Supreme Court dismisses appeal by hospital due to lack of legal interest and procedural defects.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appeal filed by the Psychiatric Hospital of Attica against the Athens Court of Appeal's decision. The hospital argued for a retrial, but the court found no legal interest since the hospital had won the underlying appeal regarding unpaid Sunday and overtime wages. Furthermore, the appeal was procedurally inadmissible because it was filed at the wrong court instead of the original first-instance court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 556 para. 2, Art. 68, Art. 73, Art. 495 para. 1, Art. 559 no. 16 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant lacks legal interest or fails to file it at the correct court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 337 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 337/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος : Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ", που εδρεύει στο ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Δημήτριος Πολέμης, που ανακάλεσε την από 5.12.2008 δήλωσή του κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.
Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Λεωνίδας Πανούσης με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14.12.2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 843/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5090/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 24.04.2007 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 25.11.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 556 παρ.2 ΚΠολΔ, κατά το οποίο δικαίωμα αναίρεσης έχει ο διάδικος που ηττήθηκε ολικά ή εν μέρει κατά τη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο νικήσας διάδικος έχει δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση εφόσον έχει προς τούτο έννομο συμφέρον, τη συνδρομή του οποίου πρέπει ρητά να επικαλείται στο αναιρετήριο.
Η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος κρίνεται από την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ και η έλλειψή του, που ερευνάται και αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, κατ'άρθρο 73 ΚΠολΔ, συνεπάγεται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης, ως απαράδεκτης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 5090/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της 843/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία η ένδικη αγωγή της κατά του αναιρεσείοντος ως προς τα αιτήματά της για επιδίκαση αμοιβών στην αναιρεσίβλητη για διαφορές αμοιβής για την εργασία κατά Κυριακές και εξαιρετέες ημέρες καθώς και για υπερωριακή εργασία απερρίφθη ως αόριστη.
Υπό τα δεδομένα αυτά και ενόψει του ότι το νικήσαν κατά την εφετειακή δίκη αναιρεσείον δεν επικαλείται στο αναιρετήριο ποιο είναι το έννομο συμφέρον που δικαιολογεί την άσκηση της υπό κρίση αναίρεσής του, πρέπει η τελευταία αυτή να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, σε κάθε δε περίπτωση, η αναίρεση είναι απορριπτέα διότι ο μοναδικός εκ του άρθρου 559 αριθμ. 16 ΚΠολΔ λόγος της, για παραδοχή από το Εφετείο δεδικασμένου παρά το νόμο, από τις αναφερόμενες στο αναιρετήριο αποφάσεις, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος σε ανακριβή προϋπόθεση, αφού η ως άνω απορριπτική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας δεν στηρίχθηκε στην ύπαρξη δεδικασμένου.
Τέλος εφόσον ήθελε θεωρηθεί ότι ο παραπάνω αναιρετικός λόγος αφορά την προδιαληφθείσα απόφαση του Μον. Πρωτ. Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης ως προς το κεφάλαιό της για επιδίκαση μισθολογικών διαφορών, και ότι κατ' ακολουθίαν κατά της αποφάσεως αυτής στρέφεται η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, τότε η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ. 495 παρ. 1,111 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ) διότι η αναίρεση δεν ασκήθηκε με κατάθεση στην γραμματεία του Πρωτοδικείου που εξέδωσε την απόφαση αυτή, αλλά κατατέθηκε στη γραμματεία του Εφετείου Αθηνών, όπως προκύπτει από την παραπόδας της αιτήσεως έκθεση καταθέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24-4-2007 αίτηση του ΝΠΔΔ υπό την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ" περί αναίρεσης της 5090/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ