347/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 347 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 347/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ροζάνα Δακτυλίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: ....(αναφέρονται 6 ονόματα). Οι 3η, 4η και 6η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Φιλιππίδου, οι 1η, 2ος και 5ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-1988 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 77/1989 μη οριστική, 58/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 660/2004 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 6-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της 660/2004 απόφασης του Εφετείου Θράκης. Η πληρεξούσια των παρισταμένων αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσείοντα ..., ...., ..... από 12-12-2005 εκθέσεις επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ....., οι πρώτη, δεύτερος και πέμπτος των αναιρεσιβλήτων κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστούν κατά την ορισθείσα για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (20-12-2006) της υπόθεσης, με επίδοση κυρωμένου αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης, με την υπάρχουσα σ΄ αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήσης προς συζήτηση κατ΄αυτήν. Επομένως, εφόσον οι εν λόγω διάδικοι δεν εμφανίσθηκαν κατ΄ αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να δικαστούν σαν να ήταν παρόντες.

Επειδή, ο λόγος αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 περ. β ΚΠολΔ, για τη μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας πραγμάτων που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όπως είναι και οι λόγοι έφεσης, δεν μπορεί να θεμελιωθεί αν το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε με την προσβαλλόμενη απόφαση τους ισχυρισμούς αυτούς του διαδίκου για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό η ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι ο ισχυρισμός έχει ληφθεί υπόψη ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης ψέγεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι δεν έλαβε υπόψη τον τρίτο λόγο έφεσης του αναιρεσείοντος αναφερόμενο σε ελλείψεις της τεχνικής πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα ...., η οποία δεν απάντησε σε θέματα που είχε θέσει η 77/1999 προδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και στην ανάγκη έκδοσης νέας προδικαστικής απόφασης προς διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης, ενόψει των μεταβολών που είχαν επέλθει τόσο στο αντικείμενο της δίκης, όσο και στα μερίδια των διαδίκων επί των διανεμητέων ακινήτων κατά τη διάρκεια της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και τον λόγο αυτό της έφεσης τον οποίο απέρριψε, σιωπηρώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως τούτο προκύπτει τόσο από το ότι ενώ για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματός του έλαβε υπόψη μεταξύ των άλλων αποδεικτικών στοιχείων και την ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης, δε διέταξε διεξαγωγή νέας πραγματογνωμοσύνης, όπως ο αναιρεσείων με τον ως άνω λόγο έφεσης ζήτησε, όσο και από το ότι ρητώς έκρινε απορριπτέους ως ουσιαστικά αβάσιμους τους λόγους της έφεσης, μεταξύ των οποίων και ο ανωτέρω αναφερόμενος.

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, από την ίδια διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 β ΚΠολΔ, αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση το σφάλμα της μη λήψης υπόψη ισχυρισμών του αναιρεσείοντος οι οποίοι αφορούσαν πλημμέλειες της ανωτέρω έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι αναφερόμενοι σ΄αυτόν ισχυρισμοί δεν είναι αυτοτελείς ισχυρισμοί θεμελιωτικοί αιτήματος αγωγής ένστασης ή αντένστασης ως εκ τούτου δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, και επομένως η μη λήψη υπόψη αυτών από το δικαστήριο της ουσίας δεν θεμελιώνει τον ως άνω λόγο αναίρεσης.

Επειδή, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.11 α ΚΠολΔ, αποδίδεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη την ανωτέρω αναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης η οποία είχε καταστεί άχρηστη, διότι κατατέθηκε δέκα έτη μετά την πάροδο της ταχθείσας προθεσμίας προς διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης και εν τω μεταξύ είχαν μεταβληθεί οι οικονομικές και πολεοδομικές συνθήκες που ίσχυαν για τα διανεμητέα ακίνητα κατά τον χρόνο της πρώτης συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριο.

Ο λόγος είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι το ανωτέρω, άχρηστο κατά τον αναιρεσείοντα, αποδεικτικό μέσο δεν είναι και ανεπίτρεπτο, αλλά η αποδεικτική του αξία θα εκτιμηθεί ελεύθερα από το δικαστήριο της ουσίας μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 340, 387 ΚΠολΔ..

Επειδή, με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση ότι παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 480 ΑΚ ΠολΔ, διότι προέβη σε αυτούσια διανομή των επίδικων κοινών ακινήτων, με απονέμηση των αναφερόμενων σ΄ αυτόν άρτιων και οικοδομήσιμων οικοπέδων, και δεν προέβη σε αυτούσια διανομή των τελευταίων με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας σε διακεκριμένα μέρη του ενιαίου οικοπέδου.

Ο λόγος αυτός, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της ανωτέρω διάταξης, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, ως προς τα ανωτέρω ζητήματα της διανομής. Επειδή, κατά της έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, θεωρούνται τα αναφερόμενα στα άρθρα 339 και 432 επ.

του ίδιου Κώδικα αποδεικτικά μέσα. Έτσι δεν είναι έγγραφα, με την έννοια αυτή, οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που διατάχθηκε από το δικαστήριο της ουσίας. Συνακόλουθα, ο πέμπτος λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, που διατάχθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, είναι απορριπτέος.

ως απαράδεκτος, διότι η πραγματογνωμοσύνη δεν αποτελεί έγγραφο και επομένως δεν είναι δεκτική παραμόρφωσης με την έννοια του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ.Ο ίδιος λόγος, δεύτερο μέρος, με τον οποίο ψέγεται η αναιρεσιβαλλομένη ότι έλαβε πράγματα αντίθετα από εκείνα που προτάθηκαν με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη αιτίαση δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

Επειδή, κατά τη διάταξη της παραγρ. 2 του άρθρου 482 ΚΠολΔ, για να σχηματισθούν τα μέρη λαμβάνεται υπόψη η αξία των αντικειμένων που πρέπει να διανεμηθούν κατά τον χρόνο του σχηματισμού τους. Το δικαστήριο καθορίζει την αξία με βάση τις αποδείξεις που έχουν διεξαχθεί χωρίς να διατάζει γι΄αυτό νέες αποδείξεις στην περίπτωση που έχει κατόπιν μεταβληθεί η αξία.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι, επί διανομής, για το σχηματισμό των μερών λαμβάνεται υπόψη η αξία των διανεμητέων αντικειμένων κατά τον χρόνο σχηματισμού των μερών και ότι, σε περίπτωση μεταβολής της αξίας τους, δεν διατάσσονται αποδείξεις. Η ρύθμιση αυτή ισχύει όταν οι μεταβολές της αξίας των διανεμητέων οφείλονται σε νομισματικούς ή οικονομικούς λόγους, όχι όμως και όταν οφείλονται σε λόγους που επιφέρουν μεταβολή της φυσικής κατάστασης των διανεμητέων.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να έχει υποβάλλει κατά τρόπο νόμιμο και παραδεκτό στο δικαστήριο της ουσίας τα πραγματικά περιστατικά που τον συγκροτούν με βάση τα οποία θα κριθεί αν είναι ουσιώδης για την έκβαση της δίκης και επί πλέον να κάνει μνεία αυτού στο αναιρετήριο.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον έκτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση από τον αριθ. 8 εδ.β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ισχυρισμό του περί μεγάλης μεταβολής της αξίας, λόγω ρυμοτομίας και αναδασμού των διανεμητέων ακινήτων.

Δεν αναφέρονταν όμως τα αναγκαία για τη θεμελίωση του ισχυρισμού αυτού στοιχεία, όπως τα συγκεκριμένα διανεμητέα ακίνητα των οποίων μεταβλήθηκε η φυσική κατάσταση συνακόλουθα δε και η αξία, τους φυσικούς λόγους που επέφεραν τη μεταβολή της φυσικής του κατάστασης, καθώς και την μεταγενέστερη αξία τους.

Επομένως, το Εφετείο που δεν έλαβε υπόψη του τον αόριστο αυτό ισχυρισμό, δεν έσφαλε, ο δε λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Με το ίδιο λόγο, δεύτερο μέρος ψέγεται η προσβαλλόμενη απόφαση από το άρθρο 559 αριθ. 10 περ. α ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο δέχθηκε ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς να διατάξει αποδείξεις.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας. διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποία πράγματα δέχθηκε το Εφετείο ως αληθινά χωρίς απόδειξη

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 26-9-2005 αίτηση αναίρεσης του ..... κατά της 660/2004 απόφασης του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα(1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ