344/2011

Απόφαση 344 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 344/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Βερώνη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Π. του Β., κατοίκου ..., και 2. Χ. Κ. του Α., κατοίκου .... Η πρώτη παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Αναγνώστου, ενώ ο δεύτερος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-5-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8280/2007 του ίδιου Δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο λόγω αρμοδιότητας, η 41199/2007 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και 1909/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκη. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 7-1-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 3-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του πέμπτου υπό στοιχ. Β' από το άρθρο 559 αριθ. 11 β' του Κ.Πολ.Δ. λόγου του αναιρετηρίου και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθ. 11.823/20-5-2010 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής Π. Λ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν Πράξεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, με τις οποίες ορίστηκε το αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης Τμήμα του Δικαστηρίου, η δικάσιμος και ο Εισηγητής δικαστής, καθώς και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στον δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Χ. Κ.. Ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ούτε παρέστη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του ( άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ ).

Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο της ουσίας σχημάτισε την αποδεικτική του κρίση χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι προς άμεση ή έμμεση (δια τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (στο διατακτικό της απόφασης), δηλαδή παραδεκτών και νομίμων. Ο λόγος αυτός περί της παρά τον νόμο μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη του όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα, έστω και χωρίς στην απόφαση του να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός, αν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο κρίσιμος λόγος αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής : Με τον πρώτο λόγο της ένδικης από 3-5-2006 ανακοπής κατά της εκτέλεσης (άρθρο 933 ΚΠολΔ), η αναιρεσείουσα προέβαλε ότι οι προς αυτήν επιδόσεις όλων των διαδικαστικών εγγράφων της αναγκαστικής εκτέλεσης (επίδοσης της διαταγής πληρωμής με βάση την οποία έγινε η αναγκαστική εκτέλεση, της κατασχετήριας έκθεσης, της έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακύρωσης) φέρονται ότι έγιναν με θυροκόλληση εγγράφων στην κατοικία της και με παράδοση από τον ταχυδρόμο στα χέρια της ίδιας των ειδοποιήσεων για θυροκόλληση, ενώ στην πραγματικότητα ουδέποτε ο δικαστικός επιμελητής μετέβη στην οικία της και θυροκόλλησε έγγραφα και ουδέποτε ο ταχυδρόμος της παρέδωσε τα ειδοποιητήρια, τα οποία δεν φέρουν τη γνήσια υπογραφή της αλλά οι ανωτέρω συνέταξαν τις εκθέσεις επιδόσεως και τις βεβαιώσεις παράδοσης εγγράφων με προτροπή και συμπαιγνία των καθών η ανακοπή και ήδη αναιρεσιβλήτων (επισπεύδουσας και υπερθεματιστή) προκειμένου να μη λάβει γνώση αυτών η ανακόπτουσα, να απολέσει έτσι τις προθεσμίες προσβολής των πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης και να εκπλειστηριασθεί το ακίνητο της. Προσέβαλε δηλαδή η ανακόπτουσα τα ανωτέρω δημόσια έγγραφα για πλαστότητα, επικαλούμενη δε ακυρότητα της προδικασίας, ζήτησε την ακύρωση της εκτέλεσης. Ο λόγος αυτός της ανακοπής έγινε δεκτός με την υπ' αριθ. 41199/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Κατ' αυτής άσκησαν χωριστές εφέσεις οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίες έγιναν δεκτές και με την προσβαλλόμενη απόφαση εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση και αφού ερευνήθηκαν και απερρίφθησαν και οι λοιποί λόγοι της ανακοπής, απορρίφθηκε η ανακοπή κατ' ουσίαν. Το Εφετείο, επανεξετάζοντας κατ' ουσίαν τον ανωτέρω λόγο ανακοπής, τον απέρριψε. Για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη του, όπως βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση "τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που περιέχονται στα πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου) και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι". Παρά τη βεβαίωση, όμως, αυτή δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και την κατάθεση της μάρτυρος της αναιρεσείουσας Ε. Ν., η οποία περιέχεται στα υπ' αριθ. 8280/2007 πρακτικά του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, στο οποίο είχε αρχικά εισαχθεί η υπόθεση, την οποία νόμιμα είχε επικαλεσθεί με τις προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου η αναιρεσείουσα για την απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού της περί ακυρότητας των επιδόσεων, για τις οποίες καταθέτει σχετικά η εν λόγω μάρτυρας, κατάθεση που δεν συμπίπτει με εκείνη που έδωσε η ίδια μάρτυρας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου. Τούτο δε ενόψει και της αναφοράς του Εφετείου ότι δεν αποδεικνύεται δόλια συμπεριφορά του δικαστικού επιμελητή από μόνες τις προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα μηνύσεις κατά διαφόρων προσώπων. Κατ' ακολουθίαν, ο έβδομος από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγος του (αναιρετηρίου, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε μαζί με τις άλλες αποδείξεις και την άνω κατάθεση της μάρτυρος της αναιρεσείουσας Ε. Ν. ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, είναι βάσιμος και πρέπει, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 αριθ. 3 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 1909/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων ( 3.500 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Μαρτίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ