Legislator Case Law & Legislation
33/2015 AI generated

33/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 33/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

33/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 § 4 εδάφ. β' και γ' του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη σύμφωνα με το άρθρο 575 εδάφ. β' ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 33 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 33/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Φ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τρίγκα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Γ. Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 18-9-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-5-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2204/2008 μη οριστική και 4208/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5462/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-2-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Καλαματιανός διάβασε την από 20-2-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της 5462/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, κατά παραδοχή του δεύτερου λόγου αναίρεσης, ως προς το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της 2ης των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 § 4 εδάφ. β' και γ' του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη σύμφωνα με το άρθρο 575 εδάφ. β' ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και συνεπώς δεν χρειάζεται νέα κλήτευσή τους.

Προϋπόθεση της εγκυρότητας της κλήτευσης, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής της στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία, αναβλήθηκε η συζήτηση (ΑΠ 240/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 8.906Β'/16-7-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Καλαμάτας Σ. Α., σε συνδυασμό με την από 17-5-2014 απόδειξη παραλαβής αντιγράφου εγγράφου που θυροκολλήθηκε και την από 17-5-2014 βεβαίωση αποστολής με συστημένη επιστολή έγγραφης ειδοποίησης για την επίδοση με θυροκόλληση, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 7-3-2014, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε εκ του πινακίου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (19-9-2014) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του έχοντος προς τούτο πληρεξουσιότητα ανωτέρω δικηγόρου του αναιρεσείοντος στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων, Α.

Γ.. Περαιτέρω, από την 8905Β'/16-7-2014 έκθεση επίδοσης της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας, σε συνδυασμό με την από 17-5-2014 απόδειξη παραλαβής αντιγράφου εγγράφου που θυροκολλήθηκε και την από 17-7-2014 βεβαίωση αποστολής με συστημένη επιστολή έγγραφης ειδοποίησης για την εν λόγω επίδοση προκύπτει, ότι, ως εκ περισσού, επιδόθηκε στον αυτό αναιρεσίβλητο ακριβές αντίγραφο βεβαίωσης της γραμματέως του Α.Π.

από την οποία βεβαιώνεται ότι η από 18-2-2013 ένδικη αίτηση για αναίρεση της 5462/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που είχε προσδιορισθεί για να δικασθεί στις 7-3-2014 αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 19-9-2014. Επομένως, εφ' όσον ο αναιρεσίβλητος αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Κατά τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Παγίως γίνεται δεκτό ότι δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποια αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν στην απόφασή του για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη.

Η γενική αναφορά της λήψεως υπόψη όλων των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν με επίκληση δεν αποκλείει την ίδρυση του άνω λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο που έχει ουσιώδη σημασία στην έκβαση της δίκης, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του προβλεπόμενου από την άνω διάταξη λόγου αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 322/2011). Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης και υπό την επίκληση του αριθμού 11 περ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει να δεχθεί, ότι στο συμβάν την 17-6-2005 και περί ώρα 22.10' και στη συμβολή των οδών Κλαδά και Νέδοντος, στην πόλη της Καλαμάτας, ατύχημα, αποκλειστικώς υπαίτιος ήταν ο αναιρεσείων, δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα μετ' επικλήσεως με τις έγγραφες προτάσεις του αναιρεσείοντος ενώπιον του Εφετείου, μεταξύ άλλων, αποδεικτικά έγγραφα, ήτοι:

α) δέκα τέσσερις φωτογραφίες (μία του λεωφορείου, έξι του μοτοποδηλάτου και επτά που απεικονίζουν το κάταγμα του αριστερού του ποδιού, β) το από 30-9-2010 σκαρίφημα του πολιτικού μηχανικού ..., στο οποίο αποτυπώνεται η περιοχή του ατυχήματος, γ) την 1715/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας, από την οποία προκύπτει ότι ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων, οδηγός του ζημιογόνου οχήματος - λεωφορείου, κηρύχθηκε ένοχος για τη σωματική βλάβη του αναιρεσείοντος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών, και δ) την κάρτα της ..., μητέρας του καταθέσαντος στην προανάκριση μάρτυρα ..., η οποία διατηρεί στην Καλαμάτα Πρακτορείο Ασφαλειών και αντιπροσωπεύει, μεταξύ των άλλων και την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ.

Το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και να απορρίψει την έφεση του ενάγοντος - ήδη αναιρεσείοντος κατά της 4208/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η υπ' αρ. εκθ. κατ. 5806/2007 αγωγή του περί καταβολής αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης για τη ζημία και την ηθική βλάβη, που αυτός υπέστη σε αυτοκινητικό ατύχημα, οφειλόμενο, κατ' αυτόν, σε υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου - ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου, οδηγού λεωφορείου, ασφαλισμένου στην δεύτερη των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων, αναφέρει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα "....μεταξύ των οποίων και η σχηματισθείσα προανακριτικά ποινική δικογραφία...".

Από τη βεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενό της, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία ότι, το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα παραπάνω υπό στοιχεία α', β' και δ' έγγραφα και επομένως και ο ως άνω λόγος αναίρεσης, ως προς αυτά είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Όμως, από το γεγονός ότι το Εφετείο κατέληξε στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα, χωρίς να μνημονεύει είτε να αντικρούει την 1715/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καλαμάτας την οποία επικαλέσθηκε και προσκόμισε με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις του ο αναιρεσείων και με την οποία είχε διατυπωθεί διαφορετική κρίση, όσο και από το ότι αναφέρει μεταξύ των εγγράφων που έλαβε υπόψη "...την σχηματισθείσα προανακριτικά δικογραφία..." (αν και επ' αυτής είχε εκδοθεί η εν λόγω οριστική απόφαση), δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και το ανωτέρω, κρίσιμο κατά την απόδειξη έγγραφο.

Επομένως είναι βάσιμος ο προβαλλόμενος δεύτερος λόγος αναίρεσης, κατά την εν λόγω αιτίαση.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθιστά αλυσιτελή την εξέταση του πρώτου διατυπουμένου με την ένδικη αίτηση λόγου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), τα οποία ορίζει στο ποσό των 3.000 ευρώ και κατανέμει κατ' ίσα μέρη, ενώ πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του καταβληθέντος με το 13379120 διπλότυπο σειρά VI της ΙΓ' ΔΟΥ παραβόλου στον καταθέσαντα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5462/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκασή της στο αυτό Εφετείο Αθηνών, αποτελούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του καταβληθέντος παραβόλου στον καταθέσαντα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιανουαρίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ