337/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 337 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 337/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1) ...., 2) ..... και 3) ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διονύσιο Πελέκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων:1) ..... και 2) ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Αναλυτή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-2-1987 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων και του .....που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Φλώρινας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 111/1995 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 223/1999 μη οριστική,99/2005 οριστική του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-10-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 6-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της 99/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 του Κ.Πολ.Δ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξαχθεί από αυτές εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς. Για το ορισμένο του από την άνω διάταξη αναιρετικού λόγου δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για έλλειψη νόμιμης βάσης ή για ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, αλλά πρέπει να καθορίζεται ειδικά το αποδιδόμενο στην απόφαση σφάλμα. Ειδικότερα, αν η αιτίαση αναφέρεται σε ανεπάρκεια αιτιολογιών, πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται, δηλαδή ποιο το επιπλέον στοιχείο ήταν αναγκαίο για την πληρότητά τους και σε κάθε περίπτωση πρέπει να εκτίθεται στο λόγο αναίρεσης σε τι συνίσταται η νόμιμη βάση και ν΄ αναφέρονται οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε ότι προέκυψαν από τις αποδείξεις. Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τη διάταξη πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα ότι το Εφετείο με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε την ένσταση παραγραφής που επρότειναν οι αναιρεσείουσες και δέχθηκε την αναγνωριστική αγωγή κυριότητας ακινήτων που άσκησαν οι αναιρεσίβλητοι και ο δικαιοπάροχος πατέρας τους..... ο οποίος, κατά τη διαδρομή της δίκης απεβίωσε και τη δίκη συνεχίζουν οι κατιόντες κληρονόμοι του, ήδη αναιρεσίβλητοι. Προς θεμελίωση του ισχυρισμού τους για ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης οι αναιρεσείουσες περιορίζονται σε παράπονα και αντιρρήσεις για το ανωτέρω, σαφώς εκτιθέμενο, πόρισμα του Εφετείου καθώς και σε υποδείξεις ως προς τον τρόπο εκτίμησης των επί μέρους περιστατικών χωρίς όμως να παραθέτουν τις παραδοχές της απόφασης και που έγκειται η ανεπάρκειά τους. Ενόψει τούτων πρέπει ο δεύτερος λόγος της αίτησης ν΄ απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 επ. Κ.Πολ.Δ συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους αρκεί να είναι αδίστακτα βέβαιο από το περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τ΄ αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον από τον αρ. 11 γ΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ λόγο. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο έξι έγγραφα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι αναιρεσείουσες και τα οποία ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού με αυτά αποδεικνύεται η ένσταση παραγραφής της αγωγικής αξίωσης. Ο λόγος αυτός από τον αρ. 11 γ΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, από τη γενική βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό της δικανικής πεποίθησής του ως προς τη βασιμότητα των ισχυρισμών των διαδίκων, έλαβε υπόψη του "και τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, και τα οποία λαμβάνονται όλα ανεξαιρέτως υπόψη χωρίς να παραλείπεται κανένα από αυτά", σε συνδυασμό και με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τα ανωτέρω έγγραφα συνεκτιμήθηκαν από το Δικαστήριο μαζί με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 26 Οκτωβρίου 2005, αίτηση της .... κλπ., για αναίρεση της 92/2005 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ