομένης σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το Υποκατάστημα Θεσσαλονίκης και τα παραρτήματά της στην "...

ΑΕ" και δεύτερον τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης. Ότι οι παραλείψεις αυτές του αναιρεσείοντος, δεν αποτελούν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, συμπεριφορά εργαζομένου που δικαιολογεί κατ' αντικειμενική κρίση κλονισμό της εμπιστοσύνης του εργοδότη προς τον εργαζόμενο, διότι:

α) το Εφετείο δέχεται ότι έλαβε χώρα ενημέρωση του διευθύνοντος συμβούλου της εναγομένης, β) η μη ενημέρωση των τακτικών ελεγκτών της μητρικής εταιρείας δεν αποτελούσε συμβατική υποχρέωση του αναιρεσείοντος, αφού εργασιακή σχέση είχε μόνο με την εναγομένη, γ) η μη επίσημη ή η επίσημη, ήτοι κατά την διάρκεια κάποιας συνεδρίασης, ενημέρωση του Διοικητικού Συμβουλίου, αφενός μεν ήταν περιττή, αφού ο αναιρεσείων είχε ενημερώσει τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, αφετέρου δε δεν αποτελούσε, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, υποχρέωσή του και δ) τα προβλήματα που διαπιστώθηκαν με πρωτοβουλία του αναιρεσείοντος στο Υποκατάστημα Θεσσαλονίκης και στα παραρτήματα αυτού στις εγκαταστάσεις και τους χώρους της εταιρείας "...

ΑΕ", δεν αποτελούν "θέματα ορθής λειτουργίας της Οικονομικής Διεύθυνσης", αλλά παρατυπίες και επιλήψιμες πράξεις και παραλείψεις υπαλλήλων της εναγομένης, που απασχολούνταν στο εν λόγω Υποκατάστημα και ότι ενόψει αυτών το Εφετείο εσφαλμένα και κατά παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας υπήγαγε τα ως άνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά στην αόριστη νομική έννοια του κλονισμού της εμπιστοσύνης της αναιρεσίβλητης ως εργοδότριας προς τον αναιρεσείοντα -εργαζόμενο και εντεύθεν παραβίασε ευθέως δια της μη εφαρμογής της τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, την οποία ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε ως λόγο ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του.

Έχοντας το ως άνω περιεχόμενο, το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο, αφενός μεν λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ποία διδάγματα της κοινής πείρας εσφαλμένα δεν εφαρμόσθηκαν από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο για την ερμηνεία και την εφαρμογή ή μη του άρθρου 281 ΑΚ, αφετέρου δε διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις στον ως άνω αναιρετικό λόγο αναφέρονται ευθέως στην απόδειξη κρίσιμων γεγονότων και στην εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, οι οποίες, όμως, δεν υπόκεινται σε αναιρετικό έλεγχο (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και επιπλέον για το λόγο ότι "ο κλονισμός της εμπιστοσύνης της εναγομένης ως εργοδότριας ως προς τον ενάγοντα -εργαζόμενο" δεν συνιστά αόριστη νομική έννοια της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, αλλά πραγματικό γεγονός, που προκύπτει από την ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας αποδεικτική διαδικασία [...] " και επομένως, με ειδική απορριπτική σκέψη ο πιο πάνω από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, για το οποίο και μόνο ο αιτών- καλών ζητά την επανεκδίκαση, κρίθηκε απορριπτέος ως απαράδεκτος και τελικά με την ως άνω υπ' αριθμ. 1446/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου, κρίθηκε ότι όλοι οι λόγοι της αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν και αντίστοιχη διάταξη περιελήφθη στο διατακτικό της.

Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η από 28-6-2024 αίτηση-κλήση. Τέλος ο αιτών - καλών πρέπει, λόγω της ήττας του, να καταδικαστεί στην δικαστική δαπάνη της καθ' ης η αίτηση - κλήση ανώνυμης εταιρείας, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-6-2024 και με αριθμ. κατάθ. ... αίτηση-κλήση του Π. Ι. του Α. για την έρευνα του πρώτου σκέλους του πρώτου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγου της από 21-3-2022 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 332/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αιτούντα - καλούντα στη δικαστική δαπάνη της καθ' ης η αίτηση - κλήση ανώνυμης εταιρείας, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ