343/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 343 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 343/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2'Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Εταιρείας με την επωνυμία "Κιβοπαλετ Δ. Μ. και Σία ΟΕ" που εδρεύει στην Καρδίτσα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Δ. Μ., κατοίκου ... , 3. Π. Γ., κατοίκου ... , 4. Χ. Α., κατοίκου ... , 5. Σ. Θ., κατοίκου ... και 6. Ε. συζ. Δ. Μ., κατοίκου ... . Οι 1ος, 2ος, 3η, 5ος και 6η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μίστρα και ο 4ος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα-Κατσογιάννη-Μίγα.

Της αναιρεσιβλήτης: Ανώνυμης εταιρεία με την επωνυμία ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ, που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Τσιρκικά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-9-2003 ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους αυτής των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 393/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-7-2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογέννης ανέγνωσε την από 9-11-2009 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ιωάννη Ιωαννίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173 και 200 Α.Κ.). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, Ολ.ΑΠ 4/2005, ΑΠ 230/2009). Εξ' άλλου, κατ' άρθρον 64 Εμπ.Ν., "Πάσα αγωγή κατά συνεταίρων μη εκκαθαριστών, κατά χηρών και των κληρονόμων αυτών, ή παντός άλλου έχοντος δικαίωμα παραγράφεται πέντε έτη μετά την προθεσμίαν ή μετά την διάλυσιν της εταιρίας, αν το έγγραφον, το προσδιορίζον την διάρκειαν αυτής, ή το της διαλύσεως ετοιχοκολλήθη και κατεχωρίσθη κατά τας διατάξεις των άρθρων 42, 43, 44 και 46 και αν, μετά την εκπλήρωσιν της διατυπώσεως ταύτης, η παραγραφή δεν διεκόπη ως προς αυτούς δια δικαστικής τινός καταδιώξεως". Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 261 Α.Κ., η οποία ορίζει, ότι "Την παραγραφή διακόπτει η έγερση της αγωγής. Η παραγραφή που διακόπηκε με τον τρόπο αυτό αρχίζει και πάλι από την τελευταία διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου" και 263 Α.Κ., η οποία ορίζει, ότι "Κάθε παραγραφή που διακόπηκε με την έγερση της αγωγής θεωρείται σαν να μη διακόπηκε, αν ο ενάγων παραιτηθεί από την αγωγή ή η αγωγή απορριφθεί τελεσίδικα για λόγους μη ουσιαστικούς. Αν ο δικαιούχος εγείρει και πάλι στην αγωγή μέσα σε έξι μήνες, η παραγραφή θεωρείται ότι έχει διακοπεί με την προηγούμενη αγωγή", προκύπτει, ότι η παραγραφή της αξιώσεως διακόπτεται με την έγερση αγωγής από τον δικαιούχο κατά του υποχρέου. Με έγερση αγωγής εξομοιώνεται κάθε επιθετική πράξη του δικαιούχου κατά του υποχρέου, η οποία έχει ως σκοπό την με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο ικανοποίηση της επίδικης αξιώσεως, όπως είναι η ανταγωγή, η προσεπίκληση, η κυρία παρέμβαση και η αίτηση προς έκδοση διαταγής πληρωμής (βλ. ΑΠ. 153/2000, ΑΠ 80/2009), ενώ "διαδικαστική πράξη" κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 261 Α.Κ. είναι κάθε πράξη διαδίκου ή νομίμου αντιπροσώπου του ή πληρεξουσίων των ή της δικαστικής Αρχής, η οποία περιέχει τα στοιχεία της δικαστικής ενεργείας και είναι κατά τις ισχύουσες δικονομικές διατάξεις αναγκαία για την έναρξη, συνέχιση ή αποπεράτωση της δίκης (ΑΠ 114/2010). Τέλος, την παραγραφή διακόπτουν επίσης, κατ' άρθρον 264 Α.Κ., 1) η επίδοση επιταγής πληρωμής κάτω από εκτελεστό δικαιόγραφο, 2) η αναγγελία για επαλήθευση σε πτώχευση, 3) η αναγγελία για κατάταξη σε πλειστηριασμό και 4) η υποβολή ενστάσεως συμψηφισμού της αξιώσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε κατ' ουσίαν τον πρόσθετον λόγον της ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής, με τον οποίον ο τέταρτος αναιρεσείων, Χ. Α., ισχυρίζεται, ότι η απαίτηση της καθ'ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητης Τραπέζης κατ' αυτού υπέπεσε στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 64 Εμπ.Ν., καθόσον από την αποχώρησή του από την πρώτη αναιρεσείουσα εταιρία κατά την 31-12-1990 μέχρι την 22-9-2003, ότε επεδόθη σε αυτόν η προσβαλλομένη διαταγή πληρωμής, παρήλθε πενταετία, κατά παραδοχήν της περί διακοπής της παραγραφής αντενστάσεως της καθ'ης η ανακοπή Τραπέζης, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 263 Α.Κ., δεχθέν (το Εφετείο) σχετικώς τα εξής: "Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι η 102/8-6-1992 διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στον ανακόπτοντα Χ. Α. στις 17-6-1992. Με αυτήν αυτός υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθής η ανακοπή το ποσό των 231.490.780 δραχμών ... από το κατάλοιπο των επίμαχων συμβάσεων αλληλόχρεου λογαριασμού. Κατά της παραπάνω διαταγής πληρωμής ο ανωτέρω ανακόπτων άσκησε εμπρόθεσμα την από 19-6-1992 ανακοπή, επί της οποίας εκδόθηκε απόφαση η οποία την έκανε δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής λόγω αοριστίας της αίτησης προς έκδοση της, η απόφαση δε αυτή επικυρώθηκε με την 438/12-5-1994 οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας η οποία απέρριψε την έφεση της καθής η ανακοπή. Κατά της παραπάνω απόφασης η καθής η ανακοπή άσκησε την από 28-6-1994 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η 1739/1995 απόφαση του Α' Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία την απέρριψε. Η άσκηση της ανακοπής ανέστειλε τη νέα παραγραφή της αξιώσεως της καθής η ανακοπή μέχρι την έκδοση της ανωτέρω τελεσίδικης απόφασης ήτοι από 17-6-1992 έως 12-5-1994. Ακολούθως η καθής η ανακοπή άσκησε κατά των Σ. Θ. και Χ. Α. την από 15-12-1995 αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, με την οποία ζήτησε να υποχρεωθούν οι τελευταίοι (τότε εναγόμενοι) να της καταβάλουν, το ποσό των 225.125.767 δραχμών ... που στηρίζεται στην ίδια αξίωση, βάσει της οποίας εκδόθηκε η 102/1992 διαταγή πληρωμής. Η παραπάνω αγωγή επιδόθηκε στους τότε εναγομένους στις 21-12-1995, για τη συζήτηση δε αυτής ορίστηκε δικάσιμος η 22-5-1996. Κατά τη δικάσιμο αυτή η συζήτηση της αγωγής ματαιώθηκε και με την από 8-2-1999 κλήση της καθής η ανακοπή, που επιδόθηκε στον Χ. Α. στις 9-2-1999, η παραπάνω αγωγή επαναφέρθηκε για συζήτηση ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, κατά τη δικάσιμο της 21-4-1999, κατά την οποία η συζήτηση και πάλι ματαιώθηκε. Τελικά με το από 27-8-2003 δικόγραφο, που κατατέθηκε ... στις 28-8-2003 η καθής η ανακοπή (τότε ενάγουσα) παραιτήθηκε από το δικόγραφο της παραπάνω από 15-12-1995 αγωγής της. Η άσκηση της αγωγής αυτής στις 21-12-1995 διέκοψε την παραγραφή της αξιώσεως της καθής η ανακοπή κατά του Χ. Α., που άρχισε να τρέχει από τις 13-5-1994 και η διακοπή αυτή συνεχίσθηκε μέχρι την παραίτηση της καθής η ανακοπή από το δικόγραφο της από 15-12-1995 αγωγής στις 28-8-2003. Επομένως, από τις 31-12-1990 που αποχώρησε ο ανακόπτων Χ. Α. από την πρώτη ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρία έως τις 11-9-2003 που επιδόθηκε σ' αυτόν η ανακοπτόμενη 76/5-9-2003 διαταγή πληρωμής δεν παρήλθε πενταετία, καθόσον η πενταετής παραγραφή του άρθρου 64 του ΕμπΝ τελούσε σε αναστολή από 17-6-1992 έως 12-5-1994, στη συνεχεία δε διακόπηκε με την άσκηση της από 15-12-1995 αγωγής, που στηρίζεται στην ίδια αξίωση βάσει της οποίας εκδόθηκε η 102/1992 διαταγή πληρωμής, καθόσον αναβίωσε το, με την άσκηση της παραπάνω αγωγής, επελθόν διακοπτικό αποτέλεσμα της παραγραφής, με την επίδοση στον Χ. Α. της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 263 εδ, β'ΑΚ προθεσμίας". Με την κρίση του αυτήν το Εφετείο δεν παραβίασε τις αναφερθείσες στην αρχή διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου και επομένως ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, ο οποίος αναφέρεται στο πρόσωπο του τετάρτου αναιρεσείοντος και με τον οποίον αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ήτοι ότι το Εφετείο εσφαλμένως εθεώρησε, ότι με την προβλεπομένην από την διάταξη του άρθρου 263 περ.β'Α.Κ. έγερση της αγωγής εντός εξ μηνών (από της παραιτήσεως από της προηγουμένης αγωγής ή της τελεσίδικης απορρίψεως αυτής για λόγους μη ουσιαστικούς) εξομοιώνεται και η επίδοση διαταγής πληρωμής, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 634 παρ.1 και 2 Κ.Πολ.Δ., η επίδοση της διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία (παρ.1), αν δε ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η παραγραφή ή η αποσβεστική προθεσμία θεωρείται ότι έχει ανασταλεί από την επίδοση της διαταγής πληρωμής ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ανακοπής (παρ.2). Με το ανωτέρω άρθρο 634 παρ.2 ορίζεται η άσκηση της ανακοπής ως ειδικό ανασταλτικό γεγονός του χρόνου νέας παραγραφής της αξιώσεως, ο οποίος διαφορετικά θα άρχιζε αμέσως μετά την διακοπή που επέρχεται με την επίδοση της διαταγής πληρωμής και είναι, αν η διαταγή στηρίζεται σε αξιόγραφο, η βραχυπρόθεσμη για την αντίστοιχη αξίωση παραγραφή (Ολ.ΑΠ. 30/1987), το ανασταλτικό δε αυτό αποτέλεσμα εξακολουθεί από του ανωτέρω σημείου διακοπής και για όσο διαρκεί η δίκη της ανακοπής, αποκλείοντας την παραγραφή της αξιώσεως, που στηρίζει τη διαταγή, εν επιδικία και μάλιστα, όχι μόνο αν ακυρωθεί η διαταγή, όπως ρητώς ορίζεται στο νόμο, αλλά προδήλως, και δη κατά μείζονα λόγο, και όταν απορριφθεί η ανακοπή, δηλαδή γενικότερα, σε κάθε περίπτωση κατά τη διάρκεια της δίκης επί της ανακοπής και μέχρι περατώσεως της με τελεσίδικη απόφαση, δεν κινείται η με την επίδοση της διαταγής διακοπείσα παραγραφή (Α.Π. 46/2004, Α.Π. 1568/2002). Η άσκηση αναιρέσεως κατά τελεσίδικης αποφάσεως δεν καθιστά την διαφορά επίδικη, ώστε να γίνεται λόγος για διαδρομή παραγραφής εν επιδικία, γιατί ο Άρειος Πάγος κρίνει όχι την ουσία της διαφοράς, αλλά την ορθότητα της αποφάσεως. Η επιδικία αρχίζει μετά την αναίρεση της αποφάσεως και δεν μετατίθεται στον χρόνο ασκήσεως της εφέσεως, λόγω του ότι οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση, η οποία υπήρχε πριν από την αναιρεθείσα απόφαση, δηλαδή στην διακοπή της παραγραφής της απαιτήσεως, η οποία επέρχεται με την επίδοση της διαταγής πληρωμής και ακυρώνεται η διαδικασία πριν από την απόφαση, το δε ανασταλτικό αποτέλεσμα της παραγραφής λόγω της ασκήσεως της ανακοπής εξακολουθεί από του ανωτέρω σημείου διακοπής και για όσον χρόνον διαρκεί η δίκη της ανακοπής και μέχρι περατώσεώς της με την νέα τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου (βλ. ΑΠ 114/2010, ΑΠ 128/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: "Οι ανακόπτοντες Σ. Θ. και Χ. Α., οι οποίοι ήσαν ομόρρυθμοι εταίροι της πρώτης ανακόπτουσας ομόρρυθμης εταιρίας, αποχώρησαν οριστικά από αυτήν στις 31-12-1990, όπως έχει προαναφερθεί, η αποχώρηση τους δε δημοσιεύθηκε νόμιμα. Κατά το χρονικό διάστημα που ήσαν ομόρρυθμοι εταίροι, η πρώτη ανακόπτουσα είχε συνάψει με την καθής η ανακοπή Τράπεζα τις προεκτεθείσες συμβάσεις πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, ο οποίος έκλεισε οριστικά στις 16-3-1992, με χρεωστικό εις βάρος της εταιρίας κατάλοιπο. Κατόπιν αυτού, η καθής η ανακοπή ζήτησε και πέτυχε την έκδοση εις βάρος των ανακοπτόντων, μεταξύ των οποίων και του Σ. Θ., της 102/8-6-1992 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, με την οποία ο ανωτέρω ανακόπτων υποχρεώθηκε να της καταβάλει το ποσό των 231.430.780 δραχμών, πλέον τόκων και εξόδων. Η διαταγή αυτή πληρωμής επιδόθηκε στον ανωτέρω ανακόπτοντα στις 17-6-1992. Κατά της παραπάνω διαταγής πληρωμής ο Σ. Θ. άσκησε εμπρόθεσμα, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας την από 18-6-1992 ανακοπή, επικαλούμενος ότι δεν ευθύνεται για το εις βάρος της εταιρίας χρεωστικό κατάλοιπο, που προέκυψε μετά το κλείσιμο των επίμαχων λογαριασμών, σε χρόνο μεταγενέστερο της αποχώρησης του από την εταιρία. Επί της ανακοπής εκδόθηκε η 18/1993 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η οποία την έκανε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής ως προς τον ανωτέρω ανακόπτοντα, η απόφαση δε αυτή επικυρώθηκε με την 439/12-5-1994 οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας, η οποία απέρριψε την έφεση της καθής η ανακοπή. Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, η άσκηση της ανακοπής ανέστειλε την νέα παραγραφή της αξιώσεως της καθής η ανακοπή για το χρονικό διάστημα από 17-6-1992 έως 12-5-1994. Κατά της ανωτέρω απόφασης του Εφετείου Λάρισας ασκήθηκε από την καθής η ανακοπή η από 26-6-1994 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η 871/1996 απόφαση του Α' Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε το ζήτημα της ανωτέρω ευθύνης του ανακόπτοντος Σ. Θ. στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία με την 31/8-7-1997 απόφαση της αναίρεσε την 439/1994 απόφαση του Εφετείου Λάρισας και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο. Στη συνέχεια, βάσει της από 26- 9-1997 κλήσης της καθής η ανακοπή, εκδόθηκε η 582/1998 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση της καθής η ανακοπή, εξαφάνισε την 18/1993 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας και διέταξε αποδείξεις, και ακολούθως η 230/30-3-2001 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η οποία δέχθηκε την ανακοπή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και ακύρωσε την 102/1992 διαταγή πληρωμής για τυπικό λόγο, Με την αναίρεση της 439/1994 οριστικής απόφασης του Εφετείου Λάρισας ακυρώθηκε αυτοδικαίως η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή και οι διάδικοι επανήλθαν στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε (αρθρ. 579 παρ. 1 ΚΠολΔ), δηλαδή στη διακοπή της παραγραφής της απαίτησης, που επήλθε με την επίδοση στις 17-6-1992 της 102/1992 διαταγής πληρωμής και επήλθε εκ νέου αναστολή της παραγραφής από 17-6-1992 έως 30-3-2001, οπότε εκδόθηκε η 230/30-3-2001 τελεσίδικη, μετ' αναίρεση, παραπάνω απόφαση του Εφετείου Λάρισας. Επομένως, κατά την έκδοση και επίδοση στις 9-9-2003 στον Σ. Θ. της προσβαλλόμενης 76/5-9-2003 διαταγής πληρωμής δεν είχε παρέλθει πενταετία από την αποχώρηση του ανωτέρω ομόρρυθμου εταίρου από την πρώτη ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρία, καθόσον η πενταετής παραγραφή του άρθρου 64 του ΕμπΝ τελούσε σε αναστολή από 17-6-1992 έως 30-3-2001". Με την κρίση του αυτήν το Εφετείο δεν παραβίασε την περί αναστολής της παραγραφής διάταξη ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 634 ΚΠολΔ, αλλά ούτε και τις διατάξεις του άρθρου 250 Α.Κ. οι οποίες ορίζουν πενταετή παραγραφή για τις αναφερόμενες σε αυτές αξιώσεις και επομένως ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, ο οποίος αναφέρεται στο πρόσωπο του πέμπτου αναιρεσείοντος και με τον οποίον αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια περί παραβάσεως των εν λόγω ουσιαστικών διατάξεων είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία του δικογράφου της αγωγής υπάρχει, αν ο ενάγων δεν αναφέρει στην αγωγή με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποτελούν προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνος δικαίου, στον οποίο στηρίζεται το αίτημα της αγωγής. Στην περίπτωση αυτήν η αγωγή απορρίπτεται ως αόριστη και η σχετική παράβαση ελέγχεται αναιρετικώς με τον λόγο του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ. Εξάλλου, από τα άρθρα 669 Εμπ.Ν.,361, 874 Α.Κ., 112 Εισαγ.Ν.Α.Κ και 64-67 του ν.δ. 17-7/18-8-1923, προκύπτει, ότι αλληλόχρεος λογαριασμός είναι η σύμβαση μεταξύ δύο προσώπων, από τα οποία το ένα τουλάχιστον είναι έμπορος, με την οποία συμφωνείται να καταχωρούνται οι μεταξύ τους δοσοληψίες σε λογαριασμό υπό τύπο πιστοχρεωλυτικών κονδυλίων και να οφείλεται το υπόλοιπο πού προκύπτει από την αντιπαραβολή κατά το κλείσιμο του λογαριασμού. Οι απαιτήσεις με την είσοδο τους στον λογαριασμό αποβάλλουν την αυτοτέλεια τους, μεταβαλλόμενες σε αριθμητικά κονδύλια αυτού. Για την θεμελίωση αγωγής πού στηρίζεται σε ορισμένη σύμβαση και συγχρόνως στη σύναψη αλληλοχρέου λογαριασμού, πρέπει να εκτίθεται στο δικόγραφό της, για να είναι ορισμένη, η κατάρτιση μεταξύ των διαδίκων και το περιεχόμενο της σύμβασης αλληλοχρέου λογαριασμού, να καθορίζονται οι πράξεις πού έγιναν και οι αμοιβαίες πιστοχρεώσεις των μερών, από τις οποίες να προκύπτει το κατά το κλείσιμό του κατάλοιπο (Α.Π. 1442/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα νομίμως προσκομιζόμενα κεκυρωμένα αντίγραφα των επισκοπούμενων α) από 2-9-2003 αιτήσεως της "ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." για έκδοση διαταγής πληρωμής, β) υπ' αριθ.76/5-9-2003 διαταγής πληρωμής του Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσης και γ) υπ' αριθ.393/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης προκύπτουν τα ακόλουθα: (Α) Η διαταγή πληρωμής έχει, κατά το κύριο περιεχόμενό της, ως εξής: "Από τα έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα, ήτοι: Α) ι. την υπ'αριθμ.4398/28-5-1976 ιδιωτική σύμβαση πιστώσεως που καταρτίσθηκε στην Καρδίτσα μεταξύ της αιτούσας, και της πρώτης των καθών ... χορηγηθείσης σ' αυτήν πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού του 600.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 1.760,82 και ... συμβάσεων αυξήσεων ... χορηγηθείσης συνολικής πιστώσεως 1.900.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 5.575,94 ... ιι. την υπ' αριθμ. 5410/6-5-1981 ιδιωτική σύμβαση πιστώσεως με την οποία χορηγήθηκε στην πρώτη των καθών πίστωση με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού του 5.250.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 15.407,19 και ... συμβάσεων αυξήσεων ... χορηγηθείσης συνολικής πιστώσεως 14.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 41.085,84. ιιι. την υπ' αριθμ. 5466/3-9-1981 ιδιωτική σύμβαση πιστώσεως, με την οποία χορηγήθηκε σ' αυτή πίστωση με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού του 4.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 11.738,81 και ... συμβάσεων αυξήσεων ... χορηγηθείσης συνολικής πιστώσεως 15.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 44.020,54. iv. την υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 ιδιωτική σύμβαση πιστώσεως, με την οποία χορηγήθηκε σ' αυτή πίστωση με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού του 8.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 23.477,62 και ... συμβάσεων αυξήσεων ... χορηγηθείσης συνολικής πιστώσεως 199.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 584.005,87, της έκτης των καθών εγγράφως εγγυηθείσης την ως άνω σύμβαση πιστώσεως μετά των συμβάσεων αυξήσεων νι. την υπ' αριθμ. 5766/12-11-1982 ιδιωτική σύμβαση πιστώσεως, με την οποία χορηγήθηκε σ' αυτή πίστωση με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού του 5.000.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 14.673,51 και ... συμβάσεων αυξήσεων ... χορηγηθείσης συνολικής πιστώσεως 22.500.000 δρχ. ή το ισότιμο σε ευρώ 66.030,81, της έκτης των καθών εγγράφως εγγυηθείσης την ως άνω σύμβαση πιστώσεως μετά των συμβάσεων αυξήσεων Β) των υπ' αριθμ. 12/29-8-1986 και 11/29-8-1986 συμβάσεων παροχής εγγυήσεως, καταρτισθεισών στην Καρδίτσα μεταξύ της αιτούσας και της έκτης των καθών, εγγυηθείσης των υπ' αριθμ. 4398/28-5-1976 και 5466/3-9-1981 συμβάσεων πιστώσεως μετά των προαναφερομένων συμβάσεων αυξήσεων. Γ) τις υπ' αριθμ. 5801 β, 5803β, 5804β, 5805β/17-3-92 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας ..., 8494 και 8495/23-3-1992 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Τρικάλων ..., υπ' αριθμ. 5800β/17-3-92 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας ..., υπ' αριθμ. 5282/30-3-92 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λάρισας ... και 5802β και 5806β/17-3-92 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Καρδίτσας ..., περί επιδόσεως στους καθών της από 16-3-1992 επιστολής της αιτούσας περί κλεισίματος των πιστώσεων και των αλληλόχρεων λογαριασμών, μέσω των οποίων εκινήθησαν αυτές, καθώς και τα προκύψαντα χρεωστικά κατάλοιπα και της πρόσκλησης να καταβάλουν σ' αυτή δρχ. 228.985.065 ή το ισότιμο σε ευρώ 672.003,13 πλέον τόκων από την επομένη του κλεισίματος (16-3-1992) μέχρις εξοφλήσεως. Δ) την από 16-12-1988 πρόσθετη πράξη σύμβασης, που καταρτίστηκε στην Καρδίτσα μεταξύ της αιτούσας και της πρώτης των καθών, αποτελούσα αναπόσπαστο παράρτημα των αναφερομένων συμβάσεων πιστώσεως, με την οποία η πιστούχος-πρώτη των καθών συμφώνησε να εξοφληθεί η οφειλή εκ των ως άνω συμβάσεων πιστώσεως μέσα σε προθεσμία 8 χρόνων, η οποία (οφειλή) κατά την ως άνω ημερομηνία εμφάνιζε υπόλοιπο από 154.718,83 Ευρώ (52.720.441 δρχ.) [ 101.200,43 Ευρώ (34.484.046 δρχ.) σε προσωρινή καθυστέρηση και 53.518,40 Ευρώ (18.236.395 δρχ.) σε ενήμερη μορφή, έντοκα από 16-12-88], ρητά δε συνομολογήθηκε ότι η ως άνω ρύθμιση της οφειλής δεν είχε σκοπό την ανανέωση ( μερική η ολική ) της οφειλής, αλλά την ανοχή της αιτούσας για την εξόφληση της οφειλής, της έκτης των καθών αποδεχθείσης ανεπιφύλακτα την ύπαρξη και το ύψος της οφειλής. Ε) αντίγραφα: 1) του υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 4398/28-5-1976 σύμβασης πιστώσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς του στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (1.089.163 δρχ. η 3.196,37 Ευρώ), 2) του υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (10.582.388 δρχ. η 31.056,16 Ευρώ) 3) του υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 4398/28-5-1976 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς του στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (694.565 δρχ. η 2,038,34 Ευρώ), 4) του υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (5.292.567 δρχ. η 15.532,11 Ευρώ). Με την εφαρμογή του Ν. 2912/2001 τα ως άνω υπόλοιπα αναπροσαρμόστηκαν σε (6.569.055 δρχ. η 19.278,22 Ευρώ) 5) υπ' αριθμ. 368/240/... και υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμών της υπ' αριθμ. 5410/6-5-1981 σύμβασης πίστωσης, οι οποίοι εμφανίζουν την κίνηση αυτών από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς των στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (13.928.706 δρχ. η 40.876,61 Ευρώ), 6) του υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, των κλεισθέντων οριστικά, ως άνω, λογαριασμών, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (105.220.133 δρχ. η 308.789,83 Ευρώ). Με την εφαρμογή του Ν. 2912/2001 τα ως άνω υπόλοιπα αναπροσαρμόστηκαν σε (46.474.600 δρχ. η 136.389,14 Ευρώ) 7) του υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5466/3-9-1981 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς του στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (8.651.566 δρχ. η 25.389,78 Ευρώ), 8) του υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (84.146.277 δρχ. η 246.944,32 Ευρώ), 9) του υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5466/3-9-1981 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς του στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (6.172.281 δρχ. η 18.113,81 Ευρώ), 10) του υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (47.022.417 δρχ. η 137.996,82 Ευρώ). Με την εφαρμογή του Ν. 2912/2001 τα ως άνω υπόλοιπα αναπροσαρμόστηκαν σε (32.608.556 δρχ. η 95.696,42 Ευρώ.) 11) υπ' αριθμ. 368/240/..., υπ' αριθμ. 368/240/... και υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμών της υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 σύμβασης πίστωσης, οι οποίοι εμφανίζουν την κίνηση αυτών από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς των στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (55.684.867 δρχ. η 163.418,54 Ευρώ), 12) υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (526.991.915 δρχ. η 1.546.564,68 Ευρώ), 13) υπ' αριθμ. 368/240/..., υπ' αριθμ. 368/240/... και υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμών της υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 σύμβασης πίστωσης, οι οποίοι εμφανίζουν την κίνηση αυτών από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς των στον υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμό της πιστώσεως, λόγω ρύθμισης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν του υπολοίπου μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (19.295.212 δρχ. η 56.625,71 Ευρώ), 14) υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (146.997.112 δρχ. η 431.392,85 Ευρώ), 15) υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 σύμβασης πίστωσης πιστώσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (37.474.316 δρχ. η 109.975,98 Ευρώ), 16) υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (227.286.862 δρχ. η 667.019,40 Ευρώ), 17) υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (48.989.855 δρχ. η 143.770,67 Ευρώ), 18) υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (297.634.659 δρχ. η 873.469,29 Ευρώ), 19) υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5870/22-3-1983 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (37.004.534 δρχ. η 108.597,31 Ευρώ), 20) υπ' αριθμ. 368/241/... και μετέπειτα 397/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (188.563.150 δρχ. η 553.376,82 Ευρώ). Με την εφαρμογή του Ν. 2912/2001 τα ως άνω υπόλοιπα αναπροσαρμόστηκαν σε (554.104.510 δρχ. η 1.626.132,09 Ευρώ). 21) υπ' αριθμ. 368/240/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5766/12-11 1982 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι του οριστικού κλεισίματος αυτού (10.965.117 δρχ. η 32.179,36 Ευρώ), 22) υπ' αριθμ. 368/241/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (32.394.524 δρχ. η 95.068,30 Ευρώ), 23) υπ' αριθμ. 368/220/... λογαριασμού της υπ' αριθμ. 5766/12-11-1982 σύμβασης πίστωσης, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της αρχικής χορηγήσεως μέχρι της μεταφοράς στον υπ' αριθμ. 368/234/... λογαριασμό οριστικής καθυστέρησης (12.281.578 δρχ. η 36.042,78 Ευρώ), 24) υπ' αριθμ. 368/234/... και μετέπειτα 397/234/... λογαριασμού οριστικής καθυστερήσεως, ο οποίος εμφανίζει την κίνηση αυτού από της μεταφοράς εις αυτόν, του κλεισθέντος οριστικά, ως άνω, λογαριασμού, ως και το οφειλόμενο ακόμη υπόλοιπο αυτού μέχρι 10-5-2001 (40.313.423 δρχ. η 118.307,92 Ευρώ). Με την εφαρμογή του Ν. 2912/2001 τα ως άνω υπόλοιπα αναπροσαρμόστηκαν (39.905.133 δρχ. η 117.109,71 Ευρώ) ήτοι της συνολικής απαίτησης της αιτούσας εκ των ως άνω λογαριασμών, ανερχομένης στο ποσό των 1.994.605,58 ευρώ, εντόκως με το εκάστοτε ισχύον για την ανωτέρω απαίτηση τραπεζικό επιτόκιο υπερημερίας και με ανά εξάμηνο ανατοκισμό από 10-5-2001 μέχρις εξοφλήσεως. ΣΤ) αντίγραφο της υπ' αριθμ. 31/1997 απόφασης του Αρείου Πάγου, με την οποία κρίθηκε το χρεωστικό κατάλοιπο των ως άνω λογαριασμών κατά την 31-12-1990 και η ευθύνη των αποχωρησάντων ομορρύθμων μελών της καθής. Επειδή, όπως προσδιορίζεται αναλυτικά και συγκεκριμένα από την ακριβή κίνηση των λογαριασμών των ως άνω συμβάσεων, κατά την 31-12-1990, ημερομηνία αποχώρησης των τετάρτου και πέμπτου των καθών, το χρεωστικό υπόλοιπο αυτών ανέρχονταν στο ποσό των 161.147.264 δρχ., η το ισότιμο σε Ευρώ 472.919,34 και ως εκ τούτου ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρο έκαστος μετά της πρώτης των καθών και των λοιπών ομορρύθμων εταίρων αυτής, δια το κατά τον χρόνο της αποχωρήσεως των οφειλόμενο στην αιτούσα υπόλοιπο χρέος εκ των άνω συμβάσεων, νομιμότοκα από της ημερομηνίας αυτής με το νόμιμο τόκο από του κλεισίματος και μετέπειτα ... " (β') Όλα τα διαλαμβανόμενα στην διαταγή πληρωμής περιέχονται επίσης στην ως άνω αίτηση επί της οποίας η διαταγή εκδόθηκε. (γ') Τέλος, η υπ'αριθ.393/2008 απόφαση του Εφετείου Λαρίσης διαλαμβάνει, μεταξύ των άλλων, τα εξής: "... Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της, με επίκληση, προσκομιζόμενης σε αντίγραφο αίτησης προς έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής και της, με επίκληση, προσκομιζόμενης 76/5-9-2003 ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, περιέχονται στα σώματα αυτών όλα τα αναγκαία στοιχεία για το ορισμένο αυτών. Ειδικότερα αναφέρονται : α) οι συμβάσεις πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και οι αυξητικές αυτών συμβάσεις που συνήψε η πιστούχος πρώτη ανακόπτουσα με την καθής η ανακοπή Τράπεζα ... τα ποσά των εκάστοτε συμβάσεων και οι όροι των ανωτέρω συμβάσεων και ειδικότερα ο όρος ότι το απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της καθής η ανακοπή, που εμφανίζει την κίνηση του λογαριασμού, αποτελεί πλήρη απόδειξη της εκ του οριστικού κλεισίματος της πιστώσεως προκύπτουσας απαίτησης της Τράπεζας κατά του πιστούχου β) τα οφειλόμενα χρηματικά ποσά (κατάλοιπο από κάθε σύμβαση) από την καθεμία σύμβαση συνολικά, ότι οι λογαριασμοί έκλεισαν οριστικό στις 16-3-1992 με χρεωστικό υπόλοιπο εις βάρος της πιστούχου κατά το χρόνο εκείνο ύψους 242.395.877 δραχμών ή 711,359,93 ευρώ, το οποίο προκύπτει από την κίνηση των λογαριασμών καθυστερήσεως από της μεταφοράς σ' αυτούς του καταλοίπου των οριστικά κλεισθέντων λογαριασμών που "παρατίθενται ευθύς αμέσως σύμφωνα με τα παρά πόδας της παρούσας (αίτησης) παρατιθεμενα ακριβή αντίπεφωνημένα αντίγραφα αποτελούντα ένα ενιαίο σύνολο μετά της παρούσης αιτήσεως, εμφαίνοντα την κίνηση των λογαριασμών" και ότι το χρεωστικό κατάλοιπο των λογαριασμών εις βάρος των ανακοπτόντων ανέρχεται κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης σε 1.994.605,58 ευρώ γ) ότι οι τέταρτος και πέμπτος των ανακοπτόντων, που ήσαν ομόρρυθμοι εταίροι της πιστούχου ομόρρυθμης εταιρίας αποχώρησαν οριστικά από την τελευταία στις 31-12-1990 και ότι κατά το χρόνο αυτό οι σχετικοί λογαριασμοί εμφάνιζαν παθητικό υπόλοιπο εις βάρος της εταιρίας ύψους 161.147.264 δραχμών ή 472.919,34 ευρώ, το οποίο κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης προς έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής ανήλθε σε 672.003,13 ευρώ, δ) δήλωση της καθής η ανακοπή ότι περιορίζει, με επιφύλαξη, το οφειλόμενο ποσό των 1.994.605,58 ευρώ σε 650.000 ευρώ το οποίο και υποχρεώθηκαν οι ανακόπτοντες να της καταβάλουν ... " Από τα ανωτέρω συνάγεται, ότι η διαταγή πληρωμής, αλλά και η προς έκδοση αυτής υποβληθείσα σχετική αίτηση, περιέχουν όλα τα απαιτούμενα από τον νόμο στοιχεία, το δε Εφετείο, το οποίο απεφάνθη ομοίως και απέρριψε τους σχετικούς περί αοριστίας λόγους εφέσεως, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ και συνεπώς ο τα αντίθετα υποστηρίζων τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα το οποίο ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την διάταξη αυτήν προκύπτει, ότι λογικώς η έλλειψη νόμιμης βάσεως σημαίνει την αδυναμία αναιρετικού ελέγχου της ακολουθίας της δικανικής κρίσεως ως προς την εφαρμογή διατάξεως ουσιαστικού νόμου, ιδίως λόγω ελλείψεως ή ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας των αιτιολογιών, για ζήτημα το οποίο ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1231/2004). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, αφού αναφέρει στην προσβαλλομένη απόφασή του (σελ.12 επ.) λεπτομερώς όλες τις μεταξύ των διαδίκων συναφθείσες συμβάσεις πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, τις αυξητικές συμβάσεις αυτών, το ποσόν το οποίο αφορούσε η κάθε σύμβαση, το χρεωστικό υπόλοιπο εις βάρος της πιστούχου εταιρίας κατά το κλείσιμο των λογαριασμών και το ποσόν για το οποίο ενέχονται από τις ανωτέρω συμβάσεις ειδικώς οι τέταρτος και πέμπτος αναιρεσείοντες, διαλαμβάνει και τα εξής: "Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι μετά τη θέση σε ισχύ του Ν. 2912/2001, η καθής η ανακοπή προέβη σε επαναπροσδιορισμό της οφειλής των ανακοπτόντων από τις προεκτεθείσες πιστωτικές συμβάσεις, βάσει του κατάλοιπου των επιμέρους συμβάσεων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 30 παρ. 1 και 2 του Ν. 2789/2000, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 47 του Ν. 2873/2000 και το άρθρο 42 του Ν. 2912/2001. Ειδικότερα το κατάλοιπο της 4398/28-7-1976 σύμβασης αναπροσαρμόσθηκε σε 6.569.055 δρχ. ή 19.278,22 ευρώ, το κατάλοιπο της 5410/6-5-1981 σύμβασης σε 46.474.600 δρχ. ή 136.389,14 ευρώ, το κατάλοιπο της 5466/3-9-1981 σύμβασης σε 32.608.556 δρχ. ή 95.696,42 ευρώ, το κατάλοιπο της 5870/22-3-1983 σύμβασης σε 554.104.510 δρχ. ή 1.626.132,09 ευρώ και το κατάλοιπο της 5766/12-11-1982 σύμβασης σε 39.905.133 δρχ. ή 117.109,71 ευρώ". Με τα ανωτέρω, τα οποία δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με τον προσδιορισμό της απαιτήσεως της αναιρεσίβλητης, ως και τον περιορισμό εν τέλει του ύψους της απαιτήσεως στα διαγραφόμενα όρια από τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ.1,2 Ν. 2789/2000, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 47 Ν. 2873/2000 και το άρθρο 42 Ν. 2912/2001, οι οποίες (διατάξεις) ίσχυαν κατά τον χρόνο εκδόσεως της πρωτοδίκου αποφάσεως και οι οποίες μνημονεύονται στην προσβαλλομένη απόφασή του και εφαρμόσθηκαν από το δικαστήριο. Επομένως, ο τα αντίθετα υποστηρίζων τέταρτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-7-2008 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 393/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Φεβρουαρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ