352/2024 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 352 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 352/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαΐου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Α. του Π., κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άγγελο Στεργιόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Α. του Ν., κατοίκου ..., 2) Κ. Α. του Ν., κατοίκου ..., 3) Β. Α. του Κ., κατοίκου ... και 4) Χ. Α. του Κ., κατοίκου .... Οι πρώτος, δεύτερος και τέταρτη αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δ. Γ., ενώ η τρίτη αναιρεσίβλητη παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 13-11-2012 και 3-1-2013 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων και του ήδη αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο ... και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 262/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 154/2019 του Τριμελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από ... αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 154/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ..., που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 262/2014 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ], είναι παραδεκτή [άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ] και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της [άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ].

Κατά τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει της δίκη. Για την έναρξη και διαδρομή της γνήσιας αυτής προθεσμίας απαιτείται επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, σύμφωνα με τις περί επίδοσης διατάξεις των άρθρων 122, 123 επ.

και 139 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 128 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 12 του Ν. 3994/2011, αν ο παραλήπτης δεν βρίσκεται στην κατοικία του, το έγγραφο παραδίδεται σε έναν από τους ενήλικους συνοίκους του που έχει συνείδηση των πράξεων του και δεν συμμετέχει στην δίκη ως αντίδικός του.

Ως κατοικία του παραλήπτη, στην οποία μπορεί να γίνει η επίδοση, κατά το άρθρο 128 ΚΠολΔ θεωρείται το σπίτι ή το διαμέρισμα που είναι προορισμένο για διημέρευση ή διανυκτέρευση του παραλήπτη, σύνοικοι δε θεωρούνται εκείνοι που διαμένουν στο ίδιο διαμέρισμα, προς τους οποίους εγκύρως γίνεται η επίδοση του εγγράφου, αν ο παραλήπτης δεν βρεθεί από το δικαστικό επιμελητή στην κατοικία του.

Κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου, αν κανείς από όσους αναφέρονται στην παρ. 1 δεν βρίσκεται στην κατοικία, α] το έγγραφο πρέπει να κολληθεί στην πόρτα της κατοικίας και σε ενσφράγιστο φάκελο, επί του οποίου θα υπάρχουν μόνο τα στοιχεία του δικαστικού επιμελητή και του προς ον η επίδοση, μπροστά σε έναν μάρτυρα.

Σε περιπτώσεις πολυκατοικιών οι οποίες είναι κλειστές και δεν είναι δυνατόν να κολληθεί το έγγραφο στην πόρτα της κατοικίας, η επικόλληση μπορεί να γίνεται κατά τα ανωτέρω και στην κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, β] το αργότερο την επομένη εργάσιμο ημέρα μετά τη θυροκόλληση, αντίγραφο του εγγράφου, που συντάσσεται ατελώς, πρέπει να παραδοθεί στα χέρια του προϊσταμένου του αστυνομικού τμήματος ή του σταθμού της περιφέρειας της κατοικίας και, αν λείπει ο προϊστάμενος, στον αξιωματικό ή υπαξιωματικό υπηρεσίας ή στο σκοπό του αστυνομικού καταστήματος.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η παράδοση βεβαιώνεται με απόδειξη που συντάσσεται ατελώς κάτω από την έκθεση επίδοσης που αναφέρεται στο άρθρο 140 παρ. 1 ΚΠολΔ. Η απόδειξη αυτή πρέπει να αναφέρει την ημερομηνία που έγινε η παράδοση και το ονοματεπώνυμο, καθώς και την ιδιότητα εκείνου που παρέλαβε το αντίγραφο, ο οποίος υπογράφει την απόδειξη και τη σφραγίζει με την υπηρεσιακή σφραγίδα, γ] το αργότερο την επομένη εργάσιμη ημέρα από την παράδοση, εκείνος που ενήργησε την επίδοση του εγγράφου πρέπει να ταχυδρομήσει σε εκείνον προς τον οποίο απευθύνεται η επίδοση έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται το είδος του εγγράφου που επιδόθηκε, η διεύθυνση της κατοικίας όπου έγινε η θυροκόλληση, η ημερομηνία της θυροκόλλησης καθώς και η ημερομηνία της παράδοσης.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 117, 139, 438 και 440 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν, προκύπτει ότι η έκθεση επίδοσης που συντάσσει ο αρμόδιος δικαστικός επιμελητής συνιστά δημόσιο έγγραφο, το οποίο παρέχει πλήρη απόδειξη ως προς όσα βεβαιώνονται σ' αυτήν ότι έγιναν από το δικαστικό επιμελητή ή ενώπιόν του.

Αντίθετα, η βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στην έκθεση επίδοσης ότι στη συγκεκριμένη διεύθυνση, όπου έγινε η επίδοση του εγγράφου, είναι η κατοικία του παραλήπτη, είναι περιστατικό που δεν υποπίπτει από τη φύση του στην άμεση αντίληψή του, καθότι την αλήθεια αυτού οφείλει να διαπιστώσει ο δικαστικός επιμελητής και συνεπώς κατά τούτο η βεβαίωση αυτή δεν παρέχει πλήρη απόδειξη, επιδεχόμενη ανταπόδειξη [ΑΠ 686/2020, ΑΠ 1553/2008, ΑΠ 236/2006].

Συνεπώς, η αναγραφόμενη στο προς επίδοση έγγραφο διεύθυνση του προσώπου, στο οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, δεν δεσμεύει το δικαστικό επιμελητή, που οφείλει εξ επαγγέλματος να ερευνήσει αν πράγματι αυτός προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση κατοικεί στη διεύθυνση αυτή και, αν διαπιστώσει ότι δεν κατοικεί εκεί αλλά σε άλλη διεύθυνση, να κάνει την επίδοση στην πραγματική κατοικία του και όχι στην αναφερόμενη στο επιδοτέο έγγραφο [ΑΠ 1084/2022].

Με παντελή έλλειψη επίδοσης ισοδυναμεί και η επίδοση σε διεύθυνση άσχετη με την πραγματική κατοικία του απολιπόμενου διαδίκου, αφού στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται πράγματι για επίδοση προς αυτόν (ΟλΑΠ 3/2007, ΑΠ 1084/2022, ΑΠ 686/2020, ΑΠ 477/2019). Ακόμη, κατά τις διατάξεις των άρθρων 119 παρ. 1, 2 και 3 ΚΠολΔ, οι διάδικοί οφείλουν να αναγράφουν στα δικόγραφά τους, στα οποία περιλαμβάνονται και οι προτάσεις που υποβάλλονται για πρώτη φορά σε κάθε δικαστήριο, την ακριβή διεύθυνσή τους, κάθε δε μεταβολή της διεύθυνσης πρέπει να γνωστοποιείται με τα δικόγραφα που κοινοποιούνται εκατέρωθεν ή με τις προτάσεις ή με χωριστό δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η υπόθεση, επισυνάπτεται στη δικογραφία και κοινοποιείται στον αντίδικο.

Η επίδοση του εγγράφου που αφορά εκκρεμή δίκη, συμπεριλαμβανόμενης και της οριστικής απόφασης, είναι έγκυρη, όταν γίνει στην κατά το άρθρο 119 ΚΠολΔ αναγραφόμενη διεύθυνση, και αν ακόμη ο αποδέκτης της επίδοσης δεν είχε πια εκεί την κατοικία του. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι εκείνος προς τον οποίο έγινε η επίδοση της οριστικής αποφάσεως, προκειμένου να υποστηρίξει τον περί εμπροθέσμου ασκήσεως της εφέσεως ισχυρισμό του, πρέπει να ισχυρίζεται και να αποδεικνύει, ότι ο επισπεύδων την επίδοση γνώριζε την πραγματική κατοικία του ή ότι ο ίδιος πριν την επίδοση είχε γνωστοποιήσει στον τελευταίο τη μεταβολή της (ολΑΠ 3/2007, ΑΠ 800/2019, ΑΠ 1277/2017, ΑΠ 1684/2014, ΑΠ 724/2013).

Σκοπός των διατάξεων αυτών, κατά τις οποίες είναι έγκυρη η επίδοση στη διεύθυνση της κατοικίας του παραλήπτη του επιδιδόμενου εγγράφου, την οποία αυτός δήλωσε είτε αρχικώς είτε μετά νόμιμη, ως άνω γνωστοποίηση μεταβολής της κατοικίας του, ακόμη και αν πράγματι δεν κατοικεί εκεί ούτε έχει κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο (πλασματική κατοικία) είναι η πάταξη της στρεψοδικίας με την επίκληση ακυροτήτων της επιδόσεως από τον παραλήπτη του επιδιδόμενου εγγράφου, ώστε να διασφαλίζονται τα έννομα συμφέροντα του αντιδίκου του για την ομαλή και κατά το δυνατό χωρίς προσκόμματα διεξαγωγή και ολοκλήρωση της δίκης με την έκδοση δικαστικής αποφάσεως, επί της αιτούμενης παροχής εννόμου προστασίας (ΑΠ 1181/2019, ΑΠ 1277/2017, ΑΠ 724/2013).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, τα ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας, της έφεσης, της αναψηλάφησης και της αναίρεσης ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 532 ΚΠολΔ το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, το εμπρόθεσμο της έφεσης που είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής και, αν διαπιστώσει ότι η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, την απορρίπτει ως απαράδεκτη.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Υπό τον όρο ''απαράδεκτο'' νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, αυτό δηλαδή που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της.

Μέσω του ανωτέρω αναιρετικού λόγου ελέγχεται, πλην άλλων, το παραδεκτό της άσκησης των ενδίκων μέσων [ΑΠ 760/2021, ΑΠ 532/2020, ΑΠ 846/2019, ΑΠ 503/2018]. Εξάλλου, δεν συνιστούν "πράγμα" κατ' άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, οι αόριστοι, απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά το νόμο ισχυρισμοί. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης [άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ] προκύπτουν τα ακόλουθα:

Επί της από 13-11-2012 αγωγής των αναιρεσίβλητων και της από 3-1-2013 αγωγής του αναιρεσείοντος, που συνεκδικάστηκαν, εκδόθηκε, ερήμην του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, κατά το μέρος με το οποίο ζητείται η καταψήφιση του ποσού των 1.201.736 ευρώ και, κατά τα λοιπά, κατ' αντιμωλία των διαδίκων, η 262/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία έγινε κατά ένα μέρος δεκτή η αγωγή του αναιρεσείοντος και δεκτή στο σύνολό της η αγωγή των αναιρεσίβλητων.

Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε την από ... έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη 154/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ..., με την οποία η έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησης της. Ειδικότερα, το Τριμελές Εφετείο ... κατέληξε στην κρίση του αυτή αφού δέχθηκε τα εξής: ''Η κρινόμενη από ...

έφεση του εν μέρει ηττηθέντος πρωτοδίκως εναγόμενου - ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος [αναιρεσείοντος] κατά της υπ' αριθμ. ... οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., που εκδόθηκε ερήμην του - κατά το μέρος με το οποίο ζητούσε καταψήφιση του ποσού του 1.201.736 ευρώ - και κατά τα λοιπά κατ' αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, η οποία αρμοδίως επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 14-11-2018 αίτηση-κλήση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατ' άρθρο 19 περ.

α' ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 2 του Ν. 3994/2011, αφού αυτή ασκήθηκε, δηλαδή κατατέθηκε από τον εκκαλούντα στη γραμματεία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... στις 16-12-2014, όπως προκύπτει από την παρά πόδας του εφετηρίου δικογράφου υπ' αριθμ. ... έκθεση κατάθεσης της Γραμματέως του Δικαστηρίου αυτού [Πολυμελούς Πρωτοδικείου ...] ...

δεν έχει ασκηθεί εμπροθέσμως, σύμφωνα με τα άρθρα 518 παρ. 1 ημιπ. α και γ συνδ. 144 επ., καθώς και 520 παρ. 1 ΚΠολΔ, και συνεπώς, παραδεκτώς, κατ' άρθρο 532 ΚΠολΔ, επειδή η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε από τους ενάγοντες-εναγομένους και ήδη εφεσίβλητους στον εναγόμενο-ενάγοντα και ήδη εκκαλούντα στις 29-8-2014, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμό. ...

έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου ... Γ. Κ., ενώ η ένδικη έφεση ασκήθηκε από τον εκκαλούντα με την κατάθεσή της στη Γραμματέα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... στις 16-12 2014, όπως προκύπτει από την παρά πόδας του εφετηρίου δικογράφου υπ' αριθμό. ... έκθεση κατάθεσης του Δικαστηρίου αυτού [Πολυμελούς Πρωτοδικείου ...], ασκήθηκε δηλαδή μετά παρέλευση της γνήσιας προθεσμίας των τριάντα [30] ημερών, η οποία άρχεται από την επομένη της επίδοσης σε αυτόν της εκκαλούμενης [κατ' άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ σε συνδ.

Με 144 παρ. 1 ΚΠολΔ], μη υπολογιζόμενου του χρονικού διαστήματος από 1 έως 31 Αυγούστου, κατ' άρθρο 147 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως η παρ.2 είχε αντικατασταθεί με το άρθρο πρώτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, αντικαταστάθηκε με το άρθρο εικοστό τέταρτο του ν. 4411/2016.... Σημειωτέον, ότι στο δικόγραφο της ένδικης έφεσης ουδείς λόγος ανωτέρας βίας προβάλλεται προς δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης άσκησής της.

Επομένως, η κρινόμενη έφεση κατά της ανωτέρω πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκε εκπροθέσμως και είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, δεκτού γενόμενου και του σχετικού ισχυρισμού των καθ' ων η αίτηση - κλήση - εφεσίβλητων, που ερευνάται άλλωστε και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο [κατ' άρθρο 532 ΚΠολΔ ...]. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη από ...

έφεση ως απαράδεκτη...''.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, αφού έλαβε υπόψη και απέρριψε σιγή τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος για ακυρότητα της επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, κατ' ορθή εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων των άρθρων 119, 120, 128, 139, 518 παρ. 1 και 532 ΚΠολΔ, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσής του, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη και δη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, καθόσον η προς αυτόν επίδοση της πρωτόδικης απόφασης είναι άκυρη διότι έγινε κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 128 ΚΠολΔ, με θυροκόλληση στην πόρτα της πολυκατοικίας του στην ... ...

της Πάτρας, ενώ ο ίδιος κατοικούσε από το έτος 2012 στην οδό ... του ..., γεγονός που ήταν γνωστό στους αναιρεσίβλητους, με συνέπεια να μην αρχίσει να τρέχει η προθεσμία των τριάντα ημερών του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ και να ισχύει η τριετής προθεσμία του άρθρου 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, η οποία και δεν είχε παρέλθει κατά το χρόνο άσκησης της έφεσής του.

Ωστόσο, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει α) ότι στην από 3-1-2013 αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος αναγράφεται ως διεύθυνσή του η ... ..., στην οποία συνομολογείται ότι έγινε η επίδοση με θυροκόλληση της υπ' αριθμ. 262/2014 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., β) και στην από ...

έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, αλλά και στις προτάσεις του στο Εφετείο αναγράφεται η ίδια ως άνω διεύθυνση [... ...] και μόνο στο ακροατήριο της 17-1-2019 (συζήτηση έφεσης) και στην προσθήκη των προτάσεών του στο Εφετείο, ο αναιρεσείων δήλωσε για πρώτη φορά την επικαλούμενη με την αίτηση αναίρεσης διεύθυνση της οδού ...

του ..., χωρίς όμως τόσο στην έφεση όσο και στο αναιρετήριο να επικαλείται, ούτε και αποδεικνύει άλλωστε, ότι προηγουμένως είχε ο ίδιος γνωστοποιήσει νομίμως στους αναιρεσιβλήτους τη μεταβολή της κατοικίας του ή τον τρόπο με τον οποίο οι αναιρεσίβλητοι γνώριζαν, άνευ σχετικής γνωστοποιήσεως, την επικαλούμενη νέα διεύθυνση.

Ειδικότερα στην προσθήκη των προτάσεων του Εφετείου και στο αναιρετήριο αναφέρει ότι "... εγώ από το έτος 2012 δεν ασκώ το επάγγελμα του κατασκευαστή και γι' αυτό δεν λειτουργούσα ήδη από το 2012 το γραφείο μου στην ... .... Γι' αυτό και η δικαστική επιμελήτρια της αντιδίκου πλευράς δεν βρήκε κάποιον στην ως άνω οδό κατά την επίδοση της προσβαλλόμενης και για τον ίδιο λόγο εγώ δεν έλαβα ουδέποτε γνώση της συγκεκριμένης επίδοσης με θυροκόλληση, διότι η διεύθυνση της μόνιμης κατοικίας μου είναι στον Άγιο Βασίλειο ..., οδός ...

τέρμα (όπως αποδεικνύεται από τον προσαγόμενο λογαριασμό κοινής ωφέλειας). Αποδεικνύεται δε ότι η εν λόγω δικαστική επιμελήτρια αναφέρει ότι "κόλλησε το δικόγραφο στην πόρτα της πολυκατοικίας, αφού δεν βρήκε κάποιον στο γραφείο μου". Όμως όπως οι αντίδικοι γνώριζαν, εγώ δεν διατηρούσα γραφείο ήδη από το έτος 2012, ενώ γνώριζαν πολύ καλά, λόγω της συνεργασίας μας, τη διεύθυνση της μόνιμης κατοικίας μου, αφού με επισκέπτονταν εκεί όταν συνεργαζόμασταν και ειδικότερα στο γάμο της θυγατέρας μου.

Άλλωστε, το εν λόγω γραφείο έχω ήδη μεταβιβάσει αιτία γονικής παροχής στον υιό μου από το έτος 2008 ... προσκομίζω και επικαλούμαι ενώπιόν σας τον λογαριασμό της ΔΕΗ ... σε συνδυασμό με την υπ' αριθμ. ... βεβαίωση της ΔΕΔΔΗΕ ότι η συγκεκριμένη παροχή είναι κομμένη από το 2012 ... η συγκεκριμένη θυροκόλληση πρέπει να θεωρηθεί άκυρη ...

ενώ οι αντίδικοι γνώριζαν τη διεύθυνση της κατοικίας μου, θέλησαν να καταστρατηγήσουν και τους κανόνες της αρχής της δίκαιης δίκης, οι οποίοι επιτάσσουν, όχι δόλια παράβαση των δικονομικών κανόνων εκ μέρους του αντιδίκου, του δικαστηρίου ή άλλων παραγόντων της δίκης για τη διατήρηση της ίσης μεταχείρισης όλων των διαδίκων, κανόνες που ερείδονται στο Σύνταγμα...".

Ο ως άνω ισχυρισμός, χωρίς επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, χρονικά προσδιορισμένων, δεν συνιστά, σε κάθε περίπτωση, ορισμένη επίκληση του τρόπου γνώσης των εναγομένων της επικαλούμενης μόνιμης κατοικίας του ενάγοντος και πολύ περισσότερο δεν συνιστούν στοιχεία της γνώσης αυτής η επίκληση του λογαριασμού της ΔΕΗ της φερόμενης ως κατοικίας του ενάγοντος ή της ως άνω βεβαίωσης του ΔΕΔΔΗΕ (η οποία πάντως δεν προσκομίζεται στο παρόν δικαστήριο).

Επομένως, η επίδοση με θυροκόλληση στη διεύθυνση του αναιρεσείοντος που αναφερόταν στην αγωγή του και όχι στην επικαλούμενη (με την προσθήκη των προτάσεών του στο εφετείο) νέα διεύθυνσή του, είναι, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, έγκυρη και, συνακόλουθα, ορθά απορρίφθηκε η έφεσή του ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της.

Συνεπώς, το Εφετείο δεν παρέλειψε να λάβει υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιδίκαση στην έκβαση της δίκης ούτε και, παρά το νόμο, κήρυξε απαράδεκτο, και, ως εκ τούτου, ο από τους αριθ. 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ [και όχι από τον αριθ. 1, όπως ισχυρίζεται ο αναιρεσείων], λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παράβολου στο Δημόσιο Ταμείο [άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ] και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις και διατυπώνουν σχετικό αίτημα, σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του [άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ], όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από ... αίτηση του Δ. Α. για αναίρεση της 154/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου ....

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2700] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Αυγούστου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ