Legislator Case Law & Legislation
349/2009 AI generated

349/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 349/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

349/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 349 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 349/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ING ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΖΩΗΣ", που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Πολυξένη Μπαλτά.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, κατοίκου ......, 2) Ψ2, κατοίκου ......, 3) Ψ3, κατοίκου ...... και 4) Ψ4, κατοίκου ...... . Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Τσαμάκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-6-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και του Α, που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1411/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2158/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-7-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 20-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 30-4-1998 Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που αφορά μεταξύ άλλων, κατ' άρ. 1 αυτής τους εργαζομένους στις ελληνικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις (με τις αναφερόμενες εκεί εξαιρέσεις), κηρυχθείσα υποχρεωτική με την 11412/1998 ΥΑ (ΦΕΚ Β' 667/1998) ορίσθηκε με το άρ. 3 παρ. 9 αυτής ότι οι βασικοί μισθοί προσαυξάνονται με επίδομα διαχειριστικών λαθών ποσοστού 5% παρεχόμενο μόνο στους ταμίες που έχουν αποκλειστική απασχόλησή τους την είσπραξη και πληρωμή καθώς και την τήρηση των απαραιτήτων βιβλίων είτε μόνοι τους είτε σε συνεργασία με άλλους ταμίες.

Η ρύθμιση αυτή διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρ. 8 της ΔΑ 29/2000, με την οποία ρυθμίσθηκαν άλλα θέματα, στην συνέχεια με το άρ. 13 της από 4-4-2000 ΣΣΕ που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την 10860/2000 ΥΑ (ΦΕΚ Β' 678/2000) καθώς και με το άρ. 6 της από 17-7-2001 ΣΣΕ που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την 13492/2001 ΥΑ (ΦΕΚ Β' 1400/2001), τέλος δε επαναλήφθηκε, ακριβώς ως άνω, με το άρ 3 παρ. 9 της από 13-5-2005 ΣΣΕ (που κατατέθηκε στο Υπ.

Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας με αριθ. κατ. 48/16-5-2005), κηρυχθείσης υποχρεωτικής με την 12401/2005 ΥΑ (ΦΕΚ Β' 1135/2005). Από την διατύπωση των ως άνω διατάξεων σαφώς συνάγεται, ότι το προβλεπόμενο υπ' αυτής επίδομα διαχειριστικών λαθών χορηγείται μόνο στους εργαζομένους στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις με την ιδιότητα του ταμία και έχουν ως αποκλειστική απασχόλησή τους την είσπραξη και πληρωμή καθώς και την τήρηση των απαραίτητων βιβλίων είτε μόνοι τους είτε σε συνεργασία με άλλους ταμίες, προϋποθέσεις που απαιτούνται σωρευτικά, και όχι σε άλλους υπαλλήλους που δεν συγκεντρώνουν όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις και ιδιότητες.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλομένη με αριθ. 2158/2007 απόφασή του και όπως προκύπτει απ' αυτήν δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι προσλήφθηκαν από την ολλανδική εταιρεία Nationale Nederlanden Levensverzekering Maatshappij NY,# στην θέση της οποίας υπεισήλθεν ως καθολική διάδοχος η εναγομένη και αναιρεσείουσα ελληνική ασφαλιστική εταιρεία, με συμβάσεις ανεξαρτήτων υπηρεσιών ως εισπράκτορες, ότι την 1-7-1995 κατάρτισαν με την εναγομένη συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, ότι οι ενάγοντες από την αρχή της απασχόλησής τους προέβαινα καθημερινά σε εισπράξεις διαφόρων ποσών από πελάτες της εναγομένης, επιστρέφοντας δε μετά την 15.00 στα γραφεία της παρέδιδαν ταμείο και παραλάμβαναν πίνακα από τον υπάλληλο των εισπρακτόρων με τις εισπράξεις που έπρεπε να πραγματοποιήσουν την επόμενη ημέρα και ότι προέβαιναν στην είσπραξη και πληρωμή των ασφαλίστρων με την τήρηση των σχετικών εγγράφων, δικαιούμενοι, επομένως, να λάβουν το προβλεπόμενο ως άνω επίδομα διαχειριστικών λαθών.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε σχετικό πρόσθετο λόγο της ήδη αναιρεσείουσας και στην συνέχεια συνυπολόγισε το επίδομα αυτό για τον καθορισμό των καταβλητέων αποδοχών στους ενάγοντες και την εξεύρεση της οφειλομένης σ' αυτούς διαφοράς κατά το χρονικό διάστημα των ετών 2000 - 2005. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρ. 559 ΚΠολΔ και συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο σχετικός τρίτος λόγος αναίρεσης, καθόσον δεν καθορίζει ούτε εξειδικεύει σε τι είδους και ποιές πληρωμές και προς ποίους προέβαιναν οι ενάγοντες, πέραν της είσπραξης των ασφαλίστρων από πελάτες της εναγομένης, εφόσον μάλιστα δέχεται ότι αυτοί δεν ήσαν ταμίες αλλά εισπράκτορες, ούτε ποιά βιβλία τηρούσαν, αφού αναφέρει μεν ότι τηρούσαν "τα σχετικά έγγραφα", χωρίς να διευκρινίζει κατά πόσον με την παραδοχή αυτή εννοεί τ' απαραίτητα για τις εισπράξεις και πληρωμές βιβλία.

Επομένως, πρέπει (α) κατά παραδοχή του τρίτου λόγου αναίρεσης ν' αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση (β) να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο εκδόσαν αυτή δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και (γ) να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2158/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ