Legislator Case Law & Legislation
353/2014 AI generated

353/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 353/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Ο υπό στοιχείο 18 αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Άπαντες οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Τοκατλίδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Legislator headnote

AI generated

353/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 3/9/2012 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 52/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς ως προς τον 18ο των αναιρεσιβλήτων.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 353 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 353/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δημοτικής Επιχείρησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ & ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ" που εδρεύει στη Λιβαδειά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηρακλή Τσάγκα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Κ. του Γ., 2) Ν. Σ. του Ι., 3) Τ. Σ. του Λ., 4) Χ. Μ. του Δ., 5) Ε. Ζ. του Α., 6) Ε. Τ. του Χ., 7) Β. Τ. του Α., 8) Χ. Ε. του Κ., 9) Δ. Π. του Κ., 10) Δ. Μ. του Λ., 11) Ν. Μ. του Τ., 12) Β. Σ. του Γ., 13) Α. Μ. του Κ., 14) Β. Κ. του Ν., 15) Π. Γ. του Β., 16) Μ. Μ. του Χ., 17) Σ. Κ. του Δ., 18) Π. Σ. του Χ., 19) Π. Α. Γ. του Λ., 20) Δ. Μ. του Λ., 21) Η. Λ. του Γ., 22) Α. Κ. του Γ., κατοίκων ...

Ο υπό στοιχείο 18 αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Άπαντες οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Τοκατλίδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 3/9/2012 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 52/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς ως προς τον 18ο των αναιρεσιβλήτων.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/6/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λιβαδειάς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 65/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 52/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/9/2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 1/3/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αίτησης της ΔΕΥΑ Λιβαδειάς, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 52/2012 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αναιρεσείουσα, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά και πριν αρχίσει η προφορική εξέταση της υπόθεσης, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της αίτησής της, ως προς τον 18ο των αναιρεσιβλήτων (Π. Σ.). Η παραίτηση αυτή είναι παραδεκτή και νόμιμη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 294, 295, 297 Κ.Πολ.Δικ., σε συνδυασμό με το άρθρο 573 του ίδιου Κώδικα και πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε η ένδικη αίτηση έναντι του αναιρεσιβλήτου αυτού.

Επειδή κατά το άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ., αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου ,να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικά ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητικά αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγήν εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.,ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 Κ.Πολ.Δ., γιατί η απαρίθμηση στο πρώτο άρθρο δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του, εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γέννηση του επιδίκου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος, θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.

Στην προκείμενη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς, που δίκασε ως Εφετείο, με την υπ' αριθμ. 52|2012 απόφασή του, δέχθηκε, ότι η μη χορήγηση στους ενάγοντες ,οι οποίοι συνδέονται με το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και πληρούν τη μοναδική προϋπόθεση που τίθεται από το νόμο, (την υπαγωγή τους στο μισθολόγιο του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης), της παροχής των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) και ότι για την επιδίκαση σ' αυτούς της εν λόγω παροχής, η οποία διατηρήθηκε ως προσωπική διαφορά ,με το άρθρο 24 παρ. 2 του Ν. 3205/2003, μετά την κατάργηση του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, αρκεί και μόνο το γεγονός αυτό, ήτοι της υπαγωγής τους στο ενιαίο μισθολόγιο.

Κατ' ακολουθίαν των παραδοχών αυτών, το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτό ότι οι (ήδη) αναιρεσίβλητοι δικαιούνται να λάβουν την ανωτέρω παροχή.

Την κρίση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει η αναιρεσείουσα με την ένδικη αίτησή της, επικαλούμενη αναιρετικές πλημμέλειες, από το άρθρο 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ήτοι για παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 του Συντάγματος, 13 του Ν. 2738/1999, 14 του Ν. 3016/2002, 13 του Ν. 2470/1997, 24 παρ. 2 και 3 και 28 παρ. 4 του Ν. 3205/2003. Όμως ,η ευδοκίμηση ή μη του λόγου αυτού αναιρέσεως, εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα, της επέκτασης ή μη, κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρα 4 παρ. 1 του Συντάγματος) ,της χορήγησης της παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων για τους οποίους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, το οποίο, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας ,διότι αφορά σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα λοιπά Ν.Π.Δ.Δ., έχει παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος ,έχει δε ορισθεί δικάσιμος, προς συζήτηση αυτού, η 10η Απριλίου 2014.

Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει νόμιμη κατ' ουσίαν περίπτωση, όπως αναβληθεί (ανασταλεί), κατ' άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ. η έκδοση αποφάσεως τόσο για τον πρώτο (και βασικό) λόγο αναίρεσης, όσο και για τους λοιπούς, περί παραγραφής (κατά ένα μέρος), της ένδικης αξίωσης και χρόνου ενάρξεως της τοκοδοσίας, λόγους, οι οποίοι συνάπτονται άμεσα με τον πρώτο, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση για το ως άνω ζήτημα από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκε η ένδικη αίτηση έναντι του εκ των αναιρεσιβλήτων Σ. Π. του Χ..

Αναβάλλει, ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, την έκδοση αποφάσεως επί της από 3-9-2012 αιτήσεως της Δ.Ε.Υ. ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 52/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2014 .

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ