339/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 339 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 339/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

ΣΤ’ Ποιν.Τμήμα-σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη- Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο, στο κατάστημά του, στις 10 Ιανουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Μ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 3364/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χίου.

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χίου, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 226/2005.

'Επειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία, με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη, με αριθμό πρωτ. 184/12-5-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την υπ'αριθ. 1/13-1-2005 αίτηση αναιρέσεως του Ν. Μ. του Δ., κατοίκου ..., η οποία ασκήθηκε στο όνομά του και για λογαριασμό του από τη δικηγόρο Ανθίππη-Μαρία Ζαννάρα, δυνάμει ειδικής προς αυτήν πληρεξουσιότητος, αλλά και ως δικηγόρου που παρέστη κατά την εκδίκαση της σχετικής υποθέσεως, κατά της υπ'αριθ. 3364/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χίου, με την οποία καταδικάσθηκε αυτός σε φυλάκιση τριάντα ημερών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, για παράβαση άρθρου 30 παρ. 1 Αγορ.

Κώδικα και εκθέτω τα ακόλουθα: 1. Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 476 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στο δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων τελεσιδίκων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ. 'Όταν δε ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται από συνήγορο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 340 παρ. 2 Κ.Π.Δ., θεωρείται παρών και δεν χρειάζεται επίδοση της απόφασης (ΑΠ 416/1995, Π.Χ.

ΜΕ/750, ΑΠ 291/2003, ΑΠ 637/2003, Πράξη και Λόγος Π.Δ. 2003, σελ. αντίστοιχα 26, 160). Ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανωτέρω βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 2234/2002, Π.Χ.

ΝΓ/791, ΑΠ 1451/2003 Πράξη και Λόγος ΠΔ 2003/308). 2. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως την 13.1.2005, δια της ανωτέρω δικηγόρου, με δήλωσή της ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Χίου, συνταγείσας της υπ' αριθ. 1/13.4.2005 εκθέσεως αναιρέσεως. Η προσβαλλομένη όμως απόφαση, στην οποία ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από την συνήγορό του κατ'εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 340 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

και λογίζεται έτσι ότι δημοσιεύθηκε παρόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 28.12.2004, όπως αυτό προκύπτει από τη συνημμένη στη δικογραφία από 13.1.2005 υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Χίου. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζομένης από το νόμο (άρθρο 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ.) δεκαήμερης για την άσκησή της προθεσμίας.

Εκτός αυτού, στην έκθεση αναιρέσεως δεν επικαλείται ο αναιρεσείων κάποιο λόγο ανωτέρας βίας ή κάποιο ανυπέρβλητο κώλυμα, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Κατόπιν τούτου, πρέπει, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ: 1) Να κηρυχθεί απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη η υπ'αριθ. 1/13.1.2005 αίτηση αναιρέσεως του Ν. Μ. του Δ., κατοίκου ..., κατά της υπ'αριθ. 3364/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χίου και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον παραπάνω αναιρεσείοντα. Αθήνα 11 Μαρτίου 2005. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Γ.

Σιδέρης" .

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από τη σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, που περιέχεται στο φάκελο της δικογραφίας ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στο δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων τελεσιδίκων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ.

Όταν δε ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται από συνήγορο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 340 παρ. 2 Κ.Π.Δ., θεωρείται παρών και δεν χρειάζεται επίδοση της απόφασης, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανωτέρω βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως την 31-1-2005, δια της δικηγόρου Χίου Ανθίππης-Μαρίας Ζαννάρας, με δήλωσή της ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Χίου, συνταγείσας της υπ’ αριθμ. 1/13-1-2005 εκθέσεως αναιρέσεως. Η προσβαλλομένη όμως απόφαση, στην οποία ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από την ως άνω συνήγορό του κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 340 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και λογίζεται έτσι ότι δημοσιεύθηκε παρόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 28-12-2004, όπως αυτό προκύπτει από τη συνημμένη στη δικογραφία από 13-1-2005 υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Χίου. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζομένης από το νόμο (άρθρο 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ.) δεκαήμερης για την άσκησή της προθεσμίας, του αναιρεσείοντος μη επικαλούμενου με την έκθεση αναιρέσεως ανώτερη βία ή κάποιου ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει μετά και την ειδοποίηση του ορισθέντος αντικλήτου δικηγόρου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου της δικογραφίας επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα), να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ

Απορρίπτει, ως απαράδεκτη, την από 13 Ιανουαρίου 2005 αίτηση του Ν. Μ. του Δ., κατοίκου ..., για αναίρεση της 3364/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χίου. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, ανερχόμενα σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε, στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ