349/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 349 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 349/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κωστή.

Της αναιρεσίβλητης: Υποθηκοφύλακος ..., Μ. Π., που εδρεύει στο ... και της με αριθμό πρωτοκόλλου .../5-9-2013 άρνησης της τελευταίας για μεταγραφή του υπ’ αριθμόν.../2013 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, Ε. Τ., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παπαδόπουλο. Κοινοποιουμένη προς: ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στη ... ..., εκπροσωπείται νόμιμα και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-9-2013 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....", που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο ... και με την πρόσθετη παρέμβαση της ήδη αναιρεσείουσας, που ασκήθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης με προφορική δήλωση της πληρεξουσίας δικηγόρου της, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 277/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου ....

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-3-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 4-12-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το λόγο αναίρεσης, από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου), ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη (ΟλΑΠ 10/2011). Εξάλλου, κατά το άρθρο 19 παρ 1 του ν. 2545/1997, "οι Βιομηχανικές Περιοχές (ΒΙ.ΠΕ.) που κατά την έναρξη ισχύος του Νόμου αυτού έχουν ήδη οριοθετηθεί από την Ε.Τ.Β.Α. ή έχουν εγκριθεί από τις Επιτροπές Παρακολούθησης του Ε.Π.Β. και των αντίστοιχων Π.Ε.Π. με φορέα υλοποίησης την Ε.Τ.Β.Α., εξακολουθούν να διέπονται από τους ν. 4458/1965 και 742/1977, όπως αυτοί ισχύουν, από τους κανονισμούς λειτουργίας τους και από τις λοιπές πράξεις κανονιστικού περιεχομένου που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση αυτών", ενώ κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, "εφόσον το ζητήσει η πλειοψηφία των ιδιοκτητών και χρηστών γης κατά την αναλογία της έκτασης που κατέχουν στις ΒΙ.ΠΕ. της προηγούμενης παραγράφου, είναι δυνατόν να εντάσσονται αυτές οι ΒΙ.ΠΕ.. με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και ύστερα από γνώμη της Ε.Τ.Β.Α., στις διατάξεις αυτού του-νόμου". Κατά το άρθρο 15 παρ. 1, 2 και 3 του ίδιου νόμου, "με εξαίρεση τον Φ.Π.Α., απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά, δικαίωμα ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., δήμων και κοινοτήτων και τρίτων, κάθε δικαιοπραξία του φορέα Β.Ε.ΠΕ., που αφορά την ίδρυση του φορέα ή τρίτου φορέα Β.Ε.ΠΕ., την κτήση από το φορέα αυτόν της κυριότητας των αναγκαίων για την ίδρυση της Β.Ε.ΠΕ. εδαφικών εκτάσεων και κτιρίων για την εγκατάσταση επιχειρήσεων και των άλλων συναφών εμπράγματων δικαιωμάτων, τη μεταβίβαση δικαιώματος κυριότητας προς τρίτους, τη σύσταση εμπράγματων δικαιωμάτων, την εκμίσθωση, την σύσταση ενοχικής σχέσης, καθώς και κάθε άλλη εμπράγματη ή ενοχική δικαιοπραξία που αφορά την έκταση, που προορίζεται για την ίδρυση και οργάνωση της Β.Ε.ΠΕ. και τα κτίρια που προορίζονται για την εγκατάσταση. Οι παραπάνω δικαιοπραξίες υποβάλλονται μόνο σε πάγιο τέλος χαρτοσήμου που καθορίζεται στις χίλιες (1.000) δραχμές. Τα δικαιώματα συμβολαιογράφου και του άμισθου ή έμμισθου υποθηκοφύλακα για τη μεταγραφή των παραπάνω δικαιοπραξιών δεν μπορούν να υπερβούν τις εξήντα χιλιάδες (60.000) δρχ. για το συμβολαιογράφο και τις είκοσι χιλιάδες (20.000) δρχ. για τον υποθηκοφύλακα. Τα ανωτέρω ποσό μπορούν να αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης. Τέλη, εισφορές, δικαιώματα και λοιπές επιβαρύνσεις υπέρ του Δημοσίου και κάθε τρίτου που τυχόν προβλέπονται για τις συμβάσεις δανεισμού ή άλλες συμβάσεις χρηματοδότησης, που συνάπτονται από το φορέα Β.Ε.ΠΕ. ή από το φορέα διαχείρισης της Β.Ε.ΠΕ. ή από πρόσωπα που ασκούν επιχείρηση που έχει εγκατασταθεί στη Β.Ε.ΠΕ., καθώς και για τη σύσταση, εγγραφή ή εξάλειψη υποθήκης ή προσημείωσης υποθήκης ή σύμβαση ενεχύρου για την ασφάλεια των παραπάνω δανείων ή άλλων χρηματοδοτήσεων και των τόκων τους και εφόσον οι χρηματοδοτήσεις αυτές προορίζονται να εξυπηρετήσουν την επιχειρηματική αυτή δραστηριότητα, περιορίζονται στο ένα πέμπτο. Επιχειρήσεις των άρθρων 1 και 2, εφόσον μεταφέρονται και εγκαθίστανται μέσα σε Β.Ε.ΠΕ.. απαλλάσσονται από την καταβολή φόρου εισοδήματος για το ποσό που εισπράχθηκε από την εκποίηση των ακινήτων και λοιπών εγκαταστάσεων που κατείχαν μέχρι τη μεταφορά, με τον όρο ότι το προϊόν της εκποίησης θα χρησιμοποιηθεί στο σύνολο του για την εγκατάσταση τους μέσα στις Β.Ε.ΠΕ., και ότι η επιχείρηση που έτυχε των απαλλαγών αυτών θα εξακολουθήσει να υπάρχει για μια πενταετία από την τελευταία εκποίηση. Η απαλλαγή αυτή αίρεται, αν η επιχείρηση που απηλλάγη έπαυσε τη δραστηριότητα που ασκούσε στη Β.Ε.ΠΕ. μέσα στην ως άνω πενταετία. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η διαδικασία και οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας παραγράφου". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 22 του ίδιου Νόμου, "με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 19, από την έναρξη ισχύος αυτού καταργούνται ο ν. 4458/1965 και ο ν. 742/1977, όπως αυτοί ισχύουν". Επίσης, κατά το άρθρο 20 παρ. 2 του ν. 3190/2003, το άρθρο 15 του ν. 2545/1997 καταργείται, εκτός των παραγράφων 1 και 2 αυτού που εξακολουθούν να ισχύουν και να εφαρμόζονται για τις περιοχές ολοκληρωμένης τουριστικής ανάπτυξης, έτσι ώστε για τις Π.Ο.Τ.Α. να ισχύουν οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις. Ακόμη, κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 3982/2011, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης, "Επιχειρηματικό Πάρκο (Ε.Π) είναι ένα οργανικά ολοκληρωμένο σύνολο δομών, υπηρεσιών και υποδομών που ιδρύεται και λειτουργεί για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων του άρθρου 43. Τα Ε.Π διακρίνονται στους παρακάτω τύπους: α. Επιχειρηματικό Πάρκο Τύπου Α’ : είναι ο χώρος που καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, για να λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής δραστηριοτήτων κάθε βαθμού όχλησης, β. Επιχειρηματικό Πάρκο Τύπου Β’ : είναι ο χώρος που καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, για να λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής δραστηριοτήτων μέσης και χαμηλής όχλησης, γ. Επιχειρηματικό Πάρκο Τύπου Γ: είναι ο χώρος που καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, για να λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής δραστηριοτήτων χαμηλής όχλησης, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 43, καθώς και δραστηριοτήτων που δεν υπάγονται σε συγκεκριμένη κατηγορία όχλησης, δ. Επιχειρηματικό Πάρκο Ειδικού Τύπου: είναι ο χώρος που καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, για να λειτουργήσει αποκλειστικά ως χώρος υποδοχής επιχειρήσεων ειδικών κλάδων, όπως: αα. ΕΠ που καταλαμβάνουν δραστηριότητες του ίδιου ή συναφούς κλάδου, ββ. τεχνοπόλεις, ήτοι χώροι, όπου εγκαθίστανται επιχειρηματικές δραστηριότητες νέας και υψηλής τεχνολογίας, ερευνητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών και οι οποίοι χαρακτηρίζονται από υψηλή ποιότητα περιβάλλοντος, γγ. Ε.Π περιβαλλοντικού χαρακτήρα και πράσινης επιχειρηματικότητας: είναι ο χώρος που σχεδιάζεται, λειτουργεί και φιλοξενεί επιχειρηματικές δραστηριότητες παραγωγής βιοκαυσίμων και μονάδες ανακύκλωσης, σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, ε. Επιχειρηματικό Πάρκο Εξυγίανσης (Ε.Π.Ε): είναι ένα Ε.Π το οποίο καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται για την περιβαλλοντική εξυγίανση περιοχών, όπου υφίσταται άτυπη βιομηχανική συγκέντρωση" ενώ κατά την παράγραφο 4 αυτού, οργανωμένοι Υποδοχείς Μεταποιητικών και Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων είναι οι χώροι που έχουν οργανωθεί ή θα οργανωθούν για την υποδοχή των δραστηριοτήτων του παρόντος Μέρους και περιλαμβάνουν ΒΙ.ΠΕ που οργανώθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4458/1965, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 742/1977 (Α’ 319), ΒΙ.ΠΕ, ΒΙ.ΠΑ, ΒΙΟ.ΠΑ, Τεχνοπόλεις και άλλες μορφές Βιομηχανικών και Επιχειρηματικών Περιοχών (Β.Ε.ΠΕ), που οργανώθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2545/1997, καθώς και τα Επιχειρηματικά Πάρκα που οργανώνονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 εδάφια α’ , β’ , γ’ , δ’ , ε’ του παρόντος άρθρου". Εξάλλου, κατά το άρθρο 62 παρ. 1 του ίδιου νόμου, "κάθε σύμβαση αγοραπωλησίας και δωρεάς έκτασης εντός Επιχειρηματικού Πάρκου από την ΕΑΝΕΠ και από επιχείρηση που έχει εγκατασταθεί, πρόκειται να εγκατασταθεί ή να μετεγκατασταθεί εντός του Επιχειρηματικού Πάρκου απαλλάσσεται από το φόρο μεταβίβασης και το φόρο δωρεάς, αντιστοίχως. Η επιχείρηση που ωφελείται αυτού του κινήτρου, οφείλει για 5 έτη από την ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης να μην μεταβιβάσει σε τρίτο την εν λόγω έκταση και να λειτουργήσει σε αυτήν δραστηριότητα του άρθρου 43 παρ. 1 για το ίδιο χρονικό διάστημα τουλάχιστον". Ακόμη, κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, "τα δικαιώματα συμβολαιογράφου και του άμισθου ή έμμισθου υποθηκοφύλακα για τη μεταγραφή των παραπάνω δικαιοπραξιών δεν μπορεί να υπερβούν τις 8.000 ευρώ για το συμβολαιογράφο και τα 4.000 ευρώ για τον υποθηκοφύλακα. Τα ανωτέρω ποσά μπορεί να αναπροσαρμόζονται με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων", ενώ κατά την παράγραφο 9 του ίδιου άρθρου, "τα Κίνητρα του παρόντος άρθρου αφορούν μόνο τα Επιχειρηματικά Πάρκα των περιπτώσεων α-ε της παρ. 1 του άρθρου 41, καθώς και τις επιχειρήσεις που εγκαθίστανται εντός ΒΙ.ΠΕ του ν. 4458/1965 και Β.Ε.ΠΕ του ν. 2545/1997, με την προϋπόθεση τήρησης των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων". Τέλος, κατά το άρθρο 63 παρ. 1 του ν. 3982/2011, οι "υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου Β.Ε.ΠΕ, που θεσμοθετήθηκαν με τις διατάξεις του ν. 2545/1997 ή εντάχθηκαν σε αυτόν δυνάμει της παρ. 2 του άρθρου 19 αυτού, οφείλουν να ολοκληρώσουν τις υποδομές τους και τα υπόλοιπα έργα σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2545/1997. Στην περίπτωση αυτή παρέχεται η δυνατότητα υπαγωγής στις διατάξεις του παρόντος νόμου εφόσον υποβληθεί σχετική αίτηση από το φορέα ίδρυσης της Β.Ε.ΠΕ και πληρούνται οι όροι του παρόντος νόμου", ενώ κατά το άρθρο 64 παρ. 1, "από την έναρξη ισχύος του νόμου, αυτού καταργούνται, με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 3, 5 και 9 του άρθρου 63 του παρόντος νόμου, τα άρθρα 1 έως 21 του ν. 2545/1997 και οι κανονιστικές αυτού πράξεις: το π.δ. 214/1999 (Α" 183), η με αριθμ. 22303/788/1998 (Β’ 691) κ.υ.ά., όπως τροποποιήθηκε από τη με αριθμό Φ/Α.18/οικ.7402/1022/2010 (Β’ 1057) κ.υ.α., η με αριθμό Φ.1.2/43030/1641/1998 (Β’ 1292) υ.ά., η με αριθμό Οικ. 10391/425/27.3.1998 (Β’ 318) κ.υ.α. όπως τροποποιήθηκε από τη με αριθμό Οικ. 26067/1186/1999 (Β’ 1629) υ.α, η με αριθμό Οικ. 20009/1082/2003 (Β’ 139) υ.ά., η με αριθ. Οικ. 2584/99/2003 (Β’ 139) υ.ά., η με αριθμό Φ/Α/18/ΟΙΚ. 25268/ 2063/2005 (Β’ 1628) υ.α, η με αριθμό οικ. 1852/116/5.2.2004 (Β’ 208), όπως τροποποιήθηκε από τη με αριθμό Φ/Α/7.0/8987/866/ 2005 (B’ 629) υ.α, τη με αριθμό Φ/Α18/οικ.20199/1542/2008 (Β’ 1858) υ.α. και τη με αριθμό Φ/Α.18/3284/299/2008 (Β’ 530), πλην των διατάξεων των άρθρων 3 παρ. 1, άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2, άρθρο 14 και του άρθρου 15 παράγραφοι 1 και 2, στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 29 του ν. 2545/1997, όπως ισχύει και οι οποίες για τις Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) του άρθρου 29 του ν. 2545/1997 εξακολουθούν να ισχύουν και να εφαρμόζονται". Στην προκειμένη περίπτωση, η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΔΙ-ΒΙ.ΠΕΚ. Α.Ε." με την από 11-9-2013, απευθυνόμενη στο Ειρηνοδικείο ..., αίτησή της, εξέθετε ότι έχει συσταθεί στα πλαίσια του ν.2545/1997, δυνάμει του .../1999 συμβολαίου του συμβολαιογράφου ... Θεμιστοκλή Μανασή και έχει από το έτος 2000 την ευθύνη της διοίκησης και διαχείρισης της ΒΙ.ΠΕ. ..., η οποία θεσμοθετήθηκε ως βιομηχανική ζώνη με την 70/1976 πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου (Φ.Ε.Κ. Α’ 168/1976). Ότι με την 4632/188/10-2-1999 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η ΒΙ.ΠΕ. ... υπήχθη στις διατάξεις του ν 2545/1997, ενώ δεν έχει υπαχθεί με Υπουργική Απόφαση στο καθεστώς του ν. 3982/2011 . Ότι δυνάμει του .../2013 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ε. Τ., η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία Ε.Τ.Β.Α. ΒΙ.ΠΕ Α.Ε, της μεταβίβασε σύμφωνα με το νόμο, άνευ ανταλλάγματος, την κυριότητα των κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων και εγκαταστάσεών της στη ΒΙ.ΠΕ. .... Ότι η καθ’ ης Υποθηκοφύλακας ..., με το με αριθμό πρωτ. .../5-9-2013 έγγραφό της, αρνήθηκε να μεταγράψει τον ανωτέρω τίτλο κυριότητάς της, επειδή είχε την άποψη ότι αυτή (αιτούσα) έπρεπε να καταβάλει, εκτός από τα προσφερθέντα τέλη μεταγραφής υπέρ του Υποθηκοφύλακα, ποσού 4.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α., και τα ανάλογα τέλη υπέρ του Δημοσίου, ΤΑΧΔΙΚ και Ταμείου Νομικών, δεδομένου ότι δεν έχουν εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση οι διατάξεις των άρθρων 15 του ν. 2545/1997 και 4 του ν. 4458/1965 σε συνδυασμό με το άρθρο 63 παρ. 9 του ν. 3982/2011, που προβλέπουν τις σχετικές φοροαπαλλαγές και ατέλειες. Και ότι η κρίση αυτή της καθ’ ης είναι εσφαλμένη διότι, για τους εκτιθέμενους λόγους, οι ως άνω διατάξεις έχουν εφαρμογή για την επίδικη συμβολαιογραφική μεταβίβαση και μεταγραφή.

Για τους λόγους αυτούς, ζήτησε να υποχρεωθεί η καθ’ ης να προβεί στη μεταγραφή του ανωτέρω συμβολαίου, με την καταβολή μόνον των δικαιωμάτων υποθηκοφύλακα, περιορισμένων στο ποσό των 4.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. Το Μονομελές Πρωτοδικείο ..., που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι η κρινόμενη αίτηση είναι μη νόμιμη και στη συνέχεια απέρριψε τις εφέσεις που άσκησαν κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης (14/2004), που είχε κρίνει ομοίως, η αιτούσα και η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία, "..." (ήδη αναιρεσείουσα), η οποία είχε ασκήσει πρόσθετη υπέρ της αιτούσας παρέμβαση. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την ένδικη αίτηση με την εξής, επί λέξει, αιτιολογία. "Η ΒΙ.ΠΕ. ... θεσμοθετήθηκε ως βιομηχανική ζώνη με την 70/1976 πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Με την 4632/188/10-2-1999 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η ΒΙ.ΠΕ. ... υπήχθη στις διατάξεις του Ν. 2545/1997, κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του Νόμου αυτού. Μετά την υπαγωγή της αυτή, η ΒΙ.ΠΕ. ... υπαγόταν αποκλειστικά στις διατάξεις του Ν. 2545/1997, αφού, κατά το άρθρο 22 αυτού, με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 19, ήτοι για την περίπτωση των ΒΙ.ΠΕ. που επέλεξαν να μην υποβάλουν αίτηση υπαγωγής του στο νέο νομικό καθεστώς, από την έναρξη ισχύος αυτού καταργούνται ο Ν. 4458/1965 (ΦΕΚ 33 Α") και ο Ν. 742/1977 (ΦΕΚ 319 Α’ ), όπως αυτοί ισχύουν. Στη συνέχεια, εκδόθηκε ο Ν. 3190/2003, στο άρθρο 20 του οποίου ορίζεται ρητά ότι καταργείται το άρθρο 15 του Ν. 2545/1997, το οποίο προέβλεπε, μεταξύ άλλων, την απαλλαγή από κάθε φόρο τέλος, εισφορά, δικαίωμα ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, Δήμων και Κοινοτήτων και τρίτων κάθε δικαιοπραξία του φορέα Β.Ε.ΠΕ. που αφορά την ίδρυση του φορέα ή τρίτου φορέα Β.Ε.ΠΕ., την κτήση από τον φορέα αυτόν της κυριότητας των αναγκαίων για την ίδρυση της Β.Ε.ΠΕ. εδαφικών εκτάσεων και κτηρίων για την εγκατάσταση επιχειρήσεων και των άλλων συναφών εμπράγματων δικαιωμάτων, τη μεταβίβαση δικαιώματος κυριότητας προς τρίτους και τη σύσταση εμπραγμάτων δικαιωμάτων, με ρητή και μόνη εξαίρεση αυτή των Περιοχών Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ), στης οποίες φυσικά δεν εντάσσεται η ΒΙ.ΠΕ. .... Στη συνέχεια, εκδόθηκε ο Ν. 3982/2011, ο οποίος, στο άρθρο 62 αυτού προέβλεπε κίνητρα για τις υπαγόμενες στις διατάξεις του επιχειρήσεις, ανάμεσα στα οποία ήταν και η απαλλαγή κάθε σύμβασης δωρεάς έκτασης εντός Επιχειρηματικού Πάρκου από την ΕΑΝΕΠ και από επιχείρηση που έχει εγκατασταθεί, πρόκειται να εγκατασταθεί ή να μετεγκατασταθεί εντός του Επιχειρηματικού Πάρκου από το φόρο δωρεάς και τον περιορισμό των δικαιωμάτων συμβολαιογράφου και του άμισθου ή έμμισθου υποθηκοφύλακα για τη μεταγραφή της δικαιοπραξίας αυτής έως το ποσό των 8.000 ευρώ για το συμβολαιογράφο και των 4.000 ευρώ για τον υποθηκοφύλακα. Ωστόσο, κατά την παράγραφο 9 του ίδιου άρθρου, τα κίνητρα αυτά αφορούν μόνο τα Επιχειρηματικά Πάρκα των περιπτώσεων α’ -ε’ της παρ. 1 του άρθρου 41 καθώς και τις επιχειρήσεις που εγκαθίστανται εντός ΒΙ.ΠΕ. του Ν. 4458/1965 και Β.Ε.ΠΕ. του Ν. 2545/1997, με την προϋπόθεση τήρησης των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων και όχι επιχειρήσεις ήδη εγκατεστημένες εντός των άνω ΒΙ.ΠΕ. και Β.Ε.ΠΕ., όπως η αιτούσα που εγκαταστάθηκε και λειτουργεί στη ΒΙ.ΠΕ. ... ήδη από το έτος 1999 ή τους οργανωμένους Υποδοχείς Μεταποιητικών και Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων της παραγράφου 4 του άρθρου 41 του ίδιου Νόμου, στους οποίους εντάσσεται και η ΒΙ.ΠΕ. .... Επομένως, δεν έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση το άρθρο 62 του Ν. 3982/2011. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 63 παρ. 2 του Ν. 3982/2011, στις υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου Β.Ε. ΠΕ. που θεσμοθετήθηκαν με τις διατάξεις του ν. 2545/1997 ή εντάχθηκαν σε αυτόν δυνάμει της παρ. 2 του άρθρου 19 αυτού, παρέχεται η δυνατότητα υπαγωγής στις διατάξεις του Νόμου αυτού, εφόσον υποβληθεί σχετική αίτηση από το φορέα ίδρυσης της Β.Ε.ΠΕ. και πληρούνται οι όροι του ίδιου Νόμου, ενώ κατά το άρθρο 64 παρ. 1, από την έναρξη ισχύος του Νόμου αυτού καταργούνται, με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 3, 5 και 9 του άρθρου 63 αυτού, τα άρθρα 1 έως 21 του ν. 2545/1997 και οι κανονιστικές αυτού πράξεις, ήτοι για τις Β.Ε.ΠΕ. που είτε ιδρύονται μετά την έναρξη ισχύος του, είτε θα επιλέξουν να ενταχθούν στις διατάξεις του Ν. 3982/2011, κατά το άρθρο 63 παρ. 2 αυτού. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, η ΒΙ. ΠΕ. ... δεν έχει υποβάλλει σχετική αίτηση, ακολούθως δε, συνεχίζει να διέπεται από τις διατάξεις του Ν. 2545/1997, όπως ισχύει μετά την, ήδη από το έτος 2003, κατάργηση του άρθρου 15 αυτού, χωρίς να τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του Ν. 3982/2011. Δυνάμει του .../2013 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ε. Τ., η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία Ε.Τ.Β.Α. Β1.ΠΕ, Α.Ε. μεταβίβασε αναγκαστικά εκ του Νόμου, άνευ ανταλλάγματος προς αυτή τους κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους και εγκαταστάσεις της στη ΒΙ.ΠΕ. .... Η παραπάνω μεταβίβαση, παρότι δεν χαρακτηρίζεται από τα συμβαλλόμενα μέρη ως τέτοια, συνιστά σύμβαση δωρεάς, αφού φέρει όλα τα στοιχεία αυτής, ήτοι μεταβίβαση κυριότητας άνευ ανταλλάγματος, χωρίς να μεταβάλλεται η νομική της μορφή από το γεγονός ότι πρόκειται για αναγκαστική, εκ του Νόμου, μεταβίβαση. Η αιτούσα, απευθυνόμενη στην καθ’ ης, Υποθηκοφύλακα ..., ζήτησε τη μεταγραφή της παραπάνω συμβολαιογραφικής πράξης, χωρίς όμως να καταβάλλει τα δικαιώματα υπέρ του Δημοσίου, του ΤΑ.Χ.Δ.Ι.Κ. και του Ταμείου Νομικών, επικαλούμενη τις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 4 του Ν. 4458/1965 και του άρθρου 15 του Ν.2545/1997, τα οποία όμως, όπως αναλύθηκε ανωτέρω, έχουν καταργηθεί".

Με το να δεχθεί το Μονομελές Πρωτοδικείο, ότι οι διατάξεις των άρθρων 4 του ν. 4458/1965 και 15 του ν. 2545/1997, που εισάγουν ατέλειες και απαλλαγές για τις μεταβιβάσεις ακινήτων εντός βιομηχανικών περιοχών, δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην επίδικη περίπτωση, δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή, τις εν λόγω διατάξεις, ούτε εκείνες των άρθρων 11 παρ. 4 και 19 παρ. 2 του ν. 2545/1997, 20 του ν. 3190/2003, 7 παρ. 1 Ν. 742/1977, 48 παρ. 2, 63 παρ. 9 και 64 του ν. 3982/2011, 4 του π.δ. 325/1976, 5 παρ. 18 του ν. 2408/1996, 1033 και 1192 επ. ΑΚ, που η αναιρεσείουσα (επιπλέον) επικαλείται. Τούτο διότι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η επίδικη συμβολαιογραφική σύμβαση και η μεταγραφή της δεν απολαμβάνουν τις απαλλαγές και ατέλειες που ορίζονται στις διατάξεις του ανωτέρω άρθρου 4 του ν. 4458/1965, το οποίο δεν τυγχάνει εφαρμογής, αφού, κατά τα εκτιθέμενα στην ένδικη αίτηση, η ΒΙ.ΠΕ ... υπήχθη, με την 4632/188/10-2-1999 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, στις διατάξεις του ν. 2545/1997, (υπό το καθεστώς του οποίου εξακολουθεί να διέπεται, εφόσον δεν έχει υπαχθεί με Υπουργική Απόφαση στο καθεστώς του ν. 3982/2011), ούτε και σε εκείνες (διατάξεις) του πιο πάνω άρθρου 15 παρ.1 και 2 του ν. 2545/1997, δεδομένου ότι αυτές (διατάξεις) καταργήθηκαν με τη ρητή περί αυτών διάταξη του άρθρου 20 παρ.2 του ν. 3190/2003, ούτε, τέλος, και σε αυτές του άρθρου 62 του ν. 3982/2011, το οποίο δεν έχει εφαρμογή για τη ΒΙ.ΠΕ. ..., δεδομένου ότι η τελευταία εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από το 1999, ήτοι πριν την ισχύ του ν. 3982/2011 και εντάσσεται στους οργανωμένους Υποδοχείς Μεταποιητικών και Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων της παραγράφου 4 του άρθρου 41 του ίδιου νόμου. Ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι, σε κάθε περίπτωση, έχει εφαρμογή εν προκειμένω το ως άνω άρθρο 15 του ν. 2545/1997, δεδομένου ότι η ενοχική σύμβαση παραχώρησης της διοίκησης και διαχείρισης της ΒΙ. ΠΕ ... έλαβε χώρα κατά το έτος 2000, δηλαδή πριν την ισχύ του ν. 3190/2003, είναι αβάσιμος, διότι κρίσιμος χρόνος, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων είναι ο χρόνος της κατάρτισης της επίδικης συμβολαιογραφικής σύμβασης και της μεταγραφής της. Είναι, συνεπώς, αβάσιμος ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθ.1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση της παραβίασης των ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων.

Η αναιρεσείουσα, με τον ίδιο λόγο, κατά το πρώτο μέρος του, από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ. μέμφεται το Μονομελές Πρωτοδικείο, ότι, με το να δεχθεί ότι η επίδικη σύμβαση συνιστά "σύμβαση δωρεάς", ερμήνευσε και εφάρμοσε πλημμελώς "τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 11 παρ. 4 ν. 2545/1997, 48 παρ. 2 ν. 3982/2011, 1033 και 496 επ. ΑΚ, καθώς και εκείνες των άρθρων 3 και 4 του π.δ. 325/1976 και 5 παρ. 18 του ν. 2408/1996". Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ), συντρέχει όταν υπάρχει παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου εφόσον ο κανόνας αυτός απετέλεσε την μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Μονομελές Πρωτοδικείο δεν το απασχόλησε ζήτημα εφαρμογής ή μη των ανωτέρω διατάξεων, των οποίων, άλλωστε, δεν γινόταν επίκληση στην ένδικη αίτηση, στην οποία, μάλιστα, η επίδικη σύμβαση χαρακτηρίζεται ως "δωρεά" (βλ. σελ. 9 και 12). Ο δε χαρακτηρισμός από την προσβαλλόμενη απόφαση της επίδικης σύμβασης ως δωρεάς δεν άσκησε επιρροή στην επίλυση του (ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας τεθέντος) ζητήματος περί της εφαρμογής ή μη των ως άνω διατάξεων των άρθρων 4 του ν. 4458/1965 και 15 του ν. 2545/1997. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ). Εξάλλου, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30 Μαρτίου 2015 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία: "... για αναίρεση της 277/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, που δίκασε ως Εφετείο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ