354/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 354 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 354/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "Αδελφοί Κεΐσογλου Α.Ε. Βιομηχανία Υφασμάτων", που εδρεύει στην Μεταμόρφωση Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Κωνσταντίνος Τουμασάτος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις. Των αναιρεσιβλήτων : 1) Της εταιρείας με την επωνυμία "Νηματεμπορική" Α.Ε, που εδρεύει στη Ν. Ιωνία Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία δεν εκπροσώπησε πληρεξούσιος δικηγόρος και 2) Της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΤΜΑ" Α.Ε, που εδρεύει στο Βοτανικό Αθηνών και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Κάρολος Αμοιράλης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 08.08.1991 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2945/1992 ερήμην της ενάγουσας, 1882/1993 προδικαστική και 7866/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 9757/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 27.12.2004 αίτησή της, που φέρεται σε συζήτηση με την από 28.11.2006 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 07.12.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της παραστάσας δεύτερης αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην κρινόμενη υπόθεση η πρώτη των αναιρεσίβλητων δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καίτοι αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού της παραπάνω δικασίμου καθώς και κλήσεως για εμφάνιση κατ' αυτή της επιδόθηκε νομίμως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 128 παρ. 4 Κ.Πολ.Δικ., όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά ..... σε συνδυασμό με τις κάτω από αυτήν αποδείξεις. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθέση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης αυτής.

Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δικ. αναιρετική πλημμέλειά της παρά το νόμο μη λήψεως υπόψη πράγματος που προτάθηκε. Ειδικότερα προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον στηρίζοντα την παθητική νομιμοποίηση της δεύτερης εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι η εν λόγω αντίδικός της, δυνάμει συμβάσεως, ανέλαβε έναντί της, από κοινού με την πρώτη εναγομένη, την υποχρέωση της παραδόσεως των ρόλλων με το πωλούμενο νήμα εντός προθεσμίας δέκα ημερών. Ο λόγος όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το δικαστήριο έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό αυτό και τον απέρριψε, δεχόμενο ότι δεν υπήρχε συμβατική σχέση μεταξύ της αναιρεσείουσας και της δεύτερης εναγομένης ούτε είχε συνομολογηθεί τέτοια προθεσμία.

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ.1 και 577 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 του Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ), πρέπει να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβιάσεως των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 298 και 361 ΑΚ, γιατί, προκειμένου να κρίνει την παθητική νομιμοποίηση της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων ,"ανήγαγεν ταύτην εις την έννομον σχέσιν των πωλήσεων νήματος υπό της πρώτης των αναιρεσιβλήτων (προς την αναιρεσείουσα) και ουχί εις την συμβατικήν σχέσιν την συνδέουσαν (την αναιρεσείουσα) μετά των αναιρεσιβλήτων εταιρειών".

Έτσι όμως διατυπούμενος ο λόγος αυτός αφενός μεν δεν αναφέρεται σαφώς σε ορισμένο νομικό σφάλμα της αναιρεσιβαλλομένης, αφετέρου δε δεν διαλαμβάνει τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως αυτής, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως, απαιτείται να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο α) για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, καθώς και ποία επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β) ποία είναι η αποδεικτική δύναμη που προσδόθηκε σ' αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ) το σχετικό σφάλμα της προσβαλλομένης αποφάσεως. Αν λείπει έστω και ένα από τα στοιχεία αυτά, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αόριστος. Επομένως, ο τρίτος λόγος της αιτήσεως, κατά το πρώτο εκ του άρθρου 559 αριθ. 12 (όχι και 11 κατ' ορθήν υπαγωγή) μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του προσέδωσε σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα και μαρτυρικές καταθέσεις) "ιδιαιτέραν αποδεικτικήν δύναμιν ........ από εκείνην την οποίαν κατά νόμον είχον", χωρίς να προσδιορίζει ποιά είναι η αποδεικτική δύναμη που προσδόθηκε σ' αυτά και ποιό είναι το σχετικό σφάλμα της αναιρεσιβαλλομένης, είναι απορριπτέος ως αόριστος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα, πραγματικά ή νομικά των διαδίκων.

Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ως "ζητήματα" επί των οποίων η απουσία πλήρους αιτιολογίας ή η ύπαρξη ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών ιδρύει λόγο αναιρέσεως, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί κατά την ανωτέρω έννοια, όχι δε και τα απλά πραγματικά επιχειρήματα, τα οποία προβάλλουν οι διάδικοι προς υποστήριξη των απόψεών τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το πρώτο μέρος του τετάρτου λόγου αναιρέσεως η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό της ότι αυτή παραλάμβανε τα κατώτερης ποιότητος, σε σχέση με την συνομολογηθείσα, νήματα που της παρέδιδαν οι αναιρεσίβλητες πωλήτριες εταιρείες, διότι οι διαμαρτυρίες της παρέμεναν χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της μονοπωλιακής θέσεως που κατείχαν στην αγορά οι τελευταίες.

Εξάλλου, με το δεύτερο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 (όχι και αριθ. 8, κατ' ορθήν υπαγωγή) μέρος του τρίτου λόγου και με το δεύτερο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 μέρος του τέταρτου λόγου αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν διέλαβε στην απόφασή του αιτιολογίες σε σχέση με τον ως άνω ισχυρισμό, καθώς και με τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας ότι στην αγωγή της μνημονεύονται μόνον οι εκπρόθεσμες παραδόσεις ρόλλων, ενώ υπήρχαν και άλλες εμπρόθεσμες, και ότι οι αναιρεσίβλητες προσκόμισαν μόνο πέντε δελτία αποστολής, ενώ, αν προσκόμιζαν όλα τα δελτία αποστολής του επίδικου χρονικού διαστήματος, θα προέκυπτε η εκ μέρους τους παραβίαση της συνομολογηθείσας προθεσμίας των δέκα ημερών.

Οι λόγοι όμως αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, διότι οι ισχυρισμοί στους οποίους αναφέρονται δεν αποτελούν ισχυρισμούς ουσιώδεις κατά την ως άνω έννοια, αλλ' απλά επιχειρήματα με τη μορφή αποδεικτικών λόγων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27/12/2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Αδελφοί Κεϊσογλου ΑΕ" για αναίρεση της 9757/2001 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της δεύτερης αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ