337/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 337 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 337/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:

Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ & ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ & ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ & ΝΑΥΠΗΓΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ Α.Ε.» και τον διακριτικό τίτλο «ΕΤΕΚΑ Α.Ε.», που εδρεύει στο Πέραμα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ζούρο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου:

Εταιρείας με την επωνυμία «ARATOS MARITIME LTD», που εδρεύει στη Μονρόβια Λιβερίας και εκπροσωπείται νόμιμα από την Εταιρεία με την επωνυμία «PARADISE NAVIGATION S.A.», που εδρεύει στο Νέο Ψυχικό Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29.12.2015 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3141/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 391/2018 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11.09.2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Η υπό κρίση από 11-9-2018 (971/97/11-9-2018) αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, 391/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής, κατ’ άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.

[II] Με το λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ελέγχεται η ευθεία παραβίαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ήτοι κανόνων, που ρυθμίζουν τις βιοτικές σχέσεις και δη την κτήση, αλλοίωση ή κατάργηση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλουν κυρώσεις για τη μη τήρησή τους. Με το λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων καθώς και τα νομικά σφάλματα του δικαστηρίου, εφόσον προέβη στην έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο έλεγχος γίνεται αποκλειστικώς και μόνον βάσει των πραγματικών παραδοχών της απόφασης (ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 9/2001, ΟλΑΠ 27-28/1998, ΑΠ 677/2021, ΑΠ 99/2020, ΑΠ 1292/2010). Στην περίπτωση αυτή, η ως άνω αναιρετική πλημμέλεια πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, η οποία στηρίζει το συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού, ενώ η έλλειψη μείζονος προτάσεως στην απόφαση και πολύ περισσότερο τυχόν εσφαλμένες κρίσεις του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς την έννοια της διάταξης ουσιαστικού νόμου και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της, δεν ιδρύουν αυτές και μόνο λόγο αναίρεσης, αν δεν συνέχονται με την ουσιαστική κρίση του, διότι το διατακτικό της απόφασης δεν στηρίζουν οι νομικές αναλύσεις αλλά οι ουσιαστικές παραδοχές, που διατυπώνονται στην ελάσσονα πρόταση.

[III] Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά τα ενδιαφέροντα στον αναιρετικό έλεγχο, χωρία αυτής, προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε τα εξής:

«[...] Η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη, ερειδόμενη, κατά μεν την κύρια βάση της, που κρίνεται ότι θεμελιώνεται σε σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους, στις διατάξεις 211, 212, 216, 291, 291, 317, 334, 345 εδ. α', 361, 417, 471, 477, 513, 713 ΑΚ, 176 ΚΠολΔ, 1 παρ. 1 Ν. 740/1977, 6 παρ. 1 Ν. 5422/1932, 1 Ν. 2842/2000... Από την εκτίμηση αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα έχει αντικείμενο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας -μεταξύ άλλων- την εμπορία ναυτιλιακών καυσίμων, η δε εναγομένη είναι πλοιοκτήτρια του δεξαμενόπλοιου «PCG ARATOS», σημαία Μάλτας. Στις 30.10.2014, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ του Θ. Τ., υπαλλήλου της εταιρείας «Paradise Navigation S.A.», η οποία είναι διαχειρίστρια του παραπάνω πλοίου και της Α.

Ι., υπαλλήλου της μη διαδίκου στην παρούσα δίκη αλλοδαπής εταιρίας ναυτιλιακών καυσίμων, με την επωνυμία «OW Bunker Malta Ltd» καταρτίστηκε μεταξύ της εναγομένης και της παραπάνω μη διαδίκου αλλοδαπής εταιρίας σύμβαση πωλήσεως 70 μετρικών τόνων πετρελαίου... για τον εφοδιασμό με καύσιμα του παραπάνω πλοίου. Στην παραπάνω επιβεβαίωση παραγγελίας αναφέρεται ρητά ως πωλήτρια η εταιρία «OW Bunker Malta Ltd», ενώ στην πίσω σελίδα του εγγράφου αναφέρεται ρητά ότι η αγορά και η παράδοση των ναυτιλιακών καυσίμων διέπονται από τους γενικούς όρους συναλλαγών του ομίλου εταιριών «OW Bunker», που ισχύουν για την αγορά ναυτιλιακών καυσίμων.

Ακολούθως, η παραπάνω αλλοδαπή μη διάδικος εταιρεία συμβλήθηκε ως αγοράστρια με χωριστή σύμβαση πωλήσεως με την επίσης μη διάδικο αλλοδαπή εταιρία εμπορίας καυσίμων με την επωνυμία «Power Oil S.A.», από την οποία αγόρασε ίση με την προαναφερόμενη ποσότητα ναυτιλιακών καυσίμων για τον εφοδιασμό του πλοίου της εναγομένης.

Η «Power Oil S.A.», στις 30.10.2014, κατήρτισε με την ενάγουσα άλλη σύμβαση πωλήσεως για τα ίδια κατά ποσότητα, τύπο και ποιότητα ναυτιλιακά καύσιμα για τον εφοδιασμό του πλοίου της εναγομένης, έναντι τιμήματος, που συμφωνήθηκε στο ποσό των 771 δολαρίων ΗΠΑ ανά μετρικό τόνο, πλέον του ποσού των 500 δολαρίων ΗΠΑ για τη χρήση φορτηγίδας, η δε παράδοση των καυσίμων συμφωνήθηκε να γίνει στο παραπάνω πλοίο, το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στον Πειραιά.

Ακολούθως, η ενάγουσα, σε εκτέλεση της ως άνω συμβάσεως πωλήσεως παρέδωσε, στις 05.11.2014 στο προαναφερόμενο πλοίο της εναγομένης την ποσότητα των 69,44 μετρικών τόνων ναυτιλιακών καυσίμων σε εκτέλεση των τριών προαναφερόμενων διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως. Στη δε παραλαβή των καυσίμων προέβη ο Α' Μηχανικός του πλοίου..., ο οποίος την ίδια ημέρα (05.11.2014) υπέγραψε το εκδοθέν από την ενάγουσα δελτίο αποστολής και έθεσε την σφραγίδα του πλοίου κάτω από τους ακόλουθους προδιατυπωμένους όρους, που έχουν τεθεί μονομερώς από την ενάγουσα στην πρώτη σελίδα του δελτίου αποστολής.

Επίσης, στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι «επιπρόσθετα των παραπάνω ισχύουν όλοι οι υπόλοιποι γενικοί όροι της εταιρείας μας», οι όροι όμως αυτοί δεν είναι διατυπωμένοι επί του δελτίου αποστολής. Στους υπόλοιπους αυτούς Γενικούς Όρους Συναλλαγών της ενάγουσας περιλαμβάνεται και ο υπ’ αριθμ. 6.7 όρος ..., σύμφωνα με τον οποίο «Παραδόσεις Ναυτιλιακών Καυσίμων σύμφωνα με τους παρόντες όρους δεν γίνονται μόνο επί πιστώσει της Αγοράστριας αλλά και σε πίστη και με υπεγγυότητα του Πλοίου, το οποίο χρησιμοποιεί τα ναυτιλιακά καύσιμα και συμφωνείται ότι η Πωλήτρια θα διατηρεί και θα δύναται να επιβάλει προνόμιο κατά του Πλοίου αυτού για το τίμημα της πώλησης των ρηθέντων Ναυτιλιακών καυσίμων, καθώς και για κάθε άλλο ποσό το οποίο οφείλεται στην Πωλήτρια από την Αγοράστρια, το οποίο προκύπτει από την πώληση αυτή και την παράδοση των ρηθέντων Καυσίμων».

Σημειώνεται ότι ο ανωτέρω όρος δεν ήταν διατυπωμένος επί του δελτίου αποστολής ούτε αποδεικνύεται ότι γνωστοποιήθηκε με κάποιον τρόπο στην εναγομένη και ότι αυτή τον αποδέχθηκε. Ακολούθως, στις 06.11.2014, η ενάγουσα εξέδωσε τιμολόγιο, συνολικού ποσού 54.211 δολαρίων ΗΠΑ, το οποίο η ενάγουσα απέστειλε προς πληρωμή στην αγοράστρια «Power Oil S.A.».

Το ανωτέρω τιμολόγιο... εκδόθηκε σε χρέωση του «Πλοιάρχου και Πλοιοκτητών και/ή Χειριστών και/ή Διαχειριστών και/ή Ναυλωτών του πλοίου PGC ARATOS». Ωστόσο, μόνη η αναφορά στο τιμολόγιο της πλοιοκτήτριας -μεταξύ άλλων φυσικών και νομικών προσώπων- υπό την ένδειξη «Στοιχεία Πελάτη» και μάλιστα μονομερώς, χωρίς αυτή να κατονομάζεται, δεν αρκεί για να θεμελιώσει ευθύνη της έναντι της ενάγουσας για την πληρωμή του οφειλόμενου τιμήματος από τη σύμβαση πωλήσεως που αυτή κατήρτισε με την εταιρία «Power Oil S.A.».

Η υπό τη σφραγίδα του πλοίου της εναγομένης υπογραφή του προαναφερόμενου Α' Μηχανικού στο ένδικο... δελτίο αποστολής αποδεικνύει μόνο την παράδοση και παραλαβή της πωληθείσης ποσότητας καυσίμων στο πλοίο, πράξη, η οποία, κατά νόμο, ανάγεται στα καθήκοντα του Α' Μηχανικού (βλ. άρθρα 65, 66, 67 παρ. 1β, 75, 76 του βδ 806/1970 «Κανονισμός περί εργασίας επί ελλ.

Φορτηγών πλοίων 800 κόρων και άνω») και δεν έχει ως έννομη συνέπεια την ανάληψη από την εναγομένη αυτοτελούς συμβατικής υποχρεώσεως έναντι της ενάγουσας για την πληρωμή του τιμήματος των πωληθέντων και παραδοθέντων ναυτιλιακών καυσίμων, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι ο Α' Μηχανικός του πλοίου της εναγομένης, στο πλαίσιο των ανατεθειμένων σ’ αυτόν καθηκόντων, είχε την εξουσία να την εκπροσωπεί, ως αντιπρόσωπός της, για την κατάρτιση συμβάσεων με τρίτους, αφετέρου δεν αποδείχθηκε ότι είχε λάβει σχετική εξουσιοδότηση από τον πλοίαρχο του πλοίου, ο οποίος έχει εκ του νόμου αντιπροσωπευτική εξουσία για τη σύναψη δικαιοπραξιών για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας (άρθρο 84 ΚΙΝΔ) για την ανάληψη της παραπάνω ή οποιασδήποτε άλλης συμβατικής υποχρεώσεως...

αποδεικνύεται ότι μεταξύ της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας και της εναγομένης και ήδη εφεσίβλητης δεν καταρτίστηκε σύμβαση, δυνάμει της οποίας, η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση για την εκπλήρωση της οφειλής που απορρέει από τη σύμβαση αγοραπωλησίας ναυτιλιακών καυσίμων που καταρτίστηκε μεταξύ της ενάγουσας και της μη διαδίκου στην παρούσα δίκη εταιρίας «Power Oil S.A.».

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι η αλλοδαπή εταιρία «OW Bunker Malta Ltd», μέλος του Ομίλου Εταιριών «OW BUNKERS», την 07.11.2014 ανέστειλε τη λειτουργία της, καθώς ο παραπάνω Όμιλος τέθηκε σε καθεστώς πτωχεύσεως. Ακολούθως, η παραπάνω εταιρία, στις 16.01.2015 απέστειλε στην εναγομένη το... τιμολόγιο, συνολικού ποσού 61.956 δολαρίων ΗΠΑ, με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 01.11.2014, το οποίο αφορούσε στην πώληση από την εκδότρια εταιρία της προαναφερόμενης ποσότητας ναυτιλιακών καυσίμων, που παραδόθηκαν στο πλοίο της εναγομένης την 05.11.2014...

η εναγομένη ενημερώθηκε ότι είχε γίνει καταπιστευματική εκχώρηση όλων των απαιτήσεων του παραπάνω πτωχεύσαντος Ομίλου στην Τράπεζα ING κι έτσι, στις 26.02.2016, κατέβαλε η εναγομένη στην παραπάνω Τράπεζα το αναφερόμενο ποσό του τιμολογίου, για την εξόφληση της οφειλής της από την πετρέλευση του πλοίου της στον Πειραιά στις 05.11.2014 [...]|».

[IV] Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που απέρριψε κατ’ ουσία την αγωγή της. Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, δέχθηκε ειδικότερα, με την προσβαλλόμενη απόφασή του:

Ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, πλοιοκτήτρια του επίμαχου πλοίου, δεν ευθύνεται έναντι της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας για το τίμημα των καυσίμων, με τα οποία η τελευταία εφοδίασε τούτο στις 05.11.2014, στο λιμένα του Πειραιώς, διότι, στη διαδικασία εφοδιασμού του πλοίου αυτού με τη συγκεκριμένη ποσότητα καυσίμων εμπλέκονται περισσότερες εταιρείες πετρελαιοειδών, οι οποίες παρεμβλήθηκαν και λειτούργησαν ως μεταπωλητές, αγοράζοντας τα καύσιμα, η μία από την άλλη, με σκοπό να παραδοθούν στο πλοίο, προσθέτοντας η καθεμία στο τίμημα της μεταπώλησης την προμήθεια-κέρδος της, με συνέπεια να συνάπτονται πλείονες συμβάσεις πωλήσεως.

Ότι, σε εκτέλεση της πρακτικής αυτής, η εναγομένη, ήδη αναιρεσίβλητη, πλοιοκτήτρια του επίμαχου πλοίου, είχε συμβληθεί για την πώληση ναυτιλιακών καυσίμων, με σκοπό την πετρέλευση τούτου, με την εταιρεία «OW Bunker Malta Ltd», η οποία, στη συνέχεια, συμβλήθηκε, με όμοια σύμβαση, για την αγορά των καυσίμων αυτών με την εταιρεία «Power Oil S.A.», η δε τελευταία κατήρτισε, με τη σειρά της, σύμβαση αγοραπωλησίας των καυσίμων αυτών με την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα.

Ότι, στις 05.11.2014, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, σε εκτέλεση της συμβάσεως, που κατήρτισε με την ανωτέρω εταιρεία («Power Oil S.A.»), παρέδωσε στο επίμαχο πλοίο τη συμφωνηθείσα ποσότητα καυσίμων και εξέδωσε το σχετικό δελτίο αποστολής, το οποίο υπέγραψε ο Α' Μηχανικός τούτου, θέτοντας επ’ αυτού τη σφραγίδα του πλοίου.

Ότι, στην ενέργεια αυτή προέβη ο ανωτέρω αξιωματικός (Α' μηχανικός του πλοίου), ο οποίος, ως εκ της ειδικότητάς του, επέβλεψε την πετρέλευση και ήλεγξε τη διαδικασία, για την πιστοποίηση της παραλαβής των συμφωνηθέντων, από πλευράς ποσότητας και ποιότητας, καυσίμων, όπως όφειλε, σε εκτέλεση των καθηκόντων του, χωρίς όμως, να έχει την εξουσία να εκπροσωπεί την εναγομένη, ως αντιπρόσωπός της και να τη δεσμεύει επί οποιουδήποτε άλλου θέματος, όπως για τη σύναψη δικαιοπραξιών και δη της συμβάσεως πωλήσεως καυσίμων με την ενάγουσα ή να έχει εξουσιοδοτηθεί σχετικά προς τούτο από τον πλοίαρχο του ως άνω πλοίου, ο οποίος, κατά νόμο, την εκπροσωπεί.

Ότι η εναγομένη ήδη αναιρεσίβλητη κατέβαλε το τίμημα των πωληθέντων και παραδοθέντων καυσίμων στην Τράπεζα ING, στην οποία είχε εκχωρήσει καταπιστευματικά τις απαιτήσεις της η ήδη πτωχεύσασα, συμβληθείσα μετ' αυτής (εναγομένης-αναιρεσίβλητης), εταιρεία «OW Bunker Malta Ltd». Από τις ως άνω πραγματικές παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο δεν υπέπεσε σε νομικά σφάλματα, αλλά, ορθώς ερμηνεύοντας τις διατάξεις, που μνημονεύει στη μείζονα σκέψη της προσβαλλόμενης απόφασης, έκρινε ότι δεν υπάγονται σ' αυτές τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, ότι, δηλαδή, δεν καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων σύμβαση πώλησης καυσίμων και, εντεύθεν, δεν υποχρεούται η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη στην καταβολή του αντίστοιχου τιμήματος.

Συγκεκριμένα, όπως προεκτίθεται, το Εφετείο δέχθηκε ότι, μετά την ολοκλήρωση της πετρέλευσης, ο Α' Μηχανικός του συγκεκριμένου πλοίου υπέγραψε τον ως άνω δελτίο αποστολής που εξέδωσε η ενάγουσα-αναιρεσείουσα, προκειμένου, στα πλαίσια των νόμιμων αρμοδιοτήτων του, να βεβαιώσει την παράδοση και παραλαβή της πωληθείσας ποσότητας καυσίμων και όχι να προβεί στην κατάρτιση σύμβασης πώλησης καυσίμων μεταξύ της ενάγουσας-αναιρεσείουσας και της εναγομένης-αναιρεσίβλητης, πλοιοκτήτριας του πλοίου, καθόσον δεν είχε, εκ του νόμου, την προς τούτο εξουσία ούτε είχε εξουσιοδοτηθεί σχετικώς από αυτήν ή από τον πλοίαρχο του πλοίου.

Εκ της παραθέσεως στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της προσβαλλομένης των διατάξεων του β.δ. 806/1970, σχετικά με τις αρμοδιότητες του Α' μηχανικού στα ελληνικά φορτηγά πλοία χωρητικότητας άνω των 800 κόρων, ουδόλως προκύπτει ότι το Εφετείο υπήγαγε σ' αυτές τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν.

Αντίθετα, από τις προπαρατιθέμενες παραδοχές προκύπτει ότι ως άνω διατάξεις πλεοναστικώς παρατίθενται, ως επιχείρημα του Δικαστηρίου προς επίρρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του. Συνακόλουθα, πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Είναι απαράδεκτη η, κατά παράβαση της δικονομικής διατάξεως του άρθρου 526 εδ. 1 του ΚΠολΔ, μεταβολή στην κατ` έφεση δίκη της βάσεως της αγωγής. Ως βάση νοείται το σύνολο των πραγματικών περιστατικών, τα οποία, κατά το άρθρο 216 παρ. 1α του ίδιου Κώδικα, θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή, χωρίς την επίκληση των οποίων δεν είναι εφικτή η διάγνωση της έννομης σχέσεως, που αποτελεί αντικείμενο της δι` αυτής ανοιγείσας δίκης (Α.Π. 1844/2011).

[V] Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8β' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή αγνόησε ολοσχερώς προταθέντα πραγματικό ισχυρισμό ή γεγονότα περιεχόμενα σ' αυτόν. Ως "πράγματα", δηλαδή, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης. Ο λόγος δεν ιδρύεται, αν ο ισχυρισμός ήταν απαράδεκτος, αόριστος, μη νόμιμος ή αλυσιτελής και, επομένως, επουσιώδης, αιτιολογημένες αρνήσεις αυτοτελών ισχυρισμών, επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης (Ολ.Α.Π. 3/1997, Α.Π. 73/2020, Α.Π. 258/2018, Α.Π. 29/2012, Α.Π. 1862/2008), καθώς και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε, έστω και εσφαλμένα, για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.Α.Π. 12/1991, Α.Π. 989/2018), ακόμη και αν η απόρριψη έγινε σιωπηρά, με την παραδοχή των αντιθέτων (Ολ.Α.Π. 11/1996, Α.Π. 1030/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ανωτέρω αναιρετική αμέλεια. Συγκεκριμένα, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό, τον οποίο προέβαλε με την έφεσή της, ότι, ως εκ των περιστάσεων, υπό τις οποίες ενήργησε ο α' μηχανικός του πλοίου, διαπιστώθηκε περίπτωση συνδρομής φαινομένης πληρεξουσιότητας της εναγομένης-εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης, έννομη συνέπεια της οποίας είναι η δέσμευσή της από τη δικαιοπραξία, που συνήψε ο ως άνω "κατά φαινόμενο" πληρεξούσιός της (α' μηχανικός).

Ο ισχυρισμός αυτός, τον οποίο η ενάγουσα-εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα προέβαλε, το πρώτον, ενώπιον του Εφετείου, ως μέσον τελικής επίτευξης της ικανοποίησης της αγωγικής της αξιώσεως, κατά παράβαση του άρθρου 526 του ΚΠολΔ, λαμβανομένου υπόψη ότι με την αγωγή της ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγομένη-αναιρεσίβλητη, ως αμέσως μετ' αυτής συμβληθείσα, νόμιμα εκπροσωπούμενη από τον πλοίαρχο του πλοίου, ο οποίος υπέγραψε τα σχετικά δελτία αποστολής, είναι απαράδεκτος, καθόσον συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή των πραγματικών περιστατικών, τα οποία θεμελιώνουν την αγωγή της.

Συνακόλουθα, η παράβλεψη-αγνόηση από την προσβαλλόμενη απόφαση του συγκεκριμένου απαράδεκτου ισχυρισμού δεν θεμελιώνει την ανωτέρω αναιρετική πλημμέλεια, απορριπτομένου ως αβάσιμου του περί του αντιθέτου δεύτερου λόγου της αίτησης αναίρεσης.

[VI] Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495 παρ. 3 Β εδαφ. δ του ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματός της (άρθρ. 176, 183 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11.09.2018 (971/97/11-9-2018) αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ & ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ & ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ & ΝΑΥΠΗΓΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ Α.Ε.» («ΕΤΕΚΑ Α.Ε.») για αναίρεση της 391/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 25 Φεβρουαρίου 2022.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ