Greek Supreme Court allows third-party set-off claim made after seizure notice delivery due to pre-existing debt.

Απόφαση 354 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 354/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 11 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Τράπεζα EFG Eurobank - Ergasias Ανώνυμη Εταιρία" και τον διακριτικό τίτλο "Eurobank Ergasias", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κατηφόρη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ... 5. ..., 6. ..., 7. ..., 8. ..., 9. ..., 10. ..., 11. ..., 12. ..., 13. ..., 14. ..., 15. ... και 16. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Αναγνωστόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-10-2005 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 494/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 4403/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31 Οκτωβρίου 2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης, ανέγνωσε την από 14 Δεκεμβρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου, κατά το πρώτο μέρους του, λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, την απόρριψη δε των λοιπών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 984 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. απαγορεύεται και δεν παράγει έννομες συνέπειες για τον κατασχόντα η εξόφληση από τον τρίτο της κατεσχημένης απαίτησης ή ο συμψηφισμός της με μεταγενέστερη απαίτηση, καθώς και η απόδοση σε εκείνον κατά του οποίου έγινε η κατάσχεση ή η διάθεση σε τρίτους του κατασχεμένου, αφότου του επιδοθεί το έγγραφο του άρθρου 983, έστω και αν αυτό δεν επιδόθηκε ακόμα σε εκείνον κατά του οποίου έγινε η κατάσχεση.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 449 του Α.Κ αν απαίτηση έχει κατασχεθεί, ο οφειλέτης της δεν μπορεί να προτείνει κατά του προσώπου που επέβαλε την κατάσχεση σε συμψηφισμό ανταπαίτηση, που απέκτησε κατά του δανειστή μετά την κατάσχεση. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 24 του ν. 2915/2001 με την οποία αίρεται το απόρρητο των κάθε μορφής καταθέσεων σε πιστωτικά ιδρύματα, προκύπτει ότι ο τρίτος δικαιούται να προτείνει προς συμψηφισμό και μετά την κατάσχεση ανταπαίτησή του, η οποία ήταν γεγεννημένη κατά τον χρόνο της προς αυτόν κοινοποιήσεως του κατασχετηρίου, δεδομένου ότι, μέχρις ότου προταθεί η δήλωση περί συμψηφισμού οι εκατέρωθεν απαιτήσεις υφίστανται παραλλήλως και μόνο με την πρόταση της δηλώσεως επέρχεται αναδρομικώς απόσβεση των απαιτήσεων αυτών, από τότε που συνυπήρξαν (άρθρο 441 εδ.

β του Α.Κ.). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, δημιουργείται λόγος αναιρέσεως αν παραβιασθεί κανόνας ουσιαστικού δικαίου, συνίσταται δε η παραβίαση στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα που υπάρχει, όταν εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται κατά περίπτωση κανόνας ενώ δεν υπάρχουν ή υπάρχουν, αντίστοιχα, οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, σύμφωνα με τα όσα ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας.

Η προαναφερθείσα δε διάταξη του άρθρου 984 του Κ.Πολ.Δ. ως προς τις έννομες συνέπειες της κατασχέσεως στα χέρια του τρίτου καθιερώνει κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου της, το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκε ως αποδεδειγμένα τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα:

Με το από 15.9.2005 κατασχετήριο κάτωθι αντιγράφου της 106/2005 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών (διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων) οι ανακόπτοντες επέβαλαν, στις 15.9.2005, στα χέρια της καθ' ής - αναιρεσείουσας, ως τρίτης, συντηρητική κατάσχεση για δραχμές 23.021,26 ευρώ, τις οποίες δικαιούνται να λάβουν, από την οφειλέτη τους "Δ.Ζ.

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ- ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΔΙΚΤΥΩΝ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ". Για την κατάσχεση αυτή η αναιρεσείουσα προέβη εμπροθέσμως στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, στην 5561/2005 δήλωση τρίτου, στην οποία δήλωσε, εκτός των άλλων, ότι η ίδια διατηρεί κατά της καθ' ης απαίτηση που επιδικάσθηκε με την με αριθμό 109/2005 διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ότι έχει προτείνει προς συμψηφισμό στις 15.6.2005 με το ποσό των 2.142 ευρώ που απομένει από τις καταθέσεις της ως άνω εταιρίας, ήτοι σε προηγούμενο της επιδίκασης της απαίτησης των ανακοπτόντων χρόνο.

Ενόψει των ανωτέρω το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκε, εξαφανίζοντας τη 494/2006 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, την ανακοπή και υποχρέωσε την καθ' ής η ανακοπή - αναιρεσείουσα να καταβάλλει στους ανακόπτοντες το υπ' αυτών αιτηθέν ποσό των 23.021,26 ευρώ, διότι η αναιρεσείουσα, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, προέτεινε την πιο πάνω ένσταση συμψηφισμού, όχι στις 15.6.2005 που αναφέρει στην δήλωσή της, αλλά στις 22.9.2005 δηλαδή μετά την σ' αυτήν επίδοση του κατασχετηρίου.

Με τις κρίσεις του αυτές το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου εφαρμοστέες ως άνω διατάξεις των άρθρων 984 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., 441 εδ. β και 449 του Α.Κ. και εκ τούτου υπέπεσε στην από το άρθρο 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος, κατά το πρώτο μέρος του, λόγος αναιρέσεως, ως βάσιμος.

Και τούτο γιατί το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε εσφαλμένως ότι η κατά την 22.9.2005 γενομένη δήλωση συμψηφισμού της αναιρεσείουσας, ως τρίτης, που έγινε μετά την επίδοση, στις 15.9.2005, του ανωτέρω κατασχετηρίου, εστερείτο εννόμων συνεπειών, ενώ, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη και σύμφωνα με τις παραδοχές του Εφετείου, η αναιρεσείουσα νομίμως πρότεινε προς συμψηφισμό και μετά την κατάσχεση της ανταπαίτησεώς της, η οποία ήταν γεγεννημένη κατά τον χρόνο της προς αυτήν κοινοποιήσεως του κατασχετηρίου, με αναδρομική απόσβεση των απαιτήσεων αυτών από τότε που συνυπήρξαν μη δεσμευομένη για την προβολή της ενστάσεως συμψηφισμού εκ των ορίων της δηλώσεώς της.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να γίνει δεκτή η αναίρεση να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 3011/2005 απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την ως άνω 4403/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Πρωτοδικείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ