336/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 336 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 336/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - αιτούσας την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση : Ομορρύθμου Εταιρίας με την επωνυμία "...... & ΣΙΑ Ο.Ε-ΜΑΡΜΑΡΟΔΟΜΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", που εδρεύει στη ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Ιωάννης Καραγκούνης, που ανακάλεσε την από 5.12.2008 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Του αναιρεσιβλήτου - καθού η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση : Ψ, κατοίκου ......, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Ιωάννης Βασιλακάκης με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20.12.2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22396/2006 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1380/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12.11.2007 αίτησή του καθώς και την από 05.12.2008 αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 28.11.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 566 παρ.2 του ΚΠολΔ αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται στο καθένα από τα δικαστήρια αυτά. Η παράβαση της διατάξεως αυτής, η οποία συμπληρώνει τη γενική διάταξη του άρθρου 495 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει τον τρόπο ασκήσεως των ενδίκων μέσων, έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη της αναιρέσεως ως απαράδεκτης, για εκείνη από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ως προς την οποία το αναιρετήριο δεν κατατέθηκε στην γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, καθόσον στρέφεται κατά της 22396/2006 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο σε κυρωμένο αντίγραφο αναιρετήριο, τούτο δεν κατατέθηκε στη Γραμματεία του πιο πάνω πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση.

Σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στο άρθρο 118, πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα.

Διαφορετικά η αγωγή είναι αόριστη και εάν το δικαστήριο της ουσίας δεν την απορρίψει, αλλά προβεί στην κατ' ουσία εξέτασή της, παραλείπει, κατά παράβαση της άνω διατάξεως του άρθρου 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, να κηρύξει ακυρότητα του δικογράφου της και ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο Εφετείο ότι, παρά το νόμο, δεν απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, την από 20.12.2004 ένδικη αγωγή του αναιρεσίβλητου για επιδίκαση συνολικού ποσού 33.590,21 ευρώ, για διαφορές αποδοχών, δώρων εορτών και επιδόματος άδειας, για αμοιβή για την πρόσθετη εργασία του ως χειριστή γερανού και για διαφορά της νόμιμης αποζημιώσεως απολύσεως.

Όμως στην αγωγή, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της, περιέχονται όλα τα κατά τα ανωτέρω αναγκαία για τη διαδικαστική της πληρότητα στοιχεία, αφού ειδικότερα αναφέρεται σ'αυτή ότι ο αναιρεσείων προσλήφθηκε την 14.5.1988 από την αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρεία, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να εργαστεί ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου στην επιχείρηση επεξεργασίας και εμπορίας μαρμάρων, που αυτή διατηρεί στη ......, γνωστοποιώντας εξαρχής στην αναιρεσείουσα την ενδεκαετή έως τότε προϋπηρεσία του ως οδηγού φορτηγών αυτοκινήτων σε άλλους εργοδότες και ότι η πρόσληψή του από την αναιρεσείουσα έγινε ακριβώς ενόψει της γνωστής σ' αυτή ως άνω προϋπηρεσίας του.

Ότι ο αναιρεσίβλητος εργαζόταν κάθε εβδομάδα από Δευτέρα έως Παρασκευή, από 7.30' μέχρι 14.00' ώρας, παρέχοντας εντός του εν λόγω ωραρίου του καθημερινά τρίωρη πρόσθετη εργασία ως χειριστής του γερανού που υπήρχε στο φορτηγό αυτοκίνητο που οδηγούσε για την φόρτωση και εκφόρτωση των μεταφερομένων πλακών μαρμάρου σε πελάτες της αναιρεσείουσας.

Ότι την 14.5.2004 η αναιρεσείουσα κατήγγειλε την σύμβαση εργασίας του αναιρεσίβλητου λόγω συνταξιοδοτήσεώς του και ότι από την εξέλιξη της εργασιακής σχέσεώς του η αναιρεσείουσα εξακολουθεί να του οφείλει: α) ποσό 10.025,08 ευρώ, για διαφορές αποδοχών, δώρων εορτών και επιδόματος άδειας για το χρονικό διάστημα από 1.1.1999 μέχρι 14.5.2004 και για διαφορά αποζημιώσεως άδειας του έτους 2004, β) ποσό 21.890,86 ευρώ για αμοιβή για την πρόσθετη εργασία του ως χειριστή γερανού για το ίδιο ως άνω χρονικό διάστημα και γ) ποσό 1.674,27 ευρώ για διαφορά της νόμιμης αποζημιώσεως απολύσεως.

Ζήτησε δε ο αναιρεσίβλητος να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να του καταβάλει για τις ανωτέρω αιτίες το συνολικό ποσό των 33.590,21 ευρώ. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648, 649, 652, 653 και 659 Α.Κ. προκύπτει ότι, αν κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας συμφωνηθεί η παροχή από το μισθωτό, μέσα στο νόμιμο ωράριο, πρόσθετης διαρκούς φύσεως εργασίας, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής δεν είναι συναφής με αυτή που συμφωνήθηκε αρχικά και παρέχεται μόνο με μισθό, ο εργοδότης, εκτός αν είχε συμφωνηθεί ιδιαίτερος πρόσθετος μισθός, ή η μη καταβολή τέτοιου πρόσθετου μισθού, υποχρεούται να καταβάλει το συνηθισμένο για την εργασία αυτή μισθό, δηλαδή αυτόν που καταβάλλεται σε άλλους μισθωτούς που παρέχουν την ίδια εργασία κάτω από τις ίδιες γενικές συνθήκες (Ολ.Α.Π. 861 και 862/1984).

Τέτοια πρόσθετη και εντελώς διαφορετική εργασία συνιστά επί οδηγών φορτηγών αυτοκινήτων, η ανάθεση σε αυτούς της φορτοεκφορτώσεως των μεταφερομένων εμπορευμάτων με το φορτηγό αυτοκίνητο στο οποίο ήταν εγκατεστημένος γερανός τον οποίο χειρίζονται οι οδηγοί. Εξάλλου, οι αναιρετικοί λόγοι των αριθμών 1 εδαφ.

α' και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύονται, ο μεν πρώτος, αν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεων του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λόγω κανόνα, ο δε δεύτερος, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συναχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Η θεμελίωση του τελευταίου λόγου προϋποθέτει ελλείψεις σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όπως είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως. Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογιών όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα: "Ο αναιρεσίβλητος (ενάγων), έγγαμος με δύο τέκνα και κάτοχος αδείας οδήγησης Ε' κατηγορίας, στις 14.5.1988 προσλήφθηκε με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από την αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρία, για να εργαστεί ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου, για την μεταφορά μαρμάρινων πλακών που η αναιρεσείουσα επεξεργάζεται με σκοπό την πώληση σε τρίτους στην επιχείρηση, που διατηρεί στη ...... .

Ο αναιρεσίβλητος κατά το χρόνο πρόσληψης του από την αναιρεσείουσα ήταν ήδη 44 ετών και είχε προηγούμενη αναγνωρισμένη υπηρεσία οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου σε τρίτους εργοδότες, όπως στις εταιρίες "ΕΝΩΣΙΣ Ο.Ε" και "ΠΕΛΕΚΑΝ ΕΠΕ", τουλάχιστον 10 ετών. Την προϋπηρεσία του αυτή γνωστοποίησε στην αναιρεσείουσα, η οποία επειδή θα τον απασχολούσε στο μοναδικό αυτοκίνητο με γερανό που διέθετε για τη μεταφορά των μαρμάρων στους πελάτες της, απαιτούσε οπωσδήποτε για την εν λόγω θέση προηγούμενη σχετική εμπειρία.

Επομένως, η γνώση από την αναιρεσείουσα εργοδότρια της προϋπηρεσίας του αναιρεσίβλητου κατά την πρόσληψη του, καθιστά περιττή την υποβολή σχετικών πιστοποιητικών, την οποία η οικεία διαιτητική απόφαση (ΔΔΔΔ Αθηνών 92/81) προβλέπει ακριβώς για να καταστεί γνωστό στον εργοδότη το γεγονός αυτό. Με την ανωτέρω ειδικότητα ο αναιρεσίβλητος απασχολήθηκε στην αναιρεσείουσα με συμφωνημένο καθημερινό ωράριο από 8.00 μέχρι 16.00 επί πέντε ημέρες την εβδομάδα, αμειβόμενος σύμφωνα με τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ των οδηγών φορτηγών όλης της χώρας.

Την 14.5.2004 η αναιρεσείουσα κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του λόγω συνταξιοδότησης. Περαιτέρω, από τα αυτά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος εντός του νομίμου ωραρίου του, εκτός από την εργασία του οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου, το οποίο είχε ωφέλιμο φορτίο 13 τόνων, χειριζόταν ο ίδιος και τον εγκατεστημένο σ' αυτό γερανό και με αυτόν εκφόρτωνε τις μαρμάρινες πλάκες, που μετέφερε ο ίδιος και διένειμε στους πελάτες της αναιρεσείουσας, εκτελώντας κατά βάση δύο δρομολόγια την ημέρα.

Η πρόσθετη αυτή εργασία, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο (άρθρο 336 παρ 4 ΚΠολΔ), δεν ήταν συναφής με την κύρια απασχόληση του οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου, και γι' αυτήν δεν είχε συμφωνηθεί ρητά ή σιωπηρά ιδιαίτερη αμοιβή. Δικαιούται λοιπόν ο αναιρεσίβλητος την ειθισμένη αμοιβή δηλαδή την αμοιβή που καταβάλλεται σε άλλους μισθωτούς, που παρέχουν την ίδια εργασία με τις ίδιες συνθήκες, για τις δύο ώρες πρόσθετης εργασίας που παρείχε στην αναιρεσείουσα ημερησίως και μέσα στο νόμιμο ωράριο, του φορτοεκφορτωτή μαρμαροπλακών, σύμφωνα με τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ.

Ακολούθως το Εφετείο, απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία κρίθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος δικαιούται αμοιβής για την πρόσθετη εργασία δύο ωρών που παρείχε καθημερινώς ως φορτοεκφορτωτής μαρμαροπλακών στην αναιρεσείουσα και επεδικάσθηκε σ' αυτόν, με βάση τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ, για το ως άνω χρονικό διάστημα και για την αιτία αυτή, το συνολικό ποσό των 11.219,66 ευρώ.

Με τις κρίσεις του αυτές το Εφετείο δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, τις προαναφερθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, διέλαβε δε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των διατάξεων αυτών.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ απορρέων, δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν αυτών, και αφού η υπό δίκη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται στο σύνολό της, καθίσταται χωρίς αντικείμενο και η με το από 5-12-2008 αυτοτελές δικόγραφο ασκηθείσα από την αναιρεσείουσα αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης εφετειακής αποφάσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-11-2007 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...... ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ - ΜΑΡΜΑΡΟΔΟΜΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" περί αναιρέσεως της 1380/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και της 22396/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Φεβρουαρίου 2009 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ