352/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 352 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 352/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αλτάνα Κοκκοβού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Τ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπατσώρη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2) Ό. συζύγου Φ. Τ., ως κληρονόμου της Σ. Μ. χήρας Ι. Ζ., το γένος Α. Θ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Ζηργάνο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 3) Θ. χήρας Π. Μ., το γένος Α. Θ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 4) Σ. Θ. του Γ., ως κληρονόμου του Γ. Θ. του Α., 5) Ι. Θ. του Γ., ως κληρονόμου του Γ. Θ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Ζηργάνο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 6) Κ. Θ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/9/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 136/ΤΟ/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 859/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως αυτή διορθώθηκε με την 919/2012 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου σε 859/2010. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/6/2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αλτάνα Κοκκοβού ανέγνωσε την από 14/3/2014 έκθεση του έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρ. 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2 και 4, 576 παρ.1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση (ΑΠ 407/2004? ΑΠ 1061/2010), εκτός αν πρόκειται για απλή ομοδικία, οπότε κατά το άρθρ. 62 του ν. 4139/2013, που προσέθεσε δεύτερο εδάφιο στην παρ. 3 του άρθρ. 576 ΚΠολΔ και εφαρμόζεται κατά το άρθρ. 98 του ίδιου νόμου και στις εκκρεμείς υποθέσεις, εφόσον βέβαια αυτές δεν είχαν ήδη συζητηθεί κατά την έναρξη ισχύος του νέου νόμου (20.3.2013), η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί παραδεκτά ως προς όσους από τους διαδίκους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν νόμιμα κλητευθεί, ενώ κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (ΑΠ 1080/2013). Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρ. 226 παρ.4εδ.γ και δ ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται και στην αναιρετική δίκη (άρθρ. 575 παρ.1εδ β ΚΠολΔ), αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε, κατά την οποία δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου προς εμφάνιση και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Ωστόσο, κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων, η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου κατ' αυτή διαδίκου, εφόσον αυτός είτε είχε επισπεύσει ο ίδιος εγκύρως τη συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο, είτε είχε νόμιμα κλητευθεί να παραστεί κατά την αρχική δικάσιμο, είτε είχε σε κάθε περίπτωση νόμιμα παραστεί κατ' αυτή, οπότε με τη νόμιμη παράστασή του χωρίς εναντίωσή του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο. Διαφορετικά η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει ως κλήτευση του απολειπόμενου κατ' αυτή διαδίκου (ΑΠ 808/2013, ΑΠ 111/2013, ΑΠ 109/2013, ΑΠ 12/2011). Στην προκειμένη περίπτωση υπόκειται προς κρίση η από 10-6-2011 αίτηση αναίρεσης κατά της εκδοθείσας κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ.859/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 912/2012 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου ως έχουσα τον αριθ. 859/2010. Η συζήτηση της υπόθεσης προσδιορίστηκε, κατά το άρθρο 568 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ, αρχικά για τη δικάσιμο της 24-3-2014 και από τις υπ' αριθ. 8796γ, 8797γ και 8798γ/ 14-1-2014 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Βέροιας Α. Κ., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου του, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την κάτω από το δικόγραφο αυτής πράξη ορισμού δικασίμου για την άνω δικάσιμο (24-3-2014) και κλήση προς συζήτηση γι' αυτήν, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως μόνον στις από τους αναιρεσίβλητους δεύτερη, Ό. Τ., τέταρτη, Σ. Θ. και πέμπτη Ι. Θ.. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου της άνω δικασίμου (24-3-2014) η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης δικάσιμο. Κατά τη δικάσιμο αυτή, όπως και πάλι προκύπτει από τα οικεία πρακτικά συνεδρίασης, δεν παρέστησαν, κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο του Δικαστηρίου τούτου, από τους αναιρεσίβλητους ο πρώτος, Α. Α., η τρίτη, Θ. Μ. και ο έκτος, Κ. Θ., ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ενώ παρέστησαν ο αναιρεσείων και οι λοιποί αναιρεσίβλητοι, νομίμως εκπροσωπούμενοι από τους έχοντες ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα δικηγόρους τους. Κατά την αρχική δικάσιμο της 24-3-2014, οπότε η συζήτηση αναβλήθηκε, για την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης, οι άνω αναιρεσίβλητοι, που ήδη ερημοδικούν, δεν παρέστησαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, εφόσον οι άνω απολειπόμενοι και κατά την παρούσα συζήτηση αναιρεσίβλητοι δεν παρέστησαν κατά την αρχική δικάσιμο, η αναβολή που χορηγήθηκε κατά τη δικάσιμο αυτή δεν ισχύει ως κλήτευση τους. Αυτοί, εξάλλου, ούτε επέσπευσαν τη συζήτηση της αναίρεσης για την αρχική δικάσιμο, ούτε κλητεύθηκαν από τους παρισταμένους διαδίκους και ειδικώς από τον αναιρεσείοντα που, κατά τα παραπάνω, επέσπευσε τη συζήτηση, αφού δεν επικαλείται και δεν προσκομίζει σχετικές εκθέσεις επίδοσης είτε προς αυτούς είτε, σε περίπτωση αποβίωσής τους, προς τους κληρονόμους τους, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης νομοτύπου επανάληψης της βιαίως διακοπείσας δίκης. Κατ' ακολουθίαν, οι άνω αναιρεσίβλητοι θεωρούνται δικονομικά απόντες. Δεδομένου δε ότι μεταξύ αυτών και των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων υφίσταται αναγκαστική ομοδικία, καθόσον στην προκείμενη περίπτωση πρόκειται περί άσκησης αγωγής εκ μέρους του αναιρεσείοντος, εργολάβου, κατά των αναιρεσίβλητων, κυρίων του έργου, για την απόδοση της αξίας της παροχής του προς αυτούς κατά τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, μετά την άσκηση εκ μέρους των τελευταίων δικαιώματος συμβατικής υπαναχώρησής τους από τη μεταξύ αυτών και του ενάγοντος υφιστάμενη σύμβαση έργου περί ανέγερσης επί οικοπέδου τους οικοδομών με το σύστημα της αντιπαροχής, που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 396 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία στην περίπτωση που οι συμβαλλόμενοι από τις δύο πλευρές είναι περισσότεροι απαιτείται να ασκηθεί από όλους και κατά όλων, πρόκειται δηλαδή περί υποχρεωτικής κοινής νομιμοποίησης και η οποία αξίωση του αναιρεσείοντος προϋποθέτει την προηγούμενη έρευνα των προϋποθέσεων του άνω δικαιώματος των περισσοτέρων συμβαλλομένων αναιρεσίβλητων περί υπαναχώρησης τους από τη σύμβαση έργου, πρέπει η παρούσα συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης να κηρυχθεί απαράδεκτη, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-6-2011 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθ. 859/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 912/2012 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου ως έχουσα τον αριθ. 859/2010.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 1 Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ