337/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 337 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 337/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. θυγατέρας Ι. Σ. ατομικά και ως διαχειρίστριας και νομίμου εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο ... και επί της συμβολής των οδών ... και ... , 2) Α. θυγατέρας. Μ. Π., ατομικά και υπό την ιδιότητά της ως ειδικής διαχειρίστριας και νομίμου εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της παραπάνω πολυκατοικίας, 3) Β.

Ι. Ρ. ατομικά και ως ειδικού διαχειριστή και νομίμου εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της αυτής πολυκατοικίας, κατοίκων ... , 4) Π. Ν. ατομικά και ως ειδικού διαχειριστή και νομίμου εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της προαναφερόμενης πολυκατοικίας, 5) Σ. (Σ.) συζύγου Π. Ν., κατοίκων ... , 6) Χ. (Κ.) θυγατέρας Ά. Ν. ή Ν., ατομικώς και ως συγκληρονόμου του αρχικού διαδίκου Ά.

Ν. ή Ν., που απεβίωσε στις 3-2-2011, 7) Ε. (Ι.) θυγατέρας Ά. Ν. ή Ν., ατομικώς και ως συγκληρονόμου του αρχικού διαδίκου Ά. Ν. ή Ν., που απεβίωσε στις 3-2-2011, κατοίκων ... , 8) Γ. Β., κατοίκου ... , 9) Μ. Μ., κατοίκου ... , 10)Π. Ν., 11) Κ. Ν., 12) Μ. Μ., 13) Γ. συζύγου Β. Ρ., 14) Κ. Σ., 15) Π. συζύγου Κ. Σ., κατοίκων ... , 16) Ε. συζύγου Α. Τ., κατοίκου ... , 17) Α. Μ.

του Ν., κατοίκου ... , ως καθολικού διαδόχου της αρχικής διαδίκου Α. Μ., που απεβίωσε στην Αθήνα στις 11-5-2008, 18) Ε. συζύγου Κ. Β., 19) Κ. Μ., ειδικής διαδόχου Μ. Τ., κατοίκων ... , 20) Ομόρρυθμης Εμπορικής Εταιρείας με την επωνυμία "Σ. Ρ. και αδελφός ΟΕ", (υπό εκκαθάριση) νομίμως εκπροσωπούμενης, εδρεύουσας στην ... , 21) Ν. Ν., κατοίκου ... , 22) Ι.

Μ. του Ε., κατοίκου ... , ως κληρονόμου του αρχικού διαδίκου Ε. Σ. Μ., που απεβίωσε στις 16-8-2011, 23) Κ. Ο., κατοίκου ... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Κουτρουμπή και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Ν. του Ε., κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κυριακάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/12/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 105/2005 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου με την οποία κήρυξε εαυτόν καθ' ύλην αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 115/2006 οριστική του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου και 32/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6/6/2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 17/1/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 6/6/2012 αίτησης των Σ. Α. κλπ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 32/2012 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δικ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παραβίαση των διδαγμάτων κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν αφορούν την εφαρμογή των κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός δεν μπορεί να προβάλλεται σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο Δε συγκροτήθηκε όπως ο νόμος ορίζει ή δίκασε ειρηνοδίκης, του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλη ν αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως εφετείο, επί εφέσεως κατ' αποφάσεως ειρηνοδικείου, δέχθηκε ως αποδειχθέντα τα εξής πραγματικά περιστατικά:

"Οι εναγόμενοι είναι συνιδιοκτήτες της ευρισκόμενης στη διασταύρωση των οδών Περικλέους αρ. 40 και Ανταίου αρ. 2, στο ... , πολυκατοικίας, η οποία έχει υπαχθεί στο καθεστώς του ν. 3741/1929, δυνάμει της υπ' αρ. 6816/21-10-1976 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Στέργιου Δημητρακάκη, νομίμως μεταγεγραμμένης στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου Αμαρουσίου Αττικής, στον τόμο 135 και με αύξοντα αριθμό 411, με την οποία έχει συμφωνηθεί και η συμμετοχή του κάθε συνιδιοκτήτη στα κοινά βάρη, κατά τα ακόλουθα ποσοστά ... ..

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το Σεπτέμβριο του έτους 1999, οι εναγόμενοι , αποφάσισαν να προβούν στην εκτέλεση των εργασιών αποκατάστασης των ζημιών, που προκλήθηκαν στο φέροντα οργανισμό της ως άνω πολυκατοικίας, στους τοίχους πληρώσεως (τοιχώματα) και στους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους της από τον καταστροφικό σεισμό που έγινε στις 7-9-1999, αλλά και στην εκτέλεση των εργασιών ενίσχυσης του φέροντος οργανισμού και στην προσωρινή κινδύνου από μετασεισμικές δονήσεις.

Ειδικότερα, οι εφεσίβλητοι, στην από 10-9-1999 Έκτακτη Γενική Συνέλευση τους, αποφάσισαν τη σύσταση τετραμελούς επιτροπής (αποτελούμενης από την Κ. Π. ως διαχειρίστρια, τον Φ. Ν., τον Κ. Π. και τον Μ. Κ.), η οποία θα ζητούσε να λάβει προσφορές από μηχανικούς για τις εργασίες που ήταν αναγκαίες για την αποκατάσταση των παραπάνω ζημιών, με σκοπό την ανάθεση της εκτέλεσης του παραπάνω έργου σε μηχανικό που θα αποφάσιζε η Γενική Συνέλευση, σε επόμενη συνεδρία της.

Στις 12-9-1999, πραγματοποιήθηκε η πρώτη ταχεία αυτοψία από τους μηχανικούς του ΥΠΕΧΩΔΕ και εκδόθηκε το σχετικό δελτίο, σύμφωνα με το οποίο η πολυκατοικία χαρακτηρίστηκε "κόκκινη" και υποδείχθηκε ως μέτρο ασφαλείας η "... άμεση υποστύλωση τουλάχιστον στην περιοχή μιας τελείως αποδιοργανωμένης κολώνας στην pilotis ...".

Κατόπιν αυτού, στις 13-9-1999, συγκλήθηκε νέα Έκτακτη Γενική Συνέλευση, κατά την οποία αποφασίστηκε η ανάθεση του έργου της αποκατάστασης των ζημιών στον πολιτικό μηχανικό Ι. Ν. (ενάγοντα και εφεξής εκκαλούντα). Ακολούθως, στις 19-9-1999, έλαβε χώρα δεύτερη αυτοψία από τους μηχανικούς του ΥΠΕΧΩΔΕ, οπότε ήρθη ο χαρακτηρισμός της πολυκατοικίας ως "κόκκινη" και χαρακτηρίστηκε "κίτρινη" και υποδείχθηκε η "...

εκκένωση και άμεση υποστύλωση της πυλωτής μέχρι την πλήρη αποκατάσταση ...". Μετά τη δεύτερη αυτοψία, στις 24-9-1999, πραγματοποιήθηκε νέα Έκτακτη Γενική Συνέλευση των συνιδιοκτητών, στην οποία παρευρέθηκε και ο εκκαλών, ο οποίος, αφού έδωσε τις απαραίτητες διευκρινίσεις σχετικά με την αποκατάσταση των ζημιών της πολυκατοικίας, τους πληροφόρησε ότι θα υποχρεωθεί να κάνει δύο μελέτες, επειδή δεν υπήρχαν οι ξυλότυποι των σχεδίων και οι στατικοί υπολογισμοί ούτε στην Πολεοδομία ούτε στον πολιτικό μηχανικό Γ.

Β., ο οποίος εκπόνησε τα σχέδια της πολυκατοικίας και επιφυλάχθηκε να αναφέρει το ύψος της δαπάνης για την αποκατάσταση των ζημιών, διότι δεν είχε ακόμη εξαγγελθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ ο συντελεστής δόμησης για το σεισμό της 7-9-1999, ενώ δεσμεύθηκε να δεχθεί το τιμολόγιο του Υπουργείου. Στην ως άνω Έκτακτη Γενική Συνέλευση, συμφωνήθηκε μεταξύ του εκκαλούντος και της πλειοψηφίας των συνιδιοκτητών να δοθεί στον εκκαλούντα ως προκαταβολή το ποσό των 3.000.000 δρχ.

για την άμεση εκτέλεση της υποδειχθείσας από τους αρμόδιους μηχανικούς του ΥΠΕΧΩΔΕ "άμεσης υποστύλωσης" των περιοχών της pilotis που είχαν βλαφτεί, την οποία αυτός πραγματοποίησε περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 1999, ενώ για τη ληφθείσα αμοιβή χορηγήθηκε από τον ίδιο τον εκκαλούντα στους εφεσίβλητους η από 28-9-1999 σχετική απόδειξη είσπραξης και στη συνέχεια η από 7-6-2001 απόδειξη παροχής υπηρεσιών εκ μέρους της εταιρίας με την επωνυμία "ATRIS ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε.Ε.".

Στη συνέχεια, στις 8-10-1999, πραγματοποιήθηκε εκ νέου έκτακτη γενική συνέλευση των συνιδιοκτητών της ως άνω πολυκατοικίας, κατά την οποία εγκρίθηκαν ομόφωνα τα πεπραγμένα της διαχείρισης της δεύτερης εναγόμενης -εφεσίβλητης, η θητεία της οποίας έληγε σης 30-11-1999 και εγκρίθηκε η επανεκλογή της ως τακτικής διαχειρίστριας για την περίοδο από 1-12-1999 μέχρι 30-11-2000, ενώ λόγω των συνθηκών που προέκυψαν από το σεισμό της 7-9-1999, σύμφωνα με το νόμο, έγινε η εκλογή της δεύτερης εναγόμενης - εφεσίβλητης ως ειδικής διαχειρίστριας.

Ακολούθως, στις 28-10-1999, πραγματοποιήθηκε νέα Έκτακτη Γενική Συνέλευση, κατά τη διάρκεια της οποίας παρέστη ο εκκαλών, ο οποίος, αφού ανέπτυξε προφορικά και συνοπτικά τις εργασίες που έκρινε αναγκαίες για την αποκατάσταση των ζημιών και την ελαφρά ενίσχυση του κτιρίου και αφού ανέφερε στους εφεσίβλητους ποιες μελέτες είχε καταρτίσει και ποιες θα είχε έτοιμες εντός των προσεχών ημερών, τους ενημέρωσε για το κόστος των εργασιών, ανακοινώνοντας τους ότι το κόστος της πρώτης φάσης, δηλαδή της αποκατάστασης των ζημιών και της μερικής ενίσχυσης, θα ανερχόταν στο ποσό των 135.000.000 δρχ.

και ότι το κόστος της δεύτερης φάσης, δηλαδή της ενίσχυσης της ακαμψίας του κτιρίου, θα ανερχόταν στο ποσό των 35.000.000 δρχ. Εν συνεχεία, στις αρχές Νοεμβρίου του έτους 1999, ο εκκαλών παρέδωσε στη δεύτερη εφεσίβλητη - ειδική διαχειρίστρια (α) τις από Νοεμβρίου 1999 δύο προσφορές της εταιρίας "ATRIS ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε.Ε.", αποκλειστικών σχεδόν συμφερόντων του εκκαλούντος, που φέρουν την υπογραφή του εκκαλούντος κάτω από την ένδειξη "για λογαριασμό της εταιρείας", εκ των οποίων η μεν πρώτη αφορούσε την αποκατάσταση των ζημιών και τη μερική ενίσχυση του φέροντος οργανισμού κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας, η δε δεύτερη αφορούσε τη συνοπτική περιγραφή και την ανάλυση κόστους των εργασιών ενίσχυσης του φέροντος οργανισμού κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας, σύμφωνα με το νέο αντισεισμικό κανονισμό ΝΕΑΚ (αύξηση ακαμψίας κτιρίου) και (β) το χωρίς ημερομηνία έγγραφο της ως άνω εταιρείας, το οποίο αναφέρεται στην περιγραφή των εργασιών αποκατάστασης ζημιών και μερικής ενίσχυσης του φέροντος οργανισμού κοινόχρηστων χώρων, το οποίο επίσης υπογράφει ο εκκαλών.

Στις 7-11-1999, έλαβε χώρα νέα Γενική Συνέλευση των εφεσίβλητων, κατά την οποία, μετά από την παραίτηση της δεύτερης εναγόμενης - εφεσίβλητης από τα καθήκοντα της τακτικής και ειδικής διαχειρίστριας, ανατέθηκαν καθήκοντα τακτικού και ειδικού διαχειριστή στον τρίτο εφεσίβλητο - εναγόμενο. Εντούτοις, οι εφεσίβλητοι έκριναν οικονομικά ασύμφορη την ως άνω προσφορά του εκκαλούντος και για το λόγο αυτό, εν συνεχεία, στην από 11-11-1999 Γενική Συνέλευση τους, αποφάσισαν ότι η ληφθείσα στη Γενική Συνέλευση της 13-9-1999 απόφαση δεν ισχύει και ότι επρόκειτο να προχωρήσουν σε ανάθεση μελέτης - επίβλεψης σε ειδικό γραφείο μελετών και σε αναζήτηση άλλου εργολάβου - μηχανικού για την εκτέλεση του ανωτέρω έργου, πράγμα το οποίο έπραξαν στη συνέχεια.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δυνάμει της προαναφερθείσας συμβάσεως, που καταρτίσθηκε μεταξύ του εκκαλούντος (ατομικά και όχι ως εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία "ATRIS ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε.Ε.") και των εφεσίβλητων, ο εκκαλών ανέλαβε την εκπόνηση των αναγκαίων αρχιτεκτονικών και στατικών μελετών καθώς και την επίβλεψη και την εκτέλεση κάθε άλλης συμπληρωματικής εργασίας για την αποκατάσταση των ζημιών της πολυκατοικίας και την ενίσχυση του φέροντος οργανισμού της.

Σε εκτέλεση της συμβάσεως αυτής, ο εκκαλών έλαβε όλα τα απαραίτητα στοιχεία (αποτυπώσεις, μετρήσεις, φωτογραφίες κλπ.) για την εκπόνηση των εν λόγω μελετών και στη συνέχεια, με τη συνεργασία των εφεσίβλητων και σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές για όμοιες εργασίες, προέβη στην εκπόνηση των μελετών αυτών, αρχικά σε στάδιο προμελέτης και στη συνέχεια, σε στάδιο ικανό για την έκδοση οικοδομικής αδείας.

Ειδικότερα, ο εκκαλών προέβη αρχικά στη σύνταξη στατικής μελέτης και δη τεχνικής έκθεσης στατικού και αντισεισμικού υπολογισμού και εν συνεχεία, στη σύνταξη (α) μελέτης αποκατάστασης βλαβών και ενίσχυσης φέροντος οργανισμού της πολυκατοικίας που αφορά την επισκευή της τοιχοποιίας, (β) μελέτης επισκευής - ενίσχυσης πολυκατοικίας (μελέτης υποστύλωσης πολυκατοικίας και προμέτρησης υλικών), (γ) μελέτης αποκατάστασης βλαβών και ενίσχυσης φέροντος οργανισμού της πολυκατοικίας (αναλυτικού προϋπολογισμού δανειοδότησης), που αφορούν την επισκευή του φέροντος οργανισμού μετά αντισεισμικού υπολογισμού, καθώς και στη σύνταξη του σχετικού τοπογραφικού διαγράμματος και κάτοψης υπογείου, κάτοψης pilotis, κάτοψης α' ορόφου, κάτοψης β' ορόφου, κάτοψης γ' ορόφου, κάτοψης δ' ορόφου, κάτοψης ε' ορόφου, κάτοψης δώματος, σχεδίων τομής αα, σιδηροκατασκευής υποστύλωσης, υπαρχόντων ξυλοτύπων (θεμελίωσης και τυπικού ορόφου) και ξυλοτύπων ενίσχυσης (θεμελίωσης, υπογείου, pilotis, α' και β' ορόφου, γ' και δ' ορόφου, ε' ορόφου).

Επίσης, στο πλαίσιο της ως άνω σύμβασης με τους εφεσίβλητους, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 1999, ο εκκαλών προέβη, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα του έργου, στην προσωρινή υποστύλωση και στην ενίσχυση του φέροντος σκελετού της ως άνω πολυκατοικίας, με το σύστημα της δι' αυτεπιστασίας επιβλέψεως. Σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός των εφεσίβλητων περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του εκκαλούντος για την άσκηση της ένδικης αγωγής, διότι η σύμβαση καταρτίσθηκε με αυτόν ως εκπρόσωπο της ως άνω εταιρίας με την επωνυμία "ATRIS ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε.Ε.", είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθόσον από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προέκυψε ότι εκκαλών ανέλαβε ο ίδιος ατομικά το έργο της αποκατάστασης των ζημιών της πολυκατοικίας, δεδομένου ότι σε όλες ης προαναφερθείσες αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας αναφέρεται ως συμβαλλόμενος ο ίδιος εκκαλών και όχι η ανωτέρω εταιρεία, για την οποία δεν γίνεται καμία μνεία στα οικεία πρακτικά.

Προς την κατεύθυνση αυτή, συνηγορεί και το γεγονός, ότι κατά το χρόνο κατάρτισης της επίδικης σύμβασης (Σεπτέμβριος του 1999), αλλά και κατά το χρόνο καταγγελίας της από τους εφεσίβλητους (Νοέμβριος του 1999), η ανωτέρω εταιρεία, η οποία συστάθηκε με την υπ' αρ. .../10-11-1999 πράξη της συμβολαιογράφου Αθηνών Χαρίκλειας Ευστρατίου Καλογερέα και την υπ' αρ. .../12-1- 2000 διορθωτική πράξη της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, δεν είχε ακόμη αποκτήσει νομική προσωπικότητα, δεδομένου ότι αυτή απέκτησε νομική προσωπικότητα στις 22-2-2000, με τη δημοσίευση της υπ' αρ.

πρωτ. 33083/99/18-2-2000 εγκριτικής πράξης του Νομάρχη Αθηνών στο υπ' αρ. 1409/22-2-2000 Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης), ενώ ημερομηνία έναρξης εργασιών της εν λόγω εταιρείας ήταν η 18-2-2000, όπως προέκυψε και από την από 1-3-2000 βεβαίωση έναρξης εργασιών της ως άνω εταιρείας στη Δ.Ο.Υ.

ΦΑΕΕ Αθηνών, από κανένα δε στοιχείο της δικογραφίας δεν προέκυψε ότι μέσα σε τρεις μήνες από την απόκτηση της νομικής προσωπικότητας, η ανωτέρω εταιρεία ανέλαβε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την κατάρτιση της σύμβασης μεταξύ του εκκαλούντος και των εφεσίβλητων, προκειμένου να κριθεί ότι αυτή (εταιρεία) είχε αναλάβει τις σχετικές υποχρεώσεις, πριν και κατά το ιδρυτικό στάδιο, όπως απαιτείται σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη.

Συμπληρωματικά προς τα παραπάνω, επισημαίνεται ότι ο εκκαλών παρέδωσε στους εφεσίβλητους, το Νοέμβριο του έτους 1999, τις ανωτέρω προσφορές, που φέρουν την επωνυμία της εταιρίας "ATRIS ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε.Ε.", τις οποίες υπογράφει ο ίδιος για λογαριασμό της, για λόγους εμπορικούς και δη με σκοπό την προώθηση της εν λόγω εταιρείας, που ήταν τότε υπό ίδρυση, ενόψει της πρόθεσης του να εκτελέσει η εταιρεία αυτή, μετά την ολοκλήρωση της ίδρυσης της, υπεργολαβικά, το επισκευαστικό τμήμα του ανατεθέντος στον ίδιο (εκκαλούντα) έργου, δηλαδή τις εργασίες επισκευής και ενίσχυσης της πολυκατοικίας.

Επίσης, σημειώνεται ότι απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός των εφεσίβλητων, ότι στην περίπτωση επισκευής τοιχοποιίας δεν απαιτείται η σύνταξη σχετικής μελέτης, διότι στην περίπτωση βλαβών της τοιχοποιίας γενικού χαρακτήρα, όπως στην ένδικη περίπτωση, απαιτείται υποχρεωτικά η σύνταξη σχετικής μελέτης για την άδεια επισκευής και τη σχετική δανειοδότηση, όπως προκύπτει από την υπ' αρ. 5172/ΑΖ5β/99 απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ που ισχύει από τις 18-10- 1999.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι κατόπιν της από 17-4- 2001 αίτησης του τέταρτου εφεσίβλητου - εναγόμενου προς το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας για την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, συντάχθηκε η από Ιανουαρίου 2002 τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πολιτικού μηχανικού Αριστοτέλη Αντωνόπουλου, στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η σειρά των ενεργειών, που επικαλείται ότι εκτέλεσε ο εκκαλών, δεν είναι παρά η απολύτως απαραίτητη για τη σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος, του οποίου η επίλυση του ανετέθη, δηλαδή, δεν ήταν δυνατό να γίνει σωστή υποστύλωση της πολυκατοικίας, αν δεν είχε προηγηθεί πρόχειρη άμεση υποστύλωση.

Επίσης, δεν ήταν δυνατό να αρχίσουν τα έργα της κανονικής υποστύλωσης, αν δεν είχε προηγηθεί αναλυτική στατική μελέτη σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς που θα προσδιόριζε τις επιμέρους καταπονήσεις των φερόντων στοιχείων, τον τρόπο ανάληψης των φορτίσεων, μόνιμων και κινητών, στατικών και δυναμικών κλπ.

Εξάλλου, δεν θα ήταν δυνατόν να εκτελεσθούν οι εργασίες της κανονικής υποστύλωσης, εάν δεν είχαν προηγηθεί επιμελείς εργασίες απομάκρυνσης διαφόρων υδραυλικών και ηλεκτρολογικών στοιχείων / δικτύων, που θα δυσκόλευαν ή θα παρακώλυαν την άρτια εκτέλεση του έργου. Επίσης, στην ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης μνημονεύεται ότι αναφορικά με την προσωρινή υποστύλωση που εγκαταστάθηκε στην pilotis του κτηρίου, αυτή ανταποκρίνεται, όπως διαπιστώθηκε και από δεύτερη επιτόπια αυτοψία που διενέργησε ο ως άνω πραγματογνώμονας, στα αναφερόμενα στη σχετική μελέτη υποστύλωσης που υπέβαλε ο εκκαλών.

Επιπροσθέτως, ο ανωτέρω πραγματογνώμονας αναφέρει ότι διαπιστώθηκε ότι το βάρος της χρησιμοποιηθείσας σιδηροκατασκευής δεν αφίσταται ουσιωδώς των 1.800 χγρ., τυχόν δε προσαύξηση βάρους λόγω απομείωσης φθοράς δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί εκ των υστέρων, το δε συνολικό βάρος ισούται με 1.800 χγρ., ενώ η κοστολόγηση προς 1.000 δρχ./χγρ., μη υπάρχοντος σχετικού συμφωνητικού, δεν αφίσταται ουσιωδώς της αντίστοιχης τιμής της αγοράς, ενώ ο υπολογισμός εργολαβικού οφέλους της τάξεως του 28% δεν είναι υπερβολικός, δεδομένης της φύσεως, του επείγοντος και του κρίσιμου του έργου.

Με βάση τα παραπάνω, καταλήγει ο πραγματογνώμονας, το κόστος της υποστύλωσης, αυτής καθεαυτής σαν μεμονωμένης εργασίας, ανέρχεται εύλογα στο ποσό των 1,28 Χ 1.000 δρχ/χγρ Χ 1.800,0 χγρ. - 2.304.000 δρχ., προσαυξανόμενο με 18% ΦΠΑ, δηλαδή με δρχ. 414.720 δρχ. και συνεπώς, η συνολική επιβάρυνση της πολυκατοικίας για την παραπάνω κατασκευή (χωρίς, δηλαδή, να υπολογισθεί το κόστος οποιασδήποτε τυχόν προκαταρκτικής εργασίας) ανέρχεται στο ποσό των (2.304.000 + 414.720 =) 2.718.720 δρχ.

ή στο ισόποσο των 7.978,63 ευρώ. Ακολούθως, προέκυψε ότι οι εφεσίβλητοι, με την από 16-11-1999 επιστολή του τρίτου εφεσίβλητου - διαχειριστή προς τον εκκαλούντα, κατήγγειλαν την καταρτισθείσα μεταξύ τους σύμβασης, ενημερώνοντας τον ότι η προσφορά του για την αποκατάσταση ζημιών και την ενίσχυση του φέροντος οργανισμού της πολυκατοικίας δεν γίνεται δεκτή, επειδή είναι οικονομικά ασύμφορη και ζητώντας του αναλυτική περιγραφή των εργασιών και των υπηρεσιών του μέχρι τότε καθώς και σχετικό δελτίο παροχής υπηρεσιών για την εκκαθάριση λογαριασμού.

Παράλληλα, οι εφεσίβλητοι είχαν ήδη ζητήσει από τον εκκαλούντα να τους παραδώσει τις μελέτες που είχε συντάξει, αρνούμενοι όμως την καταβολή της νόμιμης αμοιβής του για την εκπόνηση τους, την οποία (αμοιβή) συνεχίζουν μέχρι σήμερα να αρνούνται να καταβάλουν, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε απορριφθεί η ένδικη αγωγή, ως ενεργητικά ανομιμοποίητη, κράτησε την υπόθεση και αφού δίκασε επί της ουσίας, έκανε δεκτή την αγωγή και επιδίκασε στον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο το αναφερόμενο στην προσβαλλόμενη απόφασή του χρηματικό ποσόν.

Οι αναιρεσείοντες, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ισχυρίζονται ότι το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του των άρθρων 7δ του Ν. 2190/ 1920, περί ανωνύμων εταιρειών καθώς και αυτές των άρθρων 107 και 411, 471 Α.Κ., γιατί η ένδικη αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, άλλως ανομιμοποίητη, αφού η επίδικη σύμβαση καταρτίσθηκε μεταξύ της εταιρίας "ATRIE ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΤΕΕ" και των αναιρεσειόντων και όχι με τον αναιρεσίβλητο, ο οποίος ενεργούσε ως εκπρόσωπος της εταιρίας αυτής. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού υπό την επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 560 περ. 1 Κ.Πολ.Δικ., πλήττεται στην πραγματικότητα η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τις αναιρετικά ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, σύμφωνα με τις οποίες, κατά τα προαναφερθέντα, το δικαστήριο της ουσίας, δέχεται ανενδοίαστα ότι η επίδικη σύμβαση έργου καταρτίσθηκε μεταξύ των αναιρεσειόντων και του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος ενεργούσε ατομικά και όχι ως εκπρόσωπος της ως άνω τεχνική εταιρίας, απορρίπτοντας τον περί του αντιθέτου σχετικό ισχυρισμό των τώρα αναιρεσειόντων και τότε εναγομένων.

Η σύμβαση με την οποία ανατίθεται σε μηχανικό η εκπόνηση μελέτης και η επίβλεψη συγκεκριμένου οικοδομικού έργου, φέρει το χαρακτήρα μισθώσεως έργου. Με τη σύμβαση αυτή ο μηχανικός αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο εκπονώντας την αναληφθείσα μελέτη και δικαιούται, παραδίδοντας τούτο, να λάβει τη συμφωνηθείσα αμοιβή (άρθρ. 681 ΑΚ) η οποία δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερη από τα ελάχιστα όρια της νόμιμης αμοιβής που καθορίζονται από τις διατάξεις του ΠΔ 696/1974 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησής τους, ισχυρίζονται ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 681, 686 και 694 Α.Κ., σε συνδυασμό με τις διατάξεις της από 27-7-1978 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, που νόμιμα κυρώθηκε, καθόσον, αφενός με δεν έλαβε χώρα σύμβαση μεταξύ αυτών και του αναιρεσιβλήτου, με την οποία να του ανέθεταν την εκπόνηση των αναφερομένων στην αγωγή μελετών, αφετέρου δε ουδέποτε αυτός τους παρέδωσε τις επίδικες τεχνικές μελέτες.

Όμως και με τον λόγο αυτό, πλήττεται η απόφαση κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της, πράγμα το οποίο δεν επιτρέπεται, αφού η εκτίμηση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.).και με τις οποίες (ουσιαστικές παραδοχές) γίνεται δεκτό, όπως αναφέρθηκε, ότι μεταξύ του ήδη αναιρεσιβλήτου και των αναιρεσειόντων καταρτίσθηκε σύμβαση, με βάση την οποία αυτός ανέλαβε την, για λογαριασμό τους "εκπόνηση των αναγκαίων αρχιτεκτονικών και στατικών μελετών, καθώς και την επίβλεψη και την εκτέλεση κάθε συμπληρωματικής εργασίας, για την αποκατάσταση των ζημιών της πολυκατοικίας και την ενίσχυση του φέροντος οργανισμού της" και β) ότι αναιρεσίβλητος, με βάση τη σύμβαση αυτή, προέβη "αρχικά στη σύμβαση στατικής μελέτης και δη τεχνικής έκθεσης στατικού και αντισεισμικού υπολογισμού και εν συνεχεία, στη σύνταξη μελέτης αποκατάστασης βλαβών και ενίσχυσης φέροντος οργανισμού της πολυκατοικίας, που αφορά την επισκευή της τοιχοποιίας, τη σύνταξη μελέτης επισκευής-ενίσχυσης πολυκατοικίας (μελέτης υποστύλωσης και προμέτρησης υλικών), τη σύνταξη μελέτης αποκατάστασης βλαβών και ενίσχυσης φέροντος οργανισμού, σχετικού τοπογραφικού διαγράμματος και κάτοψης υπογείου, κάτοψης pilotis, α', β', γ', δ', και ε' ορόφου, σχεδίων τομής και ξυλοτύπων", δηλαδή προέβη (ο αναιρεσίβλητος) στην εκπλήρωση των συμβατικών του υποχρεώσεων.

Αλλά και αν ακόμη γίνει δεκτό, ότι με την επίκληση του λόγου αυτού, οι αναιρεσείοντες παραπονούνται για έλλειψη ή ανεπάρκεια αιτιολογιών, ως προς το κρίσιμο, ως άνω ζήτημα και πάλι ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, που εκδόθηκε επί εφέσεως κατ' αποφάσεως ειρηνοδικείου, δεν προβλέπεται η δυνατότητα προβολής αναιρετικού λόγου, αντιστοίχου με τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση, στο σύνολο της και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-6-2012 αίτηση των Σ. Α. κ.λπ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 32/2012 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως εφετείο και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ