337/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 337 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 337/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κράνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεράσιμο Φουρλάνο, Γεώργιο Λέκκα και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαρίλαο Κοψαχείλη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της εφεσίβλητης: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα ως καθολικής διαδόχου δια συγχωνεύσεως με απορρόφηση της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ("ΕΤΒΑ ΑΕ"), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Φωτάκη που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/2004 αγωγή της ήδη εκκαλούσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 268/2007 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 594/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ως άνω διάδικοι με τις από 28/5/2010 και 12/5/2010 αιτήσεις τους, επί των οποίων εκδόθηκε η 1356/2012 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε εν μέρει την 594/2009 απόφαση του Εφετείου Λάρισας και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο αυτό Εφετείο. Ακολούθως, το Εφετείο Λάρισας εξέδωσε την 237/2013 απόφασή του, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η ήδη εκκαλούσα με την από 15/7/2013 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 1725/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε εν μέρει την 237/2013 απόφαση του Εφετείου Λάρισας και κράτησε την υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση. Ήδη η υπόθεση επανήλθε προς συζήτηση επί της ουσίας με την από 18/11/2014 κλήση της εκκαλούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, εισηγητής δε ορίστηκε ο Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κράνης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την υπ' αριθ. 1356/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου αναιρέθηκε η υπ' αριθ. 594/2009 απόφαση του Εφετείου Λάρισας κατά το μέρος που η απόφαση αυτή, δεχόμενη την από 6.9.2007 έφεση της εκκαλούσας κατά της υπ' αριθ. 268/2007 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, έκρινε μη νόμιμη και απέρριψε την από 10.2.2004 ένδικη αγωγή της ως προς τα κονδύλια των 54.227,87 και 156.591,66 ευρώ. Με την ίδια εφετειακή απόφαση έγινε κατά τα λοιπά δεκτή η ένδικη αγωγή, η οποία είχε στο σύνολό της απορριφθεί με την εκκαλούμενη απόφαση ως ουσιαστικά αβάσιμη, και υποχρεώθηκε έτσι η εφεσίβλητη, ως καθολική διάδοχος της αρχικής εναγόμενης εταιρείας με την επωνυμία ΕΤΒΑ Α.Ε., η οποία είχε κατά της εκκαλούσας απαίτηση από τοκοχρεωλυτικό δάνειο ασφαλισμένη με υποθήκη και υποκαταστάθηκε μετά την καταστροφή του ενυπόθηκου ακινήτου στη θέση της εκκαλούσας προς είσπραξη του ασφαλίσματος, να καταβάλει νομιμοτόκως στην εκκαλούσα, το ποσό των 41.881 ευρώ, με το οποίο η ΕΤΒΑ Α.Ε. αδικαιολόγητα τη χρέωσε κατά τον επανακαθορισμό της δανειακής οφειλής της, αφού το ποσό αυτό, που αφορά Ε.Φ.Τ.Ε. επί του τοκοχρεωλυτικού δανείου, δεν αποτελεί συνυπολογιζόμενη δαπάνη κατά τους ορισμούς του άρθρ. 30 του ν. 2789/2000, όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρ. 42 του ν. 2912/2001 και ισχύει μετά και το άρθρ. 39§1 του ν. 3259/2004. Ακολούθως εκδόθηκε η υπ' αριθ. 237/2013 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Λάρισας, με την οποία έγινε δεκτή η ένδικη αγωγή ως προς το κονδύλιο των 156.591,66 ευρώ, που αφορά φόρο 20% επί των τόκων του ασφαλίσματος και υποχρεώθηκε σχετικά η εφεσίβλητη να καταβάλει νομιμοτόκως στην εκκαλούσα το κονδύλιο αυτό, με το οποίο αδικαιολόγητα επίσης η ΕΤΒΑ Α.Ε. τη χρέωσε κατά τον επανακαθορισμό της δανειακής οφειλής της, ενώ απορρίφθηκε στην ουσία η ένδικη αγωγή ως προς το κονδύλιο των 54.227,87 ευρώ, το οποίο ζήτησε η εκκαλούσα να της επιδικασθεί, ισχυριζόμενη ότι κατά το κονδύλιο αυτό η ΕΤΒΑ Α.Ε. και ήδη η εφεσίβλητη έγιναν αδικαιολόγητα πλουσιότερες σε βάρος της, αφού αφορά τόκους επί του ασφαλίσματος, από τους οποίους αν και παραιτήθηκε η ΕΤΒΑ Α.Ε. ύστερα από σχετική συμφωνία της με την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία αρχικά "..." και μετέπειτα "...", εντούτοις αδικαιολόγητα δεν το καταλόγισε προς εξόφληση της δανειακής οφειλής της, δηλαδή της εκκαλούσας, αλλά χωρίς τη συναίνεσή της το επέρριψε σε βάρος της. Όμως και η απόφαση αυτή του Εφετείου αναιρέθηκε με την υπ' αριθ. 1725/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της από 15.7.2013 αίτησης αναίρεσης της εκκαλούσας ως προς το κονδύλιο των 54.227,87 ευρώ, η δε υπόθεση κρατήθηκε να δικασθεί στην ουσία από τον Άρειο Πάγο ως προς το κονδύλιο αυτό, σε νέα προς το σκοπό αυτό συζήτηση, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρ. 580§3(γ) ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία, αν αναιρεθεί η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, στο οποίο μετά από πρώτη αναίρεση είχε παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, δεν γίνεται δεύτερη παραπομπή, αλλά ο Άρειος Πάγος δικάζει αυτός πλέον την ουσία της υπόθεσης ως δευτεροβάθμιο ή ανάλογα ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Ήδη παραδεκτά ως προς το παραπάνω κονδύλιο εισήχθη η υπόθεση με την από 18.11.2014 κλήση της εκκαλούσας προς ουσιαστική έρευνα από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 581§1 ΚΠολΔ) και πρέπει κατά το αντίστοιχο κεφάλαιο η έφεσή της, η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά τα άρθρ. 19, 495επ., 511επ. ΚΠολΔ, να ερευνηθεί κατά το άρθρ. 533 ΚΠολΔ ως προς τον σχετικό πρώτο λόγο της, με τον οποίο, στο πλαίσιο της τακτικής διαδικασίας, κατά την οποία εκδόθηκε και η εκκαλούμενη πρωτόδικη απόφαση, επιδιώκεται η εξαφάνιση της απόφασης αυτής κατά το αντίστοιχο κεφάλαιό της, ώστε ακολούθως η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή και κατά το κεφάλαιο αυτό. 2. Κατά τη διάταξη του άρθρ. 581§2 ΚΠολΔ, όπως αυτή ίσχυε μέχρι τις 31.12.2015, η υπόθεση συζητείται στο δικαστήριο της παραπομπής μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση και αφού κατατεθούν προτάσεις κατά το άρθρ. 237 ΚΠολΔ. Ως προτάσεις νοούνται αυτές που κατατίθενται μετά την αναιρετική απόφαση και όχι αυτές επί των οποίων εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, αφού αυτές, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρ. 579§1 ΚΠολΔ, ακυρώνονται και συνεπώς δεν λαμβάνονται υπόψη, ακόμη και αν έγινε νόμιμη επίκλησή τους (ΑΠ 672/1988). Στην περίπτωση αυτή της έλλειψης νέων προτάσεων, ο διάδικος δεν μετέχει με τον προσήκοντα τρόπο στην μετ' αναίρεση συζήτηση της υπόθεσης στο δικαστήριο της ουσίας και επέρχονται οι συνέπειες της ερημοδικίας του, εφόσον η κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης του επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ή επέσπευσε ο ίδιος τη συζήτησή της, όπως αυτό προκύπτει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρ. 108, 110§2, 271§§1&2, 498§1 και 524§1 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, αν παρέλειψε να καταθέσει προτάσεις στην μετ' αναίρεση συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών και κατ' αυτή την έννοια ερημοδικεί, ορίζει η διάταξη του άρθρ. 524§3 ΚΠολΔ ότι εφαρμόζονται ως προς την έφεση οι διατάξεις για την ερημοδικία του ενάγοντος, δηλαδή οι διατάξεις του άρθρ. 272 ΚΠολΔ και απορρίπτεται η έφεση. Τα ίδια ισχύουν και όταν ο Άρειος Πάγος δικάζει ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο την ουσία της υπόθεσης (άρθρ. 570§2 ΚΠολΔ), δηλαδή είναι και πάλι αναγκαία η κατάθεση προτάσεων από τον εκκαλούντα, χωρίς τις οποίες η έφεσή του οδηγείται σε απόρριψη λόγω της ερημοδικίας του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση προκύπτει από την υπ' αριθ. ...4.2.2015 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Μ. Σ. ότι αντίγραφο της από 18.11.2014 κλήσης της εκκαλούσας, με την οποία επισπεύστηκε η συζήτηση της υπόθεσης για την αρχική δικάσιμο της 4.5.2015, επιδόθηκε με παραγγελία του πληρεξούσιου δικηγόρου της Χαρίλαου Κοψαχείλη (βλ. το υπ' αριθ. .../2013 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Γρεβενών Ευάγγελου Καρασίμου) στην εφεσίβλητη. Κατά την παραπάνω δικάσιμο, όπως προκύπτει από τα σχετικά πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου, η υπόθεση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο της 5.10.2015, κατά την οποία εκπροσωπήθηκε μεν η εκκαλούσα από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο, χωρίς όμως αυτός να καταθέσει προτάσεις για την υπόθεση, όπως όφειλε.

Συνεπώς, πρέπει, κατά τις νομικές σκέψεις που προαναφέρθηκαν, να δικαστεί ερήμην η εκκαλούσα και να απορριφθεί η έφεσή της κατά το σχετικό με το κονδύλιο των 54.227,87 ευρώ κεφάλαιό της, ως προς το οποίο η υπόθεση κρατήθηκε να δικασθεί στην ουσία από τον Άρειο Πάγο μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 1725/2014 αναιρετικής απόφασής του. Η εκκαλούσα πρέπει, εξάλλου, κατά το σχετικό αίτημα της εφεσίβλητης, να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη, στην οποία η αντίδικός της υποβλήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας δίκης (άρθρ. 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ) και ακόμη πρέπει σε βάρος της να οριστεί, όπως στο διατακτικό ειδικότερα, προκαταβλητέο παράβολο για την περίπτωση άσκησης απ' αυτή κατά της παρούσας απόφασης αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας (άρθρ. 501, 502§1, 505§2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην της εκκαλούσας. Ορίζει σε βάρος της εκκαλούσας προκαταβλητέο παράβολο ερημοδικίας ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Απορρίπτει την από 6.9.2007 έφεση της εκκαλούσας κατά το σχετικό με το αγωγικό κονδύλιο των 54.227,87 ευρώ κεφάλαιο της εκκαλούμενης υπ' αριθ. 268/2007 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Και

Καταδικάζει την εκκαλούσα στη δικαστική δαπάνη της εφεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2015, όπου και δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ