33/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 33 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 33/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζύγου Ι. Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γεωργακαράκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Π. του Α., κατοίκου ... και 2) Ε. Π. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Χριστίνα Καρελλά με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νίκαιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 2986/2015 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 26-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης ανέγνωσε την από 14-11-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινομένη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 2986/2015 απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την οποία, κατ' αποδοχή της εφέσεως, πλην άλλων, και της ήδη αναιρεσείουσας και εξαφάνιση της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, έγινε δεκτή κατά ένα μέρος η αγωγή των αναιρεσιβλήτων και υποχρεώθηκε και η ήδη αναιρεσείουσα να καταβάλει σε κάθε αναιρεσίβλητο 881,25 ευρώ νομιμοτόκως, ποσό που αντιπροσωπεύει το όφελος αυτής από την αποκλειστική χρήση του κοινού κληρονομιαίου ακινήτου.

Κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, και άρχισε να εφαρμόζεται κατά το άρθρο ένατο παρ. 2 του ίδιου νόμου από 1-1-2016, ώστε να μην έχει εφαρμογή εν προκειμένω υπό την τροποποιημένη μορφή του, καθόσον η ένδικη αναίρεση κατατέθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς στις 26-11-2015), κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει, ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο, αφού στη διάταξη αυτή ορίζεται, ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σ' αυτή λόγους. Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπόλοιπων δικαστηρίων. Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως, όταν η προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως Εφετείο, δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, η έλαβε υπόψη ισχυρισμούς των διαδίκων που δεν προτάθηκαν.

Εν προκειμένω, με τους μοναδικούς λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως (πρώτο και δεύτερο), η αναιρεσείουσα προβάλλει αντίστοιχα τις αιτιάσεις, ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς δέχθηκε α) με αντιφατικές, ανεπαρκείς και ελλειπείς αιτιολογίες ότι υπάρχει συγκυριότητα των εναγομένων επί του επίδικου ακινήτου, μολονότι δεν έχουν αποδεχθεί συμβολαιογραφικώς το κληρονομικό τους δικαίωμα επ' αυτού και δεν έχουν προβεί σε μεταγραφή του, καθώς επίσης ότι η μισθωτική αξία αυτού ανέρχεται σε 300 ευρώ μηνιαίως, ώστε η αναλογία στους ενάγοντες βάσει του επικαλούμενου ποσοστού εξ αδιαιρέτου επί του ακινήτου αυτού για το επίδικο χρονικό διάστημα να ανέρχεται στο προαναφερόμενο ποσό, β) ότι "βάση της αγωγής αποτελεί το κληρονομικό δικαίωμα των διαδίκων και όχι η συγκυριότητά τους επί του κοινού ακινήτου", ενώ τέτοια βάση δεν είχε η αγωγή, γ) ότι οι εναγόμενες ισχυρίσθηκαν με τις προτάσεις τους, ότι η μηνιαία μισθωτική αξία του επίδικου ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των 200 ευρώ, ενώ τέτοιο ισχυρισμό δεν προέβαλαν και δ) ότι δεν έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων των εναγομένων, καθώς και τα έγγραφα και τις φωτογραφίες που προσκόμισαν, από τα οποία προκύπτει ότι το επίδικο ακίνητο είναι μία πεπαλαιωμένη και ουσιαστικά ερειπωμένη οικία, που μόνο ως αποθήκη μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ενώ για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως οικία πρέπει να δαπανηθεί για την επισκευή της, τουλάχιστον ποσόν 30.000 ευρώ, ώστε καμιά μισθωτική αξία να μην έχει ως οικία. Όμως, όλες οι παραπάνω αιτιάσεις στηρίζονται αντίστοιχα στους αριθμούς 19, 8 και 11 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, οι οποίοι, κατά την προηγηθείσα νομική σκέψη, δεν ιδρύουν στην προκειμένη περίπτωση λόγους αναιρέσεως, και επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, στους οποίους περιέχονται οι αιτιάσεις αυτές, είναι απαράδεκτοι. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αυτή στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26 Νοεμβρίου 2015 αίτηση της Ε. συζύγου Ι. Σ., για αναίρεση της υπ' αριθ. 2986/2015 τελεσίδικης απόφασης του ως εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιανουαρίου 2017.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ