342/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 342 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 342/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Χ. του Β., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Βαρδάκα.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Χ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαζήση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/11/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 25/9/1998 ανταγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4023/2000 μη οριστική και 1807/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3982/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά με την από 27/1/2012 αίτηση του ο αναιρεσείων.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας, ανέγνωσε την από 2/10/2013 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά τη τακτική διαδικασία με αριθμό 3982/2011 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 1807/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή είχε απορριφθεί αγωγή του αναιρεσείοντος για λογοδοσία και καταβολή του εικαζόμενου καταλοίπου, ενώ είχε γίνει δεκτή, η ασκηθείσα με τις προτάσεις, ανταγωγή του αναιρεσίβλητου περί αναγνωρίσεως ότι μεταξύ τους είχε καταρτισθεί σύμβαση έμμεσης αντιπροσώπευσης και εντολής και συνακόλουθα ότι οι αναφερόμενες στα εν λόγω δικόγραφα συμβάσεις πώλησης, έγιναν σε εκπλήρωση υποχρέωσης του αναιρεσείοντος από την σχέση αυτή. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή [άρθρα 552,553 556,558,564,566 παρ.ΙΚΠολΔικ].Πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔικ].

2.Κατά το άρθρο 400 αρ. 3 ΚΠολΔ δεν εξετάζονται όταν κληθούν ως μάρτυρες πρόσωπα που μπορούν να έχουν συμφέρον από την δίκη. Για να μη ληφθεί όμως υπόψη η κατάθεση εξαιρετέου μάρτυρα θα πρέπει να έχει προταθεί εγκαίρως η ένσταση εξαιρέσεως πριν από την όρκιση του (ΚΠολΔ 403 παρ. 2) και να γίνει δεκτή κατά πιθανολόγηση από το δικαστήριο ή τον δικαστή ενώπιον του οποίου διεξάγεται η μαρτυρική απόδειξη (ΚΠολΔ 403 παρ.4).Με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔικ, ότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε την κατάθεση της μάρτυρος και συζύγου του αναιρεσίβλητου, Β. Χ., η οποία είχε σαφές κα προφανές συμφέρον από την έκβαση της δίκης υπέρ του αντιδίκου του, καθόσον αυτή τυγχάνει αγοράστρια μιας από τις δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες και του δικαιώματος του υψούν, δυνάμει του με αριθμό .../1995 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αφροδίτης Γερασιμοπούλου-Σπυροπούλου.Ο λόγος αυτός προβάλλεται αορίστως και εντεύθεν απαραδέκτως, εφόσον δεν διαλαμβάνεται στην αίτηση, ότι ο αναιρεσείων είχε προβάλει την ένσταση εξαίρεσης της εν λόγω μάρτυρος στο δικαστήριο της ουσίας.

3.Ο από το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔικ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, της παραβίασης των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας προσδίδει σε αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει σ' αυτό ο νόμος, ενώ δεν δημιουργείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο, συνεκτιμώντας ελεύθερα τ'αποδεικτικά μέσα κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔικ, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σ'ένα από αυτά. Για να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός απαιτείται να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίστηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο καθώς και ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β)ποιά είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ'αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ)ποιο είναι ως προς το αποδεικτικό μέσο το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης. Αν λείπει έστω και ένα από τα στοιχεία αυτά ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος [ΑΠ 1597/2008]. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο της αίτησης του αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της περ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναφέροντας κατά λέξη τα εξής: ".Διότι στο εφετήριό μου τρίτος λόγος εφέσεως, παράγραφοι 1 και 2,παραπονούμαι δια την εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων. Ειδικότερα με τον 3ο λόγο εφέσεως, παράγραφος 1η ισχυρίσθηκα ότι "... η μάρτυς τον αντιδίκου Β. Χ. είναι σύζυγος του αντιδίκου και έχει άμεσο έννομο συμφέρον από την έκβαση της υποθέσεως ... και η κατάθεση της μάρτυρος αυτής πρέπει να σταθμισθεί".Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αξιολογεί και σταθμίζει την κατάθεση αυτή ως εξής " .. κατηγορηματική και σαφή ... " και " ... εξ ιδίας αντιλήψεως... ".Παράλληλα με τον 3ο λόγο εφέσεως, παράγραφος 2η, ισχυρίσθηκα ότι " ... η μάρτυς μου Ε. Κ., αδελφή εμού και του αντιδίκου, έχει άμεση και ιδία αντίληψη των γεγονότων ... ".Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αξιολογεί και σταθμίζει την κατάθεση αυτής ως εξής " ... τα όσα γενικά και αόριστα καταθέτει τα γνωρίζει εκ διηγήσεως του ενάγοντος ... ".

Συνεπώς η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παρεβίασε τους ορισμούς του νόμου, σχετικά με το βάρος αποδείξεως και την δύναμη των αποδεικτικών μέσων και ούτω κατέστη αναιρετέα κατ' άρθρον 559 αρ. 12". Ενόψει αυτών και σύμφωνα με όσα έχουν αναπτυχθεί στην νομική σκέψη που προηγήθηκε, ο αναιρετικός αυτός λόγος, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, αφού δεν περιέχει τα παραπάνω στοιχεία που απαιτούνται για τη θεμελίωση του, πέραν του ότι με αυτόν πλήττεται απαραδέκτως η ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί της αξιοπιστίας των παραπάνω μαρτύρων. 4.Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχτηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στον νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στην διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. [ΟλΑΠ 7/2006]. Εξάλλου, κατά το άρθρο 138 εδ.α ΑΚ, δήλωση βούλησης που δεν έγινε στα σοβαρά παρά μόνο φαινομενικά (εικονική) είναι άκυρη. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για την εικονικότητα της δικαιοπραξίας, αρκεί το γεγονός ότι η δήλωση των δικαιοπρακτούντων είναι προσχηματική και δεν αποσκοπεί πράγματι στην παραγωγή των έννομων αποτελεσμάτων της δικαιοπραξίας που καταρτίζεται. Οι επιδιώξεις των δικαιοπρακτούντων και τα ειδικότερα κίνητρα που τους ώθησαν να καταρτίσουν εικονική δικαιοπραξία δεν αποτελούν στοιχεία που πρέπει να αποδεικνύονται, προκειμένου το δικαστήριο να αποφανθεί ότι η δικαιοπραξία είναι εικονική, ενδεχομένως δε να αποτελέσουν επιχειρήματα τα οποία υποβοηθούν το δικαστήριο να συναγάγει το αποδεικτικό του πόρισμα σχετικά με το αν η δήλωση των δικαιοπρακτούντων ήταν φαινομενική ή σοβαρή[ΑΠ 1247/2003]. Τέλος κατά το άρθρο 393 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση του με το άρθρο 38 Ν.3994/2011, δεν επιτρέπεται η εμμάρτυρη απόδειξη κατά του περιεχομένου εγγράφου, έστω και αν η αξία του αντικειμένου της δικαιοπραξίας είναι μικρότερη του ποσού των δύο εκατομμυρίων δραχμών ή 5.869,405 ευρώ, κατά δε το άρθρο 164 ΑΚ ο οριζόμενος για την δικαιοπραξία από τον νόμο τύπος, απαιτείται και για τις τροποποιήσεις της. Η εικονικότητα όμως της δικαιοπραξίας και η ύπαρξη άλλης ισχυρής δικαιοπραξίας, που καλύπτεται κάτω από αυτήν, μπορεί να αποδειχθεί με τα επιτρεπόμενα, κατά τις διατάξεις του ΚΠολΔικ., αποδεικτικά μέσα, διότι δεν πρόκειται για τροποποίηση της δικαιοπραξίας κατά το περιεχόμενο της που καθορίσθηκε από τα συμβαλλόμενα μέρη, δεδομένου ότι η απόδειξη της εικονικότητας, δεν στρέφεται κατά του περιεχομένου της δικαιοπραξίας, το οποίο αναγνωρίζεται όπως έχει εξωτερικώς, αλλά κατά του κύρους της περιεχόμενης σε αυτήν πράξεως, η οποία έγινε χωρίς πρόθεση παραγωγής εννόμων αποτελεσμάτων ή παραγωγής διαφορετικών αποτελεσμάτων από την φαινόμενη δικαιοπραξία [ΑΠ 26/2003]. 5.Στην προκειμένη υπόθεση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: "....Οι διάδικοι είναι αδέλφια και απ'αυτούς ο ενάγων είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού (…). Ο εναγόμενος και η σύζυγος του, δημόσιοι υπάλληλοι [ραδιομηχανικός ο εναγόμενος και υπάλληλος ΥΠ Α η σύζυγος του],το 1987 ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν ένα οικόπεδο για την ανέγερση οικοδομής, έχοντας συγκεντρώσει προς τούτο ένα ποσό χρημάτων, το οποίο όμως δεν επαρκούσε για την αγορά του. Αποφάσισαν έτσι να ζητήσουν τη συνδρομή του ενάγοντος, ο οποίος ως Έλληνας μόνιμος κάτοικος εξωτερικού απολάμβανε κάποια φορολογικά προνόμια και δανειακές διευκολύνσεις. Έτσι αρχές του εξαμήνου του έτους 1987,έγινε μεταξύ των διαδίκων μια άτυπη [αδελφική] συμφωνία δυνάμει της οποίας, ο ενάγων θα προέβαινε ως έμμεσος αντιπρόσωπος του εναγομένου στην αγορά ακινήτου επ 'ονόματι του αλλά και για λογαριασμό του εναγομένου με χρήματα του τελευταίου επί του οποίου στη συνέχεια θα ανεγειρόταν οικοδομή που θα υπαγόταν στο καθεστώς της οριζόντιας ιδιοκτησίας. Στη συνέχεια, με άλλη δικαιοπραξία μεταξύ τους, ο ενάγων-αντιπρόσωπος θα μεταβίβαζε στον εναγόμενο-αντιπροσωπευόμενο, με έξοδα του τελευταίου, τις οριζόντιες ιδιοκτησίες που θα αποκτούσε και τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με την αρχική δικαιοπραξία. Και τούτο γιατί ο ενάγων ως Έλληνας μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, δικαιούνταν φορολογικές ελαφρύνσεις και απαλλαγές λόγω εισαγωγής συναλλάγματος αλλά και δανειακές διευκολύνσεις όπως λήψη τραπεζικού δανείου για να αγοράσει οικόπεδο και όχι μόνο διαμέρισμα με μειωμένο επιτόκιο και μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής [ο ενάγων και η σύζυγος του ως δημόσιοι υπάλληλοι, μόνιμοι κάτοικοι εσωτερικού, δεν μπορούσαν τότε με δάνειο του Δημοσίου να αγοράσουν οικόπεδο παρά μόνο διαμέρισμα-κατοικία],απαλλαγή ειδικών τραπεζικών φόρων, ελαφρύνσεις με έξοδα σχετικά με τον τεχνικό και νομικό έλεγχο του υπό αγορά ακινήτου και διαχείρισης φακέλου κλπ. Προκειμένου να υλοποιηθεί ο άνω κοινός στόχος, ο ενάγων χορήγησε στον εναγόμενο δύο ειδικά πληρεξούσια. Με το υπ'αριθμ. .../03-7-1987,πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Βασίλειου Χρόνη κατέστησε τον εναγόμενο ειδικό αυτού πληρεξούσιο και αντίκλητο, να ανεύρει και να αγοράσει αντ 'αυτού και διά λογαριασμό του αντί οιουδήποτε τιμήματος και με οποιουσδήποτε όρους ακίνητα ή ιδανικά μερίδια αυτών, ενεργών και κατά τις διατάξεις περί αυτοσυμβάσεως του ΑΚ και να υπογράφει πράξεις συστάσεως οριζόντιων ιδιοκτησιών και κανονισμούς καθώς και τροποποιητικές ή διορθωτικές πράξεις τούτων. Με το υπ'αριθμ. .../03-7-1987,πληρεξούσιο του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου κατέστησε τον εναγόμενο πληρεξούσιο και αντίκλητο όπως αντ 'αυτού συνομολογεί μετά της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος επ 'ονόματι και δια λογαριασμό του [ενάγοντος] δάνεια απλά ή χρεολυτικά, η επ 'ανοικτώ λογαριασμώ είτε σε δραχμές είτε σε ξένο συνάλλαγμα μέχρις οιουδήποτε ποσού και να παραχωρεί δικαίωμα εγγραφής υποθήκης σε κάθε ακίνητο του, που βρίσκεται στην Ελλάδα. Επίσης στο πλαίσιο της συμφωνίας ο εναγόμενος είχε ανοίξει με τον ενάγοντα, που ως κάτοικος εξωτερικού δικαιούνταν να έχει λογαριασμό συναλλάγματος τους υπ'αρ.... και ... κοινούς λογαριασμούς σε δολάρια Αμερικής [σχετ.προσαγόμενα 47 και 51] στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη Καισαριανή τον υπ'αριθμ ...,κοινό λογαριασμό στεγαστικού ταμιευτηρίου σε συνάλλαγμα USD. Τούτο έγινε προκειμένου οι διάδικοι να έχουν τα προαναφερόμενα φορολογικά προνόμια και τις δανειακές διευκολύνσεις.....Ο υπ'αριθμ.... κοινός λογαριασμός μηδενίσθηκε την 27/12/1995 με την εκ μέρους του ενάγοντος ανάληψη 6.200 δολαρίων Αμερικής και ταυτόχρονα αυθημερόν άνοιξε τον υπ'αριθμ.... λογαριασμό συναλλάγματος επ'ονόματι αυτού και της συζύγου του [σχετ. προσαγόμενο 48] και ο ενάγων από τότε ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ή αντέδρασε καθ'οιονδήποτε τρόπο, γεγονός που υποδηλώνει ότι γνώριζε ότι στον εν λόγω λογαριασμό δεν είχε χρήματα σε συνάλλαγμα που να του ανήκαν....Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής το οικόπεδο αγοράσθηκε στο όνομα των διαδίκων και δη κατά ποσοστό 70% στο όνομα του ενάγοντος αλλά για λογαριασμό του εναγομένου και με χρήματα του τελευταίου και κατά ποσοστό 30% στο όνομα του εναγομένου.....Ουσιαστικά το δάνειο αυτό εξυπηρετούσε τον εναγόμενο αφού μ 'αυτό θα αποπλήρωνε το πιστωθέν τίμημα της αγοράς του οικοπέδου και ο ίδιος θα το εξοφλούσε....Βάσει των ποσοστών συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου ο ενάγων θα έπρεπε να λάβει το 70% των δημιουργηθεισών οριζοντίων ιδιοκτησιών και ο εναγόμενος το 30%. Ωστόσο ο ενάγων έλαβε οριζόντιες ιδιοκτησίες συνολικής επιφανείας 144,50 τμ και ο εναγόμενος 146 τμ. Η αναντιστοιχία αυτή δεικνύει ότι εξ υπαρχής ο εναγόμενος ως μοναδικός και αποκλειστικός ιδιοκτήτης καθόρισε τις οριζόντιες ιδιοκτησίες κατά το δοκούν σύμφωνα με τις στεγαστικές ανάγκες της οικογενείας του, χωρίς ποτέ να εναντιωθεί ο εναγόμενος καίτοι είχε λάβει γνώση τούτων. Στη συνέχεια ο εναγόμενος

προέβη στην ανέγερση με δικές του δαπάνες και φροντίδες τριώροφης οικοδομής με υπόγειο και δώμα....Καθόλο το χρονικό διάστημα ανέγερσης της οικοδομής ο ενάγων ουδέποτε ασχολήθηκε με την οικοδομή, δεν επέλεξε μηχανικό για να επιβλέπει την ανέγερση της οικοδομής....Σε εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ανέλαβε ο ενάγων στο πλαίσιο της έμμεσης αντιπροσώπευσης με την αρχική δικαιοπραξία και λόγω των προαναφερομένων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο ενάγων, κατόπιν αιτήματος του εναγομένου, ο πρώτος (ενάγων) χορήγησε στον δεύτερο (εναγόμενο) το υπ' αριθμ. .../25-9-1995 πληρεξούσιο της συμβόλαιογράφου Αικατερίνης Πασχαλίδου - Φωτοπούλου, με το οποίο του έδινε την εντολή να πωλήσει και να μεταβιβάσει τις οριζόντιες ιδιοκτησίες, που περιήλθαν σ' αυτόν (ενάγοντα) με την άνω σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας, σε οποιονδήποτε ακόμη και στον εαυτό του με αυτοσύμβαση με οποιοδήποτε τίμημα, όρους και συμφωνίες. Με βάση το πληρεξούσιο αυτό ο ενάγων με τα υπ' αριθμ. .../28-9-1995 και .../29- 9-1995 συμβόλαια αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Αφροδίτης Γερασιμοπούλου - Σπυροπούλου, τα οποία μεταγράφηκαν νόμιμα στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Αθηνών με αυτοσύμβαση πώλησε προς τον ίδιο τον εαυτό του την υπό στοιχεία Β-Τ οριζόντια ιδιοκτησία [διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου] και προς τη σύζυγο του την υπό στοιχ.1-Τ οριζόντια ιδιοκτησία [κατάστημα ισογείου] και τα 70/100 εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος υψούν. Κατά το χρόνο σύναψης των συμβάσεων αυτών, όπως συνομολογείται ο ενάγων βρισκόταν στην Ελλάδα [από 3-9-1995 έως 7-10-1995] και συνεπώς είχε τη δυνατότητα και την ευχέρεια αν το επιθυμούσε ως αληθής κύριος και δικαιούχος των άνω οριζόντιων ιδιοκτησιών που προσδοκούσε οποιοδήποτε πραγματικό όφελος από την αγοραπωλησία αυτών, να μην χορηγήσει στον εναγόμενο το άνω ειδικό πληρεξούσιο....". Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε την προαναφερθείσα διάταξη ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 138 ΑΚ, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να αξιώσει λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από όσα απαιτεί η διάταξη αυτή σχετικά με την εικονικότητα των πιο πάνω πληρεξουσίων και των δυνάμει αυτών καταρτισθεισών στη συνέχεια δικαιοπραξιών [αγοράς οικοπέδου, δανείων κλπ] και την κρυπτόμενη κάτω από αυτές σύμβαση εντολής εμμέσου αντιπροσώπευσης, σε εκτέλεση της οποίας καταρτίσθηκαν και οι πιο πάνω τελευταίες δικαιοπραξίες. Επίσης νόμιμα δέχθηκε την απόδειξη της εικονικότητας με μάρτυρες, σύμφωνα και με όσα έχουν αναπτυχθεί στη νομική σκέψη που προηγήθηκε.

Συνεπώς ο τρίτος αναιρετικός λόγος κατ'αμφότερα τα μέρη του, με τα οποία αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αφενός μεν η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ αφετέρου δε η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.11γ' ΚΠολΔι [κατά την εκτίμηση του νοηματικού του περιεχομένου], είναι αβάσιμος.

5. Ο από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση αυτή παραβιάστηκε κανόνας δικαίου, οπότε ο λόγος αναίρεσης προτείνεται απαραδέκτως, διότι πλήττει την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).Στη προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο αναιρετικό λόγο προσβάλλεται η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας για πλημμέλεια των περ.1 και 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, έχει δε κατά λέξη ως εξής: "Περαιτέρω η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση με την αμέσως ανωτέρω παραδοχή της περί συμβάσεως αντιπροσώπευσης δέχεται ότι "η πώληση των επιδίκων οριζοντίων ιδιοκτησιών έγινε σε εκπλήρωση υποχρεώσεως από την μεταξύ τους σχέση της έμμεσης αντιπροσώπευσης" . Όμως στην υπό κρίσιν περίπτωση τα μέρη συμφωνήσαμε και υποβληθήκαμε σε έγγραφο τύπο, το υπ' αριθμό .../25-9-1995 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αικατερίνης Φωτοπούλου - Πασχαλίδου, το οποίο περιλάμβανε συγκεκριμένους όρους, πρώτον ότι θα εισπράξει ο αναιρεσίβλητος το τίμημα για λογαριασμό μου και δεύτερον υπήρχε ρητή συμφωνία ότι "δεν ήτο απαλλαγμένος λογοδοσίας".Δηλαδή ο αναιρεσίβλητος έπρεπε να μου αποδώσει τα χρήματα που θα εισέπρατε. Έτσι σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 394 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. όταν τα μέρη συμφωνήσουν έγγραφο, είτε ως συστατικό, είτε ως αποδεικτικό τύπο, η απόδειξη συμφωνίας με μάρτυρες επιτρέπεται μόνο στην απώλεια του εγγράφου. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν αναφέρει απώλεια εγγράφου, αλλά άτυπη αδελφική συμφωνία.

Συνεπώς σύμφωνα με τα ανωτέρω εκ πλαγίου παρεβιάσθη η διάταξη του άρθρου 559 παρ. 1 και η διάταξη του άρθρου 559 παρ.11 του ΚΠολΔικ". Ο λόγος αυτός κατά το μέρος που πλήττει την απόφαση του Εφετείου για πλημμέλεια της περ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, προβάλλεται ως απαράδεκτος καθόσον αναφέρεται στη πραγματικότητα, αποκλειστικά στην εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο της ουσίας σχετικά με το περιεχόμενο της συμβάσεως που είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων και την μετέπειτα λειτουργία αυτής, η οποία [εκτίμηση] σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη η του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔικ δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Κατά το μέρος δε που με τον ίδιο λόγο επιχειρείται να θεμελιωθεί η πλημμέλεια της περ.11γ ΚΠολΔικ, είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ούτε το αποδεικτικό περιεχόμενο του επικαλούμενου εγγράφου, ούτε ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έγινε η επίκληση και η προσκομιδή του [ΑΠ 1852/2007].

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από27-1-2012 αίτηση του Π. Χ. για αναίρεση της 3982/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών,

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ