338/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 338 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 338/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δήμου Θήρας Κυκλάδων, ως καθολικού διαδόχου της Κοινότητας Οίας Θήρας, που εδρεύει στα Φηρά Θήρας και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.Θ) Θήρας Θήρας Κυκλάδων, ΝΠΔΔ, ως καθολικής διαδόχου της Κ.Ε.Υ.Α. Οίας της καταργηθείσας Κοινότητας Οίας, που εδρεύει στα Φηρά Θήρας Κυκλάδων και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ι. Χ. του Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Παπατσίκη.

Της αναιρεσίβλητης: Δ. συζ. Ν. Π., το γένος Γ. Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Μαργαρίτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 192/2009 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-12-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 30-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας είναι υποχρεωμένο να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται νομίμως, τα οποία είναι χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση (με τεκμήρια) απόδειξη γεγονότων, που συγκροτούν ισχυρισμό λυσιτελή, δηλαδή που επιδρούν στο διατακτικό, παραδεκτό και νόμω βάσιμο ή ισχυρισμό περί αρχής εγγράφου αποδείξεως (Ολ.ΑΠ 11 1982). Και έχει μεν την υποχρέωση, σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις και εκείνες του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, όχι όμως και να κάνει ειδική μνεία και αξιολόγηση εκάστου αποδεικτικού μέσου, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι προς σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος συνεκτιμήθησαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, των οποίων έγινε νόμιμη προσαγωγή και επίκληση από τους διαδίκους, διαφορετικά ιδρύεται ο από τον αριθμό 11 περ. γ' του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς 8, 11γ και 20 του ΚΠολΔ, πράγματι όμως από τον αριθμό 11γ του άρθρου αυτού κατ' ορθή υπαγωγή του στον λόγο αυτό αναφερομένου νομικού σφάλματος, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα νομίμως μετ' επικλήσεως από τους αναιρεσείοντες προσαχθέντα έγγραφα και ειδικότερα α) την υπ' αριθμ. 398/15.5.2006 βεβαίωση του Προέδρου της δευτέρας αναιρεσειούσης, β) το υπ' αριθμ. 201/21/8/1991 έγγραφο του Γραφείου Μηχανικού του Επαρχείου Θήρας. Από την στην προσβαλλομένη, όμως, απόφαση υπάρχουσα σχετική διαβεβαίωση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα νομίμως μετ' επικλήσεως προσαχθέντα αποδεικτικά μέσα σε συνδυασμό και με το σύνολο των αιτιολογιών της, καθίσταται, χωρίς αμφιβολία, βέβαιο ότι το Εφετείο προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, περί του ότι ο εναγόμενος τρίτος αναιρεσείων με την κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού εντός του επιδίκου ακινήτου διετάραξε την επ' αυτού άσκηση του δικαιώματος κυριότητος της αναιρεσιβλήτου εναγούσης, έλαβε υπόψη και συνεξετίμησε και τα προμνημονευθέντα έγγραφα. Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

II. Επειδή, από την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 16 του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι ο λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου εδέχθη ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός προϋποθέτει ότι το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση διαδίκου, ερεύνησε περί της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου και για τον λόγο αυτό απέρριψε την ύπαρξη ή μη ύπαρξή του. Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, όπως αυτός εκτιμάται, προβάλλεται ως αναιρετικός λόγος η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 16 του Κ.Πολ.Δ., διότι το Εφετείο, παρά τον νόμο, δεν εδέχθη την συνδρομή των όρων του δεδικασμένου, προκύπτοντος από την υπ' αριθμ. 137/1997 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο δεν ασχολήθηκε με την ύπαρξη ή μη δεδικασμένου, προκύπτοντος από την απόφαση αυτή. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως. Μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8/12/2009 αίτηση της Κοινότητος Οίας Θήρας κ.λ.π. κατά της Δ. συζ. Ν. Π. για αναίρεση της 192/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ